woensdag 29 juli 2015

Nagieb Mahfoez: De suikersteeg



Suikersteeg PocketAan het einde van "Paleis van verlangen" zijn door een epidemie de 2 zoons en de echtgenoot van Aisja overleden. Aisja en ook haar moeder Amiena komen niet over de klap heen. In "Suikersteeg" ligt de nadruk op de overgebleven kleinkinderen van Ahmed en hun weg door het leven. Het leven van de kleinkinderen wordt iets meer geschetst in vergelijking met dat van de grootvader en zijn kinderen. Niettemin is ook dit deel de moeite van het lezen meer dan waard.

Ik heb al eerder geschreven dat ik erg enthousiast was over het eerste 2 delen van deze trilogie. Mahfoez die in 1988 de Nobelprijs voor literatuur won heeft met deze trilogie een indringend beeld geschetst van het leven van een familie in Caïro tussen de beide wereldoorlogen. Alle drie de delen lezen zeer prettig weg en blijven boeien.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik houd van lijvige romans die een hele maatschappij beschrijven aan de hand van een of meer families. Het is in feite een voortzetting van de 19e eeuws romantraditie met boeken als "Oorlog en vrede *****"van Tolstoi. Soortgelijke kolossale romans die een hele maatschappij behandelen zijn oa.: "A suitable boy *****" van Vikram Seth over India in de jaren vijftig en de "Buru-tetralogie *****" van Pramoedya Anata Toer over Nederlands-Indië aan het begin van de 20e eeuw. Voor al deze romans geldt dat ze zeer fors zijn en dat je er heel wat uren leesplezier aan hebt.

Voor het eerst gelezen in 2001.  

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen