maandag 29 augustus 2022

C.S. Lewis (tekst) & Pauline Baynes (tekeningen) : Het betoverde land achter de kleerkast

C.S. Lewis (tekst) & Pauline Baynes (tekeningen): De kronieken van Narnia: Het betoverde land achter de kleerkast (Groot-Brittannië, 1950): 157 blz: Vertaald door Madeleine van den Bovenkamp-Gordeau (1983): Uitgeverij Callenbach
 
Het betoverde land achter de kleerkast by…
 
"Het betoverde land achter de kleerkast" is het eerste deel uit "De kronieken van Narnia", in het vervolg aangeduid met "Narnia". Dat wil zeggen dat "Het betoverde land achter de kleerkast" het eerste deel van "Narnia" is dat werd gepubliceerd en naar mijn mening ook het meest geschikte deel om het lezen van "Narnia" mee te beginnen, hoewel in de chronologie van het fictieve land Narnia, de gebeurtenissen in "Het neefje van de tovenaar" zich eerder afspelen.
 
"Het betoverde land achter de kleerkast" is eerder in 1956 in het Nederlands verschenen onder de titel "De betoverde kleerkast" en later in 2021 in een nieuwe vertaling van Imme Dros met als titel "De wereld achter de kastdeur". 
 
"Narnia" is wereldwijd één van de beroemdste series kinderboeken ooit, met ruim 100 miljoen verkochte boeken en in 47 verschillende talen vertaald. Ik heb "Narnia" inmiddels voor de derde keer gelezen, voor het eerst in 1998 in het Engels en in 2014 ook in deze vertaling. Van alle kinderboeken die ik ooit heb gelezen is "Narnia" duidelijk mijn favoriete serie kinderboeken. Ik heb alle 7 delen van "Narnia" de afgelopen maand met heel veel plezier herlezen.
 
In "Het betoverde land achter de kleerkast" komen vier kinderen door een kleerkast in een oud huis in het land Narnia terecht. In Narnia beleven zij allerlei avonturen en binden zij de strijd aan met de Koningin, die Narnia heeft veranderd in een land waar het altijd winter is en een groot aantal wezens uit Narnia heeft veranderd in standbeelden.

In Narnia komen allerlei wezens en ook sprekende dieren voor. C.S. Lewis was een theoloog en heeft allerlei elementen uit de christelijke mythologie en uit andere mythologieën verwerkt in "Narnia". Gelukkig zijn deze verwijzingen op een organische manier in het verhaal verwerkt en storen ze de lezer (mij althans) niet. Ik lees er gewoon over heen. Ik denk dat vrijwel iedereen die "Het betoverde land achter de kleerkast" heeft gelezen, zal staan te popelen om ook de overige 6 delen te lezen.

Ik vind deze vertaling van Madeleine van den Bovenkamp-Gordeau erg prettig om te lezen en van mij had Imme Dros zich de moeite van een nieuwe vertaling mogen besparen.
 
Citaten:
- Er waren eens vier kinderen die Peter, Susan, Edmund en Lucy heetten. Dit verhaal gaat over iets dat ze beleefden toen ze weg moesten uit Londen, het was namelijk oorlog en de stad Londen werd telkens gebombardeerd. Ze werden voor een tijdje uit logeren gestuurd en kwamen zolang in huis bij een oude professor die op het platteland woonde, mijlenver van de bewoonde wereld. Het was wel vijftien kilometer van zijn huis naar het station en zeker drie kilometer naar het dichtstbijzijnde postkantoor.

- "Maar," zei meneer Tumnus, "intussen is het in Narnia winter en dat is het al weet-ik-hoe-lang; als we hier in de sneeuw blijven staan praten, vatten we allebei nog kou. Dochter van Eva uit het verre land Legek Amer, waar voor eeuwig de zomer heerst over de schitterende stad Kleerk Ast, wat denk je ervan als je eens met me mee naar huis ging voor het avondeten?"

- "Ik heb een prachtig huis," zei de Koningin. "Ik weet zeker dat je het er fijn zou vinden. Er zijn zalen vol marsepein en bovendien heb ik zelf geen kinderen. Ik heb altijd al een aardige jongen willen hebben die ik als een prins kan opvoeden en die dan later Koning van Narnia zou kunnen worden, als ik er niet meer ben. Zolang hij prins is, mag hij een gouden kroon dragen en de hele dag marsepein eten; en jij bent werkelijk de allerverstandigste en knapste jongeman die ik ooit ben tegengekomen. Ik geloof dat ik van jou het liefst die prins zou maken - als je eens een keer samen met de anderen bij me op bezoek zou komen."
 "Waarom niet nu?" zei Edmund. Hij had een rood hoofd en zijn mond en zijn vingers kleefden. Hij zag er allerminst verstandig uit, en knap ook niet - wat de Koningin ook mocht beweren.
  
- En nu ben je natuurlijk benieuwd wat er met Edmund was gebeurd. Hij had zijn bord leeg gegeten, maar echt lekker vond hij het eten niet, want hij zat de hele tijd aan marsepein te denken - en er is niets dat de smaak van normaal lekker eten zo grondig kan bederven als de gedachte aan betoverd eten dat slecht voor je is.
 
- "Nee," zei de Tovenares. "We hoeven niet te vluchten. Vlug, ga iedereen die aan onze kant staat waarschuwen dat ze zich zo snel mogelijk hier bij mij moeten verzamelen. Haal de Reuzen op en de Weerwolven, en de Boomgeesten die aan onze kant staan. Roep de Nachtmerries en de Boemannen, de Bullebakken en de Minotauren. Roep de Wreedaards, de Heksen, de Spoken en het volk van de Slijmzwammen. Wij zullen vechten. Wat is dat nou? Ik heb toch mijn staf nog? Hun manschappen worden immers in steen veranderd zodra ze komen aanstormen?! ..."
 
Wie echt alles over "Narnia" wil weten, kan het zeer uitgebreide artikel (in het Engels) op Wikipedia lezen.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

zaterdag 27 augustus 2022

Bastiaan Woudt: Amsterdam Portraits

Bastiaan Woudt: Amsterdam Portraits (Nederland, 2019): 192 blz: Uitgeverij Hannibal
 

 
Bastiaan Woudt (1987) is een jonge Nederlandse fotograaf die in de lente en zomer van 2019 een groot aantal Amsterdammers heeft geportretteerd met als doel een mooi boek te maken met die portretten over Amsterdam en zijn bewoners.
 
De portretten in "Amsterdam Portraits" zijn op een enkele uitzondering na van onbekende mensen. Ze zijn allen in zwart-wit genomen, haarscherp en vaak vrij donker van toon.

Ik vind het een prachtige serie portretten, met daartussen een paar uitschieters. Met zijn allen geven deze portretten een beeld van de mensen die in Amsterdam rondlopen. Alle portretten zijn gemaakt in een mobiele studio die Bastiaan Woudt op verschillende plaatsen in de stad had opgericht.

"Amsterdam Portraits" is een erg mooi uitgegeven fotoboek met prachtige portretfoto's dat iedereen die houdt van portretfotografie zal aanspreken. Het boek is voor een relatief lage prijs bij bol.com te koop.

Voor een aantal foto's van Bastiaan Woudt, klik hier.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

dinsdag 23 augustus 2022

Sei Shonagon: Het hoofdkussenboek

Sei Shonagon: Het hoofdkussenboek (Japan, ongeveer 1000): 330 blz: Vertaald door Jos Vos (2018): Uitgeverij Athenaeum-Polak & Van Gennep
 

 
Het gebeurt mij helaas maar zelden, maar bij het lezen van "Het hoofdkussenboek" in de vertaling van Jos Vos was ik vanaf de eerste bladzijde tot de laatste, razend enthousiast. 

"Het hoofdkussenboek" is samen met "Het verhaal van Genji" één van de grote klassiekers uit de Japanse literatuur. Het is geschreven door een hofdame uit het keizerlijk paleis rond het jaar 1000. 

"Het hoofdkussenboek" is een intrigerend mengsel van verschillende teksten: essays, dagboekaantekeningen en allerlei lijstjes over de meest uiteenlopende dingen. Vooral door die lijstjes is het boek wereldberoemd geworden. 

Sei Shonagon citeert zeer vaak beroemde haiku's uit die tijd of vult de eerste twee regels naar eigen inzicht aan. Deze haiku's zijn integraal opgenomen. Hoewel ik niets heb met gedichten geeft dat een extra dimensie aan het boek.

Door het boek heen geeft Sei Shonagon blijk van een zeer speelse geest. Ze heeft het enerzijds over zeer specifieke gebeurtenissen aan het hof, maar ook veel over alledaagse dingen. 

Na lezing van dit boek kan ik maar één ding zeggen. Ik vind "Het hoofdkussenboek" in deze vertaling één van de meest indrukwekkende boeken die ik ooit heb gelezen. Het boek is werkelijk fenomenaal vertaald en ook prachtig uitgegeven, dat moet ook gezegd worden.
 
Citaten:
[23] Ontmoedigende dingen
 Een brief uit de provincie zonder bijgaand cadeautje. Sommigen zullen wel hetzelfde zeggen over een brief uit de hoofdstad, maar daar staan altijd aardige nieuwtjes in en de lezer komt te weten wat er zoal op de wereld gebeurt, wat al heel mooi is op zichzelf.
 
[25] Dingen waar je op neerkijkt
 Iemand die bekendstaat om zijn overdreven goedaardigheid.
 
[26] Onuitstaanbare dingen
 Iemand die naar je toekomt als je dringend iets wil doen en die maar niet ophoudt met praten. Gaat het om iemand die je nauwelijks respecteert, dan kun je hem makkelijk wegsturen met de woorden: "Straks misschien", maar tot je grote ergernis lukt dat niet met mensen bij wie je je niet op je gemak voelt.
 Een doodsaai iemand die er maar op los tatert, lachend als een idioot.
 Al even onuitstaanbaar vind ik degenen die anderen benijden, klagen over hun lot, het fijne willen weten over de kleinste onnozelheden en anderen zwartmaken als ze niets prijsgeven; mensen die net doen alsof ze al lang op de hoogte waren van iets wat ze toevallig weten op te vangen en die het in geuren en kleuren doorvertellen.
 Een hond die begint te blaffen als je stiekem door een minnaar wordt bezocht.
 Je gaat doodmoe naar bed. Een mug meldt zich aan met dat dunne, zeurderige stemmetje van hem, en begint om je gezicht heen te draaien. Je voelt zelfs het zuchtje dat wordt opgewekt door zijn vleugels - dat is pas echt onuitstaanbaar!
 
[27] Dingen waarvan je hart sneller gaat kloppen
 Mussen met jongen
 Een plek voorbijlopen waar kleine kinderen zitten te spelen.
 
[40] Voortreffelijke dingen
 Besneeuwde pruimenbloesems
 Een uitermate snoezig kind dat aardbeien zit te eten.

[41] Insecten
 Over de vlieg valt er niets goeds te zeggen; ik zou hem eigenlijk tot de "onuitstaanbare dingen" moeten rekenen. Vliegen zijn te klein en te nietig om te haten, maar bah, hoe ze in het najaar overal op gaan zitten, en hoe ze met hun natte pootjes neerkomen op je gezicht!

[72] Zeldzaamheden
 Een echtgenoot die geprezen wordt door zijn schoonvader; een echtgenote die door haar schoonmoeder op handen wordt gedragen.
 Een zilveren pincet waarmee je naar behoren haartjes kunt uittrekken.
 
[75] Dingen die geen steek houden
 Iemand die per se in hofdienst wilde, en die daar alles even saai en vervelend vindt.
 Iemand tegen wil en dank met je dochter laten trouwen en dan maar klagen dat hij niet deugt.
 
[85] Aanlokkelijke dingen
 Een gebonden boek met dunne bladzijden.
 
[91] Ergerlijke dingen
 Je stuurt iemand een bericht, of een reactie op een bericht, en pas achteraf dringt het tot je door dat je bepaalde woorden beter had kunnen formuleren.
 
[92] Pijnlijke dingen
 Een man van wie je houdt is stomdronken en herhaalt almaar hetzelfde.
 
[106] Moeilijk uit te drukken dingen
 Iemand die je gezag inboezemt bedanken voor een geschenk.
 
[113] Aangrijpende dingen
 Jeugdige geliefden die elkaar niet naar hartenlust kunnen ontmoeten omdat iemand het hun belet.

[123] Dingen die ongelegen komen
 Je zit lekker te roddelen en spreekt kwaad van een bepaald iemand, maar een kind heeft alles gehoord en gaat het netjes overbrieven aan de persoon in kwestie.

[145] Schattige dingen
 Een dreumes die uit alle macht over de vloer kruipt en opeens een toefje stof vindt dat hij tussen zijn vingertjes neemt om aan de grote mensen te laten zien - heel schattig.

[149] Afstotelijke dingen
 Haarloze muizenjongen die uit het nest zijn gevallen.

[151] Mensen die het duidelijk moeilijk hebben
 Een man met twee geliefden die razend jaloers zijn.
 Mopperkonten.

[157] Onbruikbare dingen die een groots verleden oproepen
 Een ooit zo enthousiaste minnaar die nu oud en versleten is.

[160] Nabij en toch veraf
 De omgang tussen broers, zussen en andere nauwe verwanten die niet om elkaar geven.

[146] Dingen die je de stuipen op het lijf jagen
 Inbraak in een huis bij jou in de buurt. Als er bij jezelf wordt ingebroken, ben je te zeer de kluts kwijt om bang te zijn.
 
[247] Dingen die je vertrouwen geven
 Moed ingesproken worden als je terneergeslagen bent, door iemand van wie je echt houdt.

[249] NIETS ERGERLIJKERS op de wereld, denk ik, dan dat anderen je niet kunnen uitstaan.
 Niets schitterenders dan geliefd te zijn bij je ouders, heer of meesteres, en bij allen met wie je op vertrouwde voet staat.

[251] Maar je bent dolblij met woordjes van troost vanwege iemand met wie je geen persoonlijke band hebt. Medeleven betogen is doodeenvoudig - en het komt zo zelden  voor.

[258] Verheugende dingen
 Het is een zondige gedachte, ik weet het, maar het doet me plezier als iemand die ik niet kan uitstaan door het ongeluk wordt getroffen.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

vrijdag 19 augustus 2022

Gisele

Gisele (Brazilië, 2016): 536 blz: Uitgeverij Taschen
 

 
Gisele Bündchen is een Braziliaans supermodel die sinds eind jaren 90 wereldberoemd is. Voor een vrouwelijk model is ze met een lengte van ongeveer 1,90 meter uitzonderlijk lang.
 
"Gisele" is een prachtig uitgegeven boek op groot formaat en een hardcover met een doorzichtige plastic stofomslag, paars op de voorkant, oranje op de rug en groen aan de achterkant. Van de vier fotoboeken over fotomodellen die ik heb besproken vind ik "Gisele" het mooist uitgegeven boek.
 
Zoals meestal bij dit soort boeken staan er een aantal geweldige foto's in en zeggen de meeste foto's mij niet zo veel. Gisele is natuurlijk prachtig om te zien, maar veel foto's in dit boek bewijzen dat een foto van een prachtige vrouw, niet per se een mooie of interessante foto oplevert. En dat terwijl alle foto's in dit boek door wereldberoemde fotografen zijn gemaakt.
 
Ik vind een aantal foto's in dit boek er tussen uit springen:
Een foto van Walter Chin op blz 79 waarop Gisele naakt op een wit paard zit.
Blz 91: een foto van Annie Leibovitz met Gisele in een witte jurk naast een gespierde man.
Blz 104 en 105: twee foto's van Corinne Day met Gisele in een kleurrijke jurk
Een aantal naaktfoto's van Patrick Demarchelier op blz 129, 199, 331 en 461, waarbij ze op de eerste hoogzwanger is.
Twee foto's van Inez & Vinoodh op blz 232 en 233.
Vijf naakten van Mario Sorrenti op blz 267, 269, 271, 273 en 433.
Een foto van Kelly Klein op blz 369.
Een foto van Steven Meisel op blz 499.
En natuurlijk de naaktfoto op de omslag van Richard Avedon.

Al met al vind ik "Gisele" een prachtig boek met een aantal sublieme foto's, maar in zijn geheel een beetje eentonig. Als je van modefotografie houdt, dan is dit boek wel het summum. 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

donderdag 18 augustus 2022

Waarom schrijf ik eigenlijk?

Er zijn denk ik twee goede redenen waarom ik schrijf. De eerste is dat ik meen wat te vertellen te hebben en de tweede is dat ik het leuk vind om stukjes te schrijven.
 
Daarmee samenhangend is de vraag waarom ik mijn stukjes op het internet plaats. 
Ik vind het fijn dat er een spoor van mijn leven wordt achtergelaten dat voor iedereen toegankelijk is. En ik denk dat er mensen zijn die graag mijn stukjes lezen.
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

woensdag 17 augustus 2022

Geert Mak & H.J.A. Hofland: Foto Vincent Mentzel

Geert Mak & H.J.A. Hofland: Foto Vincent Mentzel (Nederland, 2011): 419 blz: Uitgeverij d'jonge Hond
 
Vincent Mentzel
 
"Foto Vincent Mentzel" is het boek dat is verschenen bij de tentoonstelling Het oog van Nederland, foto Vincent Mentzel in de Kunsthal Rotterdam van 5 maart t/m 19 juni 2011. Het is een massief boek met het formaat van een stoeptegel en het is een prachtig boek.
 
Vincent Mentzel heeft jarenlang voor de NRC gewerkt. In eerste instantie was hij parlementair fotograaf, maar later heeft hij ook talloze bekende Nederlanders gefotografeerd en een enkele buitenlander. In "Foto Vincent Mentzel" staan vooral talloze portretfoto's in zwart-wit van bekende Nederlanders. Het lijkt er wel op dat Mentzel vrijwel iedereen heeft gefotografeerd die er een beetje toe deed in Nederland. Natuurlijk heel veel foto's van politici, maar ook van schrijvers, kunstenaars, sporters, acteurs en actrices, noem maar op.

Wat ik erg mooi vind aan dit boek is dat er zichtbaar heel veel aandacht is besteed aan de vormgeving. Er is altijd voor gezorgd dat de foto's die verspreid over de dubbele pagina's staan, bij elkaar passen en elkaar versterken. De kwaliteit van de afdrukken vind ik ook erg mooi. Ik ken weinig boeken met zwart-wit foto's die zo mooi afgedrukt zijn.

Al met al is "Foto Vincent Mentzel" een prachtig boek dat ik met veel plezier heb bekeken. Ik geef het cadeau aan een vriend die misschien nog net iets meer van de foto's van Vincent Mentzel houdt, dan ik dat doe.

Voor een prachtige selectie van de portretten van Vincent Mentzel, kijk op zijn site
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

dinsdag 16 augustus 2022

Recept: Courgettesoep

Ik had gisteren van een vriend drie grote courgettes gekregen uit eigen tuin. Vanmiddag heb ik daar een heerlijke courgettesoep van gemaakt.
 
Ingrediënten (voor 4 personen):
2 middelgrote uien
4 teentjes knoflook
3 grote courgettes
olijfolie
beetje bouillonpoeder (naar smaak)
 
Schil de uien en de knoflook en snijd die in stukjes. Pak een pan met een stevige bodem en doe daarin een laagje olijfolie. Fruit de uien tot ze glazig zijn. Intussen kun je de courgettes wassen en in stukjes snijden. Als de uien glazig zijn, voeg dan de courgettes en de knoflook toe en breng het geheel aan de kook. Als het mengsel kookt, nog 20 minuten laten doorkoken totdat alles gaar is. Voeg bouillonpoeder naar smaak toe en pureer het geheel met een staafmixer. De soep is geschikt als voorgerecht of ook zomaar lekker tussendoor. Eet smakelijk!
 
Aanvulling woensdagmiddag 17 augustus. Ik heb zojuist een kop koude courgettesoep gegeten, is ook erg lekker op warme dagen.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

vrijdag 12 augustus 2022

Steve McCurry: Stories & Dreams

Steve McCurry: Stories & Dreams: Portraits of Childhood (Verenigde Staten, 2021): 208 blz: Uitgeverij Laurence King
 

 
Veel fotografen doen een beetje minachtend over het fotograferen van kinderen. Ten onrechte volgens mij, want kinderen zijn spontaan, nieuwsgierig, levenslustig en ze willen meestal graag op de foto. Toen ik nog reisde en fotografeerde, maakte ik graag foto's van kinderen. Een aantal van die foto's behoren tot mijn lievelingsfoto's. Ook mijn vrienden Eddie en Marco maakten graag foto's van kinderen.
 
In "Stories and Dreams" staan talloze prachtige foto's van kinderen die Steve McCurry in de loop van zijn carrière over de hele wereld heeft gemaakt. Steve McCurry is duidelijk net als ik gefascineerd door kinderen. Afgaande op zijn foto's moet hij één van de beste kinderfotografen ter wereld zijn. Eigenlijk vind ik dat van de fotografen die ik ken, alleen de kinderfoto's van Sebastiao Salgado qua niveau bij hem in de buurt komen. Die foto's van Salgado zijn wel altijd in zwart-wit.

Ik vind "Stories and Dreams" een prachtig boek. Iemand die graag kinderen wil fotograferen zal hier veel inspiratie uit kunnen putten.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Steve McCurry: Belonging

Steve McCurry: Belonging: Portraits from LGBTQ Thailand (Verenigde Staten, 2021): 152 blz: Uitgeverij the New Press
 
Belonging
 
Ik heb vrij lang getwijfeld of ik "Belonging", het voorlaatste boek van Steve McCurry, zou aanschaffen. Dat had twee redenen. Als eerste wilde ik eigenlijk een gebonden boek met stofomslag kopen, zoals ik mijn fotoboeken het liefste heb, maar er was alleen een paperbackeditie verkrijgbaar. De tweede reden is dat ik niet meteen veel met het onderwerp heb. Maar ja, dit was het enige boek van Steve McCurry dat ik nog niet in mijn bezit had, dus heb ik het uiteindelijk toch aangeschaft.

"Belonging" is een boek met alleen maar portretfoto's, het onderwerp waar de grote kracht van Steve McCurry ligt. In tegenstelling tot bij zijn andere boeken, zijn in "Belonging" de meeste portretten binnen gemaakt, met kunstlicht. Of het daaraan ligt weet ik niet, maar ik vind dat geen enkele foto uit "Belonging" zich met zijn beste werk kan meten.

Steve McCurry blijft natuurlijk een groot fotograaf, en ook in "Belonging" staan een aantal erg mooie foto's. Toch zou ik het boek niet gekocht hebben, als ik eerst in de gelegenheid was geweest om het in te kijken. Ik vind "Belonging" één van de minste fotoboeken van Steve McCurry.

        
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Steve McCurry: In Search of Elsewhere

Steve McCurry: In Search of Elsewhere: Unseen Images (Verenigde Staten, 2020): 208 blz: Uitgeverij Laurence King
 

 
Het is mooi dat Steve McCurry voor zijn 19e boek "In Search of Elsewhere" alleen maar gebruik heeft gemaakt van foto's die hij nog niet eerder heeft gepubliceerd. Mede daarom is dit nieuwe boek van McCurry voor mij zijn meest verrassende boek sinds "Rio", de Pirelli-kalender voor het jaar 2013, waarvoor hij de foto's maakte in opdracht van de Italiaanse bandenfabrikant.
 
In "In Search of Elsewhere" staan weer voornamelijk het soort foto's waarmee Steve McCurry beroemd is geworden: foto's van mensen op straat of in een landschap en portretten. De gemiddelde kwaliteit van de foto's ligt erg hoog, en er zitten een aantal absolute toppers in dit boek.
 
"In Search of Elsewhere" zou een prachtige afsluiting van een fantastische carrière kunnen zijn, maar ik vermoed dat Steve McCurry nog wel meer prachtige fotoboeken gaat publiceren met foto's uit zijn immense archief.
 
Voor mij behoort "In Search of Elsewhere" duidelijk tot de betere boeken die Steve McCurry heeft gepubliceerd, misschien net iets onder zijn absolute toppers.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Steve McCurry: Animals

Steve McCurry: Animals (Verenigde Staten, 2019): 252 blz: Uitgeverij Taschen
 

 
Als je naar de titel van "Animals" kijkt, vraag je je af of die titel klopt. Hoezo dieren, Steve McCurry is toch bij uitstek een fotograaf van mensen? Als je het boek doorbladert dan valt al snel op dat het bijna uitsluitend gaat om foto's waarop dieren staan in relatie met mensen.

Steve McCurry heeft voor "Animals" zijn archieven doorgeploegd voor een nieuw thematisch fotoboek. Na zijn eerdere thematische fotoboeken over de teelt van koffiebonen en over lezen, nu dus een boek met foto's waarop (ook) dieren staan.

In "Animals" staan natuurlijk enkele van de foto's waarmee Steve McCurry beroemd is geworden, maar vooral toch veel foto's die hier voor het eerst gepubliceerd zijn. Er zitten enkele nieuwe foto's tussen waarop alleen maar dieren staan, bijvoorbeeld wat foto's uit de Galapagos eilanden en uit Spitsbergen. Hier valt meteen op dat dierenfotografie niet het sterkste punt is van Steve McCurry. Deze foto's zonder mensen zijn zonder uitzondering minder interessant dan de meeste van de foto's waarop zowel mensen als dieren staan. 

Er staan opnieuw een aantal geweldige foto's in "Animals", maar als geheel vind ik dit boek toch minder sterk dan een aantal van zijn eerdere boeken.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

donderdag 11 augustus 2022

Bonnie McCurry: Steve McCurry: A Life in Pictures

Bonnie McCurry: Steve McCurry: A Life in Pictures (Verenigde Staten, 2018): 392 blz: Uitgeverij Laurence King
 

 
Toen "A Life in Pictures" net uit was, las ik een wat zurige bespreking in de New York Times van een recensent die dit boek overduidelijk het werk van een fan vond en geen serieuze biografie. 
 
Volgens mij bevat "A Life in Pictures" minder dan 100 bladzijden tekst en wordt alleen stilgestaan bij de belangrijkste gebeurtenissen en wapenfeiten uit het leven en werk van Steve McCurry. Maar zijn oudere zus Bonnie is natuurlijk één van de mensen die hem het beste kende en haar boek geeft een fascinerend inzicht in het leven, de werkwijze en de foto's van Steve McCurry. Daarbij komt dat Steve McCurry één van 's werelds beroemdste fotografen is, en vele van de foto's die in dit boek getoond worden zijn werkelijk fenomenaal. In "A Life in Pictures" staan een aantal van de bekendste foto's van Steve McCurry, maar ook veel niet eerder gepubliceerde foto's. 

Het mag duidelijk zijn, ik vind dat die bespreking geen recht doet aan de overduidelijke kwaliteiten van "A Life in Pictures". Ik vind dat Bonnie McCurry zeer onderhoudend schrijft en alles wat ze schrijft is relevant. Wie zit er te wachten op verhalen over wie Steve McCurry allemaal ontmoet heeft, welke landen hij allemaal heeft bezocht en welke boeken hij precies heeft gelezen? Die definitieve biografie komt later misschien nog wel eens voor de geleerden.
 
Citaat:
- Steve has always enjoyed telling this story: 
I remember this one time, it was a very hot summer day and we were all very thirsty, but the river was way down an embankment. We didn't want to go down because it was too far, so one guy went down and brought back a drink of water for me, but it was in his plastic shoe.
 
I thought, "I'm not going to drink from the shoe, you've been walking in all day long." He gave it to someone else and we kept walking. About another hour later I got really thirsty and I said, "Maybe I'll have that drink after all."
 
He went back down and brought it back in his plastic shoe and it tasted great. I think it may have been the best drink I ever had.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Steve McCurry: Afghanistan

Steve McCurry: Afghanistan (Verenigde Staten, 2017): 256 blz: Uitgeverij Taschen  
 

 
Ik vraag mij af waarom Steve McCurry zijn boek "Afghanistan" heeft gepubliceerd bij Taschen en niet bij zijn vaste uitgever Phaidon. 

"Afghanistan" is een boek op groot formaat, een hardcover met een stofomslag. In het boek staan foto's die Steve McCurry in de loop van bijna 40 jaar heeft genomen in Afghanistan. Op de eerste 30 bladzijden staan een aantal vroege zwart-wit foto's, verderop in het boek staan alleen maar kleurenfoto's zoals we gewend zijn van Steve McCurry.
 
In "Afghanistan" staan zowel een aantal bekende foto's uit eerdere boeken, als ook een flink aantal foto's die nog niet eerder in boekvorm waren gepubliceerd. Omdat Afghanistan gedurende een flink deel van de afgelopen 40 jaar een land in oorlog was, staan er nogal veel mannen (soms ook kinderen) met geweren op de foto's. Van deze grimmige foto's houd ik niet. Gelukkig staan er ook weer veel prachtige normale portretten in het boek.
 
Vergeleken met zijn boek "India" is "Afghanistan" een minder kleurrijk boek. Ik denk dat India sowieso een veel kleurrijker land is dan Afghanistan. En India is natuurlijk niet in oorlog geweest. 
 
"Afghanistan" is een boek met prachtige kleurenfoto's met portretten. Helaas staan er ook veel foto's in het boek waarin oorlogsgeweld valt te ontdekken, maar dat is natuurlijk haast onvermijdelijk.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

woensdag 10 augustus 2022

Steve McCurry: On Reading

Steve McCurry: On Reading (Verenigde Staten, 2016): 144 blz: Uitgeverij Phaidon 
 

 
Na zijn boek over de teelt van koffiebonen "From These Hands" is "On Reading" opnieuw een thematisch boek, ditmaal vol met foto's van lezende mensen.
 
Paul Theroux heeft een voorwoord van 8 bladzijden geschreven in "On Reading". Hierin belijdt Paul Theroux zijn liefde voor het lezen en somt hij vervolgens een groot aantal schrijvers op wiens boeken hij heeft gelezen. Het heeft iets opschepperigs.
 
Op een paar na alle foto's in "On Reading" zijn hier voor het eerst gepubliceerd. Misschien staan er geen wereldschokkende foto's in het boek, maar alle foto's zijn prachtig, zowel wat betreft het onderwerp, de compositie en het licht. 
 
"On Reading" is een vrij bescheiden boek, maar het zal iedereen die van lezen houdt (en wie van degenen die mijn stukjes leest, doet dat niet?) aanspreken. "On Reading" is in het Nederlands vertaald met als titel "Lezen". Van mij had dat niet gehoeven, het gaat in dit boek vooral om de foto's en om de tekst van Paul Theroux in het origineel te kunnen lezen, hoeft je Engels niet heel erg goed te zijn.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Steve McCurry: From These Hands

Steve McCurry: From These Hands: A Journey along the Coffee Trail (Verenigde Staten, 2015): 144 blz: Uitgeverij Phaidon 
 
From These Hands: A Journey Along the Coffee…
 
"From These Hands" is een thematisch boek, alle foto's in het boek gaan over mensen die te maken hebben met de teelt van koffiebonen. Steve McCurry heeft voor dit boek een keuze gemaakt uit de foto's die hij in de loop van 40 jaar heeft gemaakt in landen waar koffiebonen worden verbouwd. 

"From These Hands" is een boek op oblongformaat. Vrijwel alle foto's in dit boek heeft Steve McCurry hier voor de eerste keer gepubliceerd, een paar knallers uitgezonderd. Het lijkt wel of de kleuren van zijn foto's in dit boek nog beter tot hun recht komen dan in zijn eerdere boeken. Misschien is er sprake van een andere druktechniek? 

In "From These Hands" staan een aantal prachtige foto's zoals we van Steve McCurry gewend zijn. Een prachtig boek voor iedere koffieliefhebber (zelf drink ik geen koffie)!

   
 

dinsdag 9 augustus 2022

Steve McCurry: India

Steve McCurry: India (Verenigde Staten, 2015): 208 blz: Uitgeverij Phaidon
 

 
De films en de foto's die ik heb gezien, doen vermoeden dat India zo'n beetje het meest kleurrijke land op aarde is. Steve McCurry is mijn favoriete fotograaf en hij heeft lange tijd in alle uithoeken van India rondgereisd. Het valt dus te verwachten dat een boek over India van zijn hand een prachtig fotoboek zal zijn.
 
"India" is een groot formaat fotoboek. Ik bezit een hardcover, er is ook een paperbackversie. Voorin het boek staat een prachtige inleidende tekst van 6 bladzijden van de hand van William Dalrymple, wiens "From the Holy Mountain" één van mijn favoriete reisverhalen is. 
 
In totaal staan er zo'n 95 foto's in het boek. De foto's staan allen op de rechterpagina en op de linkerpagina staan de plaats waar en het jaar waarin de foto is genomen. Voor de horizontale foto's moet je het boek een kwartslag draaien.
 
In "India" staan een aantal oude favorieten uit zijn eerdere boeken, plus een flink aantal hier voor het eerst gepubliceerde foto's.

"India" is een prachtig fotoboek. Ik ken geen ander fotoboek dat over één land gaat, dat ik net zo mooi vind als dit boek. Voor liefhebbers van India is dit boek een absolute must see!

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Steve McCurry: Sensational Umbria

Steve McCurry: Sensational Umbria (Verenigde Staten, 2014): 168 blz: Uitgeverij Sudest57

"Sensational Umbria" is uitgegeven als begeleidend boek bij de gelijknamige tentoonstelling van 29 maart tot 5 oktober 2014 in het Palazzo della Penna in Perugia, de hoofdstad van Umbrië.

Ik ben nooit in Umbrië geweest, wel in het naastliggende Toscane dat erg vergelijkbaar is wat betreft het landschap en de kleine plaatsjes. In Toscane komen natuurlijk wel veel meer toeristen.

"Sensational Umbria" is een bescheiden boek, zowel wat betreft het formaat, het aantal bladzijden en de erin opgenomen foto's. Het is uitgegeven door een Italiaanse uitgever, met teksten in het Italiaans en het Engels. Toevallig kwam ik het een paar weken terug tegen op bol.com en heb ik het gekocht. Het is ook een zeldzaam boek, nergens anders op het web werd het aangeboden.

Steve McCurry is natuurlijk met name bekend geworden door de prachtige foto's die hij in Azië heeft gemaakt. Maar dat hij zijn vak verstaat, blijkt ook uit "Sensational Umbria". De foto's uit het boek zijn geen van alle heel spectaculair, maar er zitten zeker een aantal prachtige foto's tussen.

"Sensational Umbria" is zeker niet het eerste boek van keuze van Steve McCurry, maar het is natuurlijk wel een mooi boek.

        
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

maandag 8 augustus 2022

Steve McCurry: Untold

Steve McCurry: Untold: The Stories Behind the Photographs (Verenigde Staten, 2013): 262 blz: Uitgeverij Phaidon
 
Voorbij de camera by Steve McCurry
 
"Untold" is het enige boek van Steve McCurry met veel tekst. In dit boek worden de verhalen achter de foto's verteld: over de reizen die McCurry gemaakt heeft, de mensen die hij ontmoet heeft en hoe hij te werk is gegaan bij het maken van zijn foto's.
 
"Untold" is prachtig uitgegeven, een groot formaat hardcover (38 bij 28 cm) met stofomslag. Wat bijzonder is, is dat behalve op de stofomslag, ook op het boek zelf twee foto's zijn afgedrukt.
 
Het boek bevat in totaal 14 essays, met gemiddeld ongeveer 5 bladzijden met tekst en 13 bladzijden met foto's. Steve McCurry heeft op  zijn vele reizen ook andere dingen verzameld dan foto's. Zijn collectie bevat uiteenlopende zaken als treinkaartjes, toegangsbiljetten, briefgeld, horloges (eentje met een afbeelding van Saddam Hoessein), blaadjes uit zijn notitieblokken. Van deze zaken staan ook een flink aantal afbeeldingen in het boek. Van mij had dat niet gehoeven, ik koop geen duur fotoboek van mijn favoriete fotograaf voor afbeeldingen van bijzaken.
 
De teksten van "Untold" zijn goed geschreven. Wat ik erg raar vind, is dat nergens vermeld staat wie de teksten uit het boek heeft geschreven. Omdat Steve McCurry vaak geciteerd wordt, en zijn naam steeds in de derde persoon vermeld wordt, zal McCurry in ieder geval de teksten niet zelf hebben geschreven.
 
In "Untold" staan veel foto's uit zijn eerdere boeken, maar ook een aantal nieuwe. De klein afgedrukte foto's tussen de teksten zijn vrijwel allemaal nieuwe foto's. "Untold" is net als zijn eerdere boek "The Iconic Photographs" te zien als een carrièreoverzicht van Steve McCurry. 

"Untold" is een prachtig boek, maar als het je net als mij vooral om de foto's gaat, dan zou ik een ander boek van Steve McCurry aanschaffen. "Untold" is het eerste boek van Steve McCurry dat ook in het Nederlands is vertaald, onder de titel "Voorbij de camera".

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Steve McCurry: Rio

Steve McCurry: Rio: Pirelli Calendar 2013 (Verenigde Staten, 2012): 34 platen: Uitgeverij Pirelli
 
De Italiaanse bandenfabrikant Pirelli geeft sinds 1964 jaarlijks een kalender uit met vrouwelijk schoon, die niet in de handel verkrijgbaar is, maar uitsluitend wordt toegezonden aan relaties van Pirelli. De serie is tussen 1974 en 1984 onderbroken, maar in 1984 is de draad weer opgepakt en sindsdien is ieder jaar een Pirelli-kalender verschenen.
 
Voor het maken van de Pirelli-kalender wordt ieder jaar een beroemde fotograaf gevraagd, zijn of haar visie op vrouwelijk schoon te geven. Er zijn in het verleden veel wereldberoemde fotografen geweest die hebben gewerkt voor Pirelli. Wat te denken van namen als: Uwe Ommer, Bert Stern, Herb Ritts, Richard Avedon, Peter Lindbergh, Annie Leibovitz en Mario Testino?
 
Ik heb een overzichtswerk met daarin alle foto's van de Pirelli-kalenders van 1964 tot en met 2004. Maar er is maar één kalender die ik in mijn bezit heb, en dat is de editie uit 2013 van Steve McCurry.

De meeste fotografen die voor de Pirelli-kalender hebben gewerkt, hebben naakte of zeer schaars geklede vrouwen gefotografeerd. Steve McCurry heeft geklede vrouwen gefotografeerd tegen de achtergrond van het stedelijk schoon in Rio. De modellen zien er allemaal fantastisch uit en er zitten vele prachtige foto's in het boek. In totaal staan er 34 foto's in "Rio".

Ik denk dat voor Steve McCurry het maken van de foto's voor "Rio" een relatief ontspannen en goed betaald tussendoortje was. Zoals altijd bij hem, mag het resultaat er wezen.

Voor een aantal afbeeldingen uit "Rio", klik hier.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

zondag 7 augustus 2022

Steve McCurry: The Iconic Photographs

Steve McCurry: The Iconic Photographs (Verenigde Staten, 2010): 272 blz: Uitgeverij Phaidon
 
Steve McCurry: The Iconic Photographs:…
 
Je moet maar durven om je fotoboek als titel "De iconische foto's" mee te geven. Ik weet overigens niet of deze titel van Steve McCurry zelf afkomstig is of van Anthony Bannon (ook van het boek "Steve McCurry"), die de inleiding van het boek heeft geschreven en ook de bijschriften bij de foto's heeft verzorgd. Ook weet ik niet of de keuze van de foto's die van Steve McCurry is, of die van Anthony Bannon, of wat ik vermoed, een gezamenlijke keuze.
 
"The Iconic Photographs" is uitgegeven in twee edities. Je hebt de gewone editie op groot formaat (38 bij 28 cm) die ik nu in de kast heb staan. En je hebt de gelimiteerde editie (3.000 exemplaren) op een nog groter formaat, die in een cassette komt en wordt geleverd met een originele afdruk. Deze laatste editie heb ik ook in mijn bezit gehad, maar die heb ik voor een mooi bedrag verkocht.
 
"The Iconic Photographs" is een voorbeeldig uitgegeven fotoboek. Er staan zowel verticale foto's (portretten!) als horizontale foto's in het boek. De verticale foto's staan steeds afgedrukt op een volle pagina en de horizontale foto's staan soms afgedrukt over de volle twee pagina's, of anders op een pagina, waarbij je het boek een kwartslag moet draaien om de foto goed te kunnen bekijken.

Natuurlijk staan er een flink aantal foto's in "The Iconic Photographs" die ik ken van de eerdere boeken van Steve McCurry, maar gelukkig is een groot deel van de foto's ook nieuw. Wat ook nieuw is, is dat er geen bijschriften bij de foto's staan, maar dat die achterin het boek staan met een kleine afbeelding van de desbetreffende foto. Dit nodigt uit om goed te kijken.

Als ik iemand zou adviseren om slechts één enkel boek van Steve McCurry te kopen, dan is het ongetwijfeld "The Iconic Photographs".

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Steve McCurry: The unguarded Moment

Steve McCurry: The Unguarded Moment (Verenigde Staten, 2009): 156 blz: Uitgeverij Phaidon
 

 
"The Unguarded Moment" is het derde fotoboek van Steve McCurry op groot formaat. Het boek is te beschouwen als een aanvulling op "South Southeast" en bevat foto's die Steve McCurry over de hele wereld heeft gemaakt.
 
In tegenstelling tot zijn eerdere boeken bevat "The Unguarded Moment" alleen maar horizontale foto's. Daarom vind ik het jammer dat het boek een verticaal formaat heeft zodat je het naar boven moet omslaan als je de foto's bekijkt. Volgens mij was een oblongformaat van dezelfde afmetingen een beter idee geweest. In dat geval had ik het boek van rechts naar links kunnen doorbladeren, zoals gebruikelijk is bij vrijwel alle boeken.
 
De foto's van McCurry zijn zoals gebruikelijk bij hem boven alle kritiek verheven. Het begint een beetje eentonig te worden, maar "The Unguarded Moment" is opnieuw een prachtig boek met fantastische foto's.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

zaterdag 6 augustus 2022

Steve McCurry: In the Shadow of Mountains

Steve McCurry: In the Shadow of Mountains (Verenigde Staten, 2007): 141 blz: Uitgeverij Phaidon
 

 
"In the Shadow of Mountains" is geheel gewijd aan één land, het onherbergzame Afghanistan, volgens een aantal mensen die er geweest zijn, het mooiste land op aarde.  
 
De carrière van Steve McCurry is in feite begonnen toen hij in 1979 met de mujahedin in Afghanistan rondtrok en foto's maakte van de invasie van de Sovjet-Unie in Afghanistan. Wereldberoemd is natuurlijk ook zijn foto van het Afghaanse meisje Sharbat Gula in 1984, één van de bekendste portretfoto's ooit.
 
In vergelijking met zijn eerdere boeken staan er in "In the Shadow of Mountains" veel meer horizontale foto's. Het boek is jammer genoeg niet op zo'n groot formaat als "South Southeast" of "Looking East" uitgevoerd, maar de foto's zijn opnieuw prachtig en haarscherp afgedrukt op mooi glanzend papier.
 
"In the Shadow of Mountains" is zonder meer opnieuw een schitterend boek. 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Steve McCurry: Looking East

Steve McCurry: Looking East (Verenigde Staten, 2006): 124 blz: Uitgeverij Phaidon
 
Steve McCurry: Looking East: Portraits by…
 
Het maken van een prachtig fotoboek kan soms heel simpel zijn. Steve McCurry is vooral bekend om zijn kleurrijke portretten, die hij voor het grootste deel in Azië heeft gemaakt.
 
Eerder verscheen bij Phaidon het boek "Portraits" van Steve McCurry met daarin ruim 200 portretfoto's. Voor zijn nieuwe boek "Looking East" heeft Steve McCurry een selectie gemaakt van 57 portretfoto's die allen in Zuid- en Zuidoost-Azië zijn gemaakt.  
 
Het boek is op een mooi groot formaat, ongeveer 38 bij 28 cm, hetzelfde formaat waarop eerder "South Southeast" is verschenen. Alle foto's hebben een verticaal formaat en staan op de rechterbladzijde, terwijl de korte bijschriften steeds op de linkerbladzijde staan. Het formaat is dusdanig dat je iedere foto uit het boek zou kunnen snijden, inlijsten en aan de muur hangen. Misschien koop ik nog wel eens een tweede exemplaar van dit boek om dat te doen.
 
Kortom, net als zijn eerdere "South Southeast" is dit opnieuw een geweldig fotoboek van Steve McCurry.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

vrijdag 5 augustus 2022

Anthony Bannon: Steve McCurry

Anthony Bannon: Steve McCurry (Verenigde Staten, 2005): 128 blz: Uitgeverij Phaidon
 
Steve McCurry (Phaidon 55's) by Anthony…
 
Ik heb een grote serie kleine boekjes van uitgeverij Phaidon met daarin een inleiding op het leven en werk van een beroemde fotograaf en waarin 55 foto's worden getoond. "Steve McCurry" van Anthony Bannon is ook zo'n boek, met als verschil dat het een gebonden boek met stofomslag is op een aanzienlijk groter formaat.
 
In "Steve McCurry" staat een inleidende tekst van 13 bladzijden waarin het leven en werk van Steve McCurry tot 2005 wordt beschreven. Vervolgens staat een selectie van 55 foto's van McCurry. In vergelijking met de boeken van Steve McCurry zelf, zijn de teksten van de bijschriften iets uitgebreider, overigens zonder veel toe te voegen.

Dan over de keus van de foto's. Wie net als ik alle eerdere fotoboeken van Steve McCurry heeft bekeken, zal de meeste foto's bekend voorkomen. Uiteraard zou ik een andere selectie hebben gemaakt dan Anthony Bannon. Van de 55 gekozen foto's vind ik er zeker 30 in dit boekje thuishoren, wat ik een heel mooie score vind.

Ik vind "Steve McCurry" van Anthony Bannon een mooi bescheiden boekje, maar als je de eerdere boeken van Steve McCurry en met name "South Southeast" kent, dan voegt het niet zoveel toe.

        
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Steve McCurry: The Path to Buddha

Steve McCurry: The Path to Buddha: A Tibetan Pilgrimage (Verenigde Staten, 2003): 141 blz: Uitgeverij Phaidon
 
The Path to Buddha: A Tibetan Pilgrimage by…
 
"The Path to Buddha" is een boek dat geheel gewijd is aan Tibet. Ik weet het niet helemaal zeker, maar ik vermoed dat alle foto's in dit boek zijn gemaakt in Tibet zelf. Het boek is verdeeld in 5 hoofdstukken. Drie hoofdstukken bevatten portretfoto's en deze drie hoofdstukken worden afgewisseld met een hoofdstuk over pelgrims en een hoofdstuk over monniken.
 
Zoals altijd bij Steve McCurry ligt in "The Path to Buddha" de nadruk op foto's van mensen. De portretfoto's in dit boek vind ik allen van grote schoonheid en ook de andere foto's bevallen mij over het algemeen zeer goed. 

Citaat:
- The Tibetan tends to be a highly individualistic person who yet enacts a natural, easy altruism, cheerful under pressure, gentle, easy-going in relating to others, and aware of the spiritual aspect of life without losing the earthiness of simple pleasures.
 
Ik vind "The Path to Buddha" een prachtig boek over een land dat mij fascineert. Ik zou graag in de gelegenheid zijn om Tibet met eigen ogen te zien. Gelukkig zijn er mooie films en fotoboeken over dit land. Ik denk dat het moeilijk is om een mooier fotoboek over Tibet te vinden.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

donderdag 4 augustus 2022

Steve McCurry: Sanctuary

Steve McCurry: Sanctuary: The Temples of Angkor (Verenigde Staten, 2002): 118 blz: Uitgeverij Phaidon
 

 
Ik heb het boek "Sanctuary" geërfd van mijn vriend Eddie, die de tempels van Angkor Wat heeft bezocht. Ik had dit boek anders waarschijnlijk niet gekocht, wat niet wil zeggen dat ik dit geen mooi boek vind.
 
Ik ben in 1992 in Indonesië, Maleisië en Thailand geweest en heb daar flink wat (vooral) boeddhistische tempels bezocht. Dat vond ik zeker de moeite waard, maar als ik een paar tempels heb gezien dan heb ik het idee dat ik ze allemaal wel heb gezien. Het genieten van de mooie landschappen en het kijken naar mensen is voor mij duidelijk belangrijker dan het bezoeken van tempels, hoe mooi die ook mogen zijn. 
 
Het is verfrissend dat Steve McCurry bij het fotograferen van de tempels van Angkor zijn camera vooral ook heeft gericht op de vele mensen die rondom de tempels leven. In "Sanctuary" staan foto's van de tempels met mensen en foto's van de tempels zonder die mensen. Ik zie de foto's waarop ook mensen staan, duidelijk liever. 
 
Ik vind "Sanctuary" een aardig fotoboek, maar Steve McCurry heeft veel mooiere fotoboeken gepubliceerd. Als je niet speciaal wat met Angkor Wat hebt, dan zou ik dit boek niet aanschaffen. Als je wel wat met Angkor Wat hebt, dan zou ik misschien eerder een wat uitgebreider boek over de tempels kopen.
 
        
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Steve McCurry: South Southeast

Steve McCurry: South Southeast (Verenigde Staten, 2000): 156 blz: Uitgeverij Phaidon
 
South Southeast by Steve McCurry
 
De titel van "South Southeast" slaat eenvoudig op het gebied waar Steve McCurry het liefste fotografeert, het zuiden en zuidoosten van Azië, met landen als Pakistan, Afghanistan, India, Bangladesh, Myanmar, Thailand, Vietnam en Indonesië. "South Southeast" is een portfolio met de mooiste foto's die Steve McCurry op zijn reizen door die landen heeft gemaakt. En wat voor een portfolio!
 
Het vorige boek van Steve McCurry: "Portraits" bevatte een groot aantal schitterende foto's, maar die waren helaas op een vrij klein formaat afgedrukt. In "South Southeast" heeft men de foto's van Steve McCurry eindelijk afgedrukt op het formaat dat ze verdienen: ongeveer 38 bij 28 cm. 
 
In "South Southeast" is ook goed te zien waarom Steve McCurry zo'n bekende fotograaf is geworden, de kleuren van zijn foto's zijn prachtig. Azië en met name India staan bekend om de opvallende kleuren en McCurry slaagt er uitstekend in om die over te brengen op zijn foto's. Als de onderwerpen dan ook nog interessant zijn en de compositie goed is dan krijg je de meest prachtige foto's.
 
Al met al is "South Southeast" een prachtig fotoboek met fenomenaal mooie foto's die op groot formaat afgedrukt zijn. Het boek is één van de hoogtepunten uit de carrière van Steve McCurry en gelijk ook één van de mooiste fotoboeken die ik ken.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

woensdag 3 augustus 2022

Steve McCurry: Portraits

Steve McCurry: Portraits (Verenigde Staten, 1999): 496 blz: Uitgeverij Phaidon
 
Portraits by Steve McCurry
 
Mijn exemplaar van dit boek is een uitgebreide tweede druk, een stevige hardcover met foto's op het formaat van een ansichtkaart, ongeveer 18 bij 12 centimeter. Dit kleine formaat is meteen ook het enige minpuntje van dit boek, de foto's zijn zo mooi dat ze een veel groter formaat hadden verdiend.

Toen dit boek uitkwam in 1999 was dit het derde boek van de Amerikaanse fotograaf Steve McCurry. Zijn eerste twee boeken waren mooi, maar de foto's uit dit derde boek zijn werkelijk overrompelend. Het zal erg moeilijk zijn om een ander boek met portretfoto's te vinden dat zo gevarieerd is en dat zulke mooie foto's bevat. 

De foto's uit "Portraits" zijn over de hele wereld genomen, maar de meeste toch wel in de derde wereld en dan met name in Azië en speciaal in India. De beroemdste foto uit dit boek is die van een Afghaans meisje die Steve McCurry in 1984 heeft genomen en die op de omslag staat.

"Portraits" is maar een klein boekje, maar het bevat adembenemend mooie portretfoto's!

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.