Films gezien in oktober

That Night's Wife (Japan, 1930): 65 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu: Stomme film, een van de weinige misdaadfilms van Ozu. ***

 

The Lady and the Beard (Japan, 1931): 74 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu: Stomme film over een man met traditionele opvattingen. ***

 

Where Now Are the Dreams of Youth? (Japan, 1932): 85 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu: Stomme film over een groepje van 4 studentenvrienden, waarvan er eentje fabrieksdirecteur wordt, waarna de andere drie voor hem gaan werken. ***

 

Woman of Tokyo (Japan, 1933): 47 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu: Stomme film over een vrouw die als prostitué werkt zodat haar broer kan studeren. ***

 

The Lion Dance (Japan, 1936): 24 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu: Dansfilm over een befaamde Kabuki acteur. ***

 

I Lived, But ... (Japan, 1983): 123 min: Kleur en zwart-wit: Regisseur Kazuo Inoue: Erg goede documentaire over het leven en werk van Yasujiro Ozu. ****

 

The Flowers of War (China, 2011): 137 min: Regisseur Zhang Yimou: Erg gewelddadige oorlogsfilm die er, zoals we bij Zhang Yimou gewend zijn, prachtig uitziet. ****

 

The Prefab People (Hongarije, 1982): 82 min: Zwart-wit: Regisseur Bela Tarr: Deprimerende film over een stel met huwelijksproblemen. ***

The Bride wore Black (Frankrijk, 1968): 102 min: Regisseur François Truffaut: Goede, lichtvoetige wraakfilm. ****

 

El abrazo de la serpiente (Colombia, 2015): 122 min: Zwart-wit: Regisseur Ciro Guerra: Erg mooie film die zich afspeelt in het Amazonegebied in het begin van de 20e eeuw. *****

 

Close (België, 2022): 104 min: Regisseur Lukas Dhont: Prachtige, gevoelige film over de vriendschap tussen twee dertienjarige jongens. *****

 

Tie Xi Qu: West of the Tracks: (China, 2003): 9 uur: Zwart-wit: Regisseur Wang Bing: Zwart-wit documentaire over een vervallen industriegebied in het noordoosten van China van maar liefst 9 uur lengte. Na 30 minuten hield ik  het voor gezien.

 

Werner Herzog 13 dvd's met documentaires: Van deze boxset zijn de 5 documentaires die mij het meest aanspreken: Little Dieter Needs to Fly - Flucht aus Laos. Schwingen der hoffnung - Julianes sturz in den dschungel, The White Diamond en de 2 documentaires Was ich bin sind meine filme, over Herzog door Christian Weisenborn.

   

Water Lilies: Debuutfilm uit 2007 van de Franse Celine Sciamma over synchroonzwemmen en twee meisjes die verliefd worden. ****

 

Erinnerung an meine traurigen huren: Verfilming van het gelijknamige boek van Gabriel Garcia Marquez uit 2011. ***

 

Dune: Science fiction film van David Lynch uit 1984. Na 5 minuten stopgezet, een vernietigende recensie over de film gelezen, en niet meer verder gekeken.

 

La Verité: Film van de Japanner Kore-Eda Hirokazu uit 2019 met 2 van mijn favoriete actrices: Catherine Deneuve en Juliette Binoche. De film kon mij geen moment boeien en ik heb hem na 20 minuten afgezet. 

The Namesake: Film van de Indiase Mira Nair uit 2006 over een Indiaas stel dat in New York gaat wonen, geeft een aardig beeld van het cultuurverschil, maar is verder ook niet meer dan aardig. ***

Premiers désirs: Film van David Hamilton uit 1983. Hamilton was in de jaren 70 en 80 een wereldberoemde fotograaf van vooral tienermeisjes met lang blond haar en blauwe ogen. Ik vind hem een matig fotograaf en een zwak filmregisseur. Behalve een paar shots van mooie tienermeisjes heeft deze film niets te bieden. *

 

Dreamkeeper: Film over de Native Americans uit 2003. Na 13 minuten wist ik dat deze film mij weinig te bieden heeft en heb ik hem afgezet.

 

The Lower Dephts: Film van Jean Renoir uit 1936. Renoir wordt beschouwd als één van de groten uit de Franse cinema, maar ik heb niet zo veel met hem. Film ziet er prachtig uit, maar kon mij geen moment boeien. Na 40 minuten afgezet.

 

Beautiful Boy: Prachtige Engelstalige film van de Belg Felix van Groeningen uit 2018 over een vader-zoon relatie die onder druk komt te staan door drugsgebruik van de zoon. *****

Turist: Zweedse film uit 2014 waarin een gezin bestaande uit man, vrouw, dochter en zoon op skivakantie gaan in de Franse Alpen. Ze maken van dichtbij een lawine mee, waarna het gezinnetje uit elkaar dreigt te vallen. ***

 

Wife, Be Like a Rose: Eerste meesterwerk van Mikio Naruse uit 1935. *****

 

Spring Awakens: Film van Naruse uit 1947 over een groep van 3 schoolmeisjes die voor het eerst contact krijgen met jongens. ****

 

Ginza Cosmetics: Van Naruse uit 1951 over een paar dagen uit het leven van een barvrouw in het Ginza-district in Tokio. **** 

 

Wife: Van Naruse uit 1953 over een man en een vrouw die getrouwd zijn, maar de belangstelling voor elkaar hebben verloren. ****

 

Het Lonely Lane: Prachtige film uit 1962 van Naruse over een vrouw die gedichten en verhalen schrijft en langzaam ontsnapt uit de armoede. Een van de beste films van Naruse. ***** 

 

A Woman's Life: Van Naruse uit 1963 over een vrouw die werkt in een beautysalon en terugkijkt op haar leven. **** 

 

The Stranger within a Woman: Van Naruse uit 1966 over een man die min of meer per ongeluk zijn vriendin wurgt. **** 

 

Hit and Run: Van Naruse uit 1966. Dit is de 64e en laatste film die ik van Naruse heb gezien. Een vrouw wiens zoontje door een auto wordt overreden zint op wraak. **** 

Tokyo March: Van Mizoguchi uit 1929. Van deze film zijn slechts 24 minuten bewaard gebleven die wel op het oog het hele verhaal bevatten, van een man en een vrouw die verliefd worden. De beeldkwaliteit is uiterst belabberd. ***

 

The Water Magician: Van Mizoguchi uit 1933 over een zeer knappe vrouw die als een soort van circusartieste werkt en in de problemen komt. De beeldkwaliteit is opnieuw zeer belabberd. ****

 

The Downfall of Osen: De laatste stomme film die Mizoguchi heeft gemaakt uit 1935. ****

 

Oyuki the Virgin: Film uit 1935 van Mizoguchi naar het verhaal "Boule de suif" van Guy  de Maupassant. ****

 

Met deze laatste film ben ik voorlopig door mijn pakket te bekijken films heen. In oktober heb ik maar liefst 55 films gezien, waarvan ik er 24 heb besproken op mijn blog plus een overzichtsstukje over de documentaires van Werner Herzog. Ik ga mij voorlopig weer op het lezen richten.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.