Ara Güler: Ara Güler's Istanbul

Ara Güler: Ara Güler's Istanbul (Turkije, 2009): 179 blz: Uitgeverij Thames & Hudson

 

 

Van alle steden waar ik geweest ben, heeft Istanboel veruit de meeste indruk gemaakt. Dat ligt natuurlijk aan de stad zelf, een zeer dicht bevolkte wereldstad met enerzijds prachtige gebouwen (moskeeën!) en anderzijds schokkende armoede met uitgestrekte krottenwijken. Maar het ligt er ook aan dat Istanboel, in juli 1988, het eindpunt van mijn fietstocht naar Turkije was toen ik nog weinig van de wereld had gezien. 

Ara Güler heeft vanaf het einde van de jaren 40 tot aan de jaren 80 zeer veel foto's gemaakt in Istanboel. Alle foto's in dit boek zijn in zwart-wit. Ik herken de sfeer die uit de foto's spreekt van mijn eigen bezoeken aan de stad. 

Er staan veel prachtige foto's in dit boek. Ik heb eerder een later boek over Ara Güler besproken "A Play of Light and Shadow", maar de foto's uit dit boek over Istanboel vind ik beduidend sterker en bovendien is dit boek mooier uitgegeven. 

Voor een aantal foto's van Ara Güler over Istanboel (niet allemaal uit dit boek), klik hier.

 

     

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Ara Güler: A Play of Light and Shadow

Ara Güler: A Play of Light and Shadow (Turkije, 2023): 208 blz: Uitgeverij Hannibal

 

 

Het boek "A Play of Light and Shadow" is uitgegeven ter gelegenheid van de gelijknamige overzichtstentoonstelling van het werk van Ara Güler in het Foam in Amsterdam van 23 juni tot 8 november 2023. 

Ara Güler (1928-2018) was een Turkse fotograaf die bekend is geworden door zijn foto's over het dagelijks leven in Turkije en van het Turkse culturele erfgoed. Hij fotografeerde vooral in Istanboel, maar hij heeft ook door heel Turkije rondgereisd om de Turkse cultuur vast te leggen. Güler fotografeerde zowel in kleur als zwart-wit, maar veruit de meeste foto's in dit boek zijn zwart-wit.

Totdat ik "A Play of Light and Shadow" tegenkwam bij een vriend, had ik nog nooit van Ara Güler gehoord. Het is een mooi uitgegeven boek met mooie, niet zo spectaculaire foto's. Voor mij is dit boek vooral interessant omdat ik zelf 3 keer in Turkije ben geweest.

Voor een aantal foto's uit "A Play of Light and Shadow", klik hier.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Nuri Bilge Ceylan: The Wild Pear Tree

The Wild Pear Tree (Turkije, 2018): 181 min: Regisseur Nuri Bilge Ceylan

 

 

In "The Wild Pear Tree" maken we kennis met Sinan, een jongeman, en zijn familie, vader, moeder, zus en grootvader. Sinan heeft gestudeerd voor onderwijzer en een boek geschreven dat hij graag wil publiceren. Uiteindelijk lukt hem dat, maar wel op eigen kosten.

 

In de film krijgen we stukjes uit het leven van Sinan te zien. Hij reist van Çanakkale waar hij gestudeerd heeft, het binnenland in. We zien hem met zijn familie, er is een prachtige scene met een schoolvriendin en hij discussieert over het geloof. De film is erg traag, waar ik van houd, en zoals altijd bij Ceylan is het camerawerk prachtig. De film bevat ook heel veel dialogen, waarbij steeds langs elkaar heen wordt gepraat en niemand zegt wat hij denkt. Ik vind "The Wild Pear Tree" een geweldige film, zijn mooiste tot dusver.

 

Op IMDB krijgt "The Wild Pear Tree" van 26.000 mensen een waardering van 8,0.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Nuri Bilge Ceylan: Winter Sleep

Winter Sleep (Turkije, 2014): 189 min: Regisseur Nuri Bilge Ceylan

 

 

Ik had "Winter Sleep" van de Turkse regisseur Nuri Bilge Ceylan nog niet eerder gezien. Centraal in Turkije, ten zuidoosten van de hoofdstad Ankara, ligt Cappadocië, een prachtig landschap met bijzonder mooi geërodeerde heuvels. Ik ben er op vakantie meerdere malen geweest. "Winter Sleep" speelt zich af in Cappadocië, aan de beelden te zien vermoed ik in Göreme, de bekendste toeristenplaats in het gebied.

In een hotel dat uitgehouwen is in een rots, wonen de rijke, oudere eigenaar Aydin, zijn veel jongere vrouw Nihal en zijn zus Necla. We zien af en toe een toerist voorbijkomen, maar het grootste deel van "Winter Sleep" wordt ingenomen door de gesprekken tussen Aydin en zijn vrouw. Ze hebben een huwelijk dat duidelijk niet erg gelukkig is, maar beiden kunnen eigenlijk niet zonder elkaar.

"Winter Sleep" is een zeer onderhoudend relatiedrama met veel (goede!) dialogen, een duidelijke onderhuidse spanning en zoals altijd bij Ceylan ook met prachtige beelden van het uitgestrekte Turkse landschap. Opnieuw een film om van te smullen. Voor mij is "Winter Sleep" samen met "The Wild Pear Tree" één van de twee beste films van Ceylan. Van harte aanbevolen!

Op IMDB krijgt "Winter Sleep" van 54.000 mensen een waardering van 8,1.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Nuri Bilge Ceylan: Once Upon a Time in Anatolia

Once Upon a Time in Anatolia (Turkije, 2011): 151 min: Regisseur Nuri Bilge Ceylan

 

 

Midden in de nacht. Drie stel koplampen in een uitgestrekt landschap die zich langzaam voortbewegen in de nacht. Er is een moord gepleegd en een team van politiemannen en gendarmerie met een arts, officier van justitie en twee verdachten zijn op zoek naar de plek waar het lijk is begraven. De verdachten weten het niet precies meer.

 

Net als in "Three Monkeys" is er in "Once Upon a Time in Anatolia" sprake van een misdaad, maar er is geen enkele actie. Het gaat in deze film vooral over wat de misdaad doet met de mannen die met het onderzoek bezig zijn. In combinatie met de schitterende beelden levert dat een zeer trage maar voor mij uiterst onderhoudende film op. Echt iets voor de liefhebbers! 

Op IMDB krijgt "Once Upon a Time in Anatolia" van 48.000 mensen een waardering  van 7,8.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Nuri Bilge Ceylan: Three Monkeys

Three Monkeys (Turkije, 2008): 105 min: Regisseur Nuri Bilge Ceylan

 

 

Met een beetje goede wil zou je "Three Monkeys" als een misdaadfilm kunnen beschouwen. Alleen krijg je nauwelijks actie te zien maar wordt je vooral geconfronteerd met beelden van de vier hoofdrolspelers. Servet is een politicus die achter het stuur in slaap is gevallen en een man heeft doodgereden. Hij kan het ongeval niet goed gebruiken en vraagt aan zijn chauffeur Eyüp om in zijn plaats de gevangenisstraf te ondergaan in ruil voor een flinke som geld. Terwijl Eyüp in de gevangenis zit krijgt zijn vrouw een verhouding met zijn baas en zijn zoon heeft daar een vermoeden van.

"Three Monkeys" is opnieuw een film met prachtige beelden. Voor een misdaadfilm is het tempo erg traag, maar daar houd ik juist van. Een film naar mijn smaak, vermoedelijk ook naar die van andere liefhebbers van de films van Ceylan.

Op IMDB krijgt "Three Monkeys" van 22.000 mensen een waardering van 7,3.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Nuri Bilge Ceylan: Climates

Climates (Turkije, 2005): 98 min: Regisseur Nuri Bilge Ceylan

 

 

Ditmaal speelt de regisseur zelf de mannelijke hoofdrol in zijn eigen film. Isa is een wat oudere man (eind veertig) die getrouwd is met een duidelijk jongere vrouw, Bahar. In het begin van de film bevinden de twee zich bij een prachtige Griekse ruïne ergens aan de Middellandse Zee. Isa is kortaf tegen zijn vrouw en zij is zeer uit haar humeur. Isa kondigt het einde van hun relatie aan.

Net als de eerdere films van Ceylan is ook "Climates" prachtig in beeld gebracht met lange shots die elkaar in een rustig tempo opvolgen. Er wordt in "Climates" minder gesproken dan in zijn eerdere films, maar de gevoelens zijn duidelijk en heftig. Voor mij leuk is dat er een shot bijzit van het Isak Pasha paleis ten oosten van Dogubeyazit waar ik ooit geweest ben. "Climates" is niet mijn eerste keus uit de films van Ceylan, maar liefhebbers van zijn films zullen "Climates" zeker weten te waarderen.

 

Op IMDB krijgt "Climates" van 14.000 mensen een waardering van 7,1.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Nuri Bilge Ceylan: Uzak

Uzak (Turkije, 2002): 105 min: Regisseur Nuri Bilge Ceylan

 

 

De twee mannen die de hoofdrollen spelen in "Uzak" zagen we ook al in vergelijkbare rollen in de twee eerdere films van Ceylan die ik heb gezien en besproken, zij het onder andere namen. De fotograaf Mahmut woont en werkt in Istanbul. Hij leeft alleen, zijn ex-vrouw heeft hem verlaten na een door Mahmut gewenste abortus. Op een dag komt zijn neef Yusuf langs bij Mahmut. Yusuf ziet zijn oom als een opstapje naar een mooie baan in Istanbul, terwijl hij eigenlijk geen kwalificaties heeft.

 

De film draait om beide mannen. Het camerawerk van "Uzak" is geweldig, met prachtige beelden van Istanbul (deels met sneeuw bedekt), de Bosporus en de landschappen. "Uzak" is een film naar mijn hart, een verhaal dat in een rustig tempo wordt verteld, dat zich afspeelt in een niet westers land en met prachtige beelden.

 

Op IMDB krijgt "Uzak" van 22.000 mensen een waardering van 7,5.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Nuri Bilge Ceylan: Clouds of May

Clouds of May (Turkije, 1999): 130 min: Regisseur Nuri Bilge Ceylan

 

 

Dit is een vrijwel ongewijzigd stukje dat ik eerder in december 2018 heb geplaatst. In Istanbul woont de filmmaker Muzaffer. Hij komt een keer terug naar zijn geboortedorp, waar zijn ouders, oom en neef nog steeds wonen, om daar een film te maken. Muzaffer wil een film maken zonder professionele acteurs, maar met zijn familieleden in de hoofdrollen.

"Clouds of May" is een interessant kijkje in het leven van gewone mensen op het platteland. De familie van Muzaffer is verbaasd dat hij hen wil filmen, en niet professionals. Ze stemmen enigszins morrend toe. Enim, de vader van Muzaffer, is bezig met een rechtszaak vanwege een stuk land waarvan hij de bomen moet kappen, wat hij niet wil. Zijn moeder heeft allerlei gezondheidsproblemen. De film verloopt in een zeer rustig tempo, is aangenaam om naar te kijken en laat zien hoe het leven op het Turkse platteland eruitziet.

Wat betreft onderwerp en manier van aanpak, lijkt "Clouds of May" veel op "The wind will carry us" van de Iraanse regisseur Abbas Kiarostami, die ik eerder besproken heb. Toevallig is die film ook uit 1999.

Op IMDB krijgt "Clouds of May" van ruim 6.400 mensen een waardering van 7,4.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Nuri Bilge Ceylan: Kasaba

Kasaba (Turkije, 1997): 83 min: Zwart-wit: Regisseur Nuri Bilge Ceylan

 

 

"Kasaba" (Engelse titel "Small Town") geeft wat de titel belooft, in de film krijgt men het leven in een klein dorpje te zien. Kinderen gaan naar school, er is een kermis in het dorp en een familie zit te kletsen rond een vuurtje in een bos. 

 

Er gebeurt vrijwel niets in "Kasaba", de film heeft een aangenaam rustig tempo en de zwart-wit beelden zijn prachtig om naar te kijken. Een film die ik nog wel vaker wil zien. Voor de liefhebbers van rustige films met mooie beelden.

 

Op IMDB krijgt "Kasaba" van 6.200 mensen een waardering van 7,0.

 

          

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

49: Yusuf-trilogie

Yusuf-trilogie (Turkije, 2007-2010): 293 minuten: Regisseur Semih Kaplanoglu

Egg (Turkije, 2007): 93 minuten: Regisseur Semih Kaplanoglu

Egg is het eerste deel van de Yusuf-trilogie van de Turkse regisseur Kaplanoglu.

Yusuf, een dichter die al een tijdje niets gepubliceerd heeft wordt voor de begrafenis van zijn moeder naar het dorp waar hij is opgegroeid geroepen.

Daar ontvangt Ayla hem, de kleindochter van een oom. De moeder van Yusuf heeft beloofd om een ram te offeren en Ayla vraagt Yusuf om dat te doen.

In de film gebeurt niet veel, er wordt een maaltijd geconsumeerd, Yusuf gaat naar het badhuis, ze rijden wat rond in de auto en de ram wordt geslacht.

Het rustige tempo van de film en de mooie beelden maken de film zeer aangenaam om naar te kijken ook al is er zo goed als geen dialoog en ontbreekt begeleidende muziek. Voor wie hier van houdt!

Op IMDB krijgt "Egg" van een kleine 4.400 mensen een waardering van slechts 6,6.

  

Nadat ik "Egg" bekeken had, ben ik doorgegaan met de volgende 2 delen van de Yusuf-trilogie: "Milk" en "Honey" .

In "Milk" (2008) is Yusuf ongeveer 18 jaar oud en een aankomend dichter die net zijn eerste gedichten in een tijdschrift heeft gepubliceerd. Met een motor met zijspan brengt hij melk rond in de omgeving. Evenals in "Egg" gebeurt er niet veel in de film, wel opnieuw een prachtig beeld van het leven in een Turks dorp.

 

Op IMDB krijgt "Milk" van 2.600 mensen een waardering van 6,7.






"Honey" (2010) is het laatste deel van de trilogie. Hierin is Yusuf een zesjarig jongetje dat bij zijn ouders woont. Zijn vader verzamelt honing in het bos en krijgt een ongeluk. Het jongetje dat Yusuf speelt doet dat geweldig, zelden heb ik zo'n mooie rol gespeeld door een klein kind gezien.

 

Op IMDB krijgt "Honey" van 6.200 mensen een waardering van 7,2.







Bij de dvd's van de Yusuf-trilogie zit een making of van 90 minuten. In deze documentaire krijg je een eersteklas college over de filmkunst, hoe deze film tot stand is gekomen. Deze documentaire moet je beslist zien als je enigszins geïnteresseerd bent in het proces van een film maken!
Je moet je door de lage waarderingen op IMDB beslist niet laten weerhouden om deze films (en dan met name "Honey") te bekijken. Als je net als ik van dit soort trage films houdt, dan valt er bijzonder veel van te genieten. Films voor de echte liefhebbers dus.


   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Halid Ziya Usakligil: Verboden liefde

Halid Ziya Usakligil: Verboden liefde (Turkije, 1900): 447 blz: Vertaald door Hanneke van der Heijden en Margreet Dorleijn (2008): Uitgeverij Athenaeum-Polak & van Gennep

De familie Melih, bestaande uit moeder Firdeus van 45 jaar en haar twee dochters Peyter en Bihter en een kleindochter woont in Istanbul en maakt regelmatig uitstapjes in de omgeving. Peyter is getrouwd uit liefde met een niet zo bijzondere man en is gelukkig met haar gezinsleven. 

Dan wordt de jongste dochter Bihter door een rijk man, de heer Adnan te huwelijk gevraagd. Bihter droomt van een groots leven in een mooi huis met juwelen omhangen en de heer Adnan is rijk en lijkt haar dat te kunnen bieden dus stemt ze toe, ondanks haar leeftijd van 22 jaar en die van de heer Adnan van bijna 50 jaar. Zoals te verwachten valt loopt dit huwelijk niet goed en krijgt Bihter een overspelige relatie met Behlul, een neef van de heer Adnan van haar eigen leeftijd.

Op de flaptekst van "Verboden liefde" schrijft de Turkse schrijver Orhan Pamuk, dat "Verboden liefde" voor de Turken is wat "Madame Bovary" is voor de Fransen, "Effi Briest" voor de Duitsers en "Anna Karenina" voor de Russen. Ik heb "Effi Briest" niet gelezen, maar in de vergelijking met de andere 2 romans kan ik me wel vinden. Alledrie de romans gaan over een vrouw die ongelukkig is in haar huwelijk, overspel pleegt en het loopt uiteindelijk slecht af. Ze zijn ook alledrie een tikkeltje te sentimenteel voor mijn smaak.

Toch valt er aan "Verboden liefde" veel te genieten. Het Nederlands van de vertaalsters is werkelijk schitterend, een van de mooiste vertalingen die ik ooit heb gelezen. Helaas is het verhaal inhoudelijk wat minder zodat het boek van mij toch maar 4 sterren krijgt. Usakligil was een voor mij totaal onbekende schrijver, maar dit boek is beslist een aanrader voor iemand die van mooi geschreven Nederlands houdt!  

 

Orhan Pamuk: Sneeuw

Orhan Pamuk: Sneeuw (Turkije, 2002): 471 blz: Vertaald door Margreet Dorleijn & Hanneke van der Heijden (2003): Uitgeverij de Arbeiderspers

Ka, een Turkse dichter komt na een ballingschap in Duitsland terug naar Turkije. Een Turkse krant heeft hem gevraagd verslag te doen van lokale verkiezingen en een onderzoek te doen naar een aantal zelfmoorden onder jonge vrouwen.

Ka vestigt zich in een hotel in Kars dat gerund wordt door een man met zijn twee dochters. Ka wordt verliefd op Ipek, de oudste dochter die hij nog van vroeger kende. Tijdens een toneeluitvoering wordt een coup gepleegd en vallen een aantal doden. Gedurende zijn tijd in Kars krijgt Ka de inspiratie voor een aantal gedichten.

"Sneeuw" is een politiek georiënteerde roman. Onderwerpen die aan bod komen zijn de strijd tussen de Kemalisten, de Islamisten en de Koerden, de verhouding tussen Turkije en Europa en de vraag of vrouwen wel of geen hoofddoekjes moeten dragen.

De roman is onderhoudend maar een beetje langdradig. Het is de tweede roman die ik van Pamuk heb gelezen en hier zal ik het naar alle waarschijnlijkheid bij laten.