In de documentaire "Gerhard Richter painting" wordt een van de bekendste schilders van Duitsland (ik had nog nooit van hem gehoord) gevolgd terwijl hij aan het schilderen is en voorbereidingen treft voor het houden van een expositie.De werkwijze van de nogal zwijgzame Richter is als volgt: hij verft op een leeg doek een aantal kleurvlakken met mooie aansprekende felle kleuren. Vervolgens smeert hij verf op een soort groot lineaal van plexiglas dat net zo groot is als het doek hoog is en gaat hiermee over deze kleurvlakken, waardoor een totaal ander schilderij ontstaat. Daarna gaat Richter met een mes verf afkrabben zodat de onderliggende laag weeer verschijnt. Beide procedures herhaalt hij net zo lang tot een resultaat is bereikt waarmee hij tevreden is.
Dit is een nogal intuïtief proces dat min of meer vergelijkbaar is met de drippaintings van Jackson Pollock. Het is verbazingwekkend dat zulk een primitief procedé in de handen van Richter tot zulke mooie abstracte resultaten leidt.
De documentaire is een genoegen om naar te kijken en geeft een mooi beeld van de werkwijze van Richter en van de manier waarop zijn werken tentoongesteld worden.
