zondag 28 augustus 2016

Mijn favoriete films

Hieronder een lijstje van mijn favoriete films en televisieseries. Als je een van de films hieronder uitzoekt, dan heb je een grote kans op een geslaagde filmavond. Dit is mijn keus uit de meer dan 1000 films die ik gezien heb. Het is de bedoeling om in de toekomst over al deze films nog een stukje te schrijven.


Abel
Aladdin (Disney)
Alice in Wonderland (Tim Burton)
Amores perros (Alejandro Inarittu)
De Aputrilogie (Satyajit Ray)
Around the world in 80 days with Michael Palin
Atanarjuat
Babel
Bambi
Baron Müenchhausen (Duitse film uit de oorlogsjaren)
Before sunrise, before sunset en before midnight
Bella Martha
Belle en het beest (Disney)
Bend it like Beckham
Big fish (Tim Burton)
Biutiful
Boyhood
Brassed Off
Breaking the Waves
The bridges of Madison Country (Clint Eastwood)
Brief encounter
Brokeback mountain
Casablanca
Charlie and the chocolate factory (Tim Burton)
Chicken run
City Lights (Charles Chaplin)
City of God
College (Buster Keaton)
Le cose che restano
Dances With Wolves
Dersu Uzala (Akira Kurosawa)
Dombo (Disney)
Eat Drink Man Woman
The English Patient
Entre les murs
Erik of het klein insektenboek
Estomago
E.T.
Etre et avoir
Fawlty towers
Fucking Åmål
Gandhi
Il gattopardo
The General (Buster Keaton)
The Goldrush (Charles Chaplin)
Gone with the wind
The good, the bad and the ugly
La graine et le mulet
La grande bouffe
Heimat (1,2 en 3 en die Andere Heimat)
The hidden Fortress
Hier is Adriaan van Dis
High Noon
Historias minimas
Into the wild
Karakter
De Klompenboom
Life on Earth (David Attenborough)
Lord of the rings: The fellowship of the ring
Lord of the rings: The two towers
Lord of the rings: The return of the king
Lost in translation
M: eine stadt sucht seine mörder
The man without a past
The march of the penguins
La meglio gioventu
Microcosmos
Mifune’s Last Song
Million dollar baby (Clint Eastwood)
Modern Times (Charles Chaplin)
Mon oncle (Jacques Tati)
Monsieur Verdoux (Charles Chaplin)
Monthy Python's flying circus
The music box (Laurel en Hardy)
My summer of love
No man’s land
North by Northwest (Alfred Hitchcock)
Oh boy! (Orlow Seunke)
Once Upon a Time in the West
Once Were Warriors
One Flew Over the Cuckoo’s Nest
Oorlog en vrede (Sergej Bondarchuk)
Oorlog en vrede (2007)
Oorlog en vrede (BBC, 2015)
Paprika (Japanse animatiefilm)
Paradise now
Paul dans sa vie
The pianist
Pinokkio (Disney)
De poolse bruid
Il postino
Pranzo di Ferrogusto
Pride and prejudice (met Keira Knightley)
Raging bull
Raise the Red Lantern (Zhang Yimou)
Rear Window (Alfred Hitchcock)
Die salzmänner von Tibet
Seven chances (Buster Keaton)
Slumdog millionaire
Sneeuwwitje en de zeven dwergen (Disney)
Spirited away (Japanse animatie)
The Straight Story
The Third man
Throne of Blood (Akira Kurosawa)
Tootsie
Les Triplettes de Belville (Franse animatie)
The unbearable lightness of being
Urga
Van de schoonheid en de troost (Wim Kayzer)
La vie d'Adèle
La vie de Jesu
4 maanden 3 weken 2 dagen
Wallace en Gromit: A grand day out, The wrong trousers, A close shave
Wilde mossels:
De wind zal ons meenemen (Abbas Kiarostami)
Wolken in mei 
The wizard of Oz (met Judy Garland)
Zatoichi (Takeshi Kitano)
Zusje
Zwartboek

zaterdag 27 augustus 2016

Plannen voor mijn blog in de toekomst

Erik schrijft bestaat nu ruim twee jaar. Tijd om de balans op te maken en om naar de toekomst te kijken. Ook nu ik 50 geworden ben ;-) valt er nog genoeg te bloggen.

Mijn blog is begonnen als een boekenblog en dat zal naar alle waarschijnlijkheid het belangrijkste onderdeel van het blog blijven. Ik wil doorgaan met het herlezen van mijn favoriete boeken.
Ik ben van plan komend jaar een nieuwe computer met scanner en een digitale camera te kopen. Als dat is gebeurd kan ik meer plaatjes bij mijn blog plaatsen van  geïllustreerde boeken zoals fotoboeken, kunstboeken, graphic novels en kinderboeken. Van bepaalde boeken die ik echt geweldig vind zoals bijvoorbeeld Casper en Hobbes kan ik dan misschien een serie blogs maken.

Wat films betreft plaats ik binnenkort een lijst van mijn favoriete films met het idee om die langzaam een voor een te bespreken. Dat wordt een meerjarenproject. Ook ga ik misschien youtube filmpjes die ik erg leuk vind of filmtrailers op mijn blog zetten.

De besprekingen van cd's zijn al een tijdje gestopt. Die ga ik nieuw leven inblazen. Allereerst wil ik net als voor de films een lijst maken van mijn favoriete muziek. Vervolgens opnieuw een meerjaren project om die te bespreken, met luisterfragmenten indien mogelijk.

Voor restaurantbesprekingen ga ik op de oude voet door. Met meer dan 50 besprekingen zou je denken dat ik haast ieder restaurant in Utrecht-stad heb gehad, maar dat valt mee, er zijn er meer dan 300. Als ik buiten Utrecht ergens ga eten plaats ik alleen nog de besprekingen over restaurants die me goed zijn bevallen (een cijfer van 8 of hoger).

Ik zal ook af en toe nog een favoriet recept plaatsen als ik weer eens iets heb klaargemaakt dat ik erg lekker vind. Ik ben weliswaar geen Jamie Olivier, maar vind van mijzelf dat ik toch heel behoorlijk kan koken. Het plan is om binnenkort een nieuwe oven te kopen (de oude is al minstens 5 jaar stuk) en dan zullen er ook wat bakrecepten op mijn blog komen. Appeltaart bijvoorbeeld, maar ik heb nog meer in de aanbieding.

Dan nog iets heel anders. Ik was in de jaren 1988-2000 een enthousiast amateurfotograaf. Ik ben van plan om mijn dia's en foto's uit die tijd te scannen en dan een aantal ervan die ik mooi of veelzeggend vind op mijn blog plaatsen.

Dit zijn wel zo'n beetje de belangrijkste plannen. Misschien dat ik ook af en toe persoonlijker stukjes ga schrijven, dat kan over van alles zijn. We zullen zien wat er van komt, hopelijk blijf ik het bloggen leuk vinden en houd ik het nog een tijdje vol.

Het laatste waar ik nog over wil denken, is hoe ik meer reacties op mijn blog kan uitlokken. Een blog is toch een beetje een een-richtingsverkeer en het is juist zo leuk om reacties van lezers te krijgen en daar weer op te reageren. Wat dat betreft zijn de blogs van Anna van Gelderen en van Tony Mallone wel grote voorbeelden voor mij, maar ik besef ook wel dat ik de kwaliteit van hun stukken nooit zal kunnen evenaren.

vrijdag 26 augustus 2016

Mijn vijftigste verjaardag

Vandaag, vrijdag 26 augustus 2016, is het zover, ik word vijftig jaar oud! Vanavond ga ik dat met vrienden uit Utrecht en omgeving vieren met een etentje bij Kolintang, mijn favoriete restaurant.

donderdag 25 augustus 2016

Dvd: War and peace (Groot Brittannië, 2015)

War and peace (Groot Brittannië, 2015): 344 minuten

War & Peace PosterIk las volgens mij voor het eerst van het bestaan van deze televisieserie op het blog van Anna. Een nieuwe verfilming van het meesterwerk van Tolstoj, dat was groot nieuws voor mij.

Ik heb gisteren de serie geleend van de bibliotheek en meteen alle 8 afleveringen (43 minuten per stuk) in een dag bekeken. Dat is vrij uitzonderlijk voor mij, het gebeurt zelden dat ik meer dan 3 uur film op een dag kijk.

Ik heb dan ook met veel genoegen naar de serie gekeken. Mooie beelden en muziek, er wordt goed recht gedaan aan het boek en het acteerwerk is vaak fantastisch.

Dit is de 5e verfilming van "Oorlog en vrede" die ik ken en heb gezien. Voor een overzicht van het verhaal en een korte bespreking van de overige 4 verfilmingen zie mijn blogpost Oorlog en vrede.

Hoewel ik de vorige verfilming uit 2007 ook een genot vond om te kijken is deze BBC verfilming waarschijnlijk het prettigst om te bekijken van de 5, hoewel ze alle 5 hun voors en tegens hebben.

De verfilming van Sergej Bondarchuk uit 1966 blijft waarschijnlijk de meest indrukwekkende.

De film kan ook prima bekeken door mensen die helemaal geen weet hebben van Tolstoj of zijn meesterwerk. Misschien stimuleert het sommigen onder hen om eindelijk eens "Oorlog en vrede" te gaan lezen.

  

woensdag 24 augustus 2016

Dvd: Life on earth

Life on earth (Groot Brittannië, 1978): 715 minuten: Regisseur en ingesproken door David Attenborough

Life on Earth PosterEen paar weken terug kocht ik voor een prikkie op marktplaats "The life collection" een serie van 24 dvd's, onderverdeeld in 8 televisieseries geregisseerd en ingesproken door David Attenborough.

De 8 series zijn:

- Life on Earth
- The living planet
- Trials of life
- Life in the freezer
- The private life of plants
- The life of birds
- The life of mammals
- Life in the undergrowth

Ik ben van plan de komende tijd deze series een voor een te bekijken, tenminste zolang ze mijn interesse vast weten te houden.

Ik ben nu begonnen met "Life on Earth". In deze 13-delige documentaire wordt de evolutie van het leven op Aarde besproken aan de hand van beelden van nog levende planten en dieren en van fossiele resten. Er valt zeer veel te vertellen over deze serie (er is een begeleidend boek bij de serie uitgegeven), maar het komt er toch op neer dat fascinerende beelden van de ons omringende planten- en vooral dierenwereld worden begeleid door het prachtige commentaar van David Attenborough en min of meer stemmige muziek.

Voor het maken van de serie zijn 6 teams van de BBC drie jaar bezig geweest en heeft David Attenborough zo'n beetje alle plekken van de Aarde gezien.

De reis door de evolutie wordt chronologisch besproken, begint met het leven in de zeeën en eindigt met vogels, zoogdieren, primaten en de mens.

Deze serie moet een van de meest indrukwekkende natuurseries zijn die ooit gemaakt is en is eigenlijk verplichte kost voor iedereen met ook maar een klein beetje interesse in de natuurlijke wereld. Een absoluut hoogtepunt van de serie vind ik als in aflevering 12 David Attenborough zich letterlijk tussen de gorilla's begeeft. Warm aanbevolen voor iedereen, jong en oud!

Ik ga vrolijk verder met "The living planet"

 

maandag 22 augustus 2016

Uit eten in Utrecht: Restaurant El Qatarijne

Gisterenavond heb ik met een vriend gegeten bij restaurant El Qatarijne. 

We kozen voor het 5-gangen verrassingsmenu. We zeiden erbij dat we niet al te lang wilden zitten, na 2 uur tafelen wilden we weer weg.
Als drank bij het eten 2 glazen net versgeperste jus (10) en een karaf kraanwater. 

Voor bij het eten kregen we heerlijk warm Turks brood met een tapenade van tomaat (10).
Eerste voorgerecht zeebaarsfilet (9), tweede rougetfilet (9), derde pastrami met eend (9). 

Hoofdgerecht was ossehaas met runderwang (9) 

Als toetje iets van chocolade met ijs (10). 

Het eten is zoals je het kunt verwachten bij een goed restaurant, kleine mooi opgemaakte porties, waarbij wat mij betreft de porties gerust een (flink) stuk groter hadden gemogen. 

Een van de betere restaurants in Utrecht!

donderdag 18 augustus 2016

Carolijn Visser: Tibetaanse perziken

Carolijn Visser: Tibetaanse perziken (Nederland, 2003): 300 blz: Uitgeverij Augustus

Vanaf 2000 tot 2002 maakte Carolijn Visser 3 reizen naar Tibet.

In haar jeugd had Carolijn Visser gelezen over de Zeeuwse wereldreiziger Samuel van der Putte die in 1730 in Tibet was geweest. Van hem was bijna niets bewaard gebleven behalve een getekend landkaartje waarop een gebied ten oosten van Lhasa staat.

Tijdens een tocht naar een klooster ontmoet Carolijn, een Tibetaanse: Dolma. In eerste instantie is Carolijn huiverig om contact te leggen (Iedereen kan een spion voor de Chinezen zijn), maar als zij even later op huisbezoek gaat bij Dolma sluiten de twee vrouwen al snel vriendschap. Samen met Dolma verkent ze Lhasa, ze komt ondermeer in een discotheek terecht.

Dolma heeft ook Thomas ontmoet: een Duitse jongen van 28 die vloeiend Tibetaans spreekt. Samen met deze Thomas maakt Carolijn een reis naar het oosten van Tibet.

Op een volgende tocht reist Carolijn naar India af waar ze een klooster bezoekt waar de broer van Dolma zou wonen. Ook bezoekt ze Dharamsala, de residentie van de Dalai Lama en brengt ze een bezoek aan een Tibetaans hotel in New Delhi..

Vervolgens maakt Carolijn met Dolma een reis naar China, naar Chengdu, naar een klooster. Aan het einde van het boek bezoekt ze ook nog een Chinese boeddhiste in Peking.


Enige citaten:

- Een jonge vrouw in spijkerbroek bleef voor me stilstaan. "Where are you from?" vroeg ze. Ik schrok ervan. Deze ochtend hadden verschillende Tibetanen me vriendelijk toegeknikt, maar niemand, kreeg ik de indruk, sprak een woord Engels. "My name is Dolma," vervolgde ze vriendelijk lachend.


- Gedurende de weken dat Thomas hier logeerde had hij tientallen verschillende kamergenoten gehad: Japanners, Nederlanders, Amerikanen. Na een paar dagen vertrokken ze meestal weer, hij bleef. "Lhasa voldoet niet aan hun verwachtingen," constateerde hij. "Ze komen met een romantisch idee in hun hoofd en willen onbedorven Tibetanen ontmoeten die de hele dag bidden en in nomadententen wonen. Als ze een monnik zien met een mobiele telefoon zijn ze teleurgesteld. "


- "Wat vindt Tsering Wonden van het weer?" riep ik. Thomas haalde zijn schouders op; geen vraag die hij wilde vertalen, begreep ik. "Tibetanen hebben geen mening over het weer," riep hij terug. "Het weer is er gewoon."


-  Ik vroeg welk dier hij het meest waardeerde: het paard of de jak. Tsering Dzamdul vond het moeilijk te kiezen. "Ze zijn allebei heel belangrijk voor ons, het ligt eraan wat je wilt doen." "Jaks gedragen zich erg schrikachtig," zei ik. "Het lijken mij lastige dieren." Dat was Tsering Dzamdul helemaal niet met me eens. "Ze hebben een erg goed hart," zei hij beslist. "Je moet alleen niet proberen om met één jak op stap te gaan." "Hoezo niet?" vroeg ik verbaasd. "Een jak wil niets alleen doen. Je moet er minstens twee bij elkaar hebben, anders verzetten ze geen stap." "Merkwaardig," zei ik. "Helemaal niet," verdedigde Tsering Dzamdul zijn dieren. "Ze houden van gezelschap, zo zijn ze nu eenmaal."

- Fred zocht een nieuwe cd uit en draaide het volume hoger: Bruce Springsteen. "Niet slecht." Hij zette een fles Qingtao voor me neer en begon een Samson-shagje te draaien. "Gisteren en vandaag een paar groepen die lange rondreizen hadden gemaakt. Tempelmoe zijn ze dan. En de noedelsoep komt ze de neus uit. Dus dan willen ze hier bijkomen met Cubaanse muziek en kipsaté met pindasaus."

- De beoefenaars van het boeddhisme interesseerden mij, de leer zelf niet zozeer. Het was als met goudzoekers: goud kon mij niet in vervoering brengen, wel de mensen die er koortsachtig naar zoeken.

- "Wij hebben de wereld drie dingen te bieden. Onze vorm van boeddhisme, Tibetaanse kunst en Tibetaanse medicijnen. Dat zijn de drie aspecten van onze cultuur waar buiten ons eigen land vraag naar is."

Carolijn Visser schrijft in onnadrukkelijk proza dat prachtig leest. Ik durf wel te stellen dat ik haar misschien wel de beste nog levende schrijver in het Nederlands vindt. Ze is erg ondernemend, gaat voor niemand uit de weg, stelt de juiste vragen en heeft het vermogen om vriendschap te sluiten met vrouwen uit verschillende vreemde culturen. Kortom, het is een genot om haar te lezen en dit boek beschouw ik als een van de hoogtepunten uit haar oeuvre. Warm aanbevolen!

Anna heeft ook een zeer gedegen en enthousiasmerende bespreking geschreven over dit boek!

  

maandag 15 augustus 2016

Uit eten in Utrecht: Restaurant Seven

Vanavond heb ik in mijn eentje gegeten bij restaurant Seven.

Bij het eten heb ik een glas jus d'orange (7) en een literfles water gedronken.

Vooraf kreeg ik wat stukjes brood met iets van aioli (6).

Het voorgerecht was goed: carpaccio, helaas een wat kleine portie (8).

Als hoofdgerecht had ik een lamsstoofpotje besteld. Daarvan heb ik maar een hap genomen, die vond ik ronduit vies. Dat ik mijn eten laat staan is echt bijna nog nooit gebeurd in al die jaren dat ik al uit eten ga!

Gelukkig kreeg ik van de bediening de mogelijkheid om gratis een ander gerecht van de kaart te kiezen Dat werd de runderhaassaté. De saté was goed (8), helaas was de bijbehorende satésaus niet zo bijzonder (6). Het slaatje (7) en de frites waren gemiddeld (7).

Ik heb redelijk gegeten voor 30 euro, maar zal hier ondanks de vriendelijke reactie van de bediening, niet snel terugkomen.

zaterdag 13 augustus 2016

Herodotos: Verslag van mijn onderzoek

Herodotos: Verslag van mijn onderzoek (Griekenland, 430 voor Christus): 623 blz: Vertaald door Hein van Dolen (1995): Uitgeverij Sun 

Het verslag van mijn onderzoekIn 480 voor Christus trok de Perzische koning Xerxes met een enorm leger op tegen Griekenland. Volgens Herodotos bestond zijn leger uit meer dan 1 miljoen manschappen. Bij Thermopylai wisten de Perzen door een Griekse verader de Griekse legermacht te verslaan, maar toen hun vloot bij Salamis een verpletterende nederlaag leed trok Xerxes zich met het grootste deel van zijn leger in allerijl terug.

In "Het verslag van mijn onderzoek" doet Herodotos verslag van de gebeurtenissen die tot de oorlog tussen Griekenland en Perzië hebben geleid. In de eerste boeken vertelt hij over verschillende volkeren, met name de Egyptenaren, de Perzen en de Skythen. Hij doet dit als een hedendaagse antropoloog, hij vertelt over allerlei gebruiken die in zwang zijn. Vaak zegt hij erbij: "Ik weet niet of het waar is, maar het is een mooi verhaal, dus vertel ik het toch maar". Het vertelplezier straalt van het boek af.

Thucydides, de iets jongere tijdgenoot van Herodotos vond deze werkwijze maar niets. Hij beweerde dat zijn voorgangers een gunstig onthaal door hun publiek prefereerden boven de waarheid. Sappige verhalen horen volgens Thucydides niet in een geschiedwerk thuis, alleen de eigen waarneming en de ooggetuigenverslagen zijn acceptabele bronnen van informatie.

Twee van de mooiste verhalen van Herodotos zijn dat van Gyges en Kandaules en dat van de Egyptische aannemer en zijn zoons.

Kandaules was smoorverliefd op zijn vrouw en vertelde aan iedereen hoe mooi zij was. Dat deed hij ook aan zijn beste vriend Gyges die lid van zijn lijfwacht was. Volgens Kandaules moest Gyges haar met eigen ogen naakt zien. Gyges wilde niet, daar komt maar gedonder van. Kandaules zette echter door. Gyges werd door de koningin gezien terwijl hij wegsloop. Zij zon op wraak. De volgende dag liet de koningin Gyges bij haar roepen en zei tegen hem: "Nu jij mij naakt hebt gezien, heb jij 2 keuzes: of jij moet dood, of jij doodt Kandaules wordt in zijn plaats koning en trouwt met mij." Het verhaal liep slecht af voor Kandaules.

Een Egyptische aannemer had bij het bouwen van een schatkamer een geniaal idee gehad en de muur zo geconstrueerd dat een van de stenen blokken zonder veel moeite door twee mannen en met een beetje goede wil zelfs door één, eruitgehaald kon worden. Hij vertelde op zijn sterfbed zijn twee zoons hoe ze daar gebruik van konden maken. Dat ging een tijd goed, tot een van de broers vast kwam te zitten. Hij zei tegen de andere broer dat hij zijn hoofd eraf moest hakken omdat ze anders herkend zouden worden. Later steelt de overgeleven broer ook het lijk om het te begraven. Het einde van het verhaal is dat de farao zo veel waardering had voor de vindingrijkheid van de man dat hij hem een vorstelijke beloning gaf en met zijn dochter liet trouwen.

Nog een aantal citaten:

Perzen zijn fanatieke wijndrinkers. Wanneer over een zaak van groot gewicht moet worden beslist, bedrinken zij zich doorgaans voordat ze overleg plegen. De volgende dag legt de gastheer bij wie ze hebben beraadslaagd, het uiteindelijke besluit nog eens aan hen voor, terwijl ze nuchter zijn. Als ze er op dat moment nog steeds mee ingenomen zijn, voeren ze het uit, en zo niet, dan gaat het over. Omgekeerd wordt alles wat ze met een nuchter hoofd hebben vastgesteld, met een zatte kop heroverwogen.

Als je een beetje goedgelovig bent, zul je deze Egyptische verhalen voor zoete koek aannemen. Mijn uitgangspunt is dat ik alle, maar dan ook alle overleveringen van elk volk doorgeef zoals ze mij zijn verteld.

In het Oosten wonen de Padeeërs. Zij zouden het volgende gebruik hebben: wanneer in hun stam een man of vrouw ziek is, wordt de man door zijn beste kameraden geslacht. Hun motief is dat het vlees oneetbaar wordt als de patiënt nog verder wegkwijnt. Hij mag dan wel beweren helemaal niet zo ziek te zijn- het helpt hem geen zier, evenzo vrolijk maken zij hem af om van zijn vlees te smullen. Hetzelfde gebeurt als het slachtoffer een vrouw is, maar dan doen haar intiemste vriendinnen het.

De gewoontes van de Trausers komen in grote trekken overeen met die van de overige Thraciërs, maar hun manier van doen bij geboorte en dood is wel heel bijzonder. Wanneer er een baby is geboren, gaan de familieleden eromheen zitten jammeren! Zij sommen dan alle ellende op die een mens maar kan overkomen en denken aan het leed dat het kind te wachten staat. Daarentegen maken zij grapjes als een van hen is overleden, en zij begraven hem in alle opgewektheid, want naar hun opvatting is zo iemand bevrijd van alle zorgen en daarom volmaakt gelukkig.

Periander had Thrasyboulos, de tiran van Milete schriftelijk om advies gevraagd over de veiligste manier om het land zo goed mogelijk te besturen. Thrasyboulos nam de bode van Periander mee naar een bloeiend korenveld buiten de stad en liep met hem op en neer door de akker, terwijl hij hem keer op keer dezelfde vraag stelde: waarom was hij eigenlijk uit Korinthe naar hem toe gekomen? Tussendoor knipte hij alle korenaren af die hij boven de rest zag uitsteken, en gooide die opzij. Op het laatst had hij zo de mooiste en sterkste halmen allemaal afgetopt. Toen ze het hele veld waren doorgegaan, stuurde hij de man zonder een woord te verspillen weg.

Maar van één ding ben ik overtuigd: als alle mensen eens een bundeltje van hun eigen tekortkomingen konden maken om ze op de markt te ruilen voor die van de anderen, dan zal iedereen na een vlugge blik op de fouten van zijn buurman ervoor kiezen zijn eigen pakketje maar weer mee naar huis te nemen.

De vertaling van Hein van Dolen is een genot om te lezen. In het boek staan ook een aantal verhelderende landkaarten en een zeer uitgebreide index. "Verslag van mijn onderzoek" hoort ongetwijfeld bij de meest indrukwekkende geschiedenisboeken die ooit geschreven zijn.

  

dinsdag 9 augustus 2016

Uit eten in Utrecht: Toko Mitra

Vanavond heb ik met een vriend bij Toko Mitra gegeten. 

Op het menu stond onder andere Nasi Rames, maar dan kon je de verschillende gerechten niet zelf uitkiezen. 

Ik heb witte rijst met smoor (7), sajur lodeh (7), 2 stokjes saté met saus (6), kippensoep (8) en een pisang goreng (6) gegeten. 

Het eten stelt niet zo veel voor, ik zal hier niet zo snel terugkomen. Bij het eten een glas water voor 1 euro.

Vergeleken met mijn favoriete Indonesische restaurant Kolintang in Lunetten valt het erg tegen.

donderdag 4 augustus 2016

Leonard Freed: Another life

Leonard Freed: Another life (Verenigde Staten, 2004): 453 blz: Uitgever ABP Public Affairs

Leonard Freed"Another life" is een fotoboek van het werk van Leonard Freed dat is uitgegeven ter begeleiding van een tentoonstelling van zijn werk in Heerlen in 2004.

Leonard Freed is een Amerikaanse fotograaf die lid is van het Magnum fotoagentschap. Hij heeft vooral veel vrij werk gemaakt. Hij hield ervan om de waarheid in beeld te brengen en commerciële opdrachtgevers wilden meestal een wat gelikter beeld van de waarheid.

Freed werkt voornamelijk met beschikbaar licht. Alle foto's in dit boek zijn zwart-wit en tonen de mens in zijn omgeving.

De inleiding van het boek geeft inzicht in de werkwijze van Freed.

Verder bestaat het boek uit dubbele pagina's met rechts een foto en links de tekst bij de foto. Helaas voegt de tekst meestal niet veel toe, terwijl belangrijke informatie als plaats waar de foto genomen is en jaartal vaak ontbreekt.

Maar waar je een fotoboek op beoordeelt is natuurlijk de kwaliteit van de foto's. Ik in ieder geval vind de foto's schitterend en het boek als geheel is een van mijn favoriete fotoboeken die ik ooit heb ingezien.

Ik zag het boek liggen in een antiquariaat in Heerlen voor een absurde prijs. Zojuist heb ik het in bezit gekregen via boekwinkeltjes voor een wat redelijkere prijs.

   

woensdag 3 augustus 2016

Dvd: Er ist wieder da

Er ist wieder da (Duitsland, 2015): 116 minuten: Regisseur David Wnendt

Er ist wieder da Poster Hitler ontwaakt in Berlijn in oktober 2014.

Al gauw wordt de aanwezigheid van Hitler opgemerkt. Men denkt dat een geniale imitator is opgestaan, maar het is de man zelf die 69 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog is ontwaakt uit wat schijnbaar een lange winterslaap was.

Een televisiemaker Fabian Sawatzki ziet een mogelijkheid om Hitler te gebruiken om zijn baan te behouden. Hij gaat met Hitler op reis door Duitsland om hem met de gewone man te laten spreken.

 "Er ist wieder da" is een geweldig grappige komedie met een acteur die de rol van Hitler levensecht speelt (in de woorden van de film: hij speelt hem niet, maar hij is hem). Terloops worden ook tal van maatschappelijke kwesties aangesneden.

Geweldig dat een Duitse filmmaker het heeft aangedurfd om over zo'n omstreden figuur als Hitler een komedie te maken.

  

maandag 1 augustus 2016

Dvd: Ae fond kiss

Ae fond kiss (Groot Brittannië, 2004): 104 minuten: regisseur: Ken Loach



Ae Fond Kiss... PosterZojuist heb ik de dvd van Ae fond kiss voor de tweede keer bekeken.

De Pakistaanse jongen Casim is door zijn ouders voorbestemd om uitgehuwelijkt te worden aan zijn nichtje Jasmine. Hij wordt echter verliefd op een gescheiden vrouw van Ierse afkomst: Roisin.

De film geeft een zeer realistisch beeld van hoe het er aan toe kan gaan als mensen uit 2 verschillende culturen met elkaar willen trouwen.

Ik vond dit een erg goede film met prachtrollen voor de 2 hoofdrolspelers.

Als je toch de dvd hebt, dan loont het ook de moeite om even te kijken naar "the making of" waarin de regisseur Ken Loach uitlegt hoe hij te werk is gegaan bij het maken van deze film.

 

László Krasznahorkai: War and war

László Krasznahorkai: War and war (Hongarije, 1999): Vertaald in het Engels door George Szirtes (2006): Uitgeverij Tuskar Rock Press

War & WarGyorgy Korin werkt bij het archief van een klein Hongaars plaatsje zo'n 230 kilometer van Budapest. Hij ontdekt daar een manuscript over een groep van 4 mannen die aan een oorlog proberen te ontkomen waar hij helemaal ondersteboven van is. Om dit manuscript te behouden voor de eeuwigheid besluit hij om af te reizen naar New York en daar het manuscript op het internet te zetten.

In "War and war" wisselen stukken uit het manuscript en de avonturen van Korin in voornamelijk New York elkaar af. Eerlijk gezegd was ik niet zo onder de indruk van de inhoud van het boek. Wat ik wel geweldig vond is de stijl.

Krasznahorkai schrijft in ellenlange prachtig geconstrueerde zinnen van soms wel meerdere pagina's lengte. In feite is iedere paragraaf genummerd en bestaat uit een zin. De langste zin uit het boek uit het voorlaatste hoofstuk beslaat bijna 7 pagina's.

Je zou denken dat al die ellenlange zinnen moeilijk lezen, maar dat valt gelukkig reuze mee. De Engelse vertaling van George Szirtes is een genot om te lezen, prachtig!

Ik kwam bij dit boek op aanraden van Tony die dit boek een absoluut meesterwerk vindt. Zo ver ga ik niet, maar het is zondermeer de moeite waard.