Dvd: Zhang Yimou: The Flowers of War

The Flowers of War (China, 2011): 137 min: Regisseur Zhang Yimou

 

 

 

"The Flowers of War" schijnt gebaseerd te zijn op een waargebeurd verhaal tijdens de Japanse bezetting van Nanking in 1937. In een prachtige kathedraal die het oorlogsgeweld heeft doorstaan, hebben een stuk of 13 jonge meisjes in blauwe uniformen die uit het klooster komen, een schuilplaats gevonden. Er is ook een opportunistische Amerikaan die doodgraver is en zijn geld komt ophalen. Er zijn ook een stuk of 13 prostituees die aankloppen bij de poort van de kerk om zich daar te verschuilen.

 

"The Flowers of War" is een genot voor het oog. Dat aspect van het verhaal is Zhang Yimou wel toevertrouwd. Tegelijkertijd is het een keiharde oorlogsfilm vol met geweld, waarvan ik soms onpasselijk wordt. Ook komt het verhaal op mij niet erg realistisch over. De prostituees zien er oogverblindend mooi uit in designjurken en prachtig opgemaakt. Dat middenin een totaal verwoeste stad? 

 

Na zo'n 50 minuten met veel oorlogsgeweld had ik het wel een beetje gehad met deze film. Alleen omdat deze film van Zhang Yimou is, heb ik doorgekeken. Daarvan heb ik geen spijt gehad, ik vond het tweede deel van de film aanmerkelijk beter dan het eerste deel. Ook het vertellen van een verhaal kun je gerust aan Zhang Yimou overlaten.

 

Kortom, ik vind "The Flowers of War" een visueel erg mooie film om te zien, niet heel erg geloofwaardig, met te veel geweld naar mijn smaak en met muziek die veel te nadrukkelijk aanwezig is.

 

Op IMDB krijgt "The Flowers of War" van 58.000 een waardering van 7,5, met een zeer lage metascore van de belangrijkste critici van 4,6.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Zhang Yimou: To Live

To Live (China, 1994): 133 min: Regisseur Zhang Yimou

 

 

De Chinees Zhang Yimou is één van 's werelds hoogst gewaardeerde filmregisseurs uit de jaren negentig. Hij maakte in die jaren een aantal prachtige films waarvan "Raise the Red Lantern" en "To Live" zijn twee absolute meesterwerken zijn. Zhang Yimou vermengt in "To Live" een persoonlijk drama op een indrukwekkende manier met het grote verhaal van de Chinese geschiedenis.

 

Fugui is eigenaar van een groot landhuis en getrouwd met Jiazhen (gespeeld door de zeer knappe actrice Gong Li, die er in de hele film in uiterst onelegante kleding bijloopt). Fugui is gokverslaafd en verliest met dobbelen zijn grote huis aan een sluwe poppenspeler. Om toch te kunnen leven wordt hij ook poppenspeler.

 

"To Live" volgt het leven van Fugui en Jiazhen en hun dochter Fengxia en zoon Youqing in steeds moeilijker wordende tijden. De meest schokkende gebeurtenis uit de film vind ik de bevalling van Fengxia, die wel heel plastisch is weergegeven. Ik vind "To Live" een zeer indrukwekkende film die net wel of net niet mijn top 100 haalt.

 

Op IMDB krijgt "To Live" van 21.000 mensen een zeer hoge waardering van 8,3.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Zhang Yimou: Hero

Hero (China, 2002): 95 min: Regisseur Zhang Yimou 

 

"Hero" is de eerste Martial Arts film die Zhang Yimou heeft gemaakt. In de jaren 90 is Zhang Yimou beroemd geworden met kleine persoonlijke drama's zoals "Ju Dou", "The Story of Qiu Ju", "Not One Less", "The Road Home" en vooral "Raise the Red Lantern". Daarna heeft Zhang Yimou een aantal Martial Arts films gemaakt die mij beduidend minder interesseren.

"Hero" is het verhaal van een naamloze held die de koning van het Qin keizerrijk heeft geholpen om zijn drie belangrijkste tegenstanders te verslaan. De koning is achterdochtig en ondervraagt de held.

De verhaallijn van de film is erg rommelig. De actiescènes zijn verbluffend mooi in beeld gebracht, maar dat zegt mij weinig. Meest opvallend aan "Hero" is de schitterende muziek die is gecomponeerd door de moderne Chinese componist Tan Dun.

Van de drie Martial Arts films die ik van Zhang Yimou heb gezien, vind ik vooral dankzij de prachtige muziek, deze film de meest prettige om te bekijken.

Op IMDB krijgt "Hero" van 186.000 mensen een waardering van 7,9, en is daarmee duidelijk de best bekeken film van Zhang Yimou.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Zhang Yimou: Curse of the Golden Flower

Curse of the Golden Flower (China, 2006): 114 min: Regisseur Zhang Yimou

 

 

Aan alles is te zien dat er veel tijd en geld is besteed aan "Curse of the Golden Flower", na "Hero" en "House of Flying Daggers", de derde Martial Arts film van Zhang Yimou. De decors en de kostuums ogen schitterend en er zijn massale actiescènes die er ook prachtig uitzien. De muziek van de film vind ik ook indrukwekkend.

 

Maakt dit alles "Curse of the Golden Flower" ook een film die de moeite waard is om te zien?

 

Op internet zijn de meningen over deze film verdeeld. De recensente van Cinemagazine spreekt van een schitterende film om naar te kijken. Zelf denk ik er duidelijk anders over. De mooie beelden en muziek kunnen voor mij niet verhullen dat we met een uiterst zwak verhaal van doen hebben. Ik vind "Curse of the Golden Flower" de zwakste film die ik de afgelopen maand van Zhang Yimou heb gezien.

 

Op IMDB krijgt "Curse of the Golden Flower" van 45.000 mensen een waardering van 7,0.

 

   

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

Dvd: Zhang Yimou: Coming Home

Coming Home (China, 2014): 105 min: Regisseur Zhang Yimou

 

 

Tijdens de Culturele Revolutie is de dissident Lu Yanshi naar een werkkamp gestuurd en gescheiden van zijn vrouw. Als hij na 20 jaar terugkeert naar zijn vrouw herkent zij hem niet meer omdat zij aan geheugenverlies lijdt. Lu doet er alles voor om zijn vrouw voor zich terug te winnen.

 

"Coming Home" is een klein, persoonlijk drama. De vrouwelijke hoofdrol wordt gespeeld door Gong Li, die in het begin van de jaren 90 een aantal hoofdrollen speelde in de films van Zhang Yimou. Op de een of andere manier weet "Coming Home" mij niet zo te raken en vind ik het een mindere film van Zhang Yimou,  maar toch hoort ook deze film bij zijn oeuvre en zullen de liefhebbers van de films van Zhang Yimou (en van Gong Li!) deze film willen zien.

 

Op IMDB krijgt "Coming Home" van 6.500 mensen een waardering van 7,2.

 

   

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

Dvd: Zhang Yimou: Riding Alone for Thousands of Miles

Riding Alone for Thousands of Miles (China, 2005): 105 min: Regisseur Zhang Yimou

 

 

Meneer Takahata is een oudere Japanner die al jaren geen contact meer heeft met zijn zoon Ken-ichi. Als hij ontdekt dat zijn zoon ernstig ziek is reist hij onmiddellijk af naar het ziekenhuis, maar zijn zoon weigert om hem te ontvangen. Van zijn schoondochter krijgt hij een videocassette mee met daarop opnames van een Chinese volksopera die zijn zoon in een afgelegen dorp in China heeft gemaakt. Na het zien van deze video besluit meneer Takahata af te reizen naar het dorp om een opname van de opera te maken voor zijn zoon.

 

"Riding Alone for Thousands of Miles" is een mooie, ontroerende film van een oudere man die er alles voor over heeft om het contact met zijn zoon te herstellen. Mooi acteerwerk van vooral de oudere man en ook de ondersteunende rollen. De beelden zijn vaak oogstrelend, vooral die van het grillige landschap dat aan Cappadocië doet denken. Ik vind "Riding Alone for Thousands of Miles" zeer zeker de moeite van het kijken waard.

 

Op IMDB krijgt "Riding Alone for Thousands of Miles" van 5.500 mensen een waardering van 7,3.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Zhang Yimou: House of Flying Daggers

House of Flying Daggers (China, 2004): 114 min: Regisseur Zhang Yimou

 

 

"House of Flying Daggers" is een combinatie van een martial arts film en een beetje romantiek. Het verhaal stelt niet zoveel voor. In het China van de 9e eeuw is er een geheime verzetsorganisatie die zich "De bende van de vliegende dolken" noemt die het opneemt tegen de wettelijke regering. Een paar soldaten van de regering moeten proberen om de leider van deze organisatie op te sporen en onschadelijk te maken.

 

Als film doet "House of Flying Daggers" mij denken aan "Kill Bill" van Quentin Tarantino en de films van onze eigen Paul Verhoeven, ook actiefilms met een tamelijk onzinnig verhaal, veel geweld en een beetje bloot. Alleen is "House of Flying Daggers" veel mooier om te bekijken. Visueel is deze film een hoogstandje. De actiescenes van de film doen mij niets, maar "House of Flying Daggers" is voor mij prima te genieten omdat het zo'n mooie film is om te zien.

Op IMDB krijgt "House of Flying Daggers" van 115.000 mensen een waardering van 7,5.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Zhang Yimou: Happy Times

Happy Times (China, 2000): 93 min: Regisseur Zhang Yimou

 

 

Een wat oudere vrijgezel heeft een vrouw ontmoet en praat over hun aanstaande bruiloft. Die zal hem aardig wat geld gaan kosten, dat hij niet heeft. Om aan geld te komen suggereert een vriend van hem om een afgedankte bus om te bouwen tot het "Happy Times Hotel". Maar er zijn allerlei verwikkelingen. 

"Happy Times" is bedoeld als een komische film. Om een komische film bij mij te laten aanslaan moet de humor van de film ook een beetje mijn soort van humor zijn. Dat is in "Happy Times" duidelijk niet het geval. Een paar vondsten vond ik grappig, het merendeel tenenkrommend. Voor mij is "Happy Times" duidelijk de zwakste film van Zhang Yimou die ik tot dusver heb gezien.

Op IMDB krijgt "Happy Times" van 4.100 mensen een waardering van 7,3.

   

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Dvd: Zhang Yimou: The Road Home

The Road Home (China, 1999): 86 min: Zwart-wit & kleur: Regisseur Zhang Yimou

 

 

In "The Road Home" komt de enige zoon terug naar zijn geboortedorp omdat zijn vader is overleden en begraven moet worden. De zoon maakt zich ongerust over zijn moeder, die speciale wensen heeft voor de begrafenis van zijn vader.

 

De zoon die terugkomt en de begrafenis van de vader vormen het beginstuk en het slot van "The Road Home". Dit begin en einde is in prachtig zwart-wit gefilmd. Het tussenstuk dat het grootste deel van de film vormt is gefilmd in prachtige kleuren en vertelt het verhaal van hoe zijn ouders elkaar hebben ontmoet.

 

"The Road Home" is een geweldige romantische film zonder enige seks- of romantische scene. Het tussenstuk van de film is geheel verteld vanuit het perspectief van de moeder die gelijk verliefd werd op de vader en er alles aan deed om hem het hof te maken. Een heel andere kijk op romantiek dan in het westen gebruikelijk is, maar een geweldige film! 

Op IMDB krijgt "The Road Home" van 14.000 mensen een waardering van 7,8.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Zhang Yimou: Not One Less

Not One Less (China, 1999): 102 min: Regisseur Zhang Yimou

 

 

De 13-jarige Wei wordt aangesteld als vervangende juffrouw als een onderwijzer op een klein dorpsschooltje een maand verlof neemt. De laatste tijd zijn er nogal wat leerlingen gestopt met naar school gaan en de onderwijzer geeft juffrouw Wei als uitdrukkelijke opdracht mee om ervoor te zorgen dat niet nog meer leerlingen de klas verlaten.

 

Juffrouw Wei is misschien niet de meest inspirerende juf, maar ze is doortastend, ze kan goed met de leerlingen omgaan en ze kwijt zich uitstekend aan haar taak.

 

Ik vind "Not One Less" een erg innemende film met een fantastische hoofdrol voor de jonge actrice die juffrouw Wei speelt. Juffrouw Wei is nauwelijks ouder dan de leerlingen die ze onderwijst, maar ze heeft toch een natuurlijk overwicht op ze, hoewel haar methodes van lesgeven nogal primitief te noemen zijn. De film geeft een goed beeld van hoe een lagere school klasje op het Chinese platteland eruit ziet. "Not One Less" is een film die veel mensen zal aanspreken.

Op IMDB krijgt "Not One Less" van 9.100 mensen een waardering van 7,7.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Zhang Yimou: Shanghai Triad

Shanghai Triad (China, 1995): 103 min: Regisseur Zhang Yimou

 

 

In "Shanghai Triad" speelt Gong Li de nachtclubzangeres Xiao Jinbao die de maîtresse is van gangsterbaas meneer Tang. In het begin van de film komt de 14-jarige Shuisheng in dienst van de bende. Zijn taak is om voor mevrouw Jinbao te zorgen.

 

"Shanghai Triad" is evenals de eerdere films van Zhang Yimou, een film die erg mooi oogt. Gong Li, speelt de verveelde nachtclubzangeres uitstekend, maar ik vond haar rollen in de eerdere films van Zhang Yimou een stuk innemender. Ik vind "Shanghai Triad" een mooie film, maar ook weer niet eentje die je per se gezien moet hebben.

 

Op IMDB krijgt "Shanghai Triad" van 5.900 mensen een waardering van 7,1.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Zhang Yimou: The Story of Qiu Ju

The Story of Qiu Ju (China, 1992): 100 min: Regisseur Zhang Yimou

 

 

Zelden zal een zo'n aantrekkelijke vrouw er bij hebben gelopen in zulke onaantrekkelijke kleren als hoofdrolspeelster Gong Li in de film "The Story of Qiu Ju". Gong Li was één van de knapste actrices ooit en speelde in veel films van Zhang Yimou de hoofdrol. 

 

In een klein dorpje in China is de echtgenoot van Qiu Ju geslagen door het dorpshoofd, nadat hij een snerende opmerking tegen hem had gemaakt. Qiu Ju vraagt aan het dorpshoofd of die zijn verontschuldigingen aan wil bieden, maar hij weigert.

Qiu Ju besluit om het hogerop te zoeken en reist naar de districtshoofdstad en vervolgens naar de grote stad om daar haar gelijk te halen.

"The Story of Qiu Ju" is een stukje van het levensverhaal van een jonge zwangere vrouw, die weigert om de intimidatie van het dorpshoofd te accepteren.

Het verhaal van "The Story of Qiu Ju" is klein, maar de film geeft tegelijkertijd een fascinerend kijkje in de Chinese maatschappij begin jaren 90 en bevat zeer veel couleur locale. Zeer de moeite waard!

Op IMDB krijgt "The Story of Qiu Ju" van 6.400 mensen een waardering van 7,6.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Zhang Yimou: Raise the Red Lantern

Raise the Red Lantern (China, 1991): 125 min: Regisseur Zhang Yimou

 

 

Het gegeven van "Raise the Red Lantern" is eenvoudig, de arme Songlian (gespeeld door de prachtige Gong Li) moet voor haar levensonderhoud trouwen. Ze besluit dan om concubine te worden van een rijk man, het lot van een vrouw is immers om zich op te offeren. Ze wordt de vierde vrouw van de meester, die we nauwelijks te zien krijgen. Ze komt te wonen in een enorm gebouw waarin ieder van de vier vrouwen een eigen woongedeelte heeft. Iedere keer als de meester bij een van zijn vrouwen blijft slapen worden de rode lantaarns aangestoken bij het desbetreffende gedeelte van het gebouw..

De film gaat over de relaties tussen Songlian en de meester en tussen Songlian en de overige drie vrouwen. De film is vrij traag, het verhaal is prachtig gefilmd met veel close-ups van Songlian en het spel is fantastisch. Dit is één van de grote films uit de filmgeschiedenis en een film die iedere serieuze filmliefhebber zou moeten zien.

Op IMDB krijgt "Raise the Red Lantern" van 34.000 mensen een waardering van 8,1.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Zhang Yimou: Ju Dou

Ju Dou (China, 1990): 89 min: Regisseurs Zhang Yimou & Yang Fenglian

 

De knappe Ju Dou is uitgehuwelijkt aan de rijke Jinshan, eigenaar van een ververij van stoffen. De twee eerdere echtgenotes van Jinshan konden hem geen erfgenaam schenken en zijn door hem doodgeslagen. Jinshan mishandelt Ju Dou (Gong Li) ook en beschouwt haar als zijn persoonlijke slavin, alleen geschikt om voor een erfgenaam te zorgen. In het huis van Jinshan woont ook zijn neef Tianqing die Ju Dou begluurt en door haar wordt verleid. Het kind dat geboren wordt heeft Tianqing als vader, maar voor het oog van de wereld is Jinshan de vader.

"Ju Dou" is een zeer heftige film, mooi gefilmd met de vele stroken stof die geverfd worden, en laat zien hoe ondraaglijk het leven van een vrouw is die eigenlijk gewoon een slavin van haar man is. Er komen enige gewelddadigheden voor in de film, maar toch vind ik "Ju Dou" een mooie film. Fans van de films van Zhang Yimou mogen deze film niet missen.

Op IMDB krijgt "Ju Dou" van 8.800 mensen een waardering van 7,6.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Zhang Yimou: Het rode korenveld

Het rode korenveld (China, 1988): 88 min: Regisseur Zhang Yimou

 

 

Een man vertelt het verhaal van zijn grootouders. Zijn grootmoeder (Gong Li), is door haar vader verkocht aan een rijke wijnbrouwer die echter aan lepra lijdt. Grootmoeder verafschuwt het gedwongen huwelijk, maar na een paar dagen wordt de wijnbrouwer vermoord en neemt zij de leiding over van de wijnbrouwerij.

 

De film begint met een sterke scene als een stel mannen een draagstoel met daarin de aanstaande bruid vervoeren onder het zingen van luidruchtige liederen. Onderweg worden ze aangevallen door een amateur struikrover die het leven laadt. Een van de dragers neemt de bruid mee, heeft gemeenschap met haar en wordt de vader van haar kind. 

 

Het verhaal van "Het rode korenveld" speelt zich af in de jaren 30, vlak voor en tijdens de bezetting van grote delen van China door het Japanse leger. Beelden van het leven van grootmoeder bij de brouwerij en van oorlogsgeweld door de Japanners wisselen elkaar af.

In andere recensies wordt het visuele aspect van "Het rode korenveld" geroemd. Ik was juist niet zo onder de indruk van de beelden, maar misschien komt dat ook door de prachtige films van Ceylan die ik de afgelopen week heb gezien. Ook vind ik het verhaal wat rommelig, onevenwichtig en er zit naar mijn smaak te veel actie en vooral teveel oorlogsgeweld in de film. Al met al is "Het rode korenveld" geen onverdienstelijke film, maar toch ook een film die mij niet echt kan bekoren.

Op IMDB krijgt "Het rode korenveld" van 9.600 mensen een waardering van 7,3.

   

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Stoppen of doorlezen? Li Zhisui: Het privéleven van Mao

Li Zhisui: Het privéleven van Mao onthuld door zijn lijfarts (China, 1994): 662 blz: Vertaald door Jan Braks, Milko van Gool en Lisanne Theunissen (1995): Uitgeverij Balans

 

 

Op mijn lijsten van favoriete boeken staan nog een aantal boeken waar ik nog geen bespreking over heb geschreven. Één daarvan is "Het privéleven van Mao", dat geschreven is door Li Zhisui, de man die de laatste 22 jaar van het leven van Mao (1954-1976) zijn lijfarts is geweest.

Ik heb "Het privéleven van Mao" gelezen in 1995, het jaar dat het boek uitkwam. Veel kan ik mij niet meer herinneren van die lezing, wel dat Mao een seksmaniak was die dagelijks met verschillende jonge vrouwen sliep en op veel van die vrouwen een vervelende geslachtsziekte overbracht. Een aantal van die vrouwen waren er ook nog trots op dat ze die ziekte kregen als bewijs dat ze het bed hadden gedeeld met Mao. 

Iets anders is dat Mao zich nooit waste. Hij liet zich regelmatig (ook door jonge vrouwen) schoonwrijven met warme handdoeken. 

Nu heb ik het woord vooraf, de inleiding en de eerste 70 bladzijden (tot en met hoofdstuk 4) gelezen. Het boek begint met de doodstrijd van Mao en de verwoede pogingen van dokter Zhisui en zijn staf om hem in leven te houden. Mao had veel kwalen, waaronder ALS.

 

De openingszin van het boek spreekt voor zich:

Er is in de geschiedenis geen leider geweest die zo lang zo veel macht had over zo veel mensen als Mao Zedong, en die zijn land daarbij zo veel rampspoed bracht als hij. 

 

Mocht je toevallig fan zijn van Mao, dan zul je daar na het lezen van "Het privéleven van Mao" waarschijnlijk toch wel anders tegen aan kijken. Het boek geeft een ontluisterend beeld van Mao. Ik zal dit boek niet direct aan andere lezers aanraden, het is mij veel te gedetailleerd en ik denk dat een kortere biografie over Mao ook wel volstaat. Niettemin een eye-opener.

 

Ik had me voorgenomen om het boek in zijn geheel te herlezen. Na 70 bladzijden weet ik wel weer wat de teneur van dit boek is en besluit ik te stoppen met lezen.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Uit eten in Houten: Chinees & Sushi restaurant Ming Ming

Gisteren heb ik met een vriend gegeten bij restaurant Ming Ming, gelegen aan het Rond in Houten.

We kozen allebei voor de all you can eat deal voor 27,50 euro per persoon. We hadden allebei zin in sushi, dus we hebben vrijwel uitsluitend sushi besteld, in totaal 4 gangen met telkens 10 sushi per gang.

Met mijn smaak leek wat vreemds aan de hand. De eerste gang van 5 sushi smaakte werkelijk uitzonderlijk goed (9,5). Ik had ook een kop wantansoep genomen, die redelijk van smaak was (7).

De volgende 3 gangen smaakten mij veel minder dan de eerste gang, maar nog steeds goed (8). Ik vraag mij af of dat grote verschil in smaakbeleving aan mij lag, of dat de eerste gang gewoon veel beter was.

Als drank serveerden ze geen kraanwater en uit het fonteintje bij het toilet kwam niet veel water. Ik heb slechts één flesje cola gedronken, Pepsi, die ik veel minder lekker vind dan de Coca-Cola.

Als afsluiting van het diner kreeg ik 2 bolletjes frambozenijs die slecht smaakten (6).

Als je alleen voor de sushi gaat, dan ben je bij Ming Ming wel aan het juiste adres. De keus van andere gerechten bestond veelal uit gefrituurde gerechten, waar ik niet zo'n fan van ben. Als je wat meer wilt dan alleen sushi kun je beter bij bijvoorbeeld Umami eten. Umami ligt in Utrecht aan de Oude Gracht en zal voor mensen die niet in Houten wonen sowieso een logischer keus zijn.

De uren na het eten had ik geen voldaan gevoel in mijn buik zoals gewoonlijk na een geslaagde maaltijd, maar voelde ik mij een beetje draaierig. Zou het aan de maaltijd gelegen hebben, of was ik een beetje ziek?

De afgelopen nacht heb ik gelukkig nergens last van gehad en heb ik redelijk geslapen, dus met eventuele toevoegingen aan het eten zal het wel meevallen.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Uit eten in Utrecht: Chinees restaurant Bistro Lunetten 2

Voordat ik in augustus 2011 kennismaakte met het Indonesische eethuis Kolintang, kwam ik regelmatig bij Bistro Lunetten. Na augustus 2011 ben ik er nog maar sporadisch geweest, alleen op dagen dat Kolintang dicht was. Anderhalf jaar geleden is Bistro Lunetten van eigenaar veranderd. Op een dag dat Kolintang dicht was, heb ik hier weer een keertje gegeten.

Op aanraden van de serveerster bestelde ik een mixed grill schotel, met drie soorten vlees: ossenhaas, varkenshaas en kipfilet a 17 euro. Normaal gesproken komt deze schotel met een saus erover, maar omdat ik dat niet vertrouwde heb ik gevraagd of ze de saus apart konden serveren. Ik heb er een glas cola (2,60 euro) en een glas kraanwater bij gedronken.

Het vlees was goed en bevatte ook wat mee gegrilde uien (8). De nasi die erbij geleverd werd, was zoals bijna altijd bij Chinese restaurants, vrij smakeloos (6,5). Het was goed dat ik de saus apart had laten serveren. Ik proefde een theelepeltje, en de saus was werkelijk verschrikkelijk smerig (3).
Al met al was het een redelijke maaltijd voor net geen 20 euro, als ik de saus weg denk.

Nu de vraag, is het de moeite waard om hier te eten? De bistro zit meestal redelijk vol, dus er zijn mensen die vinden van wel.

Er zitten in Lunetten twee uitstekende eetgelegenheden, Kolintang en Pizz'arte. Bij beide zaken krijg je veel smakelijker eten voorgezet dan bij de Bistro.
Bij Kolintang krijg je voor slechts 12,75 euro een maaltijd die veel lekkerder, gevarieerder en gezonder is en bovendien een flink grotere portie. Je hoeft eigenlijk alleen maar de heerlijke bami van Kolintang te vergelijken met de smakeloze nasi van de Bistro en je weet genoeg.

Kortom ik zou niemand willen aanraden om bij Bistro Lunetten te gaan eten.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Uit eten in Utrecht: Authentiek Chinees restaurant Jasmijn en ik 2

Dinsdagavond heb ik met een vriendin gegeten bij Jasmijn en ik. Mijn vriendin kwam uit Eindhoven, had een drukke dag achter de rug, en daarom koos ik voor een restaurant dat op loopafstand van het station ligt. Bovendien moest het eten goed zijn en je er rustig kunnen kletsen in een ontspannen  sfeer. Aan alle drie onze voorwaarden voldeed Jasmijn en ik prima.

We hadden gereserveerd voor 18.30 uur, maar we waren er al rond 18.00 uur, zodat we op ons gemak konden eten. Op mijn voorstel bestelden we een banket, bestaande uit een kop milde soep met kokosroom (10), een tussengerecht met iets van twee kleine gevulde pannenkoekjes en een hoofdgerecht bestaande uit 3 gerechten en 2 kommetjes witte rijst en een toetje..

We hadden voor het hoofdgerecht een schaal met een soort van kipgerecht met een pindasaus (9), een schaal met een Chinese bladgroente met sesamzaad (9) en een schaal met gamba's (9).

Als toetje kozen we twee verschillende toetjes, een met een chocolade taartje met koffie-ijs (9,5) en een met pannacotta (9). Vervolgens deelden we de toetjes en namen we elk van allebei de helft.

Het eten was erg lekker, zoals ik dat gewend ben van dit restaurant. Zelf heb ik hier al een keer of tien gegeten en behoort Jasmijn en ik tot mijn favoriete restaurants in Utrecht. Voor mijn vriendin was het de eerste keer, maar ook zij was erg enthousiast over zowel het eten als de sfeer. Ik had een geluksdag, mijn vriendin betaalde het eten voor ons.

Als drank had mijn vriendin een flesje Spa rood, en ik een glas vers geperst sinaasappelsap (10) en een kan gratis kraanwater, zoals dat bij de betere restaurants hoort.

Jasmijn en ik is een zeer geschikt restaurant om zomaar een keer erg lekker te eten, maar het is ook uitermate geschikt voor een romantisch dineetje, of zoals wij deden om onder het eten uitgebreid bij te kletsen. Jasmijn en ik is ook zeer geschikt voor vegetariërs.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

32: Raise the red lantern

Raise the red lantern:  (China, 1991): 124 minuten:Regisseur Zhang Yimou

Zhang Yimou is ongetwijfeld een van 's werelds belangrijkste regisseurs van de laatste 30 jaar.

Ik heb heel wat films van hem gezien: Het rode korenveld, Judou, Het leven van Qui Ju, Shanghai triad, Happy times, Hero, The road home, House of the flying daggers en The curse of the golden flower. Maar ik vind Raise the red lantern zonder meer zijn beste film.

Het gegeven is eenvoudig: de arme Songlian (gespeeld door de prachtige Gong Li) moet voor haar levensonderhoud trouwen. Ze besluit dan om concubine te worden van een rijk man, het lot van een vrouw is immers om zich op te offeren. Ze wordt de vierde vrouw van de meester, die we nooit te zien krijgen. Ze komt te wonen in een enorm gebouw waarin ieder van de vier vrouwen een eigen woongedeelte heeft. Iedere keer als de meester bij een van zijn vrouwen blijft slapen worden de rode lantaarns aangestoken bij het desbetreffende gedeelte van het gebouw..

De film gaat over de relaties tussen Songlian en de meester en tussen de vier vrouwen onderling.
De film is vrij traag, het verhaal is prachtig gefilmd met veel close-ups van de vierde vrouw en het spel is fantastisch. Dit is een film die iedere serieuze filmliefhebber zou moeten zien.

Op IMDB krijgt "Raise the red lantern" van ruim 24.000 mensen een waardering van 8,2.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.