zaterdag 7 juli 2018

Hans Warren: Geheim dagboek: Deel 0 (1939-1940)

Hans Warren: Geheim dagboek: Deel 0 (1939-1940) (Nederland, 1993): 31 blz: Uitgeverij Bert Bakker

Hans Warren heeft het grootste deel van zijn leven een dagboek bijgehouden. Hij is daar in 1942 mee begonnen en mee doorgegaan tot vlak voor zijn dood in 2001. Als soort van amuse verscheen in 1993 dit nulde deel van slechts 31 blz, waarvan 11 blz een inleiding op de serie van Joost Zwagerman zijn en slechts 13 blz aantekeningen uit het dagboek zelf.

Zoals gezegd hield Hans Warren vanaf 1942 een dagboek bij. Al eerder, in 1939 was hij een natuurdagboek begonnen waar hij aantekeningen maakte over de natuur in zijn omgeving. Hierin staan een paar losse aantekeningen over de dag van de mobilisatie 28 augustus 1939 en de eerste 8 dagen (10-17 mei 1940) van de Tweede Wereldoorlog. Deze zijn bijeengebracht in dit deeltje. Wat opvalt is dat hij al meteen in dit eerste begin goed formuleert, de kiem van zijn schrijverschap lijkt al vroeg gelegd.

Wat citaten:
Uit de inleiding van Joost Zwagerman:
- Maar er bestond ook een prozaïsche, praktische reden om te besluiten tot publikatie van Geheim dagboek. Wie zijn dagboeken overdoet aan derden, loopt het gevaar dat ze ooit gepubliceerd zullen worden in een vorm waarvan de dagboekschrijver postuum zou verbleken. Nu echter was er de mogelijkheid om, zo meldt de inleidende tekst bij het eerste deel van Geheim dagboek, "zelf spelfouten en slechtlopende zinnen te verbeteren". Dit motief kenmerkt de estheet die Hans Warren tot in de diepste vezel is; openhartige onthullingen zijn niet bezwaarlijk, maar dan wèl in een onberispelijke stijl waarvoor de schrijver zich nooit zal hoeven schamen.

- In deel negen van Geheim dagboek noteert Hans Warren na lezing van de dagboeken  van Paul Léautaud: "Een dagboekschrijver aan wie je je van tijd tot tijd niet stoort, deugt waarschijnlijk niet. Hij zeurt over kleinigheden en kleinzieligheden, dubt over zijn gezondheid, voelt zich verongelijkt, draaft door over dingen die je niet interesseren (...)." Deze woorden gaan moeiteloos op voor Warrens éigen dagboek.

Uit Geheim dagboek:
- 10 mei 1940: Je hoorde over neergeschoten vliegtuigen, inhechtenisnemingen - het roezemoesde door elkaar, en zo schoof er iets onzichtbaars, tussen de stralende meidag en jezelf. Pas veel later ... trok dat eigenaardige gevoel een beetje weg en werd ik weer gelukkig als anders. Waarom ook niet, in de natuur was niets veranderd, de aarde draaide, fitissen zongen in de geurige appelbloesem en seringen, de blauwe regen hing in luchtige trossen voor de ramen en van de gouden regen werden kleine gele puntjes zichtbaar.

- 15 mei 1940: Er zijn ook komische dingen. Iemand had een duif op zien vliegen van het veld, en aldus geredeneerd: "Als je een duif op ziet vliegen, moet er ook iemand zijn die hem losgelaten heeft (hm) en dat moet dan een neergeschoten parachutist zijn." Hij naar de burgemeester. "Burgemeester, er zijn parachutisten geland in de polder." Alarm, politie erheen, doodzenuwachtig. En jawel, daar liep iemand op het land, heel geraffineerd als vrouw verkleed nog wel! Voorzichtig omsingeld, geen uitweg meer. De parachutist gevangen. Het bleek een meisje van het dorp te wezen dat voor haar vader op het land aan 't werk was. Hulde.

- 17 mei 1940: Ik ben het beu om in mijn natuurdagboek over de oorlog te schrijven. Dit soort notities hoort er niet in thuis en daarom beperk ik me er toe ... Voor de rest: basta!

Van het lezen van dit nulde deel van "Het geheim dagboek" van Hans Warren zul je nog niet direct een groot fan worden, maar wel is duidelijk dat hij al vroeg goed kon schrijven.

Lees verder deel 1

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

2 opmerkingen:

  1. Klinkt als een boekje voor de echte liefhebbers die al meer van Hans Warren gelezen hebben en niet om er mee te beginnen. Vind jij dat ook?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Niek, het is zo dun dat het eigenlijk niet uitmaakt, je hebt het in 20 minuten gelezen. Groetjes, Erik

      Verwijderen