zondag 5 augustus 2018

Hans Warren: Geheim dagboek: Deel 15 (1982-1983)

Hans Warren: Geheim dagboek: Deel 15 (1982-1983) (Nederland, 2000): 227 blz: Uitgeverij Bert Bakker

Het 15e deel van het "Geheim dagboek" is het laatste deel dat Hans Warren zelf geredigeerd heeft. In augustus 1982 wordt Hans Warren opgenomen in het ziekenhuis om geopereerd te worden aan zijn lies en armen. In dit deel uiteraard weer veel bezoeken aan musea en tentoonstellingen en aan dure restaurants. Er staan  stukken in over Kavafis, de favoriete dichter van Hans en Constantin Guys, de favoriete tekenaar van Hans. Een stuk over het koraal dat in de Zeeuwse wateren groeit. In december 1983 maken Hans en Mario een reis in de voetsporen van Kavafis langs Athene, Caïro, Alexandrië en Istanbul. Ook weer verslag van het liefdesleven en de ruzies tussen Hans en Mario.

- 16 augustus 1982 Zojuist kwam het bericht dat ik morgenochtend om halftien in het ziekenhuis word opgenomen voor de operatie aan mijn lies en aan mijn armen. Ik ben blij dat het gebeurt en voel me rustig. Mario is veel nerveuzer dan ik. Wel zie ik tegen de narcose op, maar die is onvermijdelijk. Ik zal me aan al de handen toevertrouwen die zich met mijn bezig gaan houden. Het beste bewijs is mogelijk mijn handschrift: vaster en regelmatiger dan meestal het geval is.

- 23 augustus 1982 Wie met een voorliefde voor dagboeken, memoires en andere autobiografische geschriften behept is, komt niet altijd aan zijn trekken bij de schrijvers en de dichters van zijn voorkeur. Van hen zou je immers alles willen weten, elke emotie willen kennen, elke voorkeur en tegenzin, elk geheim, elk bedrog, wat ze mooi en lelijk vonden, en lekker, wat ze bewonderden en verfoeiden - zo veel mogelijk. En soms, in dagboeken, kom je daar werkelijk achter.

- 6 september 1982 Mario plaagt me wel eens: als ik er niet was, zou je een raar oud mannetje worden. In hoeverre is dat juist? Doordat hij in mijn leven is gekomen, veranderde er erg veel. Zijn inzet voor mij maakt waarschijnlijk dat ik meer kan, meer bereik. Het is jammer dta hij me niet inspireert tot gedichten. Mogelijk doordat ik hem direct had, niet hoefde smeken of werven. Hij heeft me ervan weerhouden het werk voor de krant op te zeggen. Zonder hem zou ik nooit aan de complete Kavafis-vertaling begonnen zijn. Zonder hem geen registers, noten, zorgvuldige correcties, bemoediging, waardevolle adviezen. Ik kan op hem rekenen. Onbegrijpelijk dat een jongeman van tweeëntwintig jaar dit allemaal kan.

- 19 september 1982 Merkwaardig is dat je in brieven aan een bepaalde persoon alles een bepaalde kleur geeft. Heel anders dan in een dagboek. Je praat naar iemand toe, komt hem of haar tegemoet, en dat vervormt alles een beetje, óók jezelf. Hoe eerlijk je ook bent, je toont toch het duidelijkst de facetten die bij de ontvanger in de smaak vallen, je wilt behagen. Tegenover iedere correspondent ben je een ander, zelfs in je leugens en onoprechtheid.

- 10 december 1982 Vanmorgen kwam er een envelop met knipsels van besprekingen over het tweede deel van mijn dagboek, waaronder een stuk door J. Huisman in het Algemeen Dagblad, waar ik verlegen mee ben. Hij vergelijkt me met Léautaud, Pepys en Flaubert.

- 20 december 1982 Gerrits grapje over zijn versie van Die Wahlverwandtschaften werd door niemand opgemerkt. Hij zei: "Elkaar aanstoten en ... o, ik bedoel aantrekken en afstoten ..."

- 28 maart 1983 Hard gewerkt aan de Spiegel van de Nederlandse poëzie. Wat Mario allemaal voor me doet! Met al zijn energie en kennis helpt hij me, hij stuwt mij op, stuurt bij, houdt de moed erin. Zijn bewondering voor mij blijft grenzeloos. Na het herlezen van Steen der Hulp, in verband met de herdruk, was hij weer in alle staten. Het maakt me wel eens moe, maar wat zou ik zijn zonder hem? Zou ik de strijd niet hebben opgegeven? Ik ben bang van wel. Ons leeftijdsverschil houdt me bovendien jong van geest. Ik ben gedwongen belang te stellen in allerlei zaken die anders wellicht buiten mijn gezichtsveld zouden blijven.

- 20 mei 1983 En wij? Mario en ik hebben de laatste tijd zo vaak afschuwelijke ruzies dat ik overweeg me van hem los te maken. Het gaat er niet eens meer om wie er gelijk heeft of niet, ik wil die ellende voorkomen. Beter eenzaam dan deze vernederende botsingen.

- 27 juni 1983 Langs dijken en wegen bloeien sinds het gebruik van de gifspuit afnam meer bloemen. Naast het nieuwe fietspad tussen 's-Gravenpolder en Ovezande groeit een overdaad aan klaprozen, kamille en kaasjeskruid. De klaprozen zo rijkelijk dat je aan impressionistische schilderijen moet denken.

- 21 oktober 1983 Na het avondeten (lamszadel) kreeg Mario een erg aanhankelijke bui, hij maakte me geil en we praatten met heel geknepen stemmetjes. We waren beesten. Ik een kikkertje, en hij nu eens een konijntje, dan weer een zwart poesje met witte voorpootjes, en soms een "foebal". En ik moest eigenlijk Ome Leo, de grote leeuw, zijn. Juist toen ik aan het brullen sloeg, wordt er op het raam getikt. Hoe lang de persoon buiten van onze voorstelling heeft genoten? We vielen natuurlijk prompt stil.

Lees verder deel 16

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

2 opmerkingen:

  1. 23 aug. herkenbaar ;-) 19 sept. wat filosofisch en scherp gezien, geldt voor velen. 21 okt. komisch en zo ongelooflijk dat hij dat allemaal op neemt in de definitieve uitgave. Een mooie samenvatting weer met goed gekozen citaten. Je blogproject over Hans Warren leest als een feuilleton!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Jannie, dank je wel voor het compliment! En heel erg leuk natuurlijk dat jij bij ieder stukje de moeite neemt om het van commentaar te voorzien. Toen ik begon met het project had ik in gedachte om iedere dag minimaal 50 bladzijden te lezen. Tot nu toe zijn het er iets meer dan 100 per dag. Dat maakt het project overzichtelijk. Vorige week heb ik een boekje gekocht van het Zeeuws museum over de kunstverzameling van Hans Warren. Hij had tussen de 700 en 900 kunstvoorwerpen in zijn collectie. Dat noem ik nog eens een verzameling! Groetjes, Erik

      Verwijderen