Posts tonen met het label Gesprekken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Gesprekken. Alle posts tonen

zaterdag 17 september 2022

Onno Blom: De conversationalist

Onno Blom: De conversationalist: Insulaire gesprekken met gentleman en ex-uitgever Theo Sontrop (Nederland, 2014): 69 blz: Uitgeverij de Arbeiderspers, serie Privé-domein
 

 
"De conversationalist" is het verslag van een aantal gesprekken die Onno Blom heeft gevoerd met Theo Sontrop, die uitgever was bij de Arbeiderspers en voor een groot deel verantwoordelijk voor de beroemde serie Privé-domein.
 
"De conversationalist" is een bescheiden boekje, dat ik op mijn gemak binnen een uur uitlas. Dat alleen al is ook wel eens lekker. Door zijn bescheiden omvang maakt het misschien niet zo veel indruk, maar ook in dit boek is Onno Blom, die de biograaf van Jan Wolkers is, erg onderhoudend. Geen verplichte kost, maar zeker een prettig tussendoortje.
 
Citaten:
Oscar Wilde:
- Ultimately the bond of all companionship is conversation.
 
- Poëzie? Een mussenveertje
in de Grand Canyon
laten vallen en dan op
de echo wachten.
 
- Biesheuvel liet de brief lang liggen voor hij durfde te antwoorden. Hij had ook eigenlijk willen debuteren bij Van Oorschot, vanwege het feit dat zijn held Karel van het Reve er werd uitgegeven, alsmede de door hem diep bewonderde Russische Bibliotheek. Maar Van Oorschot vond de verhalen van Biesheuvel, "het achterneefje van Tsjechov", die Karel van het Reve hem op een presenteerblaadje was komen brengen, "een gereformeerd rommeltje".

- Anja, mijn ex-genootje - ik heb copyright op dat woord - ...

- "De Arbeiderspest", zoals Sontrop De Arbeiderspers noemt én al noemde toen hij er nog werkte, was toen hij daar aantrad "een uitgeverijtje van niks".

- Bijzondere aandacht werd er besteed aan de uitvoering van de fameuze Privé-domeinreeks. In 1965 was de reeks bedacht door Johan Veeninga, de toenmalige, jong gestorven adjunct-directeur van De Arbeiderspers. De naam van de reeks was afgeleid van de Franse uitgever van het Journal particulier van Paul Léautaud, waarvan men delen wilde laten vertalen. Editions du Cap in Monte Carlo noemde zich "Domaine Privé". "Veeninga vond dat er een markt was voor een serie met een "sleutelgatkarakter" en dat die serie een chic jasje moest krijgen"

- Wat pas echt dom is, is pulp uitgeven en er níét mee verdienen.

- De basis van het uitgeven, volgens Sontrop, is de combinatie van de aanwinst van jong, hoogstaand talent, en de zorg voor de backlist.

- Het kan zelfs zo zijn dat de zeperds ineens wél gaan lopen - dat gebeurde bij mij destijds bij Brouwers en het overkwam De Bezige Bij onlangs met de Verzamelde Rommel van Jan Siebelink. Na Knielen op een bed violen gingen ook alle oude, onverkoopbare Siebeltjes ineens lopen. Het is een godswonder.

- "Ik ben een volkomen vreemde studeerkamergek," vertelde hij eens aan Ischa Meijer, "die op een bepaald moment - omdat hij het liefste vers brood at van de beste kwaliteit met smakelijke verse kaas - een vaste werkkring heeft gekozen en die, nu hij eenmaal toch werkt, probeert dat zo goed mogelijk te doen."

- Als Carmiggelt niet op tijd zijn verzameling columns inleverde, dan had ik een gat in mijn begroting van tweeënhalve ton, want de oplage van die bundels was vijftigduizend exemplaren.

   
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

donderdag 21 augustus 2014

Johann Peter Eckermann: Gesprekken met Goethe


Gesprekken Met GoetheIk heb van Goethe niet zo veel gelezen. Alleen "Het lijden van de jonge Werther ***" heb ik uitgelezen. Verder ben ik begonnen in "Ïtaliaanse reis", "Verdichting en waarheid" en "Faust" die ik alledrie heb weggelegd na een blz of 100. Kortom ik ben geen fan van Goethe.

Boudewijn Büch was duidelijk wel een fan van Goethe en hij schrijft in zijn informatieve en goed geschreven nawoord van "Gesprekken met Goethe" dat hij altijd een exemplaar van dit boek op zak had.

Eckermann maakte op 27 jarige leeftijd kennis met Goethe. Ze werden vrienden. Eckermann hielp Goethe bij de redactie van zijn geschriften en hing als het ware aan de lippen van zijn idool.

In "Gesprekken met Goethe" staan tal van gesprekken opgetekend die Eckermann met Goethe voerde: over gedichten, toneel, politiek enzovoort. Ik vind dit boek een van de meest onderhoudende deeltjes die ik tot nu toe in de serie privé-domein heb gelezen.