Werk dat ik had kunnen doen als ik niet ziek was geworden

Het is wel eens leuk om te speculeren over wat als? Als ik in mijn 24e levensjaar  niet getroffen was door een ernstige psychiatrische ziekte, wat voor werk had ik dan kunnen doen? Hieronder een lijstje met wat mogelijkheden. 

 

Administratief medewerker: Niet meteen een droombaan. Wel zijn er honderdduizenden administratieve medewerkers in Nederland, dus als startbaan in afwachting van iets beters had prima gekund.

 

Bibliothecaris: Mijn belangstelling voor alles wat met boeken te maken heeft dateert van nadat ik ziek geworden ben. Kwam dus niet in aanmerking.

 

Boekhouder: Ik ben altijd goed geweest met cijfers, dus het beroep van boekhouder kwam zeker in aanmerking. Alleen wil ik niet de hele dag met cijfers bezig zijn, dus dit beroep viel ook af.

 

Fotograaf: Sinds ik in 1988 de fotografie heb ontdekt, heb ik fotograferen altijd heel erg leuk gevonden. Ik vind van mijzelf dat ik een goede fotograaf ben, maar het zoeken naar eventuele opdrachtgevers en de moeite om jezelf te promoten staan me nogal tegen. Ik denk dat het in de jaren 90 makkelijker was om van fotograferen je beroep te maken dan tegenwoordig nu iedereen denkt dat hij of zij een fotograaf is.

 

Huisman: Als ik een vrouw had gevonden met een veeleisende baan. Alleen huisman zijn lijkt mij niet voldoende, ik moet er wel wat naast doen.

 

Kok: Ik kan goed koken, organiseren en delegeren. Maar een kok werkt meestal in de avonduren en in de weekends, net wanneer andere mensen vrij zijn en wanneer ik ook vrij wil zijn. Kwam dus niet in aanmerking.

 

Leraar aardrijkskunde: Gezien mijn opleiding voor de hand liggend. Ik vind het leraarschap een van de belangrijkste beroepen die er zijn. Maar om leraar te zijn moet je ook politieagent kunnen spelen en daar heb ik nooit zin in gehad.

 

Politicus: Als politicus moet je een ongelooflijke hoeveelheid energie hebben, met weinig slaap toe kunnen, overtuigd zijn van je eigen belangrijkheid en een heel dikke huid hebben. Bij mij ontbreken deze alle vier.

 

Reisleider: Reizen begeleiden heeft mij altijd erg leuk geleken. Maar je hebt niet alleen makkelijke mensen van wie het een genot is om ze te begeleiden, maar ook lastige mensen en daar kan ik niet goed mee omgaan. Bovendien mis ik een zeker natuurlijk overwicht en had ik ook vroeger al mijn slaap hard nodig. Viel dus af.

 

Schrijver: Voor mijn 30e heb ik niets, maar dan ook helemaal niets, geschreven dat duidde op een zeker talent voor het schrijven. Eigenlijk ben ik pas rond mijn 45e serieus gaan schrijven.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.