dinsdag 14 februari 2017

Apsley Cherry-Garrard: The worst journey in the world

Apsley Cherry-Garrard: The worst journey in the world (Groot Brittannië, 1922): 700 blz: Uitgever Constable & Co

The Worst Journey in the World"The worst journey in the world" is het verhaal van de Zuidpoolexpeditie van kapitein Scott zoals verteld door een van de deelnemers eraan.

Het verhaal van de expeditie zal de meeste mensen in grote lijnen bekend zijn. Scott vertrok in 2010 met als bedoeling om de eerste man op de Zuidpool te zijn. Terwijl hij onderweg was naar het Zuidpoolgebied kwam er een bericht dat Amundsen met zijn poolschip "De Fram" ook naar de Zuidpool ging. Het werd dus een wedstrijd wie er als het eerste zou zijn.

Mede omdat Amundsen beter georganiseerd was won die de race. Toen Scott op de Zuidpool arriveerde waren de Noren hem voorgeweest. Scott en zijn metgezellen (Evans, Oates, Bowers en Wilson) kwamen om op de terugtocht.

"The worst journey" vertelt het verhaal van de zuidpooltocht, maar ook over de voorbereidingen, de bootreis naar het Zuidpoolgebied en de winterreis waarbij de auteur samen met Bowers en Wilson een moeizame tocht door de ijskoude winternacht maakt om een paar eieren van de keizerspinguin te bemachtigen.

Het exemplaar van dit boek dat ik heb gelezen bevat een lezenswaardige inleiding van Paul Theroux.

Zoals gebruikelijk weer een aantal citaten:

Paul Theroux over het boek:
- When people ask me (I get the question about twice a month), "What is your favorite travel book?" I nearly always name this book. It is about courage, misery, starvation, heroism, exploration, discovery and friendship. It vividly illustrates the demands of science and the rigours of travel. It is a record of the coldest darkest days that can be found on our planet. It is written beautifully but not obviously, with a subtle artistry. It recounts a diabolical ordeal.

- For sheer downright misery give me a hurricane, not too warm, the yard of a sailing ship, a wet sail and a bout of sea-sickness.

- Henceforward every night on camping each pony leader built a wall behind his pony while his pemmican was cooking, and came out after supper to finish this wall before he turned in to his sleeping-bag - no small thing when you consider that the warmth of your hours of rest depends largely upon getting into your bag immediately you have eaten your hoosh and cocoa.

- We had a baddish time, being very glad to get out of our shivering bags next morning. We began to suspect, as we knew only too well later, that the only good time of the twenty-four hours was breakfast, for then with reasonable luck we need not get into our sleeping-bags again for another seventeen hours.

- The worst job was to get into our bags: the second or equal worst was to lie in them for six hours: this third worst was to get the primus lighted and a meal on the way.

- The march showed that with their loads the speed of the different ponies varied to such an extent that individuals were soon separated by miles.

Scott over de tocht naar de Zuidpool:
- The Southern Journey involves the most important object of the Expedition ... One cannot afford to be blind to the situation: the scientific public, as well as the more general public, will gauge the result of the scientific work of the Expedition largely in accordance with the succes of failure of the main object. With succes all roads will be made easy, all work will receive its proper consideration. With failure even the most brilliant work may be neglected and forgotten, at least for a time.

Scott in zijn boodschap aan het publiek toen duidelijk was dat ze het niet zouden redden:
- I do not think human beings ever came through such a month as we have came through, and we should have got through in spite of the weather but for the sickening of a second compagnion, captain Oates, and a shortage of fuel in our depots for which I cannot account, and finally, but for the storm which has fallen on us within 11 miles of the depot at which we hoped to secure our final suplies.

Men heeft zich altijd afgevraagd waarom de expeditie van Scott faalde terwijl die van Amundsen op rolletjes liep. Volgens biograaf Roland Huntford (The last place on earth) kwam het doordat Amundsen alles beter gepland had en vooral ook doordat Amundsen honden gebruikte om de sleeën te trekken, terwijl ze zelf ernaast of erachter skieden en het team van Scott was afhankelijk van ponies en menselijke trekkracht.


 




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen