zondag 2 juni 2019

Een feestje van geografen

Gisteren had ik een aantal vrienden van mijn studie Fysische Geografie (lichting 1985)  op bezoek. Deze bijeenkomsten had ik al vaker georganiseerd. Vanaf 17.00 uur was iedereen welkom en om 18.30 uur gingen we eten bij mijn favoriete Indonesisch restaurant Kolintang.

Iedereen die ik had uitgenodigd was gekomen, uitgezonderd twee vrouwen van. Als eerste kwam om 16.30 uur een vriend uit Veere die ik sinds de vorige bijeenkomst niet meer had gezien. Omdat hij wat eerder was hadden we even de tijd om wat bij te kletsen. We hadden het onder andere over de biografie van Roland Huntford over Shackleton, dat we allebei een fantastisch boek vonden. Hij had het op mijn aanraden gelezen.

Vanaf 17.00 stroomde de rest binnen: een stel uit Rijen (zij geen geografe), een stel uit Utrecht, een vriend uit Zeist, een vriend uit Gouda, een vriendin uit Maastricht en de vrouw van de vriend uit Veere (ook een geografe). Ik had twee halve vlaaien besteld, dus er was al wat lekkers vooraf.

Ik zat met een klein probleem. Bij Supervlaai hadden ze gevraagd of ze de vlaaien in stukken moesten snijden. Ik had gezegd dat ze de halve vlaaien in 5 punten konden snijden, we waren tenslotte met zijn tienen. Ze hadden de ene halve vlaai wel in 5 punten gesneden, maar de andere halve vlaai hadden ze slechts in 4 punten gesneden.

Frans, de kok van Kolintang, had zoals gewoonlijk weer uitstekend zijn best gedaan. Er was een heerlijk buffet en voor de 2 mensen die vegetarisch wilden eten, had hij nog wat aparts gemaakt. Fijn zo'n geweldig eethuis zo dicht in de buurt.

Na het eten hebben we nog een tijd gekletst, en om 21.50 uur was ik zo moe, dat ik vroeg of iedereen op wilde stappen. Ik had helaas geen al te beste dag, ik was moe en heb niet zo veel deelgenomen aan de gesprekken. Gelukkig heb ik gehoord van de anderen dat iedereen het een zeer geslaagd feestje  vond. Volgend jaar weer?

De mooiste uitspraak van de avond kwam van Leo, mijn vriend uit Gouda, over het ouder worden: "De een laat zijn baard staan, de ander koopt een grote televisie".

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

9 opmerkingen:

  1. En hoe zijn je studiegenoten terechtgekomen? Is er nog iemand bij die echt wat met z'n vak doet of is het toch erg uitgewaaierd?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel bijzonder elkaar na zoveel jaar nog steeds te ontmoeten. En ik ben net zo nieuwsgierig als Lalagè: is iedereen nog werkzaam in dit vak?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Barbara en Jannie, van mijn vrienden die geografie hebben gestudeerd en zaterdag aanwezig waren werken de meesten nog bij organisaties die verband houden met de studie.
    Mijn vriend uit Veere heeft jarenlang bij Rijkswaterstaat gewerkt en heeft een jaar of tien geleden samen met zijn vrouw een eigen bedrijf opgezet dat soortgelijk werk doet.
    Mijn vriend uit Gouda werkt al ruim 25 jaar bij Rijkswaterstaat.
    Mijn vriend uit Zeist heeft na zijn studie niet meteen werk kunnen vinden, heeft zich om laten scholen in de GIS (Geografische Informatie Systemen) en heeft zijn eigen adviesbureau.
    Mijn vriendin uit Maastricht heeft na haar studie een aantal jaren in Kenia gezeten, is met een Keniaan getrouwd. Later is ze gescheiden, met haar twee kinderen terug naar Nederland gekomen en heeft ze lange tijd gewerkt voor Rijkswaterstaat. Over haar verblijf in Kenia heeft ze het boek "De roep van de Mapori" geschreven, dat ik op mijn blog heb besproken. Sinds twee jaar werkt ze bij een drinkwaterbedrijf.
    Mijn vriend uit Utrecht heeft tot zijn verdriet zijn propedeuse Fysische Geografie niet gehaald, en heeft later Sociale Geografie gestudeerd. Hij werkt bij een gemeente (ik weet even niet welke). Zijn vrouw werkt ook bij een bedrijf gerelateerd aan de studie.
    Mijn vriend uit Rijen is afgestudeerd in de kartografie en is al jaren werkzaam bij de ANWB. Zijn vrouw heeft pas haar 25-jarig jubileum bij de Bijenkorf gevierd, maar zij is zoals gezegd geen geografe.
    Iedereen is dus goed terechtgekomen en heeft een vaste baan, een partner, twee kinderen (mijn vriend uit Zeist heeft geen kinderen) en een relatief goed inkomen, behalve ikzelf dus.
    Groetjes, Erik

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ontzettend leuk om te merken dat mensen toch nog contact met elkaar willen hebben en daar zo van kunnen genieten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Niek, dat is inderdaad ontzettend leuk. Ik heb op veel plekken vrienden opgedaan en weten te behouden: de middelbare school, mijn studie Fysische Geografie, huisgenoten van de studentenflat waar ik gewoond heb, mensen van het jongerencentrum Ekko waar ik gekookt heb. Als alleenstaande hecht ik veel belang aan vriendschappen en blijkbaar lukt mij dat aardig ondanks mijn ziekte.
      Groetjes, Erik

      Verwijderen
  5. Het was heel gezellig, Erik! Bijzonder om elkaar na al die jaren weer af en toe te zien.
    Groet, Marco (die vriend uit Zeist...)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Marco, fijn dat je het gezellig vond. Ik hoop er een jaarlijkse traditie van te maken. Groetjes, Erik

      Verwijderen
  6. Ik vind het heel bijzonder dat al deze mensen nog steeds het vak uitoefenen waarvoor ze zoveel jaar geleden gestudeerd hebben. Je hoort tegenwoordig dat veel mensen in de loop van hun leven voor een ander vak kiezen. Blijkbaar is Fysische Geografie voor jullie allemaal een vak dat aan je hart ligt. Al moet ik toegeven dat ik niet precies weet wat het inhoudt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Jannie, Fysische Geografie is de studie van de natuurlijke omstandigheden van de Aarde, dus van oa: Het gesteente, de bodem, de planten en het weer. In tegenstelling hiermee is Sociale Geografie, de studie van de invloed van de mens op de Aarde, dus zaken als stadsplanning, migratie, bevolkingsgroei en dergelijke.
      Zelf doe ik helemaal niets meer met mijn studie. Ik ben mij juist gaan interesseren voor geschiedenis, kunst en literatuur, zaken die niets met mijn studie te maken hebben.
      Groetjes, Erik

      Verwijderen