Paul Nicklen: Born to Ice

Paul Nicklen: Born to Ice (Canada, 2018): 344 blz: Uitgeverij teNeues

 

 

 

De Duitse uitgever teNeues heeft met "Born to Ice" een kolossaal fotoboek gepubliceerd (37 bij 29 bij 3,4 cm) met een gewicht van bijna 4 kilo dat een overzicht bevat van 170 van de mooiste foto's uit de 25 jaren dat de Canadese natuurfotograaf Paul Nicklen actief is als fotograaf. 

 

"Born to Ice" is niet zomaar een fotoboek met foto's van natuurschoon. Ik denk dat Paul Nicklen de meest vooraanstaande fotograaf is van de poolgebieden. Hij heeft zowel in het Noordpoolgebied als in Antarctica zeer uitgebreid gefotografeerd. In het boek staan adembenemend mooie foto's van wilde dieren (orka's, narwals, potvissen, walvissen, pinguïns, zeehonden, kariboes, ijsberen, bruine beren, walrussen, zeeolifanten) alsook van dieren in het landschap en prachtige landschappen. Paul Nicklen heeft daarbij zowel in zwart-wit als in kleur gefotografeerd.

Veruit de meeste foto's in het boek hebben een horizontaal formaat. Doordat ze op zo'n groot formaat zijn afgedrukt en bijna altijd aflopend over de dubbele pagina's, komen ze fantastisch tot hun recht.

 

Ik kan het niet anders zeggen. "Born to Ice" is een ongelofelijk mooi fotoboek, één van de allermooiste die ik ken!

 

Voor een aantal foto's uit "Born to Ice", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Marsel van Oosten: Mother

Marsel van Oosten: Mother: Een ode aan Moeder Aarde (Nederland, 2021): 352 blz: Vertaald door Annemie de Vries (2021): Uitgeverij Fontaine

 

 

Marsel van Oosten is een Nederlandse dieren-, landschaps- en reisfotograaf die voor zijn boek "Mother" een selectie heeft gemaakt van zijn beste foto's van de afgelopen 15 jaar. Hij heeft foto's gemaakt op vijf continenten: Afrika (Botswana, Namibië, Kenia, Libië, Zuid-Afrika, Egypte, Zambia, Madagaskar en Tsjaad), Amerika (Verenigde Staten), Antarctica, Azië (China, Japan, Jemen, Indonesië, Iran en Turkije) en Europa (Spitsbergen, IJsland en Finland). 

 

Voorin "Mother" staat een interview met Marsel van Oosten. Uit dit interview heb ik enkele citaten gekozen:

 

- En laat me ook Sir Peter Scott, de oprichter van het Wereld Natuurfonds (WWF), citeren: "Weet je, toen we met het WWF begonnen, was ons doel om bedreigde soorten voor uitsterven te behoeden. Maar we hebben volkomen gefaald; we hebben er niet één kunnen redden. Als we al dat geld in condooms hadden gestoken, hadden we misschien wel iets goeds bereikt."

 

- Mensen luisteren liever naar de overgesimplificeerde utopische ideeën van een vijftienjarige activiste dan naar de duizenden wetenschappers met een genuanceerdere en minder gepolitiseerde benadering.

 

Je neemt geen blad voor de mond:

- Haha, wat zal ik zeggen? Ik ben een Nederlander. We zijn berucht om onze botte directheid.

 

- Op onze fotoreizen is een terugkerende grap: "Marsel schiet nooit iets dat minder dan een kilo weegt." Dat is niet waar, maar ik heb wel een sterke voorkeur voor grotere onderwerpen omdat ik dan meer van het landschap kan laten zien.

 

- In plaats van naar een plek te gaan waar de dieren zich bevinden, ga ik liever naar een plek waar ik ze het liefste zou willen zien. Het landschap speelt vaak zo'n belangrijke rol dat het me dan niet zoveel uitmaakt welk dier er uiteindelijk mijn beeld in wandelt. Dat is een heel andere manier van denken.

 

- Ik maak vaak de vergelijking tussen een fotograaf en een chef-kok. Voor allebei is het cruciaal dat ze met de beste ingrediënten werken: garbage in, garbage out. Maar dat je de beste kwaliteit vis gebruikt, wil nog niet zeggen dat dat een bijzonder gerecht oplevert. Daarom gebruiken alle chef-koks specerijen, kruiden en sauzen om hun eigen culinaire stempel op hun creaties te drukken. Die specerijen, kruiden en sauzen zijn voor een chef-kok wat Photoshop is voor een fotograaf.

 

"Mother" bevat oogstrelende foto's van zowel dieren als landschappen. Marsel heeft een voorkeur voor wat grotere dieren, met name de grote katachtigen zoals tijgers, leeuwen, luipaarden en jachtluipaarden. Sinds 20 jaar is er een conservatieproject in Zuid-Afrika waarbij een groep tijgers in het wild is uitgezet. Marsel heeft van die tijgers een aantal prachtige foto's gemaakt. Ook mooi vind ik dat Marsel in zijn landschappen graag een wild dier of een mens mee fotografeert om de schaal van het landschap weer te geven.

 

Vijf van mijn favoriete foto's uit het boek zijn de volgende:

- De omslagfoto met een olifant klein aan de top van een enorme waterval

- Een tijdopname van de sterrenhemel in Namibië

- Een groep van 6 leeuwenwelpen die hun dorst lessen

- Een groepje van drie gnoes met bewegingsonscherpte 

- Een landschap in de mist in China

 

Misschien is "Mother" niet mijn absoluut favoriete boek met natuurfotografie, maar het is zonder meer een prachtig boek met vele schitterende foto's!

 

 Voor een overzicht van de foto's van Marsel van Oosten, klik hier.

 

      

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Tim Flach: Vogels

Tim Flach: Vogels (Groot Brittannië, 2021): 333 blz: Vertaald door Martine Both & Margreet de Boer (2021): Uitgeverij Fontaine

 

 

Tim Flach is een Britse natuurfotograaf die gespecialiseerd is in het maken van portretten van wilde dieren. Tim Flach werkt in de traditie van Frans Lanting. Frans Lanting was één van de eerste natuurfotografen die echt portretten van wilde dieren nam. De foto's van Tim Flach zijn meestal van nog dichterbij genomen en nog gedetailleerder en nog kleurrijker dan die van Frans Lanting. Een verschil tussen beide fotografen is wel dat Frans Lanting zijn foto's meestal in het wild nam en dat Tim Flach zijn foto's vrijwel altijd in dierentuinen of vogelparken neemt.

 

"Vogels" is een boek met adembenemend mooie foto's. In het boek staan een groot aantal vogels van over de hele wereld. Alle vogels zijn haarscherp gefotografeerd en met de meest prachtige kleuren. Titels van de hoofdstukken zijn: Oorsprong, Loopvogels, Hoendervogels, Eendvogels, Duiven, tortelduiven en toerako's, Waadvogels en watervogels, Roofvogels, Toekans en neushoornvogels, Papegaaien, Zangvogels, Paradijsvogels, Nectarivoren, Eieren en Pluimvee. Bij ieder hoofdstuk is een toelichting geschreven van één bladzijde door Richard O. Prum.

 

"Vogels" is een werkelijk prachtig fotoboek dat iedere vogelliefhebber en liefhebber van natuurfotografie zal doen watertanden. Ik vind "Vogels" het mooiste boek met natuurfotografie dat ik ken.

 

Op de website van Tim Flach staat een royale keuze van de foto's uit dit boek. 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Wildlife Photographer of the Year 1991

Wildlife Photographer of the Year 1991: Portfolio One (Groot Brittannië, 1992): 150 blz: Uitgeverij Fountain Press

 

 

Afgelopen week kocht ik op marktplaats een serie van 21 boeken uit de serie "Wildlife Photographer of the Year". Dit zijn boeken die sinds 1992 jaarlijks worden uitgegeven door de BBC in samenwerking met het Natural History Museum. De gelijknamige wedstrijd waarvoor natuurfotografen van over de hele wereld hun beste foto's inzenden wordt vanaf 1965 jaarlijks georganiseerd.

 

De boeken zijn mooie hardcovers met stofomslag die ieder jaar een selectie van de beste ingezonden foto's van dat jaar bevatten in de volgende categorieën: Animal Behaviour: Mammals, Animal Behaviour: Birds, Animal Behaviour: Insects, Animal Behaviour: All Other Animals, The World in our Hands, Endangered Wildlife, In Praise of Plants, The Underwater World, Dusk to Dawn, Urban Wildlife, Composition and Form, Wild Places, Animal Portraits en Young Wildlife Photographer of the Year. Deze categorieën zijn in de loop van de afgelopen 30 jaar in grote lijnen hetzelfde gebleven.

In dit eerste jaar van de boekuitgave van deze prestigieuze wedstrijd was onze eigen Frans Lanting de grote winnaar. Vrijwel iedere foto in dit boek zal de gemiddelde natuurfotograaf stinkend jaloers maken: "Hoe krijgen ze het voor elkaar?".

In de 21 boeken die ik heb bekeken komen de meeste grote natuurfotografen wel een keer voorbij. Naast Frans Lanting ook uit Nederland: Jan Vermeer. Verder namen als: Thomas Mangelsen, Art Wolfe, Paul Nicklen en vele, vele anderen.

 

De serie boeken van "Wildlife Photographer of the Year" bevat vele adembenemend mooie foto's. Waardering van de foto's: *****

 

Voor de resultaten uit 2021, klik hier.

 

    

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Licht op aarde

Licht op aarde: BBC Wildlife Photographer of the Year: 20 jaar winnende foto's (Groot Brittannië, 2005): 224 blz: Uitgeverij het Bronzen huis

 

 

Sinds 1964 organiseert het tijdschrift "Animals", de voorloper van "BBC Wildlife Magazine" jaarlijks een wedstrijd waarin natuurfotografen van over de hele wereld hun beste foto's kunnen inzenden. Tegenwoordig organiseert het "BBC Wildlife Magazine" nog steeds deze wedstrijd in samenwerking met het Natural History Museum in Londen.

Mijn uitgave van "Licht op aarde" is een prachtige hardcover met zowel op de papieren stofomslag als op het boek zelf een prachtige foto van een troep ganzen gefotografeerd in de mist bij opkomende zon.

Met de foto's in "Licht op aarde" is niets mis. Het boek bevat veel oogverblindend mooie foto's van losse dieren, groepen dieren of een enkele keer planten of een landschap. Het boek is een beetje een allegaartje. Omdat er van zoveel fotografen foto's in het boek zijn opgenomen is het niet echt een goed doordacht fotoboek geworden, maar meer een verzameling (toegegeven zeer mooie) plaatjes. De teksten in het boek heb ik niet gelezen, ik vind dat er ook te veel tekst in het boek staat.

"Licht op aarde" is een boek met prachtige foto's, maar als boek vind ik het niet zo bijzonder.

Voor een kleine indruk van de foto's, klik hier.

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Shinzo Maeda: Bäume und gräser

Shinzo Maeda: Bäume und gräser (Japan, 1983): 91 blz: Uitgeverij Taschen

 

 

Ik kreeg vanavond met de post drie boeken van de Japanse natuurfotograaf Shinzo Maeda binnen. Alle drie de boeken zijn uitgegeven door Taschen. Ik had wel eens een paar foto's van Maeda gezien bij een advertentie op marktplaats en die zagen er veelbelovend uit, maar eigenlijk was Maeda voor mij een grote onbekende. Deze drie boeken waren allen eerst uitgekomen uit in Japans/Engelse uitgave.

Zoals gezegd fotografeert Maeda de natuur. "Bäume und gräser" is een lieflijk boek vol met prachtige foto's van de schitterende Japanse natuur. Eigenlijk vind ik alle foto's in dit boek mooi, sommige natuurlijk wat mooier dan de andere. Op de foto's staan onder andere bomen in bloei, bomen in herfsttooi, landschappen, beekjes en rivieren met water bevroren in een tijdopname, individuele planten. Op geen enkele foto in het boek is een spoor van menselijke aanwezigheid waar te nemen.

Ik vind "Bäume und gräser" een mooi boek met prachtige natuurfoto's. Sommige foto's uit het boek doen een beetje denken aan de foto's van Martin Kers uit het "Hollandboek". Ook de twee andere boeken die ik heb van Maeda: "Die Japanischen Alpen" en "Oku Mikawa" bevatten prachtige foto's. Als je van natuurfotografie houdt, dan zullen deze boeken je zeer goed bevallen.

Voor een aardige indruk van de foto's van Shinzo Maeda, klik hier.

    

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Adri de Visser: Africa Together

Adri de Visser: Africa Together (Nederland, 2014): 173 blz: Uitgeverij Vermeer

 

 

Adri de Visser is een Nederlandse natuurfotograaf met een grote voorliefde voor de grote wilde dieren in Afrika. In 2012 werd hij in Kenia neergeschoten en sindsdien is hij vrijwel blind.

Voor natuurliefhebbers en vooral van de liefhebbers van groot wild is Afrika het paradijs. In "Africa Together" staan een aantal foto's die de natuurfotograaf Adri de Visser heeft genomen in Afrika. Op de foto's staan beesten als olifanten, neushoorns, nijlpaarden, gnoes, gazelles, zebra's, maar vooral ook roofdieren zoals leeuwen, luipaarden, jachtluipaarden, hyena's en wilde honden.

"Africa Together" is beslist een boek met mooie foto's. Maar ik moet het toch maar hardop zeggen. Ik kan maandenlang dag na dag fotoboeken bekijken met foto's van mensen en dat verveelt mij nooit. Als ik echter twee fotoboeken met dieren achter elkaar bekijk dan denk ik vaak bij mijzelf dat ik dit al eerder heb gezien. Blijkbaar ben ik meer geïnteresseerd in mensen dan in wilde dieren.

Kortom "Africa Together" is een mooi boek, maar het haalt het niet bij andere boeken met foto's met wilde dieren die ik al eerder heb besproken, zoals de boeken van Frans Lanting en Thomas Mangelsen.

Adri de Visser heeft een eigen website: www.adridevisser.com

 

       

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Jan Vermeer: Breaking Ice

Jan Vermeer: Breaking Ice (Nederland, 2010): 191 blz: Uitgeverij Thieme Art

 

 

Jan Vermeer is een Nederlandse natuurfotograaf met een liefde voor de poolgebieden. In "Breaking Ice" staat een kleine selectie van de mooiste foto's die hij in Antarctica en in het Noordpoolgebied heeft gemaakt.

In "Breaking Ice" staan alleen maar mooie foto's die aangenaam zijn om naar te kijken. Foto's van ijsberen, pinguïns, walrussen, muskusossen en allerlei soorten vogels doen het natuurlijk altijd goed, zeker als ze zo mooi in beeld gebracht worden als hier het geval is. 

Zoals gezegd is "Breaking Ice" een boek met mooie foto's waar iedere natuurliefhebber blij van zal worden. Tegelijkertijd zijn er al zoveel boeken met soortgelijke foto's uitgegeven (met wat mij betreft als echte uitschieters de boeken van Frans Lanting en Thomas Mangelsen), dat ik hier niet meer echt van onder de indruk ben. 

 

Al met al is "Breaking Ice" een boek met mooie foto's, maar daar zijn er veel meer van.

 

Jan Vermeer heeft een eigen website: www.janvermeer.nl

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Thomas D. Mangelsen: The Last Great Wild Places

Thomas D. Mangelsen: The Last Great Wild Places (Verenigde Staten, 2014): 223 blz: Uitgeverij Rizzoli

 

 

"The Last Great Wild Places" is een boek dat een overzicht geeft van de foto's die de Amerikaanse natuurfotograaf Thomas Mangelsen gemaakt heeft van dieren en natuurgebieden over de hele wereld.

 

Mangelsen is op veel plaatsen geweest. In het boek staan foto's uit onder andere: het Noordpoolgebied, de Verenigde Staten, Mexico en Zuid Amerika, India, Afrika, de Falkland eilanden en Zuid Georgië. 

 

"The Last Great Wild Places" is een prachtig uitgevoerd boek op kolossaal formaat, het heeft een breedte van maar liefst 48 centimeter en een hoogte van 31 centimeter. Op dit landschapsformaat komen de foto's van Mangelsen uitstekend tot hun recht.

 

Mangelsen heeft zowel foto's van losse dieren gemaakt als van dieren in het landschap en ook een aantal foto's van landschappen. Voor wat betreft de foto's van losse dieren vind ik die van Frans Lanting over het algemeen interessanter, maar de foto's van dieren in het landschap van Mangelsen zijn onovertroffen.

 

Kortom, "The Last Great Wild Places" is een prachtig boek dat het hart van iedere natuurliefhebber sneller zal doen kloppen!

 

Voor een flink aantal van de foto's van Thomas Mangelsen, klik hier.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Yann Arthus-Bertrand: De Aarde vanuit de hemel

Yann Arthus-Bertrand: De Aarde vanuit de hemel (Frankrijk, 1999): 462 blz: Uitgeverij Lannoo

 

 

"De Aarde vanuit de hemel" van de Franse fotograaf, filmer en milieuactivist Yann Arthus-Bertrand is in de eerste plaats een prachtig koffietafelboek met schitterende foto's van landschappen, steden, mensen en dieren genomen vanuit de lucht overal ter wereld. Het moet gezegd: de meeste foto's in dit boek zijn echt prachtig.

 

Om al deze prachtige foto's te kunnen maken heeft Yann Arthus-Bertrand vele tienduizenden kilometers afgelegd in helikopters en kleine vliegtuigjes.

 

In de tweede plaats bevat "De Aarde vanuit de hemel" een aantal teksten over de toestand van de Aarde en de noodzaak om verantwoord met onze hulpbronnen om te gaan.

 

Ik heb deze teksten bewust niet gelezen, ik word een beetje moe van al het gepraat over het milieu, terwijl er niets wezenlijks verandert. Iedereen met een beetje opleiding weet intussen wel dat we met zijn allen hard bezig zijn om onze wereld onleefbaar te maken voor vele andere soorten planten en dieren en uiteindelijk ook voor onszelf. Omdat de mens een vrij groot vermogen heeft om zich aan moeilijke situaties aan te passen zal dat laatste overigens voorlopig nog wel meevallen.

 

Ik heb er een beetje moeite mee dat Yann Arthus-Bertrand mensen over de hele wereld oproept om zo milieuvriendelijk mogelijk te leven terwijl hij in zijn eentje met al zijn gevlieg het milieu veel meer heeft belast dan de gemiddelde wereldburger. Los daarvan heeft hij natuurlijk wel gelijk.

 

"De Aarde vanuit de hemel" is een prachtig koffietafelboek met een boodschap die tot nadenken stemt. Het is ook één van de bestverkochte fotoboeken ooit.

 

    

 

Voor een paar foto's uit "De Aarde vanuit de hemel", klik hier.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

Frans Lanting: Oog in oog

Frans Lanting: Oog in oog (Nederland, 1997): 247 blz: Uitgeverij Taschen

 

 

Frans Lanting is waarschijnlijk de beroemdste nog levende Nederlandse fotograaf. Hij werkt al jarenlang voor het Amerikaanse tijdschrift National Geographic Society en heeft in opdracht van dat tijdschrift veel dieren in het wild gefotografeerd over de hele wereld. Frans Lanting werd door iemand genoemd als "een man met het hart van een jager, de hersenen van een wetenschapper en de ogen van een kunstenaar".

 

Ik vind "Oog in oog" duidelijk het mooiste fotoboek dat ik van Frans Lanting ken. In dit boek staan portretfoto's van dieren die zo oogverblindend mooi zijn dat het haast onmogelijk is om er niet van onder de indruk te zijn.

De foto's in "Oog in oog" zijn onderverdeeld in 3 groepen, met de volgende titels: een voor een: verschijningen, twee aan twee: ontmoetingen en groepsgewijs: samenscholingen.

Het boek bevat een royale keuze uit het werk van Frans Lanting tot en met 1997. Voor dit boek en later heeft Frans Lanting nog een aantal boeken uitgegeven, maar "Oog in oog" blijft voor mij zijn beste boek.

    

Voor een overzicht van een aantal foto's van Frans Lanting, klik hier.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Michael Poliza: Antarctic

Michael Poliza: Antarctic: A tribute to life in the Polar regions (Duitsland, 2009): 127 blz: Uitgeverij teNeues

Na het succes van zijn eerste twee fotoboeken over Afrika: "Africa" en "Eyes over Africa" besloot Michael Poliza zich helemaal te richten op de fotografie. Voor zijn derde boek "Antarctic" heeft Poliza foto's geselecteerd die hij heeft gemaakt tijdens verschillende reizen naar zowel het Noord Poolgebied als het Zuid Poolgebied.

"Antarctic" is een mooi uitgegeven boek met daarin een aantal zeer mooie foto's. Evenals in het andere boek dat ik van hem zag ben ik ook in dit boek het meest onder de indruk van zijn landschapsfoto's, soms in combinatie met één of meer dieren op de voorgrond.

De foto's zijn afgedrukt op een manier die wat mij betreft veel navolging verdient: grote afdrukken steeds op de volle twee pagina's. Geen last van niet ter zake doende bijschriften of knullig commentaar. Wat van mij ook navolging verdient is dat van iedere foto achterin het boek een klein afdrukje staat met de bijbehorende tekst.

Dan over de kwaliteit van de foto's. Zoals gezegd ben ik zeer te spreken over de landschapsfoto's van Michael Poliza. Helaas heeft Poliza het ook nodig gevonden om foto's van losse dieren of zelfs detailfoto's van dieren op te nemen. Deze foto's vind ik maar zeer doorsnee.

Als ik zelf de selectie voor dit boek gemaakt zou hebben, dan zouden minstens 15 van het beperkte aantal van 54 foto's mijn eindselectie niet hebben gehaald. Ondanks dat minpunt vind ik "Antarctic" als fotoboek de moeite waard. Mijn exemplaar is nummer 79.387. Ik ken toch wel veel interessantere fotoboeken die in een veel kleinere oplage zijn uitgegeven.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Frans Lanting: Into Africa

Frans Lanting: Into Africa: Oog in oog met een groots continent (Nederland, 2017): 217 blz: Vertaald door Catherine Smit: Uitgeverij National Geographic Partners

De Nederlandse fotograaf Frans Lanting wordt vrij algemeen als een van de beste natuurfotografen ooit beschouwd. Liefhebbers van zijn werk kunnen hun hart ophalen aan de prachtige fotoboeken die hij heeft gemaakt. Om echt van de foto's te genieten kun je ze het best op groot formaat zien op een tentoonstelling. Er zijn regelmatig tentoonstellingen van het werk van Frans Lanting in Nederland te zien, zelf heb ik een keer een aantal van zijn foto's gezien in Naturalis in Leiden.

"Into Africa" is weer zo'n prachtig fotoboek van Frans Lanting dat een overzicht geeft van de foto's die hij gedurende ruim 30 jaar in Afrika heeft gemaakt. Zoals bij de meeste fotoboeken stellen ook hier de teksten niet veel voor. Dat geeft niet, want de foto's maken dat gemis meer dan goed. Er is echter een serieus minpunt aan "Into Africa". Een groot deel van de mooiste foto's in het boek zijn al eerder gepubliceerd, met name in zijn boeken over Madagaskar en de Okavango.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Michael Poliza: Africa

Michael Poliza: Africa (Duitsland, 2006): 405 blz: Uitgeverij teNeues

"Africa" is een prachtig koffietafelboek van de Duitse fotograaf Michael Poliza van uitgeverij teNeues.

In het boek staan zo'n 180 foto's, steeds over twee bladzijden gespreid met dieren en landschappen in Afrika.

De hardcover die ik van de bibliotheek heb geleend slaat netjes open zodat je alle foto's mooi kunt bekijken.

Ik vind zijn foto's waarop meerdere dieren tegelijk staan en zijn landschapsfoto's het mooist. Daar waar hij zich beperkt heeft tot een foto van een enkel dier, denk ik vaak bij mijzelf dat Frans Lanting (Nederlands topnatuurfotograaf) dat beter heeft gedaan.

Zonder meer een mooi boek voor iedere liefhebber van natuurfotografie.

  

Sebastião Salgado: Genesis

Sebastião Salgado: Genesis (Brazilië, 2013): 517 blz: Uitgeverij Taschen

Sebastião Salgado, een wereldberoemd Braziliaans zwart-witfotograaf die bekend is van de boeken "Workers" en "Africa" had eind jaren 90 lange tijd de wereld rondgetrokken om in fotoessays de massale migratie van mensenmassa's weer te geven. Deze migratie ging gepaard met veel geweld waar Salgado nogal somber werd over de toekomst van de planeet.

In die tijd kon hij een landgoed kopen in de staat Minas Gerais in Brazilië en daar begon hij aan een project van herbebossing. Hierdoor enthousiast geworden besloot hij om een groot fotoproject te beginnen waarbij hij zoveel mogelijk de ongerepte aarde inclusief haar natuurlijke bewoners in beeld zou brengen. Dit project werd "Genesis" en gedurende 8 jaar, van 2004 tot 2011 bezocht hij in totaal 30 gebieden, elk voor 2 maanden.

Het boek is erg mooi geworden. Er staan vele prachtige foto's in. Alleen: waarom heeft Salgado ervoor gekozen om een boek over de veelkleurige Aarde in zwart-wit te fotograferen? Ik heb sterk het vermoeden dat een veel minder goede fotograaf dan Salgado in kleur een mooier boek had kunnen maken. Je kunt kijken naar het werk van Yann-Arthus Bertrand "De Aarde vanuit de hemel", Jimmy Nelson "Before they pass away" of Steve McCurry of Frans Lanting hoe mooi fotografie in kleur kan zijn. Wat mij betreft een gemiste kans voor open doel!

 

Ed van der Elsken: Avonturen op het land

Ed van der Elsken: Avonturen op het land  (Nederland, 1980): 160 blz: Uitgeverij Holkema & Warendorf

Als ik aan mijn favoriete foto's van Ed van der Elsken denk, dan zijn dat bijna allemaal foto's van mensen.

Tussen ongeveer 1970 en 1990 heeft van der Elsken in een vervallen boerderij in de buurt van Edam gewoond. Voor "Avonturen op het land" heeft hij de omgeving van zijn huis gefotografeerd, vooral de natuur. In dit boek vooral foto's van beesten: koeien, zwanen, paarden, katten een molletje, een egel. Ik vind dit boek niet zo mooi als sommige van zijn andere boeken, maar er staan toch een aantal mooie foto's in:
- De boerderij onder de sneeuw
- Een koe in de avondmist
- Een molletje
- Een nest torenvalken
- Anneke met haar kind onder de klamboe
- Een muisje in een val
- De volle borst van Anneke waaruit melk druppelt
- Een tegenlichtopname van een windmolen
- Een visser in zijn boot
- De zoon van Ed bij een paard

Een beetje oneerbiedig gezegd: een tussendoortje.
Onder dezelfde titel "Avonturen op het land" heeft van der Elsken ook een film gemaakt. Verwend als ik ben met prachtige BBC-documentaires (denk aan Planet Earth) is de film van van der Elsken meer het werk van een amateur. Ik denk dat van der Elsken zelf zijn boek en film belangrijker vond dan de meeste van zijn fans dat zullen vinden.