maandag 31 oktober 2016

Benito Pérez Galdós: Marianela

Benito Pérez Galdós: Marianela (Spanje, 1878): 220 blz: Vertaald door Elly Bovée (1998): Uitgeverij Menken Kasander & Wigman

MarianelaZo nu en dan lees ik een boek dat hoewel aardig geschreven op zich toch niet zo veel voorstelt. Een van die boeken is "Marianela". Nu moet ik zeggen dat ik dit boek nooit gekocht of gelezen had als ik niet eerst het prachtige "Fortunata en Jacinta" van dezelfde schrijver had gelezen dat hoog op mijn lijst van favoriete romans staat.

Marianela is een arm meisje dat niet erg knap is en door iedereen zo'n beetje verwaarloosd wordt. Iedereen behalve de knappe blinde jongen Pablo die haar als begeleider heeft. De taak van Marianela in haar leven is de ogen van Pablo te zijn.

Omdat Marianela erg lief en zorgzaam is tegen hem is, is Pablo ervan overtuigd dat zij de knapste vrouw ter wereld is. Pablo heeft ondanks zijn blindheid nogal duidelijke overtuigingen over het een en ander, niet altijd in overeenstemming met de werkelijkheid. Op een goede (of moet ik juist zeggen kwade) dag komt er een arts in het dorp die beweert dat het misschien mogelijk is om Pablo weer te laten zien.

Een operatie wordt uitgevoerd die succesvol verloopt en Pablo kan weer zien. De eerste die hij ziet is zijn nichtje, waar hij voorheen niet zo veel belangstelling voor had, maar die blijkt een ware schoonheid. Marianela is ondertussen gevlucht, maar als zij weer terug bij Pablo komt en door hem gezien wordt schrikt hij van haar lelijkheid. Marianela heeft nu niets meer om voor te leven en sterft.

"Marianela" is een nogal sentimentele roman, die door andere lezers met een gerust hart kan worden overgeslagen zonder meteen een meesterwerk te missen.

 

zondag 30 oktober 2016

UIt eten in Utrecht: Modern Aziatisch restaurant Opium

Vanavond heb ik met een vriend gegeten bij Opium in het kader van de restaurantactie van de AH.

Wij kwamen om 17.00 uur binnen en namen plaats aan een tafletje aan het raam. Na even wachten kreeg ik een glas niet zo verse jus (8) en een glas gratis kraanwater.

Er stond een luide loungemuziek op, veel te hard en niet om aan te horen. De bediening verklaarde dat ze geen andere muziek hadden (waarom geen rustig stukje Mozart?), gelukkig konden wij verhuizen naar de tuin die overdekt was en met openhaardvuur ook veel gezelliger was dan de eerste zitplaats en waar bovendien de muziek veel zachter stond.

Eerste gang was een klein stukje licht gebakken tonijn met wat tonijntartaar op een bedje van zeekraal (9).

Het hoofdgerecht was fantastisch: een grote kom rodeviscurry die op mijn verzoek mild was en waar flinke stukken zalm, witvis, gamba's en mosselen in dreven (10) samen met een kommetje witte rijst.

Toetje was een kaasplankje met 4 soorten heerlijke kaas met wat vijgenbrood en vijgenchutney (10).

Conclusie, het eten was fantastisch, de bediening erg vriendelijk en de sfeer in het restaurant na verhuizing erg goed. Een aanrader en dat dankzij de actie voor slechts 27,50 euro!

donderdag 27 oktober 2016

Dvd: Estomago

Estomago (Brazilië, 2007 ): 107 minuten: Regisseur Marcos Jorge

Estômago Poster"Estomago" is een culinair gevangenisdrama te noemen.

De film begint met een verhaal over hoe de kaas Gorgonzola is ontstaan. Raimundo Nonato, komt zonder geld en uitgehongerd aan bij een snackbar.

In ruil voor kost en inwoning kookt hij daar. Volgens de klanten van de snackbar verandert er iets: "Vroeger waren er in de snackbar vliegen en zuiplappen, nu zijn er vliegen en zuiplappen en kipsnacks". Raimundo ontmoet in de snackbar Iria die van lekker eten houdt en met wie hij een relatie krijgt.

Na ongeveer een maand wordt hij ontdekt door een echte kok en gaat hij in een echt restaurant Boccaccio werken. Daar leert hij alle fijne kneepjes van het vak.

Tussen de verhaallijn van Raimundo die kookt in de snackbar en het restaurant loopt dat van Nonato het zakmes, die in de gevangenis zit bij een stel grote boeven en die dankzij zijn kookkunst steeds hogerop klimt in de hierarchie.

Ik vind "Estomago" een erg onderhoudende film (ik heb hem zo'n 5 keer gezien) met veel beelden van lekker eten erin en een onverwachte afloop.

  

woensdag 26 oktober 2016

Dvd: Persepolis

Persepolis (Frankrijk, 2007): 91 minuten: Regisseurs: Vincent Paronnaud en Marjane Satrapi

Persepolis PosterNadat ik de graphic novel "Persepolis" had gelezen wilde ik ook de animatiefilm zien die naar het boek is gemaakt.

De film is een zeer nauwkeurig gedane omzetting van het medium strip naar het medium film. Bijna net zo goed, al was het boek er natuurlijk het eerst.

In de making of die bij de dvd zit is vooral aandacht voor de geluidseffecten. Marjane Satrapi is een enthousiaste vrouw die bij de voorbereidingen voor de film overal aanwezig is.

De vraag of je nu de film moet zien of het boek moet lezen kan ik niet eenduidig beantwoorden. Ik zou zeggen probeer een van beiden en als het bevalt kijk dan ook de andere.

  

dinsdag 25 oktober 2016

Marjane Satrapi: Persepolis

Marjane Satrapi: Persepolis (Iran, 2001-2005): 346 blz: Vertaald door Toon Dohmen (2005): Uitgeverij Atlas

Persepolis compleetMarji is een klein meisje dat door haar ouders vrij is opgevoed. Onder het bewind van de Sjah werd de bevolking van Iran onderdrukt. De vreugde was dan ook groot toen de Islamitische revolutie uitbrak. Deze vreugde zou van korte duur zijn. Al gauw was het regime van de ayatollah's nog repressiever dan dat van de Sjah. Bovendien brak er in 1980 een oorlog uit met Irak die 8 jaar zou duren en 1 miljoen slachtoffers zou maken.

Marji is zoals gezegd vrij opgevoed en moet niets hebben van alle onderdrukkende maatregelen zoals het verplicht dragen van een sluier. Ze komt keer op keer in conflict met de autoriteiten waarbij ze iedere keer door haar ouders gered wordt.

Na een paar jaar besluiten haar ouders dat Marji beter naar het buitenland kan gaan, het wordt Oostenrijk. In Oostenrijk aardt Marjani niet echt, maar wel krijgt ze haar eerste liefde. Na 4 jaar, inmiddels 18 geworden komt ze terug in Iran en pakt haar leven daar zo goed als mogelijk weer op. Ze ontmoet Reza met wie ze trouwt en waar ze een paar jaar later weer van scheidt.

"Persepolis" is een prachtig getekende autobiografische graphic novel waarin Satrapi vertelt over haar leven in Iran onder het bewind van Khomeini en over haar verblijf in Oostenrijk. Het verhaal belicht heel goed hoe het is om als vrouw te leven in Iran. Als je iets wilt weten over het leven in Iran, dan is dit zondermeer het boek om mee te beginnen. Een topper!

  

maandag 24 oktober 2016

Recept: Hazerugfilet

Gisteren heb ik het zien liggen in de winkel en gelijk klaargemaakt: hazerugfilet. Het is weer wildtijd en haas is mijn absoluut favoriete stuk vlees met een heerlijk stevige wildsmaak.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 2 hazerugfilets
- stuk roomboter
- peper en eventueel zout naar smaak

Bereiding: De hazerugfilets insmeren met peper en of zout. De roomboter op hoog vuur smelten en net zo lang heet laten worden tot het schuim begint weg te trekken. Dan de filets in de pan doen en 2-6 minuten bakken, afhankelijk van hoe je ze wilt hebben, rood of medium. Mjammie. Eet smakelijk!

zondag 23 oktober 2016

Uit eten in Utrecht: Frans restaurant de Heeren van Leeuw

Gisterenavond heb ik met een vriend gegeten bij de Heeren van Leeuw.

In het kader van de AH-actie hadden we een tweede driegangenmaaltijd (a 32,50 euro) gratis. We kozen allebei voor een 5 gangendiner (5 euro per gang pp extra).

Bij binnenkomst stond een karaf gekoeld gratis kraanwater op tafel. Dat zou ik overal willen zien, heerlijk koud water. Verder wat brood (8) met roomboter.

Eerste gang was niet zo bijzonder, een stukje zalm met een gepocheerd ei (8).

Tweede gang een perfect stukje roodbaars (10).

Derde gang Livarkloostervarken met auberginepuree (9).

Hoofdgerecht was diamanthaas en sukadevlees (10) met een aardappelgratin (9), broccoli (8) en snijbonen die iets te kort waren gekookt (7).

Toetje was een chocoladebombe gevuld met (te weinig) ijs overgoten met warme chocoladesaus (9).

Bij het eten heb ik veel water gedronken en 2 glazen verse jus (10) en een glas cola.

Eindoordeel wat het eten betreft: ik heb hier erg lekker gegeten en dankzij de actie niet al te duur. De bediening was vriendelijk en het decor van het restaurant erg knus.

zaterdag 22 oktober 2016

Dvd: Voetnoten uit het voorlopig testament van de danser, de dichter en de tekenaar

Wim Kayzer: Voetnoten uit het voorlopig testament van de danser Rudi van Dantzig, de dichter Willem Wilmink en de tekenaar Marten Toonder (Nederland, 2002): 215 minuten: Regisseur en interviewer Wim Kayzer

Op aanraden van medeblogger Wim die dit programma het mooiste programma vond ooit op de Nederlandse televisie uitgezonden, besloot ik om deze series interviews van Wim Kayzer met grootheden uit de Nederlandse cultuur te bekijken.

Het was 2002 en zowel Rudi van Dantzig, als Willem Wilmink als Marten Toonder waren ernstig ziek en stonden tegen het eind van hun leven. Kayzer vroeg hen een voorlopig testament op te stellen en stelde vragen over hun leven en werk en de naderende dood.

Rudi van Dantzig en in iets mindere mate Willem Wilmink zitten nog vol levenslust, Marten Toonder is een oude man die vooral levensmoe lijkt te zijn.

Kayzer stelt globale vragen waar de geïnterviewden alle kanten mee op kunnen. Helaas leidt dit vaak tot stiltes en niet zo veel zeggende antwoorden. De drie geïnterviewden zoeken weifelend naar woorden. Eigenlijk vind ik Willem Wilmink het best tot zijn recht komen, hij zingt vaak ook liedjes die hij begeleidt met zijn accordeon.

Ik denk dat een andere interviewer die meer specifieke vragen had gesteld meer van de interviews had kunnen maken. Leerzaam is de vergelijking met Claude Lanzmann die voor zijn film Shoah steeds detailvragen stelde aan zijn gesprekspartners waardoor je zelf een overzicht kunt samenstellen.

Ook vind ik de combinatie van de 3 mensen niet veel toevoegen en de muziek van Charles Ives die klinkt tijdens grote stukken van de interviews vind ik storend.

Al met al een dappere poging van Wim Kayzer om tot de essentie van 3 grote artiesten door te dringen, maar in mijn ogen maar ten dele geslaagd.

   Voor het interview met Willem Wilmink geef ik een ster extra.

donderdag 20 oktober 2016

Dvd: Shackleton

Shackleton (Groot Brittannië, 2002): 204 minuten: Regisseur Charles Sturridge

Shackleton PosterDe volgende inhoud heb ik overgenomen van mijn boekbespreking van "Zuid", het meesterwerk dat Shackleton heeft geschreven na zijn tocht.

Net na het begin van de Eerste Wereldoorlog in augustus 1914 ging Shackleton op pad met 2 boten: met de Endurance onder leiding van hemzelf en met als kapitein Frank Worsley, en met de Aurora. Shackleton zelf zou met een groep Antarctica oversteken vanuit de Weddellzee, de andere groep van Aurora zou vanuit de Rosszee voedsel en brandstofdepots aanleggen tot aan de 83e breedtegraad om de oversteek mogelijk te maken.

Het liep anders. De depots werden met veel moeite uitgezet door de groep vanuit de Rosszee, maar de Endurance kwam vast te zitten in het ijs van de Weddellzee. De boot werd verlaten op 27 oktober 1915 en zonk uiteindelijk op 21 november.

Shackleton had er lang over na gedacht hoe hij de groep veilig terug naar huis zou brengen. Er werden 3 reddingsboten, de honden en een deel van de voedselvoorraden gered. Persoonlijk bezittingen werden bijna alle achtergelaten.

Gedurende enkele maanden zat het team vast op een grote ijsschots. Uiteindelijk voeren ze naar Elephant eiland. Daar bouwden ze een provisorische hut.

Terwijl het grootste deel van de groep daar achterbleef onder leiding van Frank Wild, ging Shackleton met Frank Worsley en 4 anderen in de James Caird (een van de 3 boten) op weg naar Zuid Georgië, zo'n 1000 km verderop. Na een zeer moeilijke bootreis landden ze uitgeput op Zuid Georgië en daar moesten ze nog een tocht maken over een indrukwekkende bergrug met gletschers om in veiligheid te komen.

De televisieserie volgt het verhaal van het boek nauwgezet. In de eerste 2 uur van de film maken we de voorbereidingen mee die Shackleton treft om de expeditie mogelijk te maken tot het moment dat de Endurance wordt verlaten. Het boek is prachtig verfilmd met veel aandacht voor allerlei kleine details. Mooie natuurbeelden worden afgewisseld met beelden waarop de groepsleden als een eenheid aan het werk zijn. Wat mij betreft een absoluut meesterwerk en een van de top 10 films van na 2000!

De dubbeldvd die ik heb gezien is compleet met een biografie van Shackleton en een making of. In de making of vooral aandacht voor de problemen die men bij het filmen moest overwinnen.

  

dinsdag 18 oktober 2016

Dvd: De Yusuf-trilogie

Yusuf-trilogie (Turkije, 2007-2010): 293 minuten: Regisseur Semih Kaplanoglu

Nadat ik "Egg" bekeken had, ben ik doorgegaan met de volgende 2 delen van de Yusuf-trilogie: "Milk" en "Honey" .

Süt PosterIn "Milk" (2008) is Yusuf ongeveer 18 jaar oud en een aankomend dichter die net zijn eerste gedichten in een tijdschrift heeft gepubliceerd. Met een motor met zijspan brengt hij melk rond in de omgeving. Evenals in "Egg" gebeurt er niet veel in de film, wel opnieuw een prachtig beeld van het leven in een Turks dorp.

 








Bal Poster"Honey" (2010) is het laatste deel van de trilogie. Hierin is Yusuf een zesjarig jongetje dat bij zijn ouders woont. Zijn vader verzamelt honing in het bos en krijgt een ongeluk. Het jongetje dat Yusuf speelt doet dat geweldig, zelden heb ik zo'n mooie rol gespeeld door een klein kind gezien.

 









Bij de dvd's van de Yusuf-trilogie zit een making of van 90 minuten. In deze documentaire krijg je een eersteklas college over de filmkunst, hoe deze film tot stand is gekomen. Deze documentaire moet je beslist zien als je enigszins geïnteresseerd bent in het proces van een film maken!

  

zaterdag 15 oktober 2016

Dvd: Egg

Egg (Turkije, 2007): 93 minuten: Regisseur Semih Kaplanoglu

Yumurta PosterEgg is het eerste deel van de Yusuf-trilogie van de Turkse regisseur Kaplanoglu.

Yusuf, een dichter die al een tijdje niets gepubliceerd heeft wordt voor de begrafenis van zijn moeder naar het dorp waar hij is opgegroeid geroepen.

Daar ontvangt Ayla hem, de kleindochter van een oom. De moeder van Yusuf heeft beloofd om een ram te offeren en Ayla vraagt Yusuf om dat te doen.

In de film gebeurt niet veel, er wordt een maaltijd geconsumeerd, Yusuf gaat naar het badhuis, ze rijden wat rond in de auto en de ram wordt geslacht.

Het rustige tempo van de film en de mooie beelden maken de film zeer aangenaam om naar te kijken ook al is er zo goed als geen dialoog en ontbreekt begeleidende muziek. Voor wie hier van houdt!

  

donderdag 13 oktober 2016

Recept: Kaasfondue

Vanavond kook ik voor het eerst sinds jaren weer eens kaasfondue.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 400 geraspte oude kaas
- 20 gram roomboter
- 20 gram bloem
- 2 deciliter witte wijn
- 1 teentje knoflook
- 250 gram champignons
Verder om in de fondue te dippen: Stokbrood, Paprika's, Komkommer, Bloemkool, Bospeen, Cherrytomaatjes, Ananas naar keuze.

Bereiding: Was de champignong en zet ze een paar minuten op met een heel klein beetje water. De kaas raspen. Boter smelten, in stukjes gesneden knoflook toevoegen, bloem toevoegen en met de witte wijn een dunne roux maken. Als de roux klaar is de kaas geleidelijk toevoegen en laten smelten en op het laatst de champignons toevoegen. De pan op een warmhoudplaat zetten en smullen maar!

Als je voor meer personen kaasfondue maakt, dan kun je de hoeveelheid roux hetzelfde houden en nog meer kaas toevoegen (200 gram pp). Daar wordt hij alleen maar lekkerder van.

Een lekker toetje bij de kaasfondue is chocolademousse.

Dvd: The salt of the earth

The salt of the earth (Duitsland, 2014): 104 minuten: Regisseur Wim Wenders

The Salt of the Earth PosterZo'n 20 jaar geleden maakte de filmer Wim Wenders kennis met een foto van Sebastiao Salgado die hem zo intrigeerde dat hij een afdruk kocht en boven zijn bureau hing. Daarna volgde hij de ontwikkeling van Salgado als fotograaf. Nu heeft hij een documentaire over het leven en vooral het werk van Salgado gemaakt.

Salgado groeide op in een klein dorpje in Minas Gerais in Brazilië en trok op zijn 15e naar een wat grotere stad om daar te studeren. Hij ontmoette als snel Leia, die zijn vrouw werd. Op aanraden van zijn vader had hij economie gestudeerd en was zij het met enige moeite afgestudeerd en had een goed betaalde baan gevonden.

Op een dag maakte hij kennis met een fototoestel en was zo geïntrigeerd door de camera dat hij fotograaf werd.

De documentaire volgt de grote projecten van Salgado (Het andere Amerika, de Sahel, Werkers, Exodus, Genesis) waarbij heel veel enerzijds prachtige maar anderzijds ook gruwelijke foto's worden getoond.

Salgado werd bekend als fotograaf van mensen maar heeft voor zijn laatste project Genesis besloten om de natuur in al haar schoonheid in beeld te brengen als tegenwicht voor de vele confronterende reportages die hij daarvoor heeft gemaakt.

Wat ook mooi is om te zien is dat de Salgado's een dor gebied van zo'n 600 hectare in de loop van 20 jaar tijd voor een groot deel hebben weten te herbebossen door de aanplant van zo'n 2,5 miljoen bomen.

Ik vind het een prachtige documentaire over een van de bekendste fotografen van onze tijd.

Een ding begrijp ik niet van de dvd. Er staan een aantal weggelaten scenes op de dvd. Ik begrijp wel dat deze scenes niet essentieel zijn voor de film, maar ze zijn evengoed interessant. Als je er voor kiest om die op de dvd te zetten, zorg er dan ook voor dat ze netjes ondertiteld zijn net als de film zelf.

  

dinsdag 11 oktober 2016

Dvd: Alice in Wonderland (Tim Burton)

Alice in Wonderland (Verenigde Staten, 2010 ): 104 minuten: Regisseur Tim Burton

Alice in Wonderland PosterVanavond heb ik met een vriend naar "Alice in Wonderland" zitten kijken, de filmversie van Tim Burton geïnspireerd op het beroemde boek van Lewis Carroll.

Tim Burton is de laatste 20 jaar een productief regisseur die vele mooie films op zijn naam heeft staan. Voor deze film heeft hij flink uitgepakt. Dat kon ook want hij had een enorm budget, van 200 miljoen dollar.

Voor de film heeft Tim Burton voor een raamvertelling gekozen: Alice is aanwezig op een feest dat door een jongeman is georganiseerd die om haar hand wil vragen. Zij ziet een konijn, rent achter het konijn aan en valt in een hol.

Zo komt zij terecht in een wondere wereld onder de grond, bevolkt door wezens als de Cheshire-kat, Twiedeldum en Twiedeldij, De rode koningin, De Maartse haas en de gekke hoedenmaker.

Burton heeft zich niet strikt aan het boek gehouden, maar zich veeleer door zijn eigen fantasie laten leiden. De bandersnaai en de Jabberwocky komen uit andere gedichten van Lewis Carroll. Het doet er niet toe, de film oogt fantastisch en is zeer onderhoudend om naar te kijken. Geschikt voor de hele familie, behalve de allerkleinsten!

maandag 10 oktober 2016

UIt eten in Utrecht: Restaurant Badhu

Vanavond heb ik na een aanbeveling door collegablogger Koen de Jager met een vriend bij Badhu gegeten.

Badhu is gelegen in een voormalig badhuis dat erg mooi is ingericht.

We hadden om 18.30 uur afgesproken. Ik was er al om 17.30 met een knorrende maag. Ik heb dus vast wat genomen: een tajine met kip en couscous, niet heel bijzonder (7,5).

Om 18.45 uur was mijn vriend er. We hebben samen een schaal met mezes besteld: 4 koude en 4 warme gerechten. Na zo'n 20 minuten wachten kwam de schaal met koude hapjes: veel met koude groenten, een beetje oneerbiedig gezegd konijnenvoer (7).

Nadat we nog eens 40 minuten gewacht hadden kwam eindelijk de schaal met warme gerechten. Ook deze bevatten veel groenten en waren niet heel bijzonder (7,5).

Normaal zou je zeggen dat je ongeveer evenveel vlees als groenten wilt eten. In veel restaurants komen de groenten er karig van af. Hiet waren ze karig met het vlees. Ik vermoed dat vegetariërs of mensen die meestal vleesloos eten het eten hoger zullen waarderen dan ik.

Bij het eten heb ik een potje verse muntthee (9), een glas verse jus (10) en veel glazen gratis kraanwater gedronken.

Het zal duidelijk zijn: ik ben niet zo enthousiast over Badhu. Het eten was redelijk, maar de prijs van 47,50 euro vond ik buitensporig voor het gebodene. Ik ga hier niet terugkomen.

zondag 9 oktober 2016

Dvd: Into the wild

Into the wild (Verenigde Staten, 2007): 140 minuten: Regisseur Sean Penn

Into the Wild PosterChris MacCandless is 22 jaar oud en net afgestudeerd aan de universiteit met hoge cijfers.

Hij is het leven volgens voorgeschotelde verwachtingspatronen en carriëre maken zat en wil de wildernis intrekken. Hij heeft 24.000 dollar gespaard die hij aan Oxfam schenkt.

Met zijn oude Datsun verlaat hij zijn familie, rijdt naar Arizona en verlaat zijn auto. Zijn grote droom is een lang verblijf in de wildernis van Alaska.

Ter voorbereiding trekt hij door het westen van de Verenigde Staten. Hij kayakt over de Colorado rivier tot in Mexico en hij ontmoet een aantal kleurrijke personen die hem allen zeer vriendelijk gezind zijn en die hem vormen.

In de film worden scenes uit zijn laatste periode in Alaska afgewisseld met fragmenten van zijn eerdere tocht door het westen en bespiegelingen van zijn zus.

"Into the wild" is gebaseerd op het gelijknamige boek van Jon Krakauer dat de laatste jaren van Chris beschrijft die dood werd aangetroffen in een busje in Alaska. Het verhaal van de trektocht wordt zeer aanstekelijk verteld met een knappe manspersoon (zijn haar zit onder alle omstandigheden goed) in de hoofdrol. De muziek van Eddie Vedder vind ik ook prachtig en past perfect bij de film. Nu moet ik het boek nog eens gaan lezen.

  

zaterdag 8 oktober 2016

Dvd: Shoah

Shoah (Frankrijk, 1985): 9 uur: Regisseur Claude Lanzmann

Shoah PosterDe grootste misdaad van de 20e eeuw is toch wel de Holocaust geweest, het vermoorden van zo'n 6 miljoen Joden door de Nazi-Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Claude Lanzmann besloot om te onderzoeken hoe die vernietiging in zijn werk is gegaan. Hij filmde van 1974 tot 1985 en heeft uiteindelijk een documentaire van zo'n 9 uur lengte gemaakt.

In die documentaire bezoekt Lanzmann de plekken waar het gebeurt, ook als zoals bijvoorbeeld in Treblinka er niets meer bewaard is gebleven van de vernietigingskampen. In Treblinka ligt een grasveldje waar eens de crematoria van het kamp stonden.

Lanzmann interviewt de overlevenden: Joden, omstanders en nazi's. Hij doet dat met behulp van een vrouwelijke tolk. Hij heeft 3 tolken in dienst gehad: voor vertalingen van en naar het Pools, Jiddisch en Hebreeuws. Lanzmann stelt de vraag in het Frans, die wordt ondertiteld in het Nederlands weergegeven. Dan stelt de tolk de vraag in de taal van de geïnterviewde, die antwoordt, de tolk vertaalt het antwoord weer in het Frans, en dat antwoord wordt in het Nederlands ondertiteld. Dat systeem werkt goed, je hebt zo even de tijd om over vraag en antwoord na te denken.

Lanzmann is een vasthoudende interviewer. Hij stelt geen algemene vragen, want hij is bang om dan nietszeggende antwoorden te krijgen. Hij stelt detailvragen, zoals: uit hoeveel wagons bestonden de treinen naar Auschwitz en Treblinka?, hoeveel mensen zaten er in iedere wagon?, hoe lang duurde het voordat een treinlading mensen was uitgeladen en vergast? De geïnterviewden hebben het er soms maar moeilijk mee, soms barsten ze in tranen uit, maar altijd weet Lanzmann het verhaal uit hen te trekken.

De beelden van de documentaire zijn op zich niet zo bijzonder maar in combinatie met de getuigenissen zorgt het voor een werk van grote klasse. Eigenlijk zou iedereen deze documentaire gezien moeten hebben!

  

vrijdag 7 oktober 2016

Uit eten in Den Bosch: Italiaanse lunchroom Gusto

Vanmiddag was ik met een vriend in Den Bosch bij Gusto. Gusto is een klein broodjeszaakje dat in een straat ligt die op de markt uitkomt.

Ik had een heerlijke courgettesoep (10) met wat sneetjes gewoon witbrood (6) en kruidenboter (7). Mijn vriend had een glas rivella, waar drink je dat nog?

Ongeveer 4 keer per jaar zijn wij in Den Bosch waar we de plaatselijke boekhandel Heijnen bezoeken (helaas is het fantastische tweedehandsboekwinkeltje Betty's books er niet meer) en wat eten bij Gusto en vervolgens een ijsje bij Australian eten.

De tomatensoep, verse sapjes en broodjes bij Gusto zijn ook allen zeer de moeite waard. Kortom een zeer geschikte plek om even bij te komen bij een dagje stappen in Den Bosch!

donderdag 6 oktober 2016

Uit eten in Utrecht: Petit restaurant Heron

Gisterenavond heb ik met een vriendin in restaurant Heron gegeten.

Vooraf had ik een aardappelbouillon met gnocchi (9) en een varkenspoot (9,5).

Als hoofdgerecht kool gevuld met kippenlevertjes (10) en

als nagerecht pruimen met schapenyoghurt (10).

Bij het eten heerlijk brood (9).

Als drank veel gratis kraanwater, er was helaas geen verse jus. De keuze aan koude dranken is sowieso zeer beperkt: alleen spa rood, appelsap en tonic.

Zowel mijn vriendin als ik waren zeer tevreden over het eten, bediening en de sfeer. We zullen hier zeker terugkomen!

maandag 3 oktober 2016

UIt eten in Utrecht: Italiaans restaurant Cantina di David 2

Gisterenavond heb ik met een vriend een kleine maaltijd gegeten bij Cantina di David.

Als hoofdgerecht had ik de ravioli gevuld met ricotta en spinazie (10).

Als toetje een grand desert bestaande uit wat pannacotta met bramen (9), tiramisu (10), chocoladeijs met rum (10) en iets van koek met iets erin (8).

Bij het eten heb ik 2 glazen echt verse jus (10) gedronken en een karaf gratis kraanwater.

Met deze toch kleine maaltijd bewijst Cantina di David weer tot een van mijn favoriete restaurants te behoren. We waren 35 euro pp kwijt.

zondag 2 oktober 2016

Gustave Flaubert: Madame Bovary

Gustave Flaubert: Madame Bovary (Frankrijk 1857): 356 blz: Vertaald door Hans van Pinxteren (1987): Uitgeverij Atlas

 LJ Veen Klassiek - Madame BovaryCharles Bovary is arts in Tostes, een klein dorpje op het Franse platteland. Voor zijn werk ontmoet hij de boer Roualt die een gebroken been heeft. Charles zet het been en wordt verliefd op Emma, de dochter van meneer Roualt en zij trouwen met elkaar.

In het begin gaat het goed, maar algauw begint Emma zich te vervelen. Ze heeft veel romannetjes gelezen en droomt van eeuwigdurende hartstochten en een leven in weelde. Charles is een goed mens die erg van zijn vrouw houdt, maar hij is veel te gewoontjes voor haar. Op een dag wordt het echtpaar uitgenodigd in een nabij kasteel en danst Emma een wals met de graaf. Het was de mooiste dag van haar leven.

Omdat Charles denkt dat de lusteloosheid van Emma ligt aan het feit dat ze in een klein dorpje wonen, verhuizen ze naar Yonville, een iets groter dorp. Ze komen naast de apotheker Homais te wonen. Bij Homais woont Leon in, een klerk die verheugd is dat hij iemand als mevrouw Bovary heeft om mee te praten en hij wordt in stilte verliefd op haar. Samen maken ze wandelingen en lezen ze elkaar passages uit romans en gedichten voor.

Intussen krijgen Charles en Emma een kind, Berthe. Charles is zielsgelukkig, maar Emma smacht naar meer. Dan komt Rodolphe in het leven van Emma. Hij is een kasteelheer en ze krijgen een hartstochtelijke overspelige relatie. Na een tijdje wil Emma met Rodolphe wegvluchten, doet er niet toe waarnaar toe. Dat gaat natuurlijk niet goed. Rodlphe is bang voor zijn reputatie en schrijft Emma een afscheidsbrief.

Een ander probleem bij Emma is haar hang naar luxe. Bij een zekere meneer Heureux koopt ze allerlei spulletjes, vaak op de pof. Dit kan natuurlijk niet goed blijven gaan.

Een tijdje terug had ik de Franse verfilming van Claude Chabrol gezien. Ik schreef toen dat ik misschien nog wel meer van de film had genoten dan van het boek. Daar moet ik op terugkomen, het boek is duidelijk superieur.

Flaubert koppelt in zijn boek Emma's overspel aan haar spilzucht. Uiteindelijk is het niet zozeer haar overspel dat tot haar ondergang leidt alswel haar hang naar luxe. Voor zijn tijd was Madame Bovary een revolutionair boek, een vrouw die overspel pleegt, dat kan niet en toch heeft Flaubert juist hierover een boek geschreven. Hij doet dat zeer feitelijk, hij laat zeer precies zien hoe dat in zijn werk ging zonder het te veroordelen.

Madame Bovary is juist zo knap geschreven omdat je het idee hebt dat ieder woord op zijn plaats staat en dat er niets teveel wordt gezegd. Terecht wordt dit boek beschouwd als een van de meesterwerken uit de wereldliteratuur. De vertaling van Hans van Pinxteren is een genot om te lezen.

Na het lezen van het boek heb ik nog de BBC-verfilming uit 2000 gezien. Ook leuk om naar te kijken, maar ik heb een lichte voorkeur voor de Franse versie.