Recept: Salade van jonge spinazie met dadels en amandelen

Dit is een recept van Yotam Ottolenghi, uit zijn boek "Jeruzalem". Ik had een keer een exemplaar van dit boek meegenomen uit een weggeefkastje en het cadeau gedaan aan een goede vriendin. Ik was een kleine 4 weken geleden bij haar op bezoek en zij had verschillende gerechten uit het boek gemaakt, waaronder deze salade waar ik erg enthousiast over was. Inmiddels heb ik de salade al een keer of 6 gemaakt, met kleine aanpassingen. Erg lekker!

 

Ingrediënten voor 4 personen als voorgerecht:

1 eetl. wijnazijn

0.5 middelgrote rode ui, in dunne ringen

100 gr ontpitte medjool dadels, overlangs in vieren

30 gr boter

2 eetl. olijfolie

2 kleine pitabroodjes ca. 100 gr, in stukjes van grofweg 4 cm gescheurd

75 gr hele ongezouten amandelen, grofgehakt

2 theel. sumak

0,5 theel. gedroogde chilivlokken

150 gr jonge spinazie, gewassen

2 eetl. citroensap

zout 

Bereiding:

Doe azijn, ui en dadels in een kleine kom. Meng er met de hand een snufje zout door. Laat ze 20 minuten marineren, giet de azijn eraf en gooi hem weg.

 

Verhit intussen de boter met de helft van de olijfolie in een middelgrote koekenpan. Roerbak hierin de stukjes pita en de amandelen 4-6 minuten op halfhoog vuur tot de pita knapperig en goudbruin is. Neem de pan van het vuur en meng er sumak, chilivlokken en een vierde theelepel zout door. Laat ze afkoelen.

 

Schep vlak voor het opdienen de spinazieblaadjes en het pitamengsel in een grote schaal. Voeg de dadels met rode ui, overgebleven olijfolie, citroensap en nog een snufje zout toe. Proef of de salade goed op smaak is en serveer hem meteen.

 

Wat kleine aanpassingen van mij:

In plaats van wijnazijn heb ik balsamicoazijn gebruikt en niet afgegoten

1 gewone gele ui ipv een halve rode ui

2 gewone boterhammen ipv pitabroodjes, is wel lekker maar volgens mij niet essentieel voor dit recept

Sumak hadden ze niet bij de AH

De chilivlokken heb ik uit het recept gelaten, ik houd niet van pittig eten

Ik had gezouten amandelen ipv ongezouten en heb geen zout toegevoegd aan het gerecht 

Ook met deze aanpassingen is dit een heerlijke salade. Eet smakelijk!

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Kenji Mizoguchi: The 47 Ronin

The 47 Ronin (Japan, 1941): 222 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi

 

 

"The 47 Ronin" zou je kunnen omschrijven als een actiefilm zonder actie. Lord Asano, hoofd van een clan, probeert om een official in dienst van de shogun te vermoorden. Zijn aanslag mislukt en hij wordt gedwongen om harakiri (= buiksnijden, rituele zelfmoord) te plegen.

 

De volgelingen van lord Asano, hebben maar één wens, hun meester wreken en de geplande aanslag alsnog uit te voeren.

 

Zoals gezegd is "The 47 Ronin" een actiefilm, vrijwel zonder actie. De 47 samoerai uit de titel beraadslagen, maken plannen, maar de actie is vrijwel geheel buiten beeld. Toch, of misschien wel juist daardoor, vind ik "The 47 Ronin" een erg mooie film om te zien. De decors en de kostuums van de samoerai ogen geweldig en zoals altijd bij Mizoguchi is het camerawerk uitstekend. Niet de allerbeste film die Mizoguchi heeft gemaakt, maar zeker een hele goede.

 

Op IMDB krijgt "The 47 Ronin" van 2.800 mensen een waardering van slechts 7,2. Blijkbaar vinden veel kijkers dat er te weinig actie in de film zit.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Steven Spielberg: Close Encounters of the Third Kind

Close Encounters of the Third Kind (Verenigde Staten, 1977): 131 min: Regisseur Steven Spielberg

 

 

Sciencefiction films bevatten over het algemeen veel geweld. Met "Close Encounters of the Third Kind" heeft Steven Spielberg een vriendelijke, ontroerende sciencefiction film gemaakt, die ook nog behoorlijk spannend is.

 

Roy, de hoofdpersoon van de film ziet een ufo. Hij krijgt daarbij een visioen van een berg die in werkelijkheid ook bestaat, de Devils Tower. Barry, een jong kind, wordt meegenomen door een ufo. 

 

Roy probeert om samen met de moeder van Barry, de plek van zijn visioen te bereiken.

 

"Close Encounters of the Third Kind" is een uiterst onderhoudende film, de mooiste sciencefiction film die ik ken. Er is een belangrijke bijrol voor de beroemde Franse regisseur François Truffaut.

 

Op IMDB krijgt "Close Encounters of the Third Kind" van 224.000 mensen een waardering van 7,6.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

 

Dvd: Onibaba

Onibaba (Japan, 1964): 103 min: Zwart-wit: Regisseur Kaneto Shindô

 

 

Twee vrouwen, een oudere vrouw en haar schoondochter, wonen in een klein hutje in uitgestrekte rietvelden. Om in hun levensonderhoud te voorzien vermoorden ze voorbijkomende samoerai die ze vervolgens in een diepe put gooien. Hun spullen verkopen ze vervolgens.

Op een dag komt een man alleen terug zonder zijn vriend, de zoon van de oudere vrouw. Hij is ontsnapt aan een bende samoerai. De man is niet zo aantrekkelijk, maar toch ontstaat er een verhouding tussen de man en de schoondochter. De moeder is jaloers.

 

"Onibaba" is opnieuw een visueel sterke film, maar ik was niet in dezelfde mate geboeid als eerder bij "Harakiri" en "Kwaidan".

 

Op IMDB krijgt "Onibaba" van 24.000 mensen een waardering van 7,9.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Kwaidan

Kwaidan (Japan, 1964): 183 min: Regisseur Masaki Kobayashi

 

 

Nadat ik gisteren "Harakiri" heb gezien en besproken, heb ik vandaag "Kwaidan" gezien, de tweede grote film van de Japanse regisseur Masaki Kobayashi. "Kwaidan" is gebaseerd op 4 bovennatuurlijke verhalen van Lafcadio Hearn.

 

In het eerste verhaal "The Black Hair" maken we kennis met een samoerai die zijn vrouw verlaat om hogerop te komen. Zijn tweede huwelijk blijkt niet zo'n succes en hij verlangt terug naar zijn eerste vrouw.

 

In "The Woman of the Snow" zijn twee houthakkers onderweg door een sneeuwstorm waar ze aankomen in een verlaten hut. De ene man komt te overlijden, de andere man wordt gered door een mysterieuze vrouw.

 

In "Hoichi, the Earless" is Hoichi een blinde biwa-speler en verteller die door een geest wordt gevraagd om voor geesten zijn verhaal te vertellen.

 

In het laatste verhaal "In a Cup of Tea" ziet een samoerai in een kop thee een weerspiegeling van een reeds lang overleden samoerai.

 

De verhalen zijn op zich de moeite waard, maar wat "Kwaidan" zo'n bijzondere film maakt is dat hij zo prachtig is om naar te kijken. Het lijkt erop dat ik hoe meer Japanse films ik bekijk, hoe meer ik van de Japanse cinema houd.

 

Op IMDB krijgt "Kwaidan" van 21.000 mensen een waardering van 7,9.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Harakiri

Harakiri (Japan, 1962): 128 min: Zwart-wit: Regisseur Masaki Kobayashi

 

 

"Harakiri" is een prachtig in beeld gebrachte samoeraifilm. Een wat oudere samoerai, Hanshiro Tsugumo, klopt aan bij het hof van een vooraanstaande clan met het verzoek om daar harakiri te mogen plegen. De man aan wie hij zijn verzoek richt, vertelt het verhaal van een eerdere samoerai, die met eenzelfde verzoek kwam en wat er met hem is gebeurd. Deze verteller weet niet dat de eerdere samoerai de schoonzoon was van Hanshiro Tsugumo was en dat ze hem zeer onrechtvaardig hebben behandeld.

 

Ik ben geen fan van vechtfilms en dus ook niet van samoeraifilms. Toch heb ik er een aantal gezien waaronder "Kill Bill 1 en 2" van Quentin Tarantino. Voor het echte werk moet je natuurlijk in Japan zelf zijn, waar met name Akira Kurosawa bekend is geworden met zijn samoeraifilms. Ik vind "Harakiri" de beste samoeraifilm die ik ken. Ik heb net een nieuwe editie van mijn film top 100 gepubliceerd, deze film hoort zeker thuis op die lijst.

 

Op IMDB krijgt "Harakiri" van 78.000 mensen een verbluffend hoge waardering van 8,6, waarmee hij op plaats 40 staat van de hoogst gewaardeerde films op IMDB. Deze hoge waardering is wat mij betreft volkomen terecht.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Films gezien in februari

Marco Polo: Italiaanse televisieserie gemaakt voor RaiUno in 1982 over het leven en de reizen van Marco Polo. Een zeer onderhoudende serie met een geweldige hoofdrol. *****

 

Naruse: Flunky, Work Hard ****

Naruse: No Blood Relation ****

Naruse: Apart From You ****

Naruse: Every-night Dreams ****

Naruse; Street Without End ****

 

21 Grams: Film van Alejandro Gonzalez Inarittu uit 2009 waarin drie verhalen op de hem kenmerkende manier verweven zijn. ****

 

Tschick: Film van van Fatih Akin uit 2016 over twee jongens die een auto stelen en daarmee op vakantie. Een frisse film, licht van toon. ****

 

Naruse: Late Chrysanthemums *****

Naruse: Floating Clouds top 100 *****

Naruse: When a Woman Ascends the Stairs top 100 ***** 

 

Tropical Malady: Een Thaise film uit 2004 over een relatie tussen twee mannen. ***

 

Cemetery of Splendour: Thaise film uit 2015 met veel couleur locale. ****

 

Kedi: Turkse documentaire uit 2016 waarin het leven gevolgd wordt van 7 straatkatten in Istanboel. Voor kattenliefhebbers een must. ****

 

un Prophète: Een geweldig Frans gevangenis drama uit 2009 over een moslim die in de gevangenis terecht komt en zich daar steeds hogerop werkt. Komt zeer realistisch over en is beslist een veel betere film dan "The Shawshank Redemption", de nummer 1 op IMDB. *****

 

Pane e tulipane: Italiaanse feel-good film uit 2000, wist mij niet te boeien en gestopt met kijken na 30 min 

 

Jabberwocky: Zwakke film van Terry Gilliam met Michael Palin uit 1977, halverwege gestopt met kijken.

 

het Groot-Brittannië van ...: Een prachtige VPRO-serie uit 2015 waarin 4 vooraanstaande Britten hun kijk op het land geven. *****

 

History of Surgery: Een van de mooiste BBC-series die ik ken over de geschiedenis van de chirurgie uit 2008, top 100? *****

 

Rize: Film over verschillende dansvormen in de arme wijken van Los Angeles uit 2005, halverwege gestopt.

 

Naruse: Flunky, Work Hard: Een verhaal over een jongetje dat ruzie maakt met buurtjongetjes en van zijn vader een vliegtuigje krijgt. ****

 

Naruse: No Blood Relation: Een beroemde Japanse actrice uit Hollywood keert terug naar Japan en eist haar kind op. ****

 

Naruse: Apart From You: Over de wereld van de geisha's. ****

 

Naruse: Every-Night Dreams: Over een jonge vrouw die als gastvrouw in een bar werkt en haar man die plotseling weer opduikt. ****

 

Naruse: Street Without End: Een knappe vrouw die als serveerster werkt trouwt na een ongeluk met de rijke man die haar heeft aangereden. ****

 

Naruse: Repast: Een getrouwde vrouw die zich afvraagt of de hele dag schoonmaken, wassen en koken voor haar man nu het leven is dat ze zich had voorgesteld toen ze ging trouwen. *****

 

Naruse: Sound of the Mountain: Een vrouw die ontevreden is over haar huwelijk, maar wel zeer goed overweg kan met haar schoonvader. *****

 

Naruse: Late Chrysanthemums: Over het leven van drie voormalige geisha's. *****

 

Naruse: Floating Clouds: Liefdesrelatie in Frans Indochina, die onderbroken wordt doordat man en vrouw met een ander trouwen, maar later komen ze toch weer bij elkaar. *****

 

Naruse: Flowing: Laat het leven van de vrouwen in het geisha huis zien op momenten dat ze niet bezig zijn met hun klanten. *****

 

Naruse: When a Woman Ascends the Stairs: Over een gastvrouw in een bar, die een hekel heeft aan haar werk. Visueel de mooiste van de 11 films van Naruse die ik heb gezien. *****

 

The Boy and the Heron: Nieuwste Ghibli-film van Hayao Miyazaki uit 2023. *****

 

Fawlty Towers: Afleveringen 1-4, Engelse humor op zijn best. *****

 

Japanese Girls at the Harbor: Stomme zwart-wit film van Hiroshi Shimizu uit 1933 over twee vriendinnen waarvan de ene trouwt en de andere in de prostitutie terecht komt. ****

 

Mr Thank You: Tweede zwart-wit film van Shimizu uit 1936 over een vriendelijke buschauffeur die met zijn bus mensen vervoert van en naar Tokio en die zijn bijnaam te danken heeft aan het feit dat hij iedereen die hij voorbijrijdt groet. Na deze film zal ik het Japanse woord voor dank u wel, "Arrigato" nooit meer vergeten. *****

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Film top 100

Ik heb in 2019 voor het eerst mijn film top 100 gepubliceerd. Inmiddels is het tijd voor een tweede editie van mijn film top 100. In vergelijking met de eerste editie zijn er 42 nieuwe titels op de lijst bijgekomen en dus ook 42 titels verwijderd. Ik heb een lijst samengesteld met zo min mogelijk Amerikaanse films, er staan er nog 17 op de lijst, allemaal van films waar ik absoluut niet omheen kan. Opvallend is het grote aantal films uit Japan, 18 titels, waarvan maar liefst 11 titels uit de jaren 50, de gouden jaren van de Japanse cinema. Ik ben een groot fan van de Japanse cinema. De cijfers tussen haakjes zijn het aantal bezoekers en de waardering op IMDB. Een eventuele derde cijfer geeft de plaats aan op de IMDB top 250. De cijfers zijn van het moment dat ik de bespreking heb geschreven. In totaal staan er 19 films uit mijn film top 100 op de IMDB top 250.

 

100 Zatoichi (Japan, 2003): 111 minuten: Regisseur Takeshi Kitano (45.000, 7,6)

nieuw99 Djam (Algerije, 2017): 92 min: Regisseur Tony Gatlif (1.200, 7,2)

nieuw98 Les 400 coups (Frankrijk, 1959): 96 min: Zwart-wit: Regisseur François Truffaut (124.000, 8,1, 246)

nieuw97 Red Beard (Japan, 1965): 177 min: Zwart-wit: Regisseur Akira Kurosawa (15.700, 8,4)

96 Ikiru (Japan,1952): 137 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Akira Kurosawa (56.000, 8,3, 123)

95 Fietsendieven (Italië, 1948): 86 minuten: Zwart-wit: Regisseur Vittorio de Sica (124.000, 8,3, 97)

94 Songs from the Second Floor (Zweden, 2000): 95 minuten: Regisseur: Roy Andersson (15.000, 7,7) 

93 Our Little Sister (Japan, 2015): 122 minuten: Regisseur: Kore-Eda Hirokazu (9.000, 7,5) 

92 Shackleton (Groot-Brittannië, 2002): 204 minuten: Regisseur Charles Sturridge (2.400, 7,7)

91 Il Postino (Italië, 1994): 104 minuten: Regisseur Michael Radford (30.000, 7,7) 

90 Paul dans sa vie (Frankrijk, 2005): 103 minuten: Regisseur Rémi Mauger (90, 7,8)

89 Être et avoir (Frankrijk, 2002): 101 minuten: Regisseur Nicolas Philibert (7.200, 7,9)

88 Nanook of the North (Verenigde Staten, 1922): 79 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Robert Flaherty (9.500, 7,7)

87 Dombo (Verenigde Staten, 1941 ): 61 minuten: Regisseur: Ben Sharpsteen (100.000, 7,3)

nieuw86 Zomer met Monika (Zweden, 1953): 92 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman (11.500, 7,6)

nieuw85 Utamaro and his five Women (Japan, 1946): 91 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (1.100, 7,1)

nieuw84 La Promesse (België, 1996): 90 min: Regisseurs Jean-Pierre & Luc Dardenne (8.300, 7,7)

83 Amores perros (Mexico, 2003): 145 minuten: Regisseur Alejandro Gonzalez Inarittu (205.000, 8,1, 213)

nieuw82 The Ballad of a Soldier (Rusland, 1957): 85 min: Zwart-wit: Regisseur Grigoriy Chukhray (9.000, 8,2)

nieuw81 The Cranes are Flying (Rusland, 1957): 91 min: Zwart-wit: Regisseur Mikhail Kalatozov (14.200, 8,3)

nieuw80 The Young One (Spanje, 1960): 91 min: Zwart-wit: Regisseur Luis Buñuel (3.000, 7,4)

79 De klompenboom (Italië, 1978): 178 minuten: Regisseur Ermanno Olmi (4.600, 8,0)

78 Yusuf-trilogie (Turkije, 2007-2010): 293 minuten: Regisseur Semih Kaplanoglu, bestaande uit:
78a Egg (2007): 97 minuten (4.400, 6,6)
78b Milk (2008): 102 minuten (2.600, 6,7)
78c Honey (2010): 103 minuten (6.200, 7,2)

nieuw77 Flowing (Japan, 1956): 117 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (1.200, 7,5)

nieuw76 Sound of the Mountain (Japan, 1954): 95 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (2.200, 7,7)

nieuw75 Repast (Japan, 1951): 97 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (1.900, 7,6)

nieuw74 The Spirit of the Beehive (Spanje, 1973): 94 min: Regisseur Victor Erice (20.000, 7,8)

73 Il gattopardo (Italië, 1963): 180 minuten: Regisseur Luchino Visconti (20.000, 8,1)

72 The Third Man (Groot Brittannië, 1949): 100 minuten: Zwart-wit: Regisseur Carol Reed (142.000, 8,2, 134)

71 No Man's Land (Bosnië, 2001): 93 minuten: Regisseur Danis Tanovic (40.000, 8,0)
nieuw70 Abhijan (India, 1962): 134 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (925, 8,0)

nieuw69 Come and See (Rusland, 1985): 137 min: Kleur en zwart-wit: Regisseur Elem Klimov (51.000, 8,3, 126)

nieuw68 João en het mes (Nederland, 1972): 90 min: Regisseur George Sluizer (64, 6,8)

67 Mektoub my love: Canto uno (Algerije, 2018): 174 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche (1.500, 6,6)

66 Dersu Uzala (Japan, 1975) : 135 minuten: Regisseur Akira Kurosawa (21.000, 8,3)

65 E.T. (Verenigde Staten, 1982): 114 minuten: Regisseur: Steven Spielberg (327.000, 7,9)

64 City of God (Brazilië, 2003): 124 minuten: Regisseurs Katia Lund & Fernando Meirelles (637.000, 8,6, 21)

63 Spirited away (Japan, 2001): 123 minuten: Regisseur Hayao Miyazaki (530.000, 8,6, 27)

62 Atanarjuat (Canada, 2001): 161 minuten: Regisseur Zacharias Kunuk (6.000, 7,5)

nieuw61 Wilde aardbeien (Zweden, 1957): 87 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman (88.000, 8,2, 173)

nieuw60 Mahanagar (The Big City) (India, 1963): 136 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (3.000, 8,3)

nieuw59 The Chess Players (India, 1977): 115 min: Regisseur Satyajit Ray (2.900, 7,7)

58 Fanny & Alexander (Zweden, 1982): 180 minuten: Regisseur: Ingmar Bergman (52.000, 8,1)

57 Raise the Red Lantern (China, 1991): 124 minuten: Regisseur Zhang Yimou (24.000, 8,2)

56  Throne of Blood (Japan, 1957 ): 110 minuten: Zwartwit: Regisseur Akira Kurosawa (40.000, 8,1)

nieuw55 Ugetsu Monogatari (Tales of the Rain and Moon) (Japan, 1953): 97 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (19.000, 8,3)

54  Festen (Denemarken, 1998): 100 minuten: Regisseur Thomas Vinterberg (72.000, 8,1)

53  Boyhood  (Verenigde Staten, 2014): 158 minuten: Regisseur Richard Linklater (310.000, 7,9) 

nieuw52 Man with a Movie Camera (Rusland, 1929): Zwart-wit: 68 min: Regisseur Dziga Vertov (29.000, 8,3)

51 La graine et le mulet (Algerije, 2007): 148 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche (6.000, 7,4)

nieuw50 Oyu-Sama (Miss Oyu) (Japan, 1951): 94 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (1.250, 7,5)

nieuw49 The Life of O-Haru (Japan, 1952): 131 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (5.800, 8,2)

48 Le cose che restano (Italië, 2009): 6 uur: Regisseur: Gianluca Maria Tavarelli (215, 8,0)

47  Biutiful (Mexico, 2010): 142 minuten: Regisseur Alejandro Gonzalez Inarittu (80.000, 7,5)

46 Breaking the Waves (Denemarken, 1995): 152 minuten: Regisseur Lars van Trier (56.000, 7,9)

nieuw45 The Red Shoes (Groot Brittannië, 1948): 127 min: Regisseurs Michael Powell & Emeric Pressburger (27.000, 8,2, 220)

44 Brief Encounter (Groot Brittannië, 1945 ): 83 minuten: Zwart-wit: Regisseur David Lean (31.000, 8,1)

43  Modern times (Verenigde Staten, 1936): 83 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Charles Chaplin (180.000, 8,5, 37)

42 City Lights (Verenigde Staten, 1931): 87 minuten: Regisseur Charles Chaplin (145.000, 8,5, 34)

nieuw41 Aranyer Dinrati (Days and nights in the Forest) (India, 1970): 112 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (2.100, 8,2)

nieuw40 Charulata (The Lonely Wife) (India, 1964 ): 120 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (4.500, 8,2)

nieuw39 Floating Clouds (Japan, 1955): 118 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (3.300, 7,6)

nieuw38 When a Woman Ascends the Stairs (Japan, 1960): 106 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (5.100, 8,0)

nieuw37 Chikamatsu Monogatari (The Crucified Lovers) (Japan, 1954): Zwart-wit: 100 minuten: Regisseur Kenji Mizoguchi (3.200, 8,0)

nieuw36 Deux jours, une nuit (België, 2014): 91 min: Regisseurs Jean-Pierre & Luc Dardenne (50.000, 7,3)

35 Jagten (Denemarken, 2014): 110 minuten: Regisseur Thomas Vinterberg (230.000, 8,3, 102)

34 Wallace & Gromit: A Grand Day Out, The Wrong Trousers, A Close Shave, A Matter of Loaf and Death
34a Wallace & Gromit: A Grand Day Out (Verenigde Staten, 1989): 23 min: Regisseur Nick Park (28.000,7,8)
34b Wallace & Gromit: The Wrong Trousers (Verenigde Staten, 1993): 30 min: Regisseur Nick Park (47.000, 8,3)
34c Wallace & Gromit: A Close Shave (Verenigde Staten, 1995): 30 min: Regisseur Nick Park (36.000, 8,2)
34d Wallace & Gromit: A Matter of Loaf and Death (Groot-Brittannië. 2008): 30 minuten: Regisseur Nick Park (13.000, 7,6)

33  The Wizard of Oz (Verenigde Staten, 1939): 98 minuten: Regisseur Victor Fleming (340.000, 8,0)

32  War and Peace (Groot-Brittannië, 2015): 344 minuten (17.000, 8,2)
nieuw31 The Birth of a Nation (Verenigde Staten, 1915): 187 minuten: Zwart-wit: Regisseur D.W. Griffith (20.000, 6,6)

30 Buurman en buurman (Tsjechië, 1974-heden): 6 tot 8 minuten per aflevering: Regisseur Ludomir Benes (1.600, 8,6)
29 The Life Collection (Groot-Brittannië, 1978-2005): ongeveer 60 uur: geschreven en ingesproken door David Attenborough
29a Life on Earth (1978): 12 afleveringen van 54 minuten (2.400, 9,1)
29b The Living Planet (1984): 12 afleveringen van 55 minuten (1.700, 9,0)
29c The Trials of Life (1990): 12 afleveringen van 49 minuten (1.500. 9,0)
29d Life in the Freezer (1992): 6 afleveringen van 29 minuten (1.200, 8,6)
29e The Private Life of Plants (1995): 6 afleveringen van 49 minuten (2.300, 9,0)
29f The Life of Birds (1998): 10 afleveringen van 49 minuten (2.500, 9,0)
29g The Life of Mammals (2002): 9 afleveringen van 49 minuten en de laatste aflevering 59 minuten (3.600, 9,1)
29h Life in the Undergrowth (2005): 5 afleveringen van 50 minuten (3.300, 9,1)

28 Shoah (Frankrijk, 1985): 9 uur: Regisseur Claude Lanzmann (7.500, 8,4) 

27 Rear Window (Verenigde Staten, 1954 ): 110 minuten: Regisseur Alfred Hitchcock (395.000, 8,5, 44)

26 4 maanden 3 weken & 2 dagen (Roemenië, 2007): 110 minuten: Regisseur Cristian Mungiu (52.000, 7,9)

nieuw25 Tokyo Story (Japan, 1953): 136 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu (51.000, 8,2)

nieuw24 The Missing Picture (Cambodja, 2013): 94 min: Kleur & zwart-wit: Regisseur Rithy Panh (3.500, 7,3)

23 Sneeuwwitje en de zeven dwergen (Verenigde Staten, 1937): 80 minuten (157.000, 7,6)

22 Casablanca (Verenigde Staten, 1942 ): 98 minuten: Zwart-wit: Regisseur Michael Curtiz (460.000, 8,5, 36)

21 Once Upon a Time in the West (Verenigde Staten, 1968): 159 minuten: Regisseur Sergio Leone (260.000, 8,5, 36)

20  One Flew over the Cuckoo's Nest (Verenigde Staten, 1975): 128 minuten: Regisseur Milos Forman (800.000, 8,7, 16)

nieuw19 Poetry (Zuid-Korea, 2010): 133 min: Regisseur Lee Chang-Dong (13.000, 7,8)

nieuw18 It's a Wonderful Life (Verenigde Staten, 1947): 125 min: Zwart-wit: Regisseur Frank Capra (410.000, 8,6, 24)

17 De wind zal ons meenemen (Iran, 1999): 113 minuten: Regisseur Abbas Kiarostami (7.000, 7,6) 

nieuw16 The Wild Pear Tree (Turkije, 2018): 181 min: Regisseur Nuri Bilge Ceylan (26.000, 8,0)

15 Oorlog en vrede (Rusland, 1965): 6 uur en 43 minuten: Regisseur Sergej Bondartsjoek (5.500, 7,9)

14 M: Eine Stadt Sucht Einen Mörder (Duitsland, 1931): 105 minuten: zwart-wit: Regisseur Fritz Lang  (120.000, 8,3, 78)

13 Seven chances (Verenigde Staten, 1925): 56 minuten: Regisseur Buster Keaton (8.000, 8,0)

12 The General (Verenigde Staten, 1926): 78 minuten: Regisseur Buster Keaton (71.000, 8,2, 156)

nieuw11 Monty Python's Flying Circus (Groot-Brittannië, 1969-1974): 900 min (45 afleveringen van ongeveer 30 min): Geschreven en vormgegeven door: Graham Chapman, John Cleese, Terry Gilliam, Eric Idle, Terry Jones & Michael Palin (82.000, 8,8)

10 Apu-trilogie, bestaande uit:
10a Pather Panchali (India, 1955): 122 minuten: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (19.000, 8,5)
10b Aparajito (India, 1956): 106 minuten: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (9.400, 8,2)
10c The world of Apu (India, 1959 ): 103 minuten: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (9.700, 8,3)

9 The Music Box (Verenigde Staten, 1933): Zwart-wit: 28 minuten: Regisseur James Parrott: Met Stan Laurel en Oliver Hardy (5.700, 8,1)

nieuw8 The Turin Horse (Hongarije, 2011): 148 min: Zwart-wit: Regisseur Bela Tarr (15.500, 7,8)

nieuw7 Roma (Mexico, 2018): 129 min: Zwart-wit: Regisseur Alfonso Cuaron (148.000, 7,7)

6 La vie d'Adèle (Algerije, 2013): 180 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche (120.000, 7,8)

nieuw5 Scènes uit een huwelijk (Zweden, 1974): 163 min: Regisseur Ingmar Bergman (2.600, 8,5)

4 7 Up, 14 Up, 21 Up, 28 Up, 35 Up, 42 Up, 49 Up (Groot Brittannië, 1964 - 2019): Ongeveer 140 minuten per aflevering: Regisseur Michael Apted
4a 7 Up (1964) (3.000, 8,1)
4b 14 Up (1970) (2.300, 8,0)
4c 21 Up (1977) (2.100, 8,2)
4d 28 Up (1984) (2.300, 8,3)
4e 35 Up (1991) (2.000, 8,2)
4f 42 Up (1998) (2.100, 8,3)
4g 49 Up (2005) (2.300, 8,2)

nieuw3 Fawlty Towers (Groot-Brittannië, 1975): 6 uur: Geschreven door, en met John Cleese en Connie Booth (104.000, 8,8, 65)

nieuw2 Satantango (Hongarije, 1994): 7 uur: Zwart-wit: Regisseur Bela Tarr (8.500, 8,5)

1 Heimat (Duitsland, 1984-2013): 65 uur: Regisseur Edgar Reitz
1a Heimat (1984): 15 uur 24 minuten: Regisseur Edgar Reitz (2.800, 8,8)
1b Heimat 2 (1992): 25 uur 32 minuten: Regisseur Edgar Reitz (130, 8,6)
1c Heimat 3 (2004): 11 uur 22 minuten: Regisseur Edgar Reitz (560, 8,1)
1d Die andere Heimat (2013): 3 uur 51 minuten: Regisseur Edgar Reitz (1.200, 7,9)
 

De films op mijn top 100 komen uit 26 verschillende landen: Algerije 4, België 2, Bosnië 1, Brazilië 1, Cambodja 1, Canada 1, China 1, Denemarken 3, Duitsland 2, Frankrijk 4, Groot-Brittannië 10, Hongarije 2, India 6, Iran 1, Italië 5, Japan 18, Mexico 3, Nederland 1, Roemenië 1, Rusland 5, Spanje 2, Tsjechië 1, Turkije 2, Verenigde Staten 17, Zuid-Korea 1 en Zweden 5.

Regisseurs met meerdere titels op mijn top 100:

 

Ingmar Bergman:

nieuw5 Scènes uit een huwelijk (Zweden, 1974): 163 min: Regisseur Ingmar Bergman (2.600, 8,5)

58 Fanny & Alexander (Zweden, 1982): 180 minuten: Regisseur: Ingmar Bergman (52.000, 8,1)

nieuw61 Wilde aardbeien (Zweden, 1957): 87 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman (88.000, 8,2, 173)

nieuw86 Zomer met Monika (Zweden, 1953): 92 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman (11.500, 7,6)

Charles Chaplin:

42 City Lights (Verenigde Staten, 1931): 87 minuten: Regisseur Charles Chaplin (145.000, 8,5, 34)

43  Modern times (Verenigde Staten, 1936): 83 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Charles Chaplin (180.000, 8,5, 37)

Jean-Pierre en Luc Dardenne:

nieuw36 Deux jours, une nuit (België, 2014): 91 min: Regisseurs Jean-Pierre & Luc Dardenne (50.000, 7,3)

nieuw84 La Promesse (België, 1996): 90 min: Regisseurs Jean-Pierre & Luc Dardenne (8.300, 7,7)

Alejandro Gonzalez Inarittu:

47  Biutiful (Mexico, 2010): 142 minuten: Regisseur Alejandro Gonzalez Inarittu (80.000, 7,5)

83 Amores perros (Mexico, 2003): 145 minuten: Regisseur Alejandro Gonzalez Inarittu (205.000, 8,1, 213)

 

Buster Keaton:

12 The General (Verenigde Staten, 1926): 78 minuten: Regisseur Buster Keaton (71.000, 8,2, 156)

13 Seven chances (Verenigde Staten, 1925): 56 minuten: Regisseur Buster Keaton (8.000, 8,0)

Abdellatif Kechiche:

6 La vie d'Adèle (Algerije, 2013): 180 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche (120.000, 7,8)

51 La graine et le mulet (Algerije, 2007): 148 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche (6.000, 7,4)

67 Mektoub my love: Canto uno (Algerije, 2018): 174 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche (1.500, 6,6)

Akira Kurosawa:

56  Throne of Blood (Japan, 1957 ): 110 minuten: Zwartwit: Regisseur Akira Kurosawa (40.000, 8,1)

66 Dersu Uzala (Japan, 1975) : 135 minuten: Regisseur Akira Kurosawa (21.000, 8,3)

96 Ikiru (Japan,1952): 137 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Akira Kurosawa (56.000, 8,3, 123)

nieuw97 Red Beard (Japan, 1965): 177 min: Zwart-wit: Regisseur Akira Kurosawa (15.700, 8,4)

Kenji Mizoguchi:

nieuw37 Chikamatsu Monogatari (The Crucified Lovers) (Japan, 1954): Zwart-wit: 100 minuten: Regisseur Kenji Mizoguchi (3.200, 8,0)

nieuw49 The Life of O-Haru (Japan, 1952): 131 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (5.800, 8,2)

nieuw50 Oyu-Sama (Miss Oyu) (Japan, 1951): 94 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (1.250, 7,5)

nieuw55 Ugetsu Monogatari (Tales of the Rain and Moon) (Japan, 1953): 97 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (19.000, 8,3)

nieuw85 Utamaro and his five Women (Japan, 1946): 91 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (1.100, 7,1)

Mikio Naruse:

nieuw38 When a Woman Ascends the Stairs (Japan, 1960): 106 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (5.100, 8,0)

nieuw39 Floating Clouds (Japan, 1955): 118 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (3.300, 7,6)

nieuw75 Repast (Japan, 1951): 97 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (1.900, 7,6)

nieuw76 Sound of the Mountain (Japan, 1954): 95 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (2.200, 7,7)

nieuw77 Flowing (Japan, 1956): 117 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (1.200, 7,5)

 

Satyajit Ray:

10 Apu-trilogie, bestaande uit:
10a Pather Panchali (India, 1955): 122 minuten: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (19.000, 8,5)
10b Aparajito (India, 1956): 106 minuten: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (9.400, 8,2)
10c The world of Apu (India, 1959 ): 103 minuten: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (9.700, 8,3)

nieuw40 Charulata (The Lonely Wife) (India, 1964 ): 120 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (4.500, 8,2)

nieuw41 Aranyer Dinrati (Days and nights in the Forest) (India, 1970): 112 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (2.100, 8,2)

nieuw59 The Chess Players (India, 1977): 115 min: Regisseur Satyajit Ray (2.900, 7,7)

nieuw60 Mahanagar (The Big City) (India, 1963): 136 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (3.000, 8,3)

nieuw70 Abhijan (India, 1962): 134 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (925, 8,0)

Bela Tarr:

nieuw2 Satantango (Hongarije, 1994): 7 uur: Zwart-wit: Regisseur Bela Tarr (8.500, 8,5)

nieuw8 The Turin Horse (Hongarije, 2011): 148 min: Zwart-wit: Regisseur Bela Tarr (15.500, 7,8)

Thomas Vinterberg:

35 Jagten (Denemarken, 2014): 110 minuten: Regisseur Thomas Vinterberg (230.000, 8,3, 102)

54  Festen (Denemarken, 1998): 100 minuten: Regisseur Thomas Vinterberg (72.000, 8,1)

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Fawlty Towers

Fawlty Towers (Groot-Brittannië, 1975): 6 uur: Geschreven door en met John Cleese en Connie Booth

 

 

"Fawlty Towers" is ongetwijfeld de meest geniale komische serie die ooit voor de televisie is gemaakt. Naar verluidt hield John Cleese met het team van Monthy Python vakantie in een hotelletje in een klein Engels kustplaatsje, waar hij de gastheer zag stuntelen, en hij besloot dat gestuntel op te schrijven en te gebruiken voor een nieuwe komische serie.

 

In "Fawlty Towers" hebben we te maken met 4 hoofdpersonen. Je hebt de nukkige baas en gastheer van het hotel Basil Fawlty (John Cleese), zijn vrouw Sybil, die als enig normaal persoon van de 4 een beetje detoneert. Verder heb je twee hulpen, Polly (Connie Booth, die destijds getrouwd was met John Cleese en ook heeft meegeschreven aan de serie) en natuurlijk Manuel uit Barcelona die zeer gebrekkig Engels spreekt en steeds niet begrijpt wat hij moet doen (gespeeld door de Britse acteur Andrew Sachs)

 

Ik heb de hele serie inmiddels meerdere keren gezien. Als ik kijk kom ik vaak niet meer bij van het lachen, zowel de visuele humor als de verbale humor zijn geweldig. Ik schrijf verder niets over deze serie. Waarschijnlijk kent u hem al lang en zo niet dan raad ik u aan om dit gemis in uw opvoeding snel goed te maken.

 

Op IMDB krijgt "Fawlty Towers" van 104.000 mensen een waardering van 8,8 en staat daarmee op plaats 65 van de hoogst gewaardeerde televisieseries.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Een nawoord bij de films van Mikio Naruse

Toen ik een kleine maand geleden met "Repast" voor het eerst een film van Naruse zag, was ik gelijk zwaar onder de indruk. Toen dacht ik al, dat ik alle films van Naruse wilde zien die ik te pakken kon krijgen. Zelf heb ik een boxset met 3 films van Naruse, van een vriend kon ik nog 8 andere films van hem lenen. Deze 11 films heb ik intussen allen twee keer gezien.

 

Mikio Naruse heeft tussen 1930 en 1967 maar liefst 89 films geregisseerd, waarvan er 60 bewaard zijn gebleven. In Japan is Naruse altijd een geliefde regisseur geweest, in het Westen was hij veel minder bekend dan de drie andere grote regisseurs uit Japan, Akira Kurosawa, Kenji Mizoguchi en Yasujiro Ozu. Opvallend is dat Naruse vooral films over vrouwen maakte, min of meer over vrouwen in het gewone dagelijkse leven, of ze nu getrouwd zijn of dat ze werken als gastvrouw in een bar of als geisha.

 

Ik ben zeer, zeer onder de indruk van met name de 6 films die ik gezien heb die gemaakt zijn tussen 1951 en 1960. Op basis van deze 6 films beschouw ik Naruse als één van de allergrootste regisseurs die ik ken. In ieder geval deze 6 films kan ik van harte aanbevelen. Na "Repast" uit 1951 heeft Naruse nog 31 films geregisseerd. Ik kan dus nog even vooruit.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Mikio Naruse: When a Woman Ascends the Stairs

When a Woman Ascends the Stairs (Japan, 1960): 106 min: Regisseur Mikio Naruse

 

 

De weduwe Keiko (een prachtige rol van Hideko Takamine) is gastvrouw bij een bar. Zij verdient haar geld door samen met de mannelijke gasten te drinken en met ze te flirten. Eigenlijk heeft ze een hekel aan haar werk, maar ze heeft continue geld nodig dus ze moet wel.  

De grote kracht van "When a Woman Ascends the Stairs" ligt in haar niets ontziende realisme. De vorige 5 films van Naruse die ik heb gezien waren opgenomen in het formaat 4:3. "When a Woman Ascends the Stairs" is opgenomen in widescreen, zodat hij visueel veel mooier overkomt. Ik vind "When a Woman Ascends the Stairs" de mooiste van de 11 films die ik van Naruse heb gezien.

 

Op IMDB krijgt "When a Woman Ascends the Stairs" van 5.100 mensen een waardering van 8,0, en is daarmee de hoogst gewaardeerde film die ik van Naruse heb gezien.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Flowing

Flowing (Japan, 1956): 117 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

"Flowing" biedt een kijkje in het leven van geisha's. Otsuta is een wat oudere geisha die het geisha huis Tsuta in Tokio runt. Zij heeft financiële problemen. Haar dochter Katsuyo heeft de opleiding tot geisha gedeeltelijk gevolgd, maar wil geen geisha worden. Er komen nog meerdere vrouwen voor in de film die een rol in het geisha huis spelen. "Flowing" laat het leven van de vrouwen in het geisha huis zien op momenten dat ze niet bezig zijn met hun klanten. Opvallend is de grote aandacht die in de film besteed wordt aan geldzaken.

 

Ik vind "Flowing" opnieuw een prachtige film van Mikio Naruse. Van de laatste 5 films die ik van Naruse heb gezien, komen er 4 in mijn nieuwe top 100 lijst.

 

Op IMDB krijgt "Flowing" van 1.200 mensen een waardering van 7,5.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Floating Clouds

Floating Clouds (Japan, 1955): 118 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

Tijdens de oorlog, in wat toen Frans Indochina was en tegenwoordig Vietnam, hadden Yukiko en Kengo een heftige relatie. Hij was een bureaucraat. Na de nederlaag van Japan keren beiden terug naar Japan. Hij wordt iemand die van geen enkel belang is, achter vrouwen aanzit en trouwt. Zij trouwt ook en doet van alles om in leven te kunnen blijven. Hij blijft haar grote liefde en op een gegeven moment zoekt ze hem weer op in de hoop dat hij haar begrijpt.

 

"Floating Clouds" is een briljante film, één van de allermooiste films die ik ken over een liefdesrelatie. Deze film wordt vrij algemeen als het absolute meesterwerk van Naruse beschouwd.

 

Op IMDB krijgt "Floating Clouds" van 3.300 mensen een waardering van 7,6.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Late Chrysanthemums

Late Chrysanthemums (Japan, 1954): 97 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

Okin is een voormalige geisha die leeft van het investeren in onroerend goed en het uitlenen van geld tegen rente. Ze heeft twee vriendinnen die ook voormalige geisha's zijn. De twee vriendinnen zijn jaloers op Okin omdat zij geld heeft. Okin is jaloers op de twee vriendinnen, op de ene omdat ze een zoon heeft en op de andere omdat ze een dochter heeft. Er zijn ook nog twee voormalige minnaars van Okin die haar komen bezoeken.

 

Ik vind "Late Chrysanthemums" opnieuw een prachtige film van Naruse, misschien een tikkeltje minder goed dan zijn twee voorgaande films.  

Op IMDB krijgt "Late Chrysanthemums" van 1.200 mensen een waardering van 7,4.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Sound of the Mountain

Sound of the Mountain (Japan, 1954): 95 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

Kikuko (opnieuw een geweldige rol van Setsuko Hara) woont samen met haar man Shuichi bij haar schoonouders. Het stel is kinderloos. Ook haar schoonzus Fusako woont met haar twee kinderen bij hun in. Fusako is weggelopen bij haar man. 

De relatie tussen Kikuko en Shuichi is niet zo goed. Hij heeft een relatie met een andere vrouw die hij zwanger heeft gemaakt. Maar Kikuko is erg gesteld op haar schoonouders, en dan met name op haar schoonvader. Haar schoonvader begrijpt niet wat Shuichi ziet in die andere vrouw, terwijl hij getrouwd is met zo'n voortreffelijke vrouw.

 

Ik vind "Sound of the Mountain" een geweldig relatiedrama. De film ziet er prachtig uit, het spel is subtiel en het verhaal goed. Ongetwijfeld een film voor in mijn top 100.

 

Op IMDB krijgt "Sound of the Mountain" van 2.200 mensen een waardering van 7,7.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

 

Dvd: Mikio Naruse: Repast

Repast (Japan, 1951): 97 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

"Repast" was de eerste film die ik van de Japanse regisseur Mikio Naruse zag, nu ongeveer een maand geleden. Na deze eerste film wist ik eigenlijk al dat ik alle films van Naruse wil zien die ik kan vinden, zoals altijd bij regisseurs die bij mij erg in de smaak vallen. Inmiddels heb ik 11 films van Naruse gezien en ben ik nu bezig om deze 11 films opnieuw te bekijken en te bespreken op mijn blog.

 

Michiyo, een getrouwde vrouw (een geweldige rol van Setsuko Hara, één van de beroemdste Japanse actrices) is ontevreden over haar leven, de hele dag schoonmaken, wassen en eten koken, is dat nu alles wat het huwelijk haar brengt? Hatsunosuke, haar man, waar verder niets op aan te merken valt, heeft weinig oog voor haar, zolang hij maar op tijd zijn eten krijgt.

 

Dan komt er een nichtje van Hatsunosuke logeren, Satoko. Satoko is weggelopen bij haar ouders, flirt graag met haar oudere oom en zorgt voor onrust in het huwelijk. Hatsunosuke laat Satoko zelfs Osaka zien, terwijl Michiyo zit thuis zit te vervelen.

 

"Repast" is een geweldige film, ik ben niet vaak zo verrast door de eerste film die ik van een regisseur zag. Gelukkig is de beeldkwaliteit van mijn dvd uitstekend. Mikio Naruse is weinig bekend in het Westen, daar hoort verandering in te komen.

 

Op IMDB krijgt "Repast" van 1.900 mensen een waardering van 7,6.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Street Without End

Street Without End (Japan, 1934): 88 min: Zwart-wit: Regisseur: Mikio Naruse

 

 

De knappe Sugiko is serveerster in een bar. Mannen zwermen als vliegen om haar heen. Er is zelfs iemand die voorstelt om een filmactrice van haar te maken. Dan wordt ze aangereden door de auto van Hiroshi, een rijke man. Hiroshi brengt haar naar het ziekenhuis, betaalt de rekeningen en trouwt met haar.

 

Hiroshi komt uit een illustere familie. Zijn moeder en zus hebben maar weinig op met de voormalige serveerster Sugiko en maken haar het leven zuur. Hiroshi bedoelt het goed, maar heeft weinig in te brengen. Sugiko besluit om hem te verlaten.

 

"Street Without End" is de zoveelste film van Naruse met een sterke vrouw en een zwakke man. Hoewel Naruse natuurlijk een man was, zou deze film met een beetje goede wil als een feministische film gezien kunnen worden. De beelden zijn erg mooi en de ondersteunende muziek is opnieuw prachtig.

 

Op IMDB krijgt "Street Without End" van 415 mensen een waardering van 6,9.

 

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Every-Night Dreams

Every-Night Dreams (Japan, 1933): 65 min: Zwart-wit: Regisseur: Mikio Naruse

 

 

Een jonge vrouw werkt als gastvrouw in een bar in het Ginza-district om in het levensonderhoud van haarzelf en haar zoontje te voorzien. Drie jaar geleden heeft haar man haar verlaten, maar die duikt plotseling weer op.

 

Haar man staat niet sterk in zijn schoenen, heeft geen werk en speelt met zijn zoontje en de vriendjes van zijn zoontje, terwijl de vrouw het geld verdient. Hij baalt van het werk van zijn vrouw, maar het is de vraag of hij de kracht heeft om zelf het geld te verdienen. Zoals zijn vrouw het zegt: "Iemand die zo weekhartig is, redt het niet in deze wereld."

 

Ik vind "Every-Night Dreams" een erg mooie film, ondersteund door prachtige muziek. Gelukkig is de beeldkwaliteit van deze film prima.

 

Op IMDB krijgt "Every-Night Dreams" van 667 mensen een waardering van 7,1.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Apart From You

Apart From You (Japan, 1933): 60 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

Twee geisha's leven in een geisha-huis, een wat oudere geisha en haar jongere collega. Beiden hebben een hekel aan hun beroep, maar de oudste geisha doet het werk om haar zoon op te kunnen voeden en zijn opleiding te betalen en de jongere geisha werkt zodat haar jongere zus geen geisha hoeft te worden.

 

"Apart From You" geeft een inkijkje in het leven van geisha's die vooral leven om mannen te behagen. De beeldkwaliteit van deze film is gelukkig een stuk beter dan die van de twee eerdere films van Naruse. De ondersteunende muziek is opnieuw prachtig.

 

En wat doe je als je een gat in je zwarte sok hebt waar je teen uitsteekt? Je verft eenvoudig je teen zwart, zodat je het gat niet meer ziet.

 

Op IMDB krijgt "Apart From You" van 680 mensen een waardering van 7,1.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: No Blood Relation

No Blood Relation (Japan, 1932): 79 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

Een gevierde actrice komt na 6 jaar terug uit Hollywood naar Japan. Zes jaar geleden heeft zij haar man en haar net geboren dochter verlaten om actrice te worden. Haar ex-man is met een andere vrouw hertrouwd die hun dochter heeft opgevoed. De actrice heeft maar één doel voor ogen, haar dochter terug te krijgen. Ze gaat daarbij weinig scrupuleus te werk, ze ontvoert haar dochter. De dochter moet daar natuurlijk niets van hebben, want zij houdt van haar echte moeder. 

 

In "No Blood Relation" wordt de vraag gesteld welke vrouw zich de echte moeder van een kind mag noemen, de vrouw die het kind gebaard heeft, of de vrouw die het kind heeft opgevoed.

 

Ik vind "No Blood Relation" een mooie film die ondersteund wordt door geweldige muziek, waarvan de beeldkwaliteit helaas wel wat te wensen overlaat.

 

Op IMDB krijgt "No Blood Relation" van 485 mensen een waardering van 6,8.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Flunky, Work Hard

Flunky, Work Hard (Japan, 1931): 28 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

Ik heb de afgelopen maand het werk van de Japanse filmregisseur Mikio Naruse ontdekt. Ik heb 11 films van hem gezien, 5 stomme uit de jaren 1931-1934 en 6 geluidsfilms uit de jaren 1950-1960. Ik kan nu al zeggen dat Naruse behoort tot mijn favoriete regisseurs.

 

Naruse is in Japan erg bekend, maar in het Westen is hij veel minder bekend dan zijn collega's Akira Kurosawa, Kenji Mizoguchi en Yasujiro Ozu. Net als Ozu heeft Naruse vooral films gemaakt over gewone mensen, en dan met name vrouwen, die onder moeilijke omstandigheden het hoofd boven water moeten zien te houden.

 

"Flunky, Work Hard" is de oudste film die bewaard is gebleven van Mikio Naruse. Het is een stomme film van 28 minuten die voorzien is van prachtige ondersteunende muziek.

 

Een jongetje krijgt een klap in het gezicht van een buurjongetje. Zijn vader gaat naar de moeder van dat buurjongetje om verhaal te halen. Die moeder klaagt erover dat het jongetje het vliegtuigje van zijn buurjongetje heeft vernield. De vader is verzekeringsagent en maakt ruzie met een concurrent van een andere maatschappij. De buurjongetjes maken weer ruzie.

 

Het verhaal van de film stelt niet heel veel voor, maar het is mooi in beeld gebracht (de beeldkwaliteit van mijn dvd laat helaas wat te wensen over) en de ondersteunende muziek is prachtig. 

 

Op IMDB krijgt "Flunky, Work Hard" van 542 mensen een waardering van 6,7.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Erik schrijft gaat weer verder

Ik ga vanaf morgen weer verder met mijn blog. Ik ben het nieuwe jaar begonnen met fanatiek films te bekijken. Ik heb nu al meer films gezien in 2025 dan in het hele afgelopen jaar. Ik heb daarentegen slechts 100 bladzijden gelezen. Ik ben van plan om me voorlopig nog bezig te houden met het bekijken van dvd's. Ik heb in januari en februari een nieuwe favoriete filmregisseur ontdekt, de Japanner Mikio Naruse van wie ik inmiddels 11 films heb gezien, 5 stomme films en 6 geluidsfilms, waarvan er waarschijnlijk 5 in mijn nieuwe top 100 komen. De komende 11 dagen kunnen jullie 11 besprekingen van die 11 films verwachten. 

 

Verder wil ik nog een aantal favoriete dvd's bespreken van films die ik al wel gezien heb, maar nog niet heb besproken. Een serie die ik nog altijd moet bespreken is het briljante "Fawlty Towers". Ook wil ik een aantal nieuwe besprekingen schrijven van films die in mijn top 100 komen. En ik wil een nieuwe versie van mijn film top 100 publiceren, de lijst uit 2019 heb ik al ruim 5 jaar niet vernieuwd. Ik kan nu al zeggen dat er minstens 30 nieuwe titels bijkomen en dat er dus ook evenzovele titels van de lijst verdwijnen. 

 

Ik ga ervoor!

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.