Ik heb "Aan mijn voormalig vaderland" aangeschaft na het lezen van de enthousiaste bespreking van Koen. Ik was benieuwd wat ik van het boek zou vinden. Ik had wel enige twijfels, ik houd over het algemeen niet zo van serieuze literatuurkritiek, ik lees liever zelf de boeken.Het boek begint met een zeer onderhoudende biografische schets van 34 bladzijden geschreven door Willem Otterspeer. Meest kenmerkende citaat van Michaël Zeeman uit deze inleiding is het volgende: "Ik zou alles, alles van alles willen weten". Dat lijkt mij het recept voor een moeizaam leven.
Michael Zeeman stond blijkbaar hoog aangeschreven als criticus. Deze status kan ik moeilijk beoordelen, voordat ik deze bundel ter hand nam had ik nog nooit wat van hem gelezen.
Over wat ik nu van hem gelezen heb, ben ik niet erg enthousiast. Ik heb slechts 6 artikelen gelezen, de eerste 5 en een stuk over Casanova's memoires. Ik vind zijn stijl erg wijdlopig, hij haalt allerlei schrijvers aan die in mijn ogen niet relevant voor zijn stukken zijn en ik dreig steeds in slaap te vallen als ik zijn teksten lees.
Kortom, de teksten van Michaël Zeeman zijn niet aan mij besteed. Ik heb slechts 35 bladzijden van hem gelezen en dat volstaat voor mij.
Grappig dat ervaringen zo veel kunnen verschillen. Ik gebruik het boek nog steeds om er zaken in op te zoeken en ik zou willen dat er meer van zulke werken geschreven zouden worden. Als iemand nog vergelijkbare boeken kent dan houd ik mij warm aanbevolen :)
BeantwoordenVerwijderenHoi Koen, mijn bezwaren tegen het boek zijn niet zozeer tegen de inhoud gericht als wel tegen de stijl van Michaël Zeeman. Ik vind Zeeman een slechte, of laat ik het wat vriendelijker zeggen, een uiterst matige stilist. Hij is wijdlopig, gebruikt lange zinnen met veel komma's en hij haalt allerlei schrijvers en boeken in zijn stukken aan die in mijn ogen voor het stuk dat hij aan het schrijven is niet van wezenlijk belang zijn. Ik denk gewoon dat Zeeman als criticus beter was dan als schrijver. Groetjes, Erik
VerwijderenJe hebt een punt, dat doet hij inderdaad. Ik vind alleen de inhoud dan van een dergelijk belang dat ik het graag voor lief neem
VerwijderenHoi Koen, een bijkomende reden voor mij is dat ik al zo veel gelezen heb en dat er nog zo veel ligt te wachten om gelezen of herlezen te worden dat ik niet meer zo nieuwsgierig ben naar nog meer nieuwe boeken. Eigenlijk lees ik iets alleen nog maar als ik het echt heel graag wil lezen en dat zijn eigenlijk nooit meer romans, maar voornamelijk graphic novels, boeken over kunst en fotoboeken. Groetjes, Erik
VerwijderenEcht? Ik blijf juist onverminderd nieuwsgierig. Ik heb mij er bij neergelegd dat ik nooit alles kan lezen waar ik interesse in heb, maar dat weerhoudt mij niet om te blijven ontdekken en aan te schaffen, fictie zowel als non-fictie. Het leek mij even dat ik echt opschoof richting non-fictie en dat mijn belangstelling voor fictie helemaal afnam, maar dat is met name afgelopen jaar weer helemaal bijgesteld door een aantal prachtige romans. Ik blijf dus onverminderd enthousiast lezen én aanschaffen :)
VerwijderenHoi Koen, de afgelopen twee jaren is mijn belangstelling voor een groot deel verschoven van boeken naar films en ook van boeken met voornamelijk tekst naar boeken met veel illustraties. Ik heb geloof ik al bijna twee jaar geen roman meer gelezen. De enige nieuwe roman die voor de komende tijd op het programma staat is "Satanstango" van Laszlo Krasznahorkai en dat is voornamelijk omdat ik de verfilming van die roman door de Hongaarse regisseur Bela Tarr de meest indrukwekkende film vind die ik ooit heb gezien. Zo kunnen films ook weer tot boeken leiden. Groetjes, Erik
Verwijderen