zondag 4 december 2016

Norman Lewis: Stemmen van de oude zee

Norman Lewis: Stemmen van de oude zee (Groot Brittannië, 1984): 282 blz: Vertaald door Marijke Versluys: Uitgeverij Atlas

STEMMEN VAN DE OUDE ZEE (PANDORA)"Stemmen van de oude zee" is het verslag van 3 zomers die de Engelsman Norman Lewis doorbracht in het vissersdorp Farol aan de Spaanse middellandse zeekust in de jaren 1946-1948.

Farol was een afgelegen dorp waar de mensen hun geld verdienden door te vissen. Er waren jaarlijks drie grote vangsten: de sardienenvangst in het voorjaar en het najaar en de tonijnvangst in het najaar. De laaatste jaren voordat Lewis aankwam waren de vangsten matig geweest zodat het dorp in grote armoede leefde.

In de tijd dat Lewis in het dorp verbleef traden er grote veranderingen op. Muga, een rijk man uit het binnenland kocht een paar huizen en een stuk land en wilde Farol openstellen voor het (buitenlands) toerisme. De plaatselijke vissers vonden het maar niets maar konden hier niet veel aan doen.

Norman Lewis beschrijft liefdevol zijn verblijf in Farol, hoe hij langzaamaan geaccepteerd wordt door de vissers en hoe hij mee gaat vissen. Een mooi boek, hoewel ik nu niet zo enthousiast was als bij de eerste lezing.

Citaat:
Het feit dat Sebastian mij vertrouwelijke informatie had doorgegeven was een bemoedigend teken dat mijn status in het dorp geleidelijk aan verbeterde. Het bleef een nadeel om buitenlander te zijn, maar naarmate mijn gezicht vertrouwder werd, speelde dat bezwaar met de week een kleinere rol. Ik moest de schijn wekken dat ik de plaatselijke vooroordelen deelde. "Neem je hoed af als je langs de kerk komt," zei Sebastian, "Maar ga er niet binnen. Blijf uit de buurt van het café als de politie er is. Vraag niet of een visser iets van je wil drinken. Wacht tot zij jou vragen of je zin hebt in een glas." Er waren vele voetangels en klemmen in de omgang met anderen, vele fouten die je moest zien te vermijden. Terwijl ik er behoedzaam en met beleid naar streefde om, zo hoopte ik, eens volkomen door de gemeenschap geaccepteerd te worden, zette ik nooit een stap zonder eerst Sebastian of de grootmoeder om raad te vragen.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen