dinsdag 7 augustus 2018

Hans Warren: Geheim dagboek: Deel 16 (1984-1987)

Hans Warren: Geheim dagboek: Deel 16 (1984-1987) (Nederland, 2004): 352 blz: Uitgeverij Balans

Deel 16 van het "Geheim dagboek" is het eerste deel dat geheel door Mario is geredigeerd en is verschenen na de dood van Hans Warren. In dit deel geen grote reizen, wel dagtochtjes naar België: Luik, Brugge en Leuven. Verder uiteraard weer de nodige bezoeken aan musea, tentoonstellingen en dure restaurants. Hans komt regelmatig op televisie en wordt gevraagd om zitting te nemen in de jury voor de eerste AKO-literatuurprijs. De door Hans Warren en Mario Molegraaf vertaalde bundel met gedichten van Kavafis verschijnt.


- 11 januari 1984 Mijn bestaan wordt van jaar tot jaar mooier, rijker, aangenamer. De lichamelijke ongemakken: ze waren er toch vroeger ook altijd? Ik leef intenser dan vroeger, begrijp meer, heb een beter overzicht, alle gevoelens lijken dieper. Ook de heel bevredigende seks met Mario is belangrijk. Altijd heb ik verlangd wat ik nu heb: een ware partner met wie je je volledig kunt laten gaan. De voldoening is groter dan ik ooit heb gekend, groter ook dan de lust die zelfbevrediging geeft. Zelfs nu verval ik daar nog wel eens toe, maar het genot schiet dan tekort, terwijl M.'s prikkelingen me tot ongekende orgasmen brengen.

- 13 februari 1984 Zal deze week onze Kavafis-bundel verschijnen? Zelden heb ik zo naar een boek uitgezien. Meer dan naar een boek van mezelf. Al lijkt het of deze vertaling deel van mijn eigen werk uitmaakt. Komt het omdat we er sámen zoveel zorg aan hebben besteed? ... Het boek is een monument van onze vriendschap, maar ook van onze bewondering voor Kavafis. Blanken heeft zijn best gedaan, maar vaak bracht hij niet veel meer voort dan stroef gehakkel. Dát is de reden geweest om het over te doen, zo simpel ligt dat.
... Ik ben weer aan de slag met het vierde deel van Geheim dagboek. Het fascineert me, ik kijk opgewekt de zonnige winterdag in. Eindelijk heb ik ook een besluit genomen wat het verhaal over de abortus betreft. Dat moet erin, ondanks alles. Om Mabel te sparen heb ik lang gedacht: schrappen, maar dat zou verraad zijn.

- 11 maart 1984 Het moeilijkste zijn de verhalen over Mabel geweest, ik was er avonden, nachten beroerd van, ik lever haar wel erg uit. Nu zie ik dat niet meer zo. Het moet een goed boek worden, dáár gaat het om. En dan: wat heb ik nog met Mabel te maken? Het enige dat me een beetje beklemt, is dat ze zo dicht in de buurt woont.

- 22 juni 1984 Meer en meer beschouw ik de dagboeken zoals ik ze publiceer als een literair kunstwerk. Ik móet de cahiers bewerken, veel ervan is bruikbaar, maar ook is er veel dat kan vervallen. Het is dwaas daarover een slecht geweten te hebben. Ik doe toch hetzelfd emet mijn gedichten? Het is volstrekt legitiem. Ik geef de teksten zoals ik ze publicabel acht. Dat ik m'n vroegere zelf en m'n omgeving daarbij soms een andere kleur geef, komt niet alleen mijn visage, maar ook de boeken ten goede. Waarom zou je de echtheid zo ver voeren dat je de lezer gaat vervelen? Dé waarheid kan toch nooit gezegd worden, die bestaat niet.

- 7 oktober 1984 "De overtuiging dat men er te veel is, is realistischer dan de verwaandheid dat men onmisbaar is."

- 4 januari 1985 Gistermiddag heb ik het dagboek 1954 tevoorschijn gehaald, want ik moet het nieuwe deel gaan samenstellen. Prompt heeft het me weer in de misère gestort. Het was erg onaangenaam om zo rechtstreeks met je totale ontreddering te worden geconfronteerd. De scène met Rabah is een dieptepunt in mijn leven, die schok, die waarschuwing heeft vérgaande gevolgen gehad. Toen ik M. vertelde over de ingewikkelde situatie met Mabel en de drie Arabieren was hij juist opgetogen. Seks, geweld, de dreiging van moord, dat moest er juist allemaal in.

- 25 januari 1985 De vroege Rembrandt (Palamedes) is een horreur. Twintig was hij toen al, een volstrekt talentloze prutser zou je hebben gezegd.

- 8 april 1985 Ik heb de roes verwerkt en koester geen verwachtingen meer. Maar het is eindelijk ook tot mijn gehersenspoelde hoofd doorgedrongen dat ik lang ten onrechte in een hoek ben gedreven. Dat ik wel degelijk enkele verdiensten heb. Dat mensen van me zouden kunnen houden. Ik houd van niemand meer, behalve van M. Familie bestaat niet voor me. De paar vage vriendschappen hebben haast geen betekenis. Ik ben geen misantroop, maar het interesseert me gewoon niet, dat geblaat van mensen met wie je ooit door toeval in aanraking bent gekomen en die uit gewoonte beslag op je blijven leggen.

- 7 juni 1985 Zojuist heb ik een jonge merel losgeknipt uit een net van de buren. Zoiets brengt me altijd in een conflict. Je beschadigt andermans eigendom, maar je kunt een dier toch niet zo laten lijden?

- 28 juli 1985 Een mysterie is opgelost. Terwijl ik zat te lezen, hoorde ik opeens het angstaanjagende geluid waarvan ik 's nachts wel eens wakker ben geworden. Wat bleek: er kroop een grote wijngaardslak over de ruit achter me. Af en toe kwam zijn vochtige huisje tegen het glas. Dat veroorzaakt een hoog, vibrerend gegier, heel griezelig. Het gebeurde maar een enkele keer. Het huisje moest onder een bepaalde hoek het glas raken, het effect en ook een beetje de klank van een glasharmonica.

- 11 september 1985 Hij schreef een recept voor nieuwe brillenglazen. We zijn er meteen mee naar de opticien gegaan. Ik heb zoveel herseninhoud, kreeg ik daar te horen, dat monturen voor mij altijd te korte poten hebben. In plaats van te zeggen: meneer, u hebt een waterhoofd.

- 13 oktober 1985 Hoe moet je over een ongeneeslijke ziekte schrijven? Gisteren las ik Nee heb je van Renate Rubinstein en nu weet ik het. Zó dat de lezer de tranen van het lachen over het gezicht lopen. Ziekte, ouderdom, dood, het is geen welkome trits. Word je een jammerende zeurpiet, een aansteller die alles overdrijft? Of word je een van de respect afdwingende mensen die van wat hun aan leven en kracht rest, maken wat er nog van te maken valt?

- 24 november 1985 Waarom zo exquis eten? Van alle weelde die de aarde biedt, zijn alleen de zaligste spijzen voor mij betaalbaar. Voor het prachtigste huis, de beste kunst, de mooiste kleren zelfs moet je onmetelijk rijk zijn. Maar iets beters dan een gebraden houtsnip met cantharellen, precies op het juiste moment opgediend, bestaat er niet.

- 1 januari 1986 Zo moet je een jaar beginnen: met een goed orgasme.

- 16 april 1986 Hoeveel mooie dingen ik ook heb, het lijkt zodoende op een old curiosity shop. De dingen zouden in een huis van weelde ereplaatsen krijgen. In het kamertje waar ik dit schrijf, zie je werken van Goudt, Della Bella, Dujardin, Fantin-Latour, Braquemond, Shannon, Mankes, Van Gelder, Deveria, Ward. Er is het belangrijke beeld van Leighton, zeldzaamheden als de strigilis en de strigilishouder, bijzondere etnografica, een prachtig Ming-beeld.

- 6 augustus 1986 De gierige, schrepe Hollander en de gulle, ronde Belg, de steile calvinist tegenover de weelderige katholiek. Nee, ik vergis me niet. Proef hoe ze eten en drinken. De Hollander eet vies, een zuinig stukje vlees, geen vis, veel kookaardappels, hij drinkt er niet bij. De Belg eet lekker, een goed stuk vlees of vis, frieten, de nationale trots, hij drinkt er wijn of bier bij. Het verschil is zo groot dat je in Nederland in een doorsnee-restaurant walgt van het je voorgezette voedsel, terwijl je in België in een dergelijk etablissement smakelijk eten krijgt voorgezet.

- 5 oktober 1986 Ik heb 57 jaar alleen geslapen, maar ik ben er helemaal aan gewend geraakt met M. te slapen. Hij slaapt heel vast, maar als ik uit bed ben geweest en terugkom, merkt hij dat en draait hij z'n rug naar mij toe. Ik sluit hem dan in, mijn buik tegen zijn billen, de voorkant van mijn dijen tegen de achterkant van de zijne.  Het is heerlijk zijn warme lijf tegen me aan te voelen, zo slaap ik lekker in.

- 15 oktober 1986 De Fettecke van Joseph Beuys in de Kunstacademie van Düsseldorf werd door schoonmakers voor een smerige plek aangezien en grondig gereinigd. De laatste restjes gingen de vuilnisbak in. Je zou een leger van zulke schoonmakers in de musea voor moderne kunst aan het werk willen zetten.

- 25 januari 1987 Gisteren heeft M. de samples voor een proefvertaling van Geheim dagboek klaargemaakt. Hij had een goede keuze gemaakt uit de delen 1, 2, 4 en 6, daarbij schreef hij een aardige verbindende tekst. Hij zal, denk ik, niet rusten voor ik wereldberoemd ben.

-18 april 1987 Er waren kievitseieren te koop bij de ISPC, Breda, Hollande. Ze kostten f 3,75 per stuk. Zojuist het ik een kievitsei geproefd, voor het eerst in onheuglijke tijden. Natuurlijk maakte ik er een kleine ceremonie van. Heel, heel even gekookt. Geserveerd in een antiek dopje. Erbij een stukje vers getoost Frans brood, besmeerd met door buurvrouw Cobie gekarnde boter. Wat grof zeezout erover en hap. Het glazig-blauwe wit maar nét gestold. De donkeroranje dooier zo zalig. Een slok goede sherry na. Hoe is het mogelijk dat een mens kniest over het leven!

Lees verder deel 17

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.


2 opmerkingen:

  1. Dit was een dikke pil zo te zien. Maar toch weer gelukt. Merk jij verschil in de manier waarop Mario ze heeft geredigeerd?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Jannie, de verschillen tussen de door Hans en Mario samen geredigeerde delen en de delen waarvan Mario alleen de redactie had, lijken mij niet zo groot. Hans vond Mario een zeer goede redacteur en ik denk dat hij daar gelijk in had. Groetjes, Erik

      Verwijderen