donderdag 13 september 2018

Frank Martinus Arion: Dubbelspel

Frank Martinus Arion: Dubbelspel (Curaçao, 1973): 316 blz: Uitgeverij de Bezige Bij

DubbelspelIn Wakota, een buitenwijk van Willemstad (Curaçao), gelegen tussen het joodse kerkhof en een hoerenkamp, speelden tot voor kort vier vrienden elke zondagmiddag een partijtje domino bij het huis van Boeboe Fiel, een van hen.

Boeboe Fiel is getrouwd met Nora, heeft een heleboel kinderen en is taxichauffeur. De afgelopen nacht heeft hij een rijke Amerikaan naar het hoerenkamp gebracht en zelf daar de nacht met een hoertje doorgebracht waar hij nog volop aan terugdenkt, zodat zijn aandacht niet geheel bij het dominospel is.
Zijn dominopartner Manchi Sanantonio is van de vier de man met het meeste aanzien. Hij is getrouwd met de knappe Solema, is gerechtdeurwaarder en heeft een mooi groot huis.
Janchi Pau is van de vier de beste dominospeler. Hij heeft een huis dat nog niet afgebouwd is, en staat bekend als vrouwenjager. Wat de anderen niet weten is dat hij al een hele tijd een verhouding heeft met Solema.
Chamon Nicolas is de dominopartner van Janchi, getrouwd en een vriendelijk man, zij het één die wel altijd zijn mes op zak heeft. Hij heeft al een jaar of vier een verhouding met Nora, maar is nu van plan hier een eind aan te maken.

"Dubbelspel" beschrijft een zondag uit hun leven, waarop ze zoals gewoonlijk weer een partijtje domino spelen. Normaal gaat het spel ongeveer gelijk op. Nu is er iets bijzonders aan de hand. De beschrijvingen van het dominospel worden afgewisseld met overpeinzingen van de vier vrienden over het leven op Curacao.

Het was tot nog niet zo heel erg lang geleden als de Nederlandse literatuur ter sprake kwam de hinderlijke gewoonte dat steeds maar weer de zogeheten "Grote Drie" naar voren werden geschoven (Hermans, Mulisch en Reve) en dat er nauwelijks aandacht was voor andere schrijvers. Ik heb "Dubbelspel" met heel veel plezier herlezen en ondanks het feit dat het voornamelijk over dominospelen, hoerenlopen en vreemdgaan gaat, onderwerpen die mij weinig zeggen, vind ik het een van de mooiste romans uit de Nederlandstalige literatuur en zeker beter dan alle romans die ik van Hermans, Mulisch en Reve heb gelezen!

Het leuke van "Dubbelspel" is ook dat het een beeld van een andere cultuur geeft en stilstaat bij de verschillen tussen Nederlanders en Antillianen. Kort gezegd, Nederlanders weten wat werken is en Antillianen weten wat leven is.

Mijn exemplaar van "Dubbelspel" is van de actie Nederland Leest, die met deze roman voor het eerst werd gehouden in 2006.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

2 opmerkingen:

  1. Mooi beschreven Erik. Ik moet je eerlijk zeggen, dat ik met het boek wat problemen had. Pas nadat ik de film gezien had, ging het verhaal voor me leven en was ik vast van plan het boek nogmaals te lezen. Het is er nog niet van gekomen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Jannie, wat ik vooral knap van Arion vind, is dat hij schrijft over zaken die mij eigenlijk niet zo veel interesseren en dat ik het boek toch met heel veel plezier heb gelezen. Volgens mij zijn schrijvers die je weten te interesseren voor onderwerpen waar je geen affiniteit mee hebt, de beste schrijvers. Ik hoop binnenkort de film te bekijken op dvd.
      Ik heb momenteel de volgende boeken nog in huis:
      - De verhalenbundel die jij besproken hebt
      - "Neem mij terug Suriname" van Astrid Roemer
      - Een reisverhaal over de Antillen van van den Brink
      En tenslotte het boek waar ik mij het meest op verheug: een enorm groot boek van de Koninklijke Bibliotheek met tekeningen van Maria Sibylla Merian van de Surinaamse insecten. Ik hoop om in ieder geval nog een paar van deze boeken te bespreken. Groetjes, Erik

      Verwijderen