Stoppen of doorlezen? Ekai Kawaguchi: Drie jaar in Tibet

Ekai Kawaguchi: Drie jaar in Tibet (Japan, 1909): 608 blz: Vertaald door Corrie van den Berg, Pieter Bijker & Paul van der Lecq (1999): Uitgeverij Atlas

 

 

Ekai Kawaguchi was een Japanse boeddhistische monnik die rond 1900 drie jaar lang in Tibet verbleef en de eerste buitenlander was die Lhasa bezocht. Met ruim 600 bladzijden is het een lijvige pil, wat mede de oorzaak ervan is dat dit boek nog ongelezen in mijn kast stond.

 

Citaten:

Uit het voorwoord:

- ... mijn boek de lezer zou interesseren omdat het geschreven is vanuit het perspectief van een Aziaat, iemand die bijzonder vertrouwd is met de zeden, de gewoonten en het zielenleven van de bevolking. Ook was ze van mening dat het boek aantrekkelijk was voor een algemeen lezerspubliek vanwege de spannende voorvallen en avonturen die mij zijn overkomen, en de gevaren waaraan ik tijdens mijn reis ben blootgesteld.

 

- Maar als u vastbesloten bent, denk ik dat er slechts twee manieren zijn waarop u uw doel kunt bereiken, namelijk door uzelf met wapengeweld aan het hoofd van een militaire expeditie een weg naar binnen te banen, of door de gedaante van een bedelaar aan te nemen.

 

- "Welnu, meneer Kawaguchi, ik zal u moeten afraden uw voorgenomen reis naar Tibet te aanvaarden. Het is een zeer riskante onderneming, die de moeite waard zou zijn als er enige kans was op succes, maar de tocht is vrijwel zeker tot mislukken gedoemd. U kunt hier zoveel kennis over de Tibetaanse taal vergaren als u wilt, om daarna terug te keren naar Japan, waar u aanzien zult verwerven als kenner van het Tibetaans." Ik vertelde mijn gastheer dat het niet alleen mijn bedoeling was om Tibetaans te leren, maar dat ik ook mijn onderzoek naar het boeddhisme wilde voltooien. "Dat moge zo wezen," zei mijn gastheer, "en ik twijfel er niet aan dat dit zeer belangrijk voor u is, maar wat heeft het voor zin iets te proberen als er geen enkele kans is op succes? Als u Tibet binnengaat, kunt u maar van één ding zeker zijn, en dat is dat u vermoord zult worden!"

- Het is algemeen bekend dat je een taal het beste leert door tussen de mensen te wonen die deze bezigen, maar bij Shabdung ontdekte ik bovendien dat wat betreft alledaags taalgebruik kinderen de beste docenten zijn. 

- Plotseling hoorde ik een geweldig harde en diepe dreun en het was alsof de grond onder mijn voeten schudde. Ik deed navraag bij de beheerder van de gastenverblijven en hij vertelde me dat dit het geluid was van een tijger die kennelijk zojuist met smaak een prooi had verorberd, naar de rivier was gekomen om een slokje water te drinken en het niet kon nalaten lucht te geven aan zijn tevredenheid.

Ik heb het voorwoord en de eerste 5 hoofdstukken van "Drie jaar in Tibet" tot en met bladzijde 48 met plezier gelezen. Omdat het onmogelijk is voor mij om ooit nog Tibet te bezoeken is het onwaarschijnlijk dat ik het boek helemaal ga lezen, maar het stuk dat ik gelezen heb, nodigt zeker uit tot doorlezen!

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.