Deux jours, une nuit (België, 2014): 91 min: Regisseurs Jean-Pierre & Luc Dardenne
In mijn project om alle films van de broers te bekijken en te bespreken sla ik "Deux jours, une nuit" even over. Niet omdat het geen goede film is, maar omdat het mijn favoriete film van de broers is, die ik al minstens 6 keer heb gezien. Ik neem mijn bespreking die ik op 28 juni 2021 heb gepubliceerd, vrijwel ongewijzigd over.
De
Belgische broers Jean-Pierre en Luc Dardenne zijn bekend geworden door een aantal
films over gewone mensen, meestal aan de onderkant van de samenleving ,
in hun geboortestreek, Seraing en Luik en omgeving.
In
"Deux jours, une nuit" heeft Sandra (een prachtige rol van Marion
Cotillard) net te horen gekregen dat ze ontslagen is. Haar 16 collega's
konden kiezen voor een bonus of dat Sandra haar werk kon behouden, de
meesten kozen voor de bonus.
Ze woont samen met haar man (Fabrizio
Rongione) en hun twee kinderen in een koopwoning. Een vriendin van
Sandra belt haar op om haar te stimuleren het besluit aan te vechten
omdat de voorman (een piepkleine rol van Olivier Gourmet) haar collega's
heeft gemaand om voor de bonus te kiezen.
Er
komt een nieuwe stemming en Sandra heeft slechts een weekend de tijd om
haar collega's ervan te overtuigen om op haar te stemmen. Ze gaat een
voor een bij hen langs om met ze te praten.
Ik
vind "Deux jours, une nuit" ondanks het kleine verhaal een geweldige
film met een onwaarschijnlijk sterke rol van Marion Cotillard als de
hoofdrolspeelster. Ik denk dat ik deze rol van haar één van de beste
vrouwelijke hoofdrollen vind die ik ooit heb gezien. Ook denk ik dat de film een bestaand probleem zeer overtuigend weergeeft.
Op IMDB krijgt "Deux jours, une nuit" van 50.000 mensen een waardering van slechts 7,3
(maar wel een metascore van 8,9). De waardering van de belangrijkste
critici ligt veel hoger dan die van het grote publiek, wat ik mij wel
kan voorstellen gezien het onderwerp van de film.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten