vrijdag 27 november 2020

Twee zeer vervelende incidenten

Ik heb de afgelopen dagen twee zeer vervelende incidenten gehad.
 
Afgelopen woensdag was het schitterend weer. Vanwege de Corona was ik al een hele tijd niet naar het centrum van Utrecht gelopen. Nu met het mooie weer wilde ik weer eens wat rondneuzen bij Hinderickx en Winderickx, bij Aleph en wat kletsen met Rob en Manon van Vers.

Ik had de nieuwsberichten over de Corona niet bijgehouden dus ik wist niet dat ik niet gebruik kon maken van de toiletten bij cafés en restaurants. Ik kwam bij Vers en moest hoognodig plassen en vroeg aan Rob of ik gebruik mocht maken van het toilet. Dat mocht niet "regels zijn regels" en die zijn van overheidswege vastgesteld. Zijn er niet twee generaties terug een heleboel mensen vermoord dankzij brave mensen die zich aan de regeltjes hielden? Het is natuurlijk een vergelijking die mank gaat, maar ik moest er toch even aan denken. 

Ik maakte aanstalten om dan maar op straat (de Oude Gracht) te gaan plassen, maar Rob wist me daar van te weerhouden en godzijdank mocht ik bij Hinderickx en Winderickx wel gebruik maken van het toilet en even later weer bij het Louis Hartlooper Complex. Het liep dus met een sisser af, maar ik was woest op  Rob.

Nu ben ik niet meer boos op Rob want vandaag had ik een nog veel vervelender incident. Ik was met een vriendin aan het wandelen langs de Kromme Rijn en moest ineens hoognodig poepen. Ik liep naar de Veldkeuken en zei dat ik een probleem had, ik moest hoognodig poepen. Ook nu mocht ik geen gebruik maken van het toilet. Ik deed het bijna in mijn broek en zag geen andere oplossing dan langs een rij wachtende mensen naar het terras te lopen en daar in een hoekje mijn behoefte te doen en vervolgens de troep zoveel mogelijk op te ruimen. Beschamend, maar ik zag geen andere mogelijkheid.
 

maandag 23 november 2020

Dvd: Akira Kurosawa: The Idiot

The Idiot (Japan, 1951): 166 min: Zwart-wit: Regisseur Akira Kurosawa
 
Hakuchi Poster
 
"The Idiot" is een filmbewerking door Akira Kurosawa van het boek van Dostojewski. Evenals in het boek van Dostojewski, dat ik lang geleden heb gelezen, komen er in de film allemaal mensen voor die psychisch onevenwichtig zijn.
 
De titelrol in "The Idiot" wordt gespeeld door een mij onbekende acteur. Andere belangrijke rollen zijn er voor Toshiro Mifune, die in veel van de films van Kurosawa de hoofdrol heeft en Setsuko Hara die veel rollen heeft gespeeld in de films van Yasujiro Ozu. 

In de film is sprake van een courtisane (Setsuko Hara) die op 14-jarige leeftijd door een rijke man is gekocht. Deze wil nu van haar af en de idioot en een vriend van hem willen haar allebei als vrouw. De idioot wordt zo genoemd omdat hij in alle mensen alleen maar de goede eigenschappen ziet en geen oog heeft voor de slechte eigenschappen van de mensen. Dit is natuurlijk lofwaardig, maar de andere mensen nemen een loopje met hem.

Ik vind "The Idiot" een aardige film om te kijken met zoals altijd bij Kurosawa mooi camerawerk, maar de film is wel erg aan de lange kant. Ik moet eerlijk zeggen dat het maken van een romantische film niet het sterkste punt van Kurosawa is.

Op IMDB krijgt "The Idiot" van ruim 4.400 mensen een waardering van 7,3.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zaterdag 14 november 2020

Konstantin Paustovski: De gouden roos

Konstantin Paustovski: De gouden roos (Rusland, ): 290 blz: Vertaald door Wim Hartog (1987): Uitgeverij de Arbeiderspers, serie Privé-domein (Nr. 137)
 
De gouden roos 
 
Ik heb het lezen van de 6-delige serie memoires van Konstantin Paustovskij na 4 delen onderbroken om eerst "Goudzand" en vervolgens "De gouden roos" te lezen. "De gouden roos" is een boek met literaire herinneringen dat evenals de memoires in de serie Privé-domein is verschenen. Het geeft een mooie aanvulling op de memoires.
 
Konstantin Paustovskij schrijft in het voorwoord bij dit boek: "Dit boek is geen theoretisch onderzoek en ook geen handleiding. Het zijn gewoon notities over mijn opvatting van het schrijverschap en hoe ik dit ervaren heb." Paustovskij schrijft in dit boek over zijn eigen manier van schrijven, maar ook over collega-schrijvers als Tsjechov, Alexander Blok en Ivan Boenin.
 
Citaten:
- Tijdens de kinderjaren en de jeugd doet de wereld zich in een andere hoedanigheid aan ons voor dan op rijpere leeftijd. In de kinderjaren is de zon warmer, het gras dichter, de regen overvloediger, de lucht helderder en alle mensen zijn ontzettend interessant.
 
- Diderot heeft terecht gezegd dat kunst eigenlijk is het ongewone in het gewone en het gewone in het ongewone te kunnen vinden.
 
- Met deze periode is voor mij de eerste verliefdheid verbonden, die wonderbaarlijke toestand waarin bijna alle meisjes mooi lijken. Alles wat in het voorbijgaan ook maar vluchtig aan meisjesachtigheid herinnerde, op straat, in een park, in de tram, - een schuchtere maar opmerkzame blik, de geur van haren, de glans van blinkende tanden tussen halfgeopende lippen, door een windvlaag ontblote knietjes, de aanraking van koele vingers -, alles was er een voorbode van dat vroeg of laat de liefde ook op mijn weg zou komen. Ik wist dat gewoon zeker. Ik wilde erin geloven en ik geloofde erin.
 
- Zodra er in een pas begonnen verhaal mensen verschijnen en zodra deze mensen volgens de wil van de schrijver tot leven komen, beginnen zij meteen tegendraads te worden en binden de strijd met hem aan. Het verhaal begint zich volgens een eigen innerlijke logica te ontwikkelen waartoe de schrijver natuurlijk de aanzet heeft gegeven. De personages handelen in overeenstemming met hun eigen aard ondanks het feit dat de schrijver hun schepper is. 
 Als de schrijver zijn helden echter dwingt tegen hun innerlijke logica in te handelen, als hij hen met geweld binnen de oorspronkelijke opzet wil houden, dan beginnen zij te verstarren en worden wandelende skeletten.
 
- Vaak stellen lezers aan schrijvers de vraag hoe zij het materiaal voor hun boeken verzamelen en of dat lang duurt. En meestal is men hoogst verbaasd te horen dat er van opzettelijk materiaal verzamelen geen sprake is en ook niet kan zijn.
 
- Het levensmateriaal - alles wat Dostojevski "de details van het dagelijks leven" noemde - wordt niet bestudeerd. De schrijver leeft gewoon, om het zo maar eens uit te drukken, "in" dit materiaal. Hij leeft, lijdt, denkt, verheugt zich, neemt aan grote en kleine gebeurtenissen deel en natuurlijk laat het leven in zijn gedachten en in zijn hart iedere dag weer sporen en kerven achter.
 
- Ik ben ervan overtuigd dat, wil men de Russische taal volledig beheersen en het gevoel voor deze taal niet verliezen, men voortdurend om moet gaan met gewone Russische mensen maar ook contact moet hebben met beemden en bossen, met wateren, oude wilgen, met het getsjilp van de vogels en met ieder bloempje dat onder een struikhazelaar vandaan gluurt.
 
- Ik heb een paar veerlieden en pontbaasjes gekend. Daar kun je nog eens Russisch van leren!
 Zo'n overzetveer is net een luidruchtige dorpskermis. Het valt te vergelijken met een volksoploop en een dorpscafé. Het is de meest ideale plek om een praatje aan te knopen. Vrouwen schelden er zogenaamd hun man uit omdat hij te lui is om de staalkabel te helpen inhalen en zij dat moeten doen, ruige, met hun lot tevreden paardjes trekken plukken hooi van de wagen naast hen en kauwen dat haastig op, ondertussen met een schuine blik kijkend naar de vrachtwagen waar biggetjes in zakken spartelen en doodskreten slaken. Eigenhandig gedraaide sigaretten van zelfgeteelde gifgroene tabak zitten er in knuisten gekneld tot de vingers bijna schroeien.
 
- Bij proza kan één onbegrijpelijk woord voor de lezer de meest voorbeeldige opbouw verstoren. Het hoeft geen betoog dat de literatuur slechts bestaat bij de gratie van de begrijpelijkheid. Aan literatuur die onbegrijpelijk, duister of opzettelijk cryptisch is, heeft alleen de auteur wat en hebben de mensen niets.
... Tolstoj heeft deze gedachte kort en helder uitgedrukt: "Eenvoud is de absolute voorwaarde voor het mooie."
 
- Het is fijn om te schrijven wanneer er iets interessants in het verschiet ligt, iets waarop men zich verheugt, waar men van houdt, al is het maar zo'n kleinigheid als gaan vissen onder de zwarte wilgen ergens aan de oever van een verafgelegen oude rivierarm.
 
- Een goedgekozen detail wekt bij de lezer een intuïtieve en getrouwe voorstelling op van het geheel, of het nu om een persoon en diens gemoedstoestand gaat of om een losse gebeurtenis of om uiteindelijk een heel tijdperk.
 
- Een boek moet naar mijn mening, wat de kenmerken van het onderwerp ook mogen zijn, toch altijd de individualiteit van een schrijver uitstralen, met alle kenmerken van zijn stijl, taal en perceptie van de werkelijkheid.
 
- Olesja had iets Beethovenachtigs, iets dreigends, machtigs, zelfs in zijn stem. Zijn scherpe ogen zagen veel prachtige en troostende dingen. Hij schreef er kort en exact over, heel goed op de hoogte van de wet dat twee woorden ongehoord krachtig kunnen zijn en vier woorden al vier keer zo zwak.
 
- Wil je iets beschouwen, dan is het niet voldoende naar alle kanten om je heen te kijken. Je moet leren zien.
... "Wat een onzin. Een goed oog kan men zich eigen maken. U moet niet lui zijn maar aan uw gezichtsvermogen werken. Gaat u nu eens een tijdje gericht kijken. Probeert u nu eens een of twee maanden lang bij alles wat u ziet ervan uit te gaan dat u gedwongen bent het in kleur te schilderen. Kijkt u eens op die manier naar de mensen in de tram, in de bus, overal. Al na een dag of twee, drie zult u merken dat u nu tienmaal meer op de gezichten van de mensen ziet dan daarvoor. En na twee maanden gaat deze manier van kijken u vanzelf af."
 
- Het schoot mij op dat moment volledig verkeerd dat ik als zovele anderen het mijzelf nooit gegund had de ingevingen van mijn hart te volgen, zogenaamd omdat bepaalde zaken beslist geen uitstel duldden.
 
- Echt proza heeft altijd zijn eigen ritme. Dit ritme vereist vooral een dusdanige woordvolgorde dat de lezer de zin zonder moeite en in énen op kan nemen. 
 
  

Inmiddels ben ik al weer begonnen in deel 5 van de memoires van Paustovskij: "De sprong naar het zuiden".

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

zondag 8 november 2020

Recept: Basisrecept voor risotto volgens Jamie Oliver

 

Toelichting van Jamie Oliver: Ik denk dat dit het beste basisrecept voor risotto is dat je ooit zult tegenkomen, je zult zien dat het heel makkelijk is. Ik verzeker je dat je, als je eenmaal de slag te pakken hebt, het heel vaak zult maken en je nooit teleurgesteld zult worden.

Ingrediënten (voor 6 personen):
Ruim 1 liter bouillon
Olijfolie
2 uien, fijngehakt
2 teentjes knoflook fijngehakt
½ stengel selderij fijngehakt
400 gram risottorijst
2 wijnglazen droge witte Vermout of droge witte wijn
Maldon zeezout en zwarte peper uit de molen
75 gram boter
125 gram versgemalen Parmezaanse kaas

Bereiding: 
- Verhit de bouillon. Verhit in een andere pan de olijfolie, doe de uien, knoflook en selderij erbij en bak dit ongeveer 4 minuten op laag vuur. Wanneer de groente zacht is mag de rijst erbij en moet je het gas hoog zetten.
- De rijst begint nu te bakken, dus blijf roeren. Na een minuut worden de korrels enigszins doorzichtig. Doe de Vermout of de wijn erdoor en blijf roeren, het ruikt nu al fantastisch. De scherpe alcohol verdampt uit de wijn waardoor alleen de heerlijke smaak in de rijst overblijft.
- Als de wijn eenmaal in de rijst getrokken is, doe je er de eerste schep hete bouillon bij. Zet het vuur lager, zodat de rijst nog wel doorpruttelt, maar aan de buitenkant niet te snel gaar wordt. Ga door met er scheppen bouillon bij te doen en blijf de romige massa rijst voortdurend roeren. Geef elke schep bouillon de tijd om in de rijst te trekken voordat je de volgende erbij doet. Dit neemt ongeveer 15 minuten in beslag. Proef de rijst: is hij gaar?
- Zet de pan van het vuur en roer de boter en de Parmezaanse kaas door de risotto. Leg een deksel op de pan en laat de risotto 2-3 minuten staan. Dit is de belangrijkste fase in de bereiding van risotto, omdat dit het moment is waarop het gerecht de buitengewone, modderachtige romigheid krijgt die het moet hebben. Laat de risotto niet langer staan en ga direct eten, anders verliest hij zijn perfecte structuur.
 
Dit recept kreeg ik toegezonden door mijn broer. Mijn broer kan fantastisch koken en maakt dit gerecht zeer regelmatig klaar. Ik heb het inmiddels 3 keer klaargemaakt en vind het ook heerlijk. Waarschijnlijk smaakt het gerecht het beste als je precies het recept van Jamie Oliver volgt. De halve stengel selderij (volgens mijn broer bleekselderij) is mij niet helemaal duidelijk, bedoelt Jamie daar echt maar een half stengeltje mee of toch een halve bos, wat mij een beter passende hoeveelheid lijkt. Ik heb het op een halve bos gehouden. 

Ik geef aan het gerecht een eigen touch. Voor de bouillon gebruik ik heel simpel heet water en een beetje bouillonpoeder. De risottorijst vervang ik door gewone basmatirijst. De Parmezaanse kaas vervang ik door een gelijke hoeveelheid oude Goudse kaas en de knoflook laat ik gewoon weg. Ook na deze aanpassingen is het een heerlijk gerecht. 

De hoeveelheid rijst die Jamie suggereert (400 gram voor 6 personen) lijkt mij geschikt als de risotto slechts een bijgerecht is. Als je de risotto klaarmaakt in plaats van de traditionele aardappelen met  groente en een stuk vlees en je hebt grote eters te gast, dan zou ik toch zeker 125 gram rijst per persoon rekenen.

Eet smakelijk! 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

vrijdag 6 november 2020

Gehoord van een vriend

Iedereen kent het verhaal van Flappie, het konijn van Youp van het Hek.
 
Volgens Mark Rutte mogen we bij ons thuis maximaal 2 vrienden uitnodigen. Bij een uitvaart mogen we 30 mensen uitnodigen. 
 
Iemand stelde voor om met kerst bij hem thuis 30 vrienden uit te nodigen voor de uitvaart van Flappie.
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

zondag 1 november 2020

Een aparte gewoonte

Als ik een cd in mijn cd-speler stop en ik vind het een mooie cd, dan draai ik deze cd daarna vaak 20 tot 30 keer achter elkaar. 
 
Ik heb 2 cd-spelers, een in mijn woonkamer en eentje in mijn slaapkamer. Ik doe dit vooral met de cd-speler in mijn slaapkamer. Bij de cd-speler in mijn woonkamer vervang ik de cd vaak al na 5 tot 10 keer. 

Zijn er meer mensen die dezelfde cd zo vaak achter elkaar afspelen?

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.