maandag 26 maart 2018

Frank van Rijn: Op de fiets door Sahara en Sahel

Frank van Rijn: Op de fiets door Sahara en Sahel (Nederland, 1991): 193 blz: Uitgeverij Pirola

Door Sahara en SahelOp 23 mei 1986 vertrok Frank van Rijn voor een nieuwe monstertocht. Dit keer was zijn voornaamste doel een oversteek van de Sahara van 600 kilometer.

Om in vorm te komen maakte Frank van Rijn een lange aanloop. Hij fietste door Duitsland, Zwitserland, Italië, Frankrijk, Spanje, Portugal, Marokko en kwam zo aan in Algerije voor het begin van de doorsteek. Frank van Rijn had voor het begin van de tocht uitgerekend, dat hij al fietsend en al lopend de fiets voortduwend, de doorsteek in maximaal 17 dagen zou kunnen voltooien.

Hij nam 13 kilo voedsel en zo'n 12 liter water mee. Omdat hij reisde in het wat koelere seizoen, kon hij volgens zichzelf met 6 liter water per dag en in noodgevallen met 4 liter per dag toe. Hij was dan wel afhankelijk van passerende auto's om zijn voorraad aan te vullen. Op de route die Frank aflegde kwamen per dag zo'n 3 a 4 auto's voorbij, dus al te veel zorgen over zijn watervoorziening hoefde hij zich niet te maken.

Wie Frank van Rijn goed kent, verbaast het niet, dat hij in dit huzarenstukje is geslaagd. Na de doorsteek naar Niger, fietste Frank nog door West-Afrika: Burkina Faso, Togo, Benin, Ghana, Ivoorkust, Guinée, Mali, om vanuit Ouagadougou in Burkina Faso terug naar huis te vliegen. In totaal had hij zo'n 26.000 kilometer gefietst.

Opnieuw een aantal citaten:

- "Hoeveel kost dit?" vraag ik, een zilverkleurige armband omhooghoudend. "Dat is een heel erg mooie, zuiver zilveren armband van de Berbers uit het Atlasgebergte." "Dat vraag ik niet. Ik vraag wat hij kost." "U komt uit Nederland en de Nederlanders zijn mijn vrienden; goede mensen. Daarom krijgt u hem voor een speciale prijs." Onderwijl bekijkt de man mij van top tot teen. Ik word getaxeerd hoeveel ik waard ben. Mijn bestofte schoenen, een paar gemorste druppels smeerolie op mijn broek en het door zon en zweet gebleekte t-shirt werken in mijn voordeel. Bovendien ontbreekt het grote fototoestel met zoomlens aan een draadje om mijn nek. Het hele proces van taxeren gaat razendsnel. De man heeft zijn prijs bepaald.

- Een vervelende gewoonte, dat stenen gooien. Het is een deel van de cultuur. Overal in deze landen liggen stenen, dus waarom zou je ze niet gebruiken? Het gebruik komt misschien uit het Midden-Oosten waar vroeger wetsovertreders gestraft werden door steniging. In deze tijd heeft het heel practische toepassingen gevonden: als een hond lastig is, gooi je een steen; als een geit de verkeerde kant oploopt, gooi je een steen; als een kind hinderlijk aan het schreeuwen is, gooi je een steen en als er een toerist op zijn fiets langskomt, gooi je ook een steen. In alle Arabische landen waar ik doorgetrokken ben, heb ik problemen gehad met deze nare gewoonte; het ergste nog wel in Jordanië en Egypte. Echt gevaarlijk is het niet, maar je moet toch altijd oppassen.

- Ook koop ik op aanraden van twee Zwitserse motorrijders een paar pakken babyvoedsel. Op de moeilijke en verlaten trajecten hebben ze daar vrijwel uitsluitend op geleefd. "Erg voedzaam", hebben ze me gezegd en ze voegden eraan toe "Niet zo lekker," maar je gaat per slot van rekening niet naar de Sahara om lekker te eten.

- Wat later zit ik een bak macaroni te koken. Dat is naast het opwarmen van een pakje soep ongeveer het enige dat ik op culinair gebied klaarspeel. Toch heb ik nog vier verschillende menu's waar ik uit kan kiezen. Ik heb namelijk ergens een doosje smeerkaas kunnen bemachtigen en in combinatie met de tomatenpuree uit de supermarkt van Tamanrasset kan ik nu macaroni met tomatenpuree en met kaas maken. Andere mogelijkheden zijn: macaroni met tomatenpuree en zonder kaas, macaroni zonder tomatenpuree en met kaas en tenslotte macaroni, zonder tomatenpuree en zonder kaas. Voor vanavond kies ik het meest luxueuze maal dat ik mij voor kan stellen: soep gevolgd door macaroni met tomatenpuree en met kaas.

- De Europeaan denkt altijd aan de toekomst, zelden aan het heden. "Als ik nu hard werk heb ik het later goed!". De Afrikaan daarentegen denkt aan het heden en zelden aan de toekomst: "Als ik het nu naar mijn zin heb, dan is dat fijn!".

- Aangestaard door een groot deel van de bevolking van Guéssabo, jong en oud, prepareer ik een maaltje op mijn benzinebrander. Privacy bestaat in Afrika niet; dat is een specifiek Europese uitvinding waar men hier nog nooit van gehoord heeft. Ik voel me weer eens de ster van de avond, een soort reizende acteur, die in de dorpjes voor het vermaak van de mensen zijn solostukje opvoert, maar ik geniet er niet van.

- Vliegen is geen reizen; het is het overslaan van reizen.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten