zondag 29 juli 2018

Hans Warren: Geheim dagboek: Deel 12 (1977-1978)

Hans Warren: Geheim dagboek: Deel 12 (1977-1978) (Nederland, 1994): 176 blz: Uitgeverij Bert Bakker

Gideon gaat in plaats van bij Hans, bij Mabel wonen. In april 1977 maakt Hans een tweede reis naar Griekenland. Hij heeft een relatie met Gianni, waar hij steeds meer genoeg van krijgt. Op 7 juni 1978 is er de eerste vermelding van Mario in de dagboeken.

 - 7 januari 1977 Het is half drie in de nacht, ik kom beschonken thuis, maar vind op het kastje in de hall de heerlijkst denkbare boodschap: een briefje van Mabel waarin ze me bericht dat Gideon dit weekend bij haar intrekt.

- 8 januari 1977 Nog steeds kan ik nauwelijks geloven dat het waar is. Maar ik zie de voorbereidingen voor Gideons vertrek. Hoeveel mensen zullen niet zielsgelukkig zijn als hun kinderen de deur uitgaan? Er rust een taboe op, je zegt zoiets niet. Ik zal de jongen beter kunnen waarderen als hij weg is. Hij is geen beroerling, maar ik begon een hekel aan hem te krijgen omdat ik met hem in één huis moest wonen. Een knul van ruim achttien, die op geen enkele manier bij mij paste.

- 20 februari 1977 Een stommiteit uitgehaald, en dat nog wel na aandachtig kennis te hebben genomen van enkele fataal aflopende experimenten op de tentoonstelling "Vrijgezellenmachines". Ik wou siësta houden maar werd geil. Mijn oog viel op de stofzuiger. Ik bouwde hem in kussens in en dacht: ik laat me lekker afzuigen. Ik deed het te woest of mijn lul werd te dik, er ging in elk geval iets mis. Het deed pijn, ik zag dat mijn eikel bloedde en vol bloeduitstortingen zat. Met m'n hele zaakje ben ik in een bak lauw water gaan zitten, en ik hoop maar dat het vanzelf herstelt. In plaats van met een bevredigd gevoel zit ik nu met schrijnende pijn tussen mijn benen. Van schrik is m'n pik minuscuul geworden. Hoe zal het gaan als ik pissen moet?

- 22 maart 1977 Ik vind een schrijver beter naarmate hij me weet te fascineren met dingen die me geen lor interesseren.

- 20 juli 1977 Vervelende ervaring vanmiddag. Ik stap door de tuindeur, voel iets heel zachts onder mijn voet, hé, waar trap ik op? Het bleek een spotvogeltje te zijn dat blijkbaar tegen het glas van de deur opgebotst en toen gevallen was, maar dat nog wel opgeknapt zou zijn als ik het niet had vertrapt. Nu gaf het na een stuiptrekking de geest, wat ellendig, de poep was uit zijn lijfje gedrukt.

- 21 november 1977 Ik ben zo onthutst door de schoonheid en jeugd van S. Gianni en S. vormen een mooi paar. En wanneer hij dan, zoals vannacht, in volledige overgave in mijn bed ligt, handen achter het hoofd gevouwen, zie ik mezelf over hem heengebogen, een kaalkoppige kerel van tegen de zestig.

- 1 december 1977 ... Terwijl ik niet alleen mijn gedichten en ander werk na wil laten. Ik zou wensen dat men van 20 oktober 1921 af na kon gaan wat ik heb gedaan, gedacht, gezien, gegeten, tot de onbeduidendste dingen toe. Het is een vorm van zelfbevestiging, een: ik was hier. Ik wil dat ieder weet wat ik mooi gevonden heb en wat ik heb verfoeid, waar ik van gehouden heb, wat ik heb gehaat. Vandaar natuurlijk ook dit dagboek dat ik al zovele jaren vul. Ik doe dat niet enkel voor mezelf, er is een verlangen hierin te blijven bestaan.

- 7 februari 1978 ... Er zijn intussen heel wat mensen die weten dat ik een dagboek bijhoud en dat is goed, want ik zou het erg vinden als het na mijn dood verloren ging. Het is, denk ik, het dierbaarste wat ik bezit. Het eerste dat ik zou trachten te redden bij brand of andere catastrofe.

- 7 april 1978 Na drie weken begin ik los te raken van Gianni. Ik wou dat ik hartstochtelijk verliefd werd op een ander, iemand die me zo vervulde dat ik hem vergeten kon. In fantasie stel ik een contactadvertentie op voor Vrij Nederland: "Dichter/schrijver, vijftiger, wonend in het zuiden des lands, zoekt mooie jongeman van 18-30 jaar, liefst mediterraan type, passief maar niet te verwijfd, die een paar maal per week door hem aanbeden wil worden."

- 1 juni 1978 ... Zij willen in de serie Privé-domein graag een selectie uit mijn dagboeken brengen. Ik voel daar niet voor en heb het verzoek zo diplomatiek mogelijk afgewezen. Voorts vroegen ze of ik een poëziekroniek in Maatstaf wil beginnen, dat heb ik in overweging genomen. Na het bekijken van mijn bescheiden Brockhurst-collectie, vroeg Theo ook of ik ervoor voelde een portfolio voor Maatstaf over die kunstenaar te maken. Dat lijkt me leuk om te doen.

7 juni 1978 Een paar maanden geleden zat er tussen mijn fanmail een brief van een jongen uit Waalwijk die geleid heeft tot een onregelmatige en geleidelijk wat uitdagende correspondentie. Hij heet Mario, is zeventien jaar oud. Hij is een groot bewonderaar van mijn werk en stuurt soms teksten die wel parafrases lijken van dingen van mezelf. Deze morgen was er weer een brief van hem. Ik kreeg een stijve toen ik hem las, die jongen komt nu duidelijk te voorschijn. "Ding ik naar je?" vraagt hij onder andere. Hij wil in juli naar me toe komen.
... Maar als ik over Mario M. fantaseer scheurt mijn slip telkens ongeveer. In verhalen zijn het oudere heren die liefdeslessen willen geven aan knapen. In mijn werkelijkheid vragen knapen me hen lessen in liefde te geven.

- 10 juni 1978 Televisieuitzending over gescheiden mensen. ... Hoe zou Mabel over me denken, haat ze me, is ze nog verbitterd, of heerst er onverschilligheid? Ik stel me voor dat men mij op zo'n forum vragen zou een mening over mijn ex-echtgenote te formuleren. Het zou iets worden als: "Natuurlijk hadden we diepgaande meningsverschillen die maakten dat we uit elkaar wilden gaan, maar ik vind mijn ex-echtgenote een hoogstaande vrouw, ik bewonder haar om vele van haar kwaliteiten en ik ben haar erg dankbaar voor datgene waarmee zij mijn leven heeft verrijkt in de jaren van ons samenleven." Dat zou ik ongeveer zeggen. Zou ik het ook menen?

- 7 juli 1978 Bij de post een briefje van Mario. Hij schrijft: "Als we elkaar leuk vinden ben ik overal voor in (ik hoop maar dat je dit niet wat onbeschaamd vindt, ik zeg dit niet zomaar), zijn we elkaars type niet, dan rest ons nog genoeg om 't gezellig te hebben." Een doorgewinterde knaap voor zijn zeventien jaar.

- 29 juli 1978 Ik heb een taxi besteld voor twaalf uur en voel me een dwaas. Een man van mijn leeftijd die zich uit geilheid en nieuwsgierigheid in zo'n situatie manoeuvreert! Waarschijnlijk worden het moeizame uren met een jongen die me niet ligt. Telkens toch het duiveltje: wie weet! Ik hoop zo, dat ik hem begeren kan. Die allereerste indruk -

Lees verder deel 13

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten