Jean Philipse: Into the Heart of Africa

Jean Philipse: Into the Heart of Africa (Nederland, 2017): 408 blz: Uitgeverij Travelmania

 

"Into the Heart of Africa" is een prachtig boek met vooral foto's  van mensen in verschillende Afrikaanse landen. Jean Philipse is in de volgende landen geweest: Madagaskar, Benin, Ethiopië, Namibië, Kaapverdië, Tanzania, Malawi en Zimbabwe. Het grootste aantal foto's in dit boek komen uit Madagaskar en Ethiopië, met name de Omo-vallei.

 

"Into the Heart of Africa", is het bewijs dat je niet een heel bijzondere fotograaf hoeft te zijn om prachtige foto's en een prachtig boek te maken. Als je iets moois ziet en je weet dat kundig te fotograferen, dan kan dat prachtige foto's opleveren. De portretten in dit boek zijn alle kleurrijk en er zitten een flink aantal erg mooie foto's tussen. De teksten in het boek lezen ook lekker weg. Ze zijn kort en informatief. "Into the Heart of Africa" is een prachtig boek!

 

Voor een aantal foto's uit "Into the Heart of Africa", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Stephan Vanfleteren: En avant, marche!

Jan Matthys, Hanne Delodder & Marijke Libert (Tekst) & Stephan Vanfleteren (Foto's): En avant, marche!: Over majorettes, harmonies, fanfares en andere blaasorkesten (België, 2012): 288 blz: Uitgeverij Hannibal

 

 

 

Het heeft een tijd geduurd, maar inmiddels ben ik onvoorwaardelijk fan van de Belgische portretfotograaf Stephan Vanfleteren. Vanfleteren werkt, in ieder geval bij zijn portretfoto's, altijd in zwart-wit. Ik kan het niet anders zeggen, hij maakt prachtige zwart-witte portretfoto's, die mij in veel gevallen enorm aanspreken. Ik heb zijn bekendste boeken: "Portret", "Belgicum" en "Atelier" in huis, maar misschien vind ik "En avant, marche!" wel het boek met zijn mooiste foto's.

"En avant, marche!" bestaat uit 2 delen. Het eerste deel, tot en met bladzijde 95, bevat veel teksten over de geschiedenis van de fanfares met daarbij historische foto's uit archieven. Dit deel heb ik in zijn geheel overgeslagen, wel heb ik de foto's even snel bekeken.

 

Het tweede deel van het boek is waar het mij om te doen is, en bevat schitterende foto's van Stephan Vanfleteren, die hij alle gedurende een periode van 3 maanden in zijn daglichtstudio heeft gemaakt. Het fotowerk is van uitzonderlijke klasse. In dit tweede deel staan ook nog een paar teksten van Marijke Libert, maar die heb ik (nog) niet gelezen.

 

Voor een paar foto's uit "En avant, marche!", klik hier.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Rogier Fokke: Paramisa

Rogier Fokke: Paramisa (Nederland, 2006): 80 blz: Uitgeverij Ipsofacto

 

 

 

In een tijd waarin fotoboeken de neiging hebben om alsmaar omvangrijker, groter, dikker en zwaarder te worden, komt het bescheiden "Paramisa" als een verademing. Paramisa betekent in de taal van de Roma vertelling. "Paramisa" is een boekje van 80 bladzijden met slechts 50 kleurenportretten van Roma en Sinti. Alle portretten zijn gefotografeerd tegen een donkere achtergrond en de mensen die poseren dragen donkere kleding zodat alle aandacht uitgaat naar de gezichtsuitdrukking.

 

Ik vind "Paramisa" een prachtig boek. Gewoon een boek vol met portretten gemaakt op een veel beproefde manier, door een vakkundig fotograaf.

 

Voor een paar foto's van Rogier Fokke, klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Koudelka: Gypsies

Koudelka: Gypsies (Tsjechië, 1975 deze editie 2019): Uitgeverij Aperture

 

 

 

De uitgave van "Gypsies" die ik heb is een heruitgave uit 2019 op veel kleiner formaat van het oorspronkelijke boek uit 1975 van de Tsjechische fotograaf Josef Koudelka (1938). Gypsies, in het Nederlands zigeuners, is de verouderde naam voor de bevolkingsgroep die zichzelf het liefst Roma noemt.

 

Om maar te beginnen met het lullige kleine formaat. Toen ik het boek kocht op marktplaats wist ik niet dat ik zo'n kleine uitgave kocht. Dat was een flinke teleurstelling, maar het boekje was ook niet duur.

Sinds de eerste uitgave in 1975 heeft Koudelka bij heruitgaven van "Gypsies" steeds de oorspronkelijke volgorde van de foto's gewijzigd en hier en daar wat foto's toegevoegd. Dit alles om de foto's in zijn boek zo optimaal mogelijk te presenteren. In deze uitgave uit 2019 staan 109 foto's die Koudelka heeft gemaakt tussen 1962 en 1971, voornamelijk in Slowakije. De foto's zijn zo gepresenteerd dat steeds op de rechterbladzijde een foto staat (de horizontale foto's een kwartslag gedraaid) en de linkerbladzijde leeg is. Achterin het boek staat waar en wanneer de foto's genomen zijn.

 

De grote kracht van Koudelka ligt in zijn portretten. De meeste portretten zijn groepsportretten, waarop vaak veel kinderen staan. Ik vind de meeste foto's in het boek schitterend, ik zou graag een aantal van zijn foto's op posterformaat aan de muur hebben hangen.

 

Als ik nog een keer de herziene editie uit 2011 met foto's van een veel groter formaat voor een redelijke prijs tegenkom, dan koop ik die gelijk.

 

Voor een aantal foto's uit "Gypsies", klik hier.

 

Deze bespreking is van 27 augustus 2025. Inmiddels heb ik de dubbel zo grote Duitstalige uitgave van Steidl met als titel "Roma" uit 2011 gekocht. Je ziet meteen wat een verschil het grotere formaat voor het kijkplezier uitmaakt. Daar bovenop komt dat de foto's in deze uitgave ongelooflijk mooi zijn afgedrukt. Ik denk dat "Roma" het boek met de mooist afgedrukte zwart-wit foto's is dat ik ken. Het grote boek uit 2011 houd ik zelf, het kleinere boek uit 2019 heb ik cadeau gegeven aan een vriend.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Karen Rosetzsky: Young Love

Karen Rosetzsky: Young Love (Denemarken, 2015): 300 blz: Uitgeverij Halal

 

 

 

Karen Rosetzsky is een Deense fotografe die voor de liefde naar Nederland is gekomen. 

 

"Young Love" is het eerste fotoboek van Karen Rosetzsky. Hierin staan foto's van jonge geliefden, altijd een man en een vrouw. De foto's zijn zowel in kleur als in zwart-wit. De foto's zijn geposeerd, maar op een dusdanige manier genomen dat ze een heel spontane indruk maken. Echt een boek vol met mooie feel good foto's. Een aanrader!

 

Voor een aantal foto's van Karen Rosetzsky, klik hier.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Leon Schröder: Naked The Hague

Leon Schröder: Naked The Hague: Kwetsbaar bloot tegen perfectie (Nederland, 2022): 384 blz: Uitgeverij Leon Schröder fotografie

 

Bij de term naaktfotografie denk je (ik althans) al gauw aan foto's van jonge vrouwen van rond de 20 die er zeer aantrekkelijk uitzien. Verder zijn er nog homo-erotische boeken van knappe mannen, veelal met groot uitgevallen piemels. Voor zover ik weet zijn er vrij weinig fotoboeken met naaktfoto's van doorsnee mensen, die niet heel knap. maar ook niet heel lelijk zijn.

 

Leon kreeg het idee voor "Naked The Hague" en zijn eerdere boek "Naked Rotterdam" toen hij het boek "Naked New York" uit 1998 van de Amerikaanse fotograaf Greg Friedler (1970-2015) in handen kreeg. Omdat we in de visuele media gebombardeerd worden met naaktfoto's van vrijwel altijd er perfect uitziende modellen, zijn veel mensen ontevreden met hun eigen lichaam geworden. Door een boek te maken met naaktfoto's van gewone mensen hoopt Leon hier een tegenwicht aan te bieden.

In "Naked The Hague" wisselen de foto's en de teksten elkaar netjes af. Op de bladzijden met foto's staat steeds op de linkerbladzijde iemand met kleren aan, met als bijschrift zijn of haar beroep (of belangrijkste functie) en op de rechterbladzijde dezelfde persoon, nu geheel bloot. Alle foto's zijn gemaakt voor dezelfde achtergrond en steeds op dezelfde manier belicht, waardoor het boek als een eenheid aandoet. Na iedere 6 tot 8 dubbele bladzijden met foto's volgt er een dubbele bladzijde met tekstbijdragen van de deelnemers. In het Nederlands en in het Engels. De teksten zijn onderhoudend, maar bevatten wel veel herhalingen. Veel deelnemers spreken hun steun uit aan Leon voor zijn idee om foto's te maken van imperfecte lichamen.

 

"Naked The Hague" is een heel erg mooi fotoboek, dat ons op een andere manier doet kijken naar het menselijk lichaam.

 

Voor een aantal afbeeldingen uit "Naked The Hague", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Annie Leibovitz: The early years

Annie Leibovitz: The early years, 1970-1983 (Verenigde Staten, 2018): 182 blz: Uitgeverij Taschen

 

 

 

"Annie Leibovitz, The early years" is een hardcover zonder paginanummers, uitgegeven door Taschen. Zoals de titel al aangeeft behandelt het boek de beginjaren van de carrière van de wereldberoemde Amerikaanse fotografe Annie Leibovitz. 

 

Het boek telt 10 bladzijde aan goed geschreven, informatieve teksten en een eigenzinnige tijdlijn van 8 bladzijden met daarin informatie, vooral over politiek in Amerika, fotografie, popmuziek en film. Dit alles in drievoud, in het Engels en daarnaast ook in het Duits en in het Frans.

 

Maar een fotoboek schaf ik natuurlijk niet aan vanwege de teksten, het gaat mij vooral om de foto's. En daarin stelt dit boek teleur, te weinig en te weinig goede foto's. Ik heb een aantal andere boeken van Annie Leibovitz en "Annie Leibovitz, The early years" vind ik van geen belang.

 

Voor een paar foto's uit "Annie Leibovitz, The early years", klik hier.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Sebastião Salgado: Workers

Sebastiâo Salgado: Workers: An Archaelogy of the Industrial Age (Brazilië, 1993): 400 blz: Uitgeverij Aperture

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"Workers" is een fotoboek vol met zwart-witfoto's van mensen die zwaar lichamelijk werk doen van de Braziliaanse econoom en fotograaf Sebastião Salgado.

Zoals gebruikelijk bij dit soort fotoboeken zijn niet alle foto's even mooi of indrukwekkend. Ik zou zelf zeggen dat zo'n 90 % van de foto's in dit boek vrij gewoontjes zijn, maar tussen de overige 10 % zitten dan ook een aantal pareltjes.

Ik zou een aantal top foto's willen noemen:
- blz 30-31: Suikerrietwerkers na een dag werken
- blz 48-49: Betaaldag voor de arbeiders op de theeplantages in Rwanda
- blz 52: Portret van 2 Rwandese vrouwen
- blz 84-85: Vissersboten
- blz 96-97: Portretfoto van een vissersboot vol mensen
- blz 130-131: Mannen die zakken van jute maken
- blz 140-141: Café in Shanghai
- blz 194-195: Tegenlichtopname van een containeropslag
- blz 258-259: Langs het spoor in Frankrijk
- blz 270-271: Arbeiders die kolen laden in trucks
- blz 280-281: Mensen met een wagentje om voedsel te bezorgen
- blz 300-301: Enorme openluchtmijn in Brazilië
- blz 322-323: Arbeider in de olie-industrie
- blz 340: Oliearbeider in Koeweit
- blz 366-367: Man die aan een dam werkt
- blz 388-389: Vrouwen die aarde verwijderen voor de aanleg van een kanaal in India

Salgado heeft foto's gemaakt in een groot aantal verschillende landen. Wat opvalt is dat de beste foto's in het boek niet altijd direct iets te maken hebben met het productieproces. Voordat Salgado dit boek publiceerde had hij een boek over de Sahel gepubliceerd. Later zijn een boek over Afrika verschenen en een boek met de titel "Genesis". Salgado heeft een aantal jaren voor Magnum gewerkt, maar heeft later dit agentschap weer verlaten.

  

Don McCullin: India

Don McCullin: India (Groot-Brittannië, 1999): 132 blz: Uitgeverij Jonathan Cape

 

 

 

Alles klopt aan het voorbeeldig uitgegeven "India" van de Britse fotograaf Don McCullin. Het boek is een prachtige gebonden hardcover met een geweldige foto op de voorzijde, die ook op de losse stofomslag staat. De teksten in het boek zijn uitstekend, bondig en informatief. En, ook niet onbelangrijk, de zwart-wit foto's zijn prachtig afgedrukt en geven uitstekend de sfeer van het land weer.

 

Don McCullin is vooral bekend als oorlogsfotograaf. Dat is ook wel te zien aan "India" waarin behalve vele prachtige portretten ook veel onaangename zaken te zien zijn, zoals bedelaars op straat en zieke en dode mensen. Hierdoor werkt dit boek veel meer confronterend dan bijvoorbeeld de boeken van Olivier Föllmi die ik pas heb besproken.

 

Voor een aantal afbeeldingen uit "India", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Olivier & Daniëlle Föllmi & Matthieu Ricard: Boeddhisme in de Himalaya

Matthieu Ricard & Olivier & Daniëlle Föllmi: Boeddhisme in de Himalaya (Frankrijk, 2002): 424 blz: Uitgeverij Lannoo

 

 

 

Van het imposante boek "Boeddhisme in de Himalaya" bestaat een latere herdruk op veel kleiner formaat. Ik was dan ook aangenaam verrast toen ik gisteren met de post de zeer forse eerste druk kreeg, in plaats van de veel kleinere uitgave die ik gedacht had te kopen. 

 

"Boeddhisme in de Himalaya" is een indrukwekkend boek waaraan duidelijk veel tijd en aandacht is besteed. Het boek hinkt een beetje op twee gedachten. Enerzijds is het een groot boek met prachtige foto's van landschappen en vooral mensen. Anderzijds is het een te groot uitgevallen tekstboek met ruim 100 bladzijden tekst die beogen om een grondige inleiding in het Tibetaanse boeddhisme te geven. In hoeverre de auteurs hierin geslaagd zijn, kan ik niet beoordelen, ik heb de tekst helemaal overgeslagen en alleen maar naar de foto's gekeken.

Ik had eerder deze week Föllmi's boek over India besproken. Beide boeken lijken qua opzet veel op elkaar. Het zijn beiden groot formaat boeken, zodat de foto's uitstekend tot hun recht komen. Het lezen van de vele teksten gaat dan weer wat moeizamer, daarvoor zou een boek op kleiner formaat handiger zijn geweest. Olivier Föllmi heeft een groot aantal boeken gepubliceerd. Ik ga op zoek naar zijn overige boeken, voor zover die in het Nederlands zijn verschenen.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Olivier Föllmi: India

Olivier Föllmi: India (Frankrijk, 2005): 352 blz: Vertaald en bewerkt door Frans Boenders (2005): Uitgeverij Lannoo

 

 

 

Uitgaande van de vele foto's die ik van India heb gezien (ik ben er helaas zelf nooit geweest), moet de Indiase bevolking in de meest kleurrijke kleding op aarde rondlopen. Ook van dit boek "India" van de Franse fotograaf Olivier Föllmi, spatten de kleuren van de pagina's af.

 

Olivier Föllmi reisde op zijn 18e naar India en bracht er het grootste deel van de daarop volgende 20 jaren door. In "India" staan een aantal van de mooiste foto's die hij op zijn vele reizen door India heeft gemaakt. Het boek is een hardcover (de stofomslag ontbreekt helaas) op groot formaat en veel foto's zijn over de dubbele bladzijde afgedrukt zodat ze zich goed laten bewonderen. Vooral tussen de vele portretfoto's die Olivier heeft gemaakt zitten een aantal pareltjes.

 

Voorin en achterin het boek staan twee uitgebreide teksten, die weliswaar goed zijn geschreven, maar mij toch niet zo veel nieuws brengen. Achterin het boek staan ook nog 13 bladzijden met alle foto's op klein formaat met bijschriften. 

 

Voor een klein aantal afbeeldingen uit "India", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Jacques Plouvier: Face to Face

Jacques Plouvier: Face to Face (Nederland, 2018): 264 blz: Uitgave in eigen beheer

 

 

 

"Face to Face" is een vierkant boek van bescheiden formaat (21 bij 21 cm) met daarin een verslag van 4 reizen die Jacques Plouvier heeft gemaakt in Azië met foto's en teksten. Plouvier heeft achtereenvolgens India, Rajasthan (2010), Noord-Vietnam (2014), Zuid-China en Vietnam (2015) en Zuid-India (2017) bezocht. Voor de laatste reis naar India werd bij Plouvier blaaskanker geconstateerd. De laatste 8 bladzijden van het boek gaan over zijn strijd tegen blaaskanker.

 

Om met het voor de hand liggende te beginnen, de foto's in "Face to Face" zijn prachtig. Plouvier was van beroep reclamefotograaf in de schoenenbranche en vrijwel iedere foto is mooi om te zien. Plouvier had al gauw last van tempelmoeheid, iets waar ik tijdens mijn reis door Indonesië en Thailand in 1992 ook in toenemende mate last van had, en hij concentreerde zich op het fotograferen van mensen. Voor de meeste reizigers, en zeker ook voor mij, vormen de ontmoetingen met mensen van andere culturen de hoogtepunten van de reizen, zeker in niet-westerse landen. 

 

Een fotoboek bestaat niet alleen uit foto's. Zoals Plouvier op de laatste bladzijde van "Face to Face" aangeeft, verzorgde hij ook zelf de vormgeving en de teksten van het boek. Ik vind de teksten ook uitstekend, ze zijn lekker beknopt en ze geven een uitstekend beeld van de reizen. Jammer dat "Face to Face" het laatste fotoboek van Plouvier zal zijn, een eerder boek van hem "Flushing Moments" staat nog op mijn verlanglijstje.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Mohammad Reza Baharnaz: Nomads

Mohammad Reza Baharnaz: Nomads: Migrating with Swallows (Iran, 2006): 200 blz: Uitgeverij Abyaneh

 

 

 

"Nomads" is een in Iran uitgegeven fotoboek met teksten in gebrekkig Engels en in het Farsi. Mijn exemplaar heb ik gekocht via marktplaats en is in uitstekende conditie, een hardcover met stofomslag in een stevige cassette.

 

Met het fotowerk van "Nomads" is niets mis, veel mooie portretfoto's en foto's van mensen in het landschap. Dit op groot formaat zodat de foto's een genot zijn om naar te kijken.

 

Waar ik wel moeite mee heb zijn de verschillende achtergrondkleuren van de foto's. Het is een goed gebruik dat in veruit de meeste fotoboeken de achtergronden of in wit of in zwart zijn. Dat ziet er gewoon het beste uit. Als er ook nog bijschriften bij de foto's staan, dan wordt er vrijwel altijd voor een witte achtergrond gekozen, omdat zwarte letters op een witte achtergrond nu eenmaal prettiger lezen dan witte letters op een zwarte achtergrond. 

 

Voor een aantal foto's uit "Nomads", klik hier.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Rankin: Heidilicious

Rankin: Heidilicious (Groot-Brittannië, 2009): 144 blz: Uitgeverij teNeues

 

 

 

Voor de meeste mannen zal hun droomvrouw zo iemand zijn als Heidi Klum: slank, een regelmatig gezicht, een innemende glimlach, stralende ogen, weelderig lang blond haar, mooie borsten, een strak kontje en lange benen en armen. "Heidilicious" het boek van de Britse fotograaf Rankin met foto's van het Duitse supermodel Heidi Klum past mooi in het rijtje boeken dat ik heb met foto's van supermodellen als: Gisele Bundchen, Naomi Campbell, Kate Moss en Claudia Schiffer.

 

Ik kon mijn exemplaar van "Heidilicious" erg goedkoop aanschaffen, vermoedelijk omdat er een sterke rooklucht aan het boek zit. Het staat buiten kijf dat Heidi Klum een zeer mooie vrouw is. Op de foto's in dit boek ziet Heidi Klum er zeer sexy uit. Maar, zoals een vriend van mij terecht opmerkte, een model hoeft er niet per se uit te zien alsof ze een half uur geleden seks heeft gehad met de fotograaf.

Hoewel Heidi zoals gezegd een zeer mooie vrouw is en de foto's haarscherp en goed belicht zijn, ben ik toch niet zo enthousiast. Voor mijn gevoel ontbreekt er een zekere spanning in de foto's, maar dat kan natuurlijk ook het gemopper van een oude zeur zijn die niet genoeg heeft aan mooie foto's.

 

Er is op YouTube een filmpje van een zekere Photobook Guy die het boek doorbladert. 

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Arjen Jan Zwart: No one dies at a Gypsy Wedding

Arjen Jan Zwart: No one dies at a Gypsy Wedding: A Roma Family in Istanbul (Nederland, 2021): 192 blz: Uitgave in eigen beheer

 

De Nederlandse fotograaf Arjen Jan Zwart ontmoette in september 2001 in Kadiköy, een wijk in Istanbul, Sezgin en zijn zoon Mustafa, twee Roma. Arjen was benieuwd naar hun leven. Een paar weken later reisde Arjen af naar de wijk waar Sezgin woonde. Arjen werd hartelijk ontvangen en sloot vriendschap met de Roma familie van Sezgin. 

 

Tussen 2001 en 2021 trok Arjen veel op met de Roma. Hij logeerde vaak bij ze, bezocht bruiloften en fotografeerde de families zowel op hoogtijdagen als in het gewone dagelijkse leven.

"No one dies at a Gypsy Wedding" is een voorbeeldig uitgegeven fotoboek met de foto's die Arjen maakte. Het boek opent met 82 zwart-wit foto's. De foto's doen denken aan het werk van Ed van der Elsken. Het zijn foto's die meestal niet geposeerd zijn, vaak enigszins chaotisch en waaruit een enorme levenslust spreekt. Het boek wordt afgesloten met 20 bladzijden met steeds een kleurenfoto en bijbehorende teksten.

 

Ik klaag vaak over de kwaliteit van de teksten in fotoboeken. Ik vind de teksten in "No one dies at a Gypsy Wedding" beknopt en voortreffelijk geschreven.  

 

Ik denk dat "No one dies at  Gypsy Wedding" een uitstekend beeld geeft van het leven van de Roma in Turkije. Misschien niet het boek met de mooist denkbare foto's, maar zeer zeker de moeite waard.

 

Op de website van Arjen Zwart staan een aantal foto's uit het boek. 

 

Foto's: ****

Teksten: ****

Boekverzorging: *****

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Serge Anton: Emotions

Serge Anton: Emotions (België, 2025): 192 blz: Uitgeverij Lannoo

 

 

 

Hoeveel tekst heeft een fotoboek nodig? Dat is een vraag die veel liefhebbers van fotoboeken zich wel eens zullen stellen. Rik, een vriend van mij die docent fotografie aan de kunstacademie is, vindt dat een goed fotoboek een verhaal hoort te vertellen en dat daar een min of meer uitgebreide tekst bij hoort. Zelf heeft hij de teksten van een aantal fotoboeken geschreven en gezegd moet worden dat dat zeer goed geschreven en informatieve teksten zijn met een duidelijke meerwaarde.

 

Ik moet helaas echter constateren dat de teksten bij de meeste fotoboeken of veel te uitgebreid zijn of onbenullig en niets toevoegen. Zelf houd ik van fotoboeken met zo min mogelijk tekst. Ik vind een foto mooi of niet mooi en daar kan geen enkele tekst verandering in brengen. 

Net als in zijn eerdere boek "Faces" heeft de Belgische fotograaf Serge Anton ervoor gekozen om in zijn nieuwe boek "Emotions" zijn foto's af te laten drukken zonder enige vorm van begeleidende tekst. Ik vind dit prima, maar Rik moppert hierover en heeft daarom zijn exemplaar aan mij gegeven.

Ik vind "Emotions" een erg mooi boek, met tal van schitterende portretfoto's, vooral in zwart-wit, maar ook een aantal in kleur.

 

Voor een aantal foto's uit "Emotions", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Bastiaan Woudt: Peak

Bastiaan Woudt: Peak (Nederland, 2020): 264 blz: Uitgeverij 1605

 

"Peak" is een prachtig uitgegeven hardcover met foto's die de Amsterdamse fotograaf Bastiaan Woudt heeft gemaakt tijdens een trektocht door Nepal. Hij heeft er daarbij voor gekozen om uitsluitend foto's in zwart-wit te maken van zowel de berglandschappen als de plaatselijke bewoners.

 

Bastiaan Woudt streeft er uitdrukkelijk naar om "kunst" te maken. Voor deze aanpak ben ik een beetje allergisch, kijk naar het boek "A Muse a Day" van Rem van den Bosch. Volgens mij moet iemand gewoon iets aansprekends maken en dan beslist men later wel of het kunst is of niet.

In "Peak" staan een stuk of 10-15 prachtige portretten. Helaas staan er ook een flink aantal portretten in die van de rug zijn genomen, die onscherp zijn of waar het gezicht niet zichtbaar is. Over de landschappen van Bastiaan Woudt ben ik niet erg enthousiast. Op een van de eerste foto's staat een besneeuwde berg met een zeer donkere voorgrond. Op een van de laatste pagina's staan twee trekkerstenten met de besneeuwde bergen op de achtergrond. De overige berglandschappen onderscheiden zich niet van de foto's van talloze andere fotografen.

 

En dan zijn er nog de zwarte en de witten. Ik ben als fotograaf opgegroeid met het idee dat op een zwart-wit foto alle grijstinten aanwezig moeten zijn, van het diepste zwart tot het helderste wit. Dat mis ik bij de foto's in dit boek.

 

"Peak" heeft mij zeker wat te bieden, maar ik had meer van dit boek verwacht.

 

Voor een aantal foto's uit "Peak", klik hier.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Rem van den Bosch: A Muse a Day

Rem van den Bosch: A Muse a Day (Nederland, 2017): 408 blz: Uitgeverij Lecturis

 

 

 

Ergens in 2014 kreeg de Nederlandse kunstenaar en fotograaf Rem van der Bosch een mooi idee. Hij zou een jaar lang, van 1 januari 2015 tot 31 december 2015 gedurende iedere dag een fotoshoot maken met een hem onbekende vrouw ergens in Nederland of België. En alle vrouwen zouden naakt worden gefotografeerd. De bedoeling was dat dit na afloop een boek zou opleveren van zo'n 400 bladzijden met voor iedere dag een foto van een muze, in kleur of in zwart-wit.

 

"A Muse a Day" is prachtig vormgegeven. Maar een boek moet het niet alleen van zijn vormgeving hebben, ook de inhoud is belangrijk. Tja, wat moet ik hier van zeggen. Ik vind het sympathiek van Rem van der Bosch dat hij voor zijn project zowel knappe als minder mooie vrouwen, zowel blanke als donkere vouwen en zowel jonge als oude vrouwen heeft gefotografeerd. Op die manier krijg je een goed overzicht van de vrouwen die er in Nederland en België rondlopen.

Maar dan de foto's zelf. Bij een boek met foto's van naakte vrouwen, verwacht en hoop ik, foto's aan te treffen die plezierig zijn om naar te kijken, mooie foto's dus. Rem  van den Bosch vond dat blijkbaar van minder belang. Tijdens iedere fotoshoot maakte hij zo'n 800 foto's. In het analoge tijdperk zou ik dat verspilling van materiaal genoemd hebben, maar digitaal kan dat. De foto's die uiteindelijk in het boek terecht zijn gekomen vallen mij zwaar tegen. Er staan een aantal mooie foto's in het boek, maar verreweg de meeste foto's in het boek, vind ik of lelijk of oninteressant of beide. Het boek is wat mij betreft geen aanbeveling.

 

Idee en vormgeving: ****

Foto's: **

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Jeanloup Sieff: Torsi torses nus

Jeanloup Sieff: Torsi torses nus (Frankrijk, 1986): 104 blz: Uitgeverij Schirmer/Mosel

 

 

 

"Naakte torso's" is de weinig pretentieuze titel van dit stemmige boek van de Franse fotograaf Jeanloup Sieff met daarin foto's van naakte torso's van 45 vrouwen, 2 mannen en één stel.  

 

Sieff werkte bij zijn portretten steeds op dezelfde manier. Hij had een grote kubus met een kleed erover waarop of waarachter de modellen konden staan of zitten. Hij werkte altijd in zwart-wit en hij fotografeerde alleen de torso's, hoewel op sommige foto's ook een deel van de benen is te zien. Op deze manier kreeg Sieff de drie mooiste onderdelen van het vrouwelijk lichaam mooi in beeld: het gezicht, de borsten en de handen.

 

Sieff maakte de eerste foto's voor dit boek in 1975 en toen had hij al de wens om ooit een boek te maken met naakte torso's. Verreweg de meeste foto's zijn gemaakt in het voorjaar en de zomer van 1985.

De meeste foto's in het boek zijn van onbekende mannequins. Ik vind "Torsi torses nus" een stemmig boek, mooi uitgegeven en met een aantal prachtige foto's. Als ik de foto's bekijk, dan valt het op hoe belangrijk de precieze gelaatsuitdrukking is en de positie van de armen en handen. Een enkele foto wordt ontsierd door een niet flatteus onderbroekje.

 

Binnen het genre van de naaktfotografie, vind ik "Torsi torses nus" duidelijk een topper.

 

Voor een goed idee van "Torsi torses nus", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Ruben Timman: Crown of Creation

Ruben Timman: Crown of Creation (Nederland, 2021): 160 blz: Uitgeverij Museum of Humanity

 

 

 

In 2001 kreeg de Nederlandse fotograaf Ruben Timman (1963) een droom toen hij voor zijn werk in Vietnam was. Hij droomde dat hij in het Museum van de mensheid was, een vervallen oud gebouw, waarin zijn eigen foto's met portretten van mensen waren tentoongesteld. Sinds die dag is hij bezig geweest om die droom waar te maken.

 

Vanaf 2004 heeft Ruben Timman zo'n 5.500 portretfoto's gemaakt van mensen over de hele wereld. Omdat hij vanaf het begin dacht in termen van series, heeft hij alle foto's op dezelfde wijze gemaakt. Het zijn allemaal geposeerde portretten waarbij Ruben heeft gevraagd om een zo neutraal mogelijke gezichtsuitdrukking, genomen voor een zwarte achtergrond, in kleur, belicht met natuurlijk licht uit het noorden en haarscherp. Door deze methode van werken zien de portretten er allemaal ongeveer hetzelfde uit en laten ze zich gemakkelijk met elkaar vergelijken.

Ik vind "Crown of Creation" een boek met prachtige foto's. Het belangrijkste deel van het boek zijn de 57 portretfoto's die op groot formaat zijn afgedrukt. De foto's staan steeds op de rechterpagina, terwijl de linkerpagina aanvullende informatie bevat, zoals het geboortejaar en de naam van de geportretteerde, de plaats en het jaar waarin de foto is genomen en soms wat uitgebreidere informatie.

 

Ruben Timman beoogt om met zijn boek de schoonheid van ieder mensenleven te laten zien en wat mij betreft is hij daarin uitstekend geslaagd!

 

Voor een klein aantal foto's uit "Crown of Creation", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.