Jürgen Müller (red): 100 Movies of the 2010s

Jürgen Müller (red): 100 Movies of the 2010s (Verenigde Staten, 2022): 880 blz: Uitgeverij Taschen

 

 

Zelden heb ik zo naar een boek uitgekeken als naar het nieuwe deel in de prachtige reeks filmboeken van Taschen. Mijn bespreking van de overige 9 delen volgden een vast patroon dat ik ook bij deze bespreking weer zal navolgen. Eerst vertel ik uit welke landen de besproken films komen, vervolgens welke van de besproken films ik gezien heb en daarna welke films ik graag besproken had gezien.

 

"100 Movies of the 2010s" is het eerste deel dat is uitgegeven als een hardcover met stofomslag. Het boek is met 40 euro nieuw 10 euro duurder dan de overige delen destijds waren, maar die meerprijs heb ik er graag voor over. Een gebonden hardcover verslijt nu eenmaal veel minder snel en dat is erg prettig bij een boek dat ik nog wel vaker zal inkijken.

 

Zoals in alle boeken van de serie, worden ook in dit deel voornamelijk films uit de Verenigde Staten besproken. Er staan maar liefst 64 films uit de Verenigde Staten of films die mede geproduceerd zijn in de Verenigde Staten. Daarnaast was er dus nog ruimte voor 36 films uit andere landen. Er staan in het boek 6 films uit Frankrijk, 4 films uit China, 3 films uit Denemarken en Groot Brittannië, 2 films elk uit Italië, Japan, Polen en Zuid-Korea en 1 film elk uit Australië, Brazilië, Canada, Duitsland, Filipijnen, Finland, Griekenland, Iran, Mauretanië, Mexico, Nieuw Zeeland en Zweden. Het is voor het eerst in de serie dat een film uit Afrika wordt besproken.

 

Van de besproken films heb ik de volgende films gezien: "Amour", "Another Round", "The Artist", "Birdman", "Bohemian Rhapsody", "Boyhood", "Le Havre", "La la land", "Life of Pi", "The Lobster", "Melancholia", "Nymphomaniac", "Parasite", "Portrait of a Lady on Fire", "The Revenant", "Roma", "A Separation", "Shoplifters", "Timbuktu", "The Tree of Life" en "The Wind Rises". Met de meeste van deze films die zijn opgenomen in het boek kan ik wel leven, maar ik vind "Melancholia" en vooral "Nymphomaniac" van Lars van Trier, "Birdman", "The Lobster" en "Timbuktu" niet zo'n heel sterke films. Van de films die zijn opgenomen zijn "Boyhood" en "Roma" duidelijk mijn twee favoriete films.

Films die ik mis, zijn onder andere: "La vie d'Adèle" en "Mektoub my Love, canto uno" van de Algerijn Abdellatif Kechiche, "Jagten" van de Deen Thomas Vinterberg. "The Turin Horse" van de Hongaar Bela Tarr, "The Missing Picture" over de killing fields in Cambodja tijdens de Rode Khmer, "Die Andere Heimat" van de Duitser Edgar Reitz, "Our Little Sister" van de Japanner Kore-Eda Hirokazu, "Loving Vincent", een geheel geschilderde animatiefilm over Vincent van Gogh, "The BFG" naar het boek van Roald Dahl van Steven Spielberg, "Once Upon a Time in Anatolia" van de Turk Nuri Bilge Ceylan, "La Promesse" en vooral "Deux jours, une nuit" van de Belgen Jean-Pierre en Luc Dardenne, "Beyond the Hills" en "Bacalaureat" van de Roemeen Cristian Mungui, "Djam" van de Algerijn Tony Gatlif, "Werk ohne Autor" van de Duitser Florian Henckel von Donnersmarck en "The Red Turtle", een animatiefilm door studio Ghibli van de Nederlander Michael Dudok de Wit.

Voor dit deel uit de serie geldt, dat ik maar liefst 8 van mijn 10 favoriete films uit de jaren 2011-2020 mis. Zeker "La vie d'Adèle", "Jagten", "The Turin Horse", "Our Little Sister" en "Deux jours, une nuit" hadden absoluut in het boek gemoeten.

 

Waardering van de filmkeuze: ***

 

     

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Film Posters of the 60s

Film Posters of the 60s (Verenigde Staten, 1997): 127 blz: Uitgeverij Taschen

 

 

Eergisteren kreeg ik een set van 7 boeken binnen met daarin filmposters van de jaren 30 tot en met de jaren 90, voor ieder decennium één boek. 

 

Wat hebben platenhoezen, affiches van tentoonstellingen en filmposters gemeen? Het zijn alle drie kunstwerken op zichzelf waaraan meestal heel veel aandacht, tijd en zorg aan is besteed. Ook zijn bij alle drie de afbeeldingen vaak van hele hoge kwaliteit.

 

De boeken zijn samengesteld met afbeeldingen van filmposters die uit de Reel Poster Gallery Collection komen. Ze zijn geredigeerd door Tony Nourmand en Graham Marsh. Alle 7 de boeken zijn uniform van samenstelling: een inleiding van 2 of 3 bladzijden tekst, gevolgd door de afbeeldingen van de posters. In dit deel over de jaren 60, dat als eerste is uitgegeven, staat nog geen register met filmtitels. In de overige delen staat wel een register op filmtitels. Ieder deel bevat 127 bladzijden.

 

Ik vind het erg leuk om naar de afbeeldingen van de filmposters te kijken. De meeste filmposters zijn natuurlijk in het Engels en van Amerikaanse films, maar er zitten ook Japanse, Russische, Franse en Poolse filmposters tussen. Een flink aantal van de films waarvan een poster is opgenomen heb ik gezien en van de meeste andere films heb ik gehoord. Een feest der herkenning dus!

 

Filmposters waarover ik enthousiast ben zijn onder meer posters van de volgende films:

Once Upon a Time in the West (Italiaanse poster)

the Graduate

Tirez sur la pianiste (Franse poster)

Breakfast at Tiffany's (Spaanse poster)

Butch Cassidy and the Sundance Kid

For a Few Dollars More (Italiaanse poster)

Acid (Italiaanse poster, ik had nog nooit gehoord van deze film)

Lolita

Une femme est une femme (Italiaanse poster)

le Testament d'Orphee

Alphaville

the Italian Job (ik had nog nooit van deze film gehoord)

Batman

Lawrence of Arabia

Red Beard (Poolse poster)

West Side Story

Yellow Submarine

Dit deel over de jaren 60 is geweldig voor zowel filmliefhebbers als liefhebbers van kunst in het algemeen. Ook de 6 overige deeltjes vind ik geweldig.

    

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Paul Duncan & Bengt Wanselius (red): The Ingmar Bergman Archives

Paul Duncan & Bengt Wanselius (red): The Ingmar Bergman Archives (Duitsland, 2008): 583 blz: Uitgeverij Taschen

Ik ben tegelijk met het bekijken van de films van Ingmar Bergman dit enorme boek aan het lezen dat het leven en werk van Ingmar Bergman behandelt. Taschen heeft in deze serie 7 enorme boeken uitgegeven over beroemde regisseurs en filmseries. Het zijn verder boeken over Charlie Chaplin, de Disney films, Stanley Kubrick, Pedro Almodovar, de films met James Bond en de films van Star Wars.  De boeken over Charlie Chaplin en de Disney films heb ik ook in mijn bezit. In al deze boeken hebben ze alles uit de kast getrokken om een zo compleet mogelijk overzicht te geven.

"The Ingmar Bergman Archives" is een prachtig uitgegeven boek. Zijn gehele werk, zowel theaterproducties, films, opera's, boeken als werk voor de radio en de televisie wordt besproken. Uiteraard wordt de meeste plaats ingeruimd voor zijn films, vooral daarmee is Ingmar Bergman buiten Zweden beroemd geworden. De meeste films krijgen meerdere pagina's tekst, sommige die wat minder belangrijk zijn worden in het kort besproken.

Ik probeer om van dit boek de gehele tekst te lezen. Ik ben inmiddels gevorderd tot blz 131 en moet zeggen dat de teksten uitstekend geschreven en vertaald zijn en zeer informatief. Ik denk dat dit boek een zo compleet mogelijk beeld geeft van Ingmar Bergman. Veel van de teksten zijn geschreven door Ingmar Bergman of zijn naaste medewerkers, maar ook een aantal door andere vooraanstaande regisseurs of critici.

Toch denk ik dat er maar weinig mensen zijn die dit boek in huis hebben die de complete teksten zullen lezen. De illustraties zijn zeker ook een zeer belangrijk onderdeel van dit boek en die zijn ronduit geweldig. Veel stills uit zijn films, afbeeldingen van filmposters, van Bergman aan het werk, enz.

Al met al vind ik het tot dusver een uitzonderlijk interessant boek. Van alle boeken die ik ooit over een kunstenaar of schrijver heb gelezen, is dit voor mij het meest interessante boek.

Om dit boek optimaal te kunnen waarderen moet je wel aan 3 voorwaarden voldoen:
- Je moet een fan zijn van de films van Bergman
- Je moet een groot deel van de films van Bergman hebben gezien
- Je Engels moet behoorlijk goed zijn om de teksten te kunnen lezen.

Ik heb voor dit boek zo'n 135 euro betaald. Dat is behoorlijk veel geld voor een boek, maar gezien het plezier dat ik er van heb beschouw ik dat als een koopje.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.


Nawoord 16-02-2020: Ik heb het boek inmiddels van kaft tot kaft gelezen en ben zeer onder de indruk. Hulde aan de samenstellers van dit prachtige boek!

Edward Buscombe: Cinema today

Edward Buscombe: Cinema today (Groot Brittannië, 2003): 489 blz: Uitgeverij Phaidon

"Cinema today" is een prachtig uitgegeven groot formaat boek met heel veel schitterende illustraties over de film tussen ongeveer 1970 en 2003. Er zijn in het boek veel paginagrote illustraties of zelfs over de volle twee pagina's met fragmenten uit bekende films. Het doorbladeren van het boek zorgt voor een feest der herkenning.

Helaas vind ik de teksten aanzienlijk minder interessant. Het boek is opgedeeld in 20 hoofdstukken. De eerste 11 hoofdstukken zijn thematisch onderverdeeld en gaan over de Amerikaanse films. Hoofdstuk 12 tot en met 19 gaan steeds over een grote regio elders in de wereld en hoofdstuk 20 is een zeer kort hoofdstuk over de toekomst van de film.

In zijn tekst noemt Buscombe zeer veel films, ik denk dat hij ruim 2.000 films bij naam noemt. Ik vermoed dat dat bijna alle films zijn die in Engeland enige indruk in de bioscoop hebben gemaakt. De meeste van die films worden in een enkele zin beschreven, en Buscombe geeft vrijwel nooit zijn eigen mening over de besproken films. Hierdoor heb ik geen enkel houvast over welke films die besproken zijn de moeite van het bekijken waard zijn.

Wat ik ook jammer vind is dat er geen enkele film of serie wordt besproken die voor de televisie is gemaakt. Series als: "Monthy Python's Flying Circus", "Fawlty Towers", de "7-Up series", de "Reisprogramma's van Michael Palin", de "Natuurdocumentaires van de BBC" en het Tsjechische "Buurman en Buurman" zijn veel interessanter dan 99% van de bioscoopfilms die zijn gemaakt.

Kortom, dit boek koop je vanwege de plaatjes en niet om de bijbehorende teksten te lezen. Een gemiste kans!

Illustraties *****
Tekst ***

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Satyajit Ray

Satyajit Ray. Wie, zullen jullie zeggen. Ik vermoed dat verreweg de meeste Nederlanders nog nooit van deze man hebben gehoord. Toch wordt Satyajit Ray door filmcritici en filmliefhebbers van over de hele wereld, beschouwd als een van de belangrijkste regisseurs ooit.

Satyajit Ray, was geboren in Calcutta in 1921 en stierf ook daar in 1992, op 70-jarige leeftijd. Tussen 1955 (Pather Panchali, song of the little road) en 1992 (Agantuk, the stranger) heeft hij in totaal 37 films gemaakt, waarvan ik er inmiddels 22 in huis heb en heb gezien. Zelf beschouw ik het oeuvre van Ray, als het meest interessante oeuvre van een filmmaker dat ik ken.

Ray wordt in de eerste plaats geroemd als filmmaker, maar hij was op meerdere terreinen zeer begaafd. Hij was een van bekendste Bengaalse schrijvers en voor de meeste van zijn films schreef hij zelf het script. Hij redigeerde een tijdschrift voor kinderen waarbij hij alles deed: hij schreef de teksten, maakte de illustraties en maakte zelfs de kruiswoordpuzzels.

Ook was hij een zeer begaafd componist. Voor zijn eerste films liet hij de muziek componeren door bekende musici als Ravi Shankar en Ali Akbar Khan. Hij was niet heel erg tevreden over die samenwerking en bedacht dat hij het zelf beter kon. Voor het overgrote deel van zijn films componeerde hij zelf de muziek. Wie de muziek van zijn latere films beluistert, moet hem gelijk geven, hij kon het zelf inderdaad beter.

Hij was opgeleid voor grafisch vormgever. De illustraties die hij heeft gemaakt voor boekomslagen worden wereldwijd geroemd. Ook bemoeide hij zich met het ontwerpen van decors en kostuums.

Voor een wereldberoemde artiest, had hij weinig pretenties. Hij woonde samen met zijn vrouw en zijn enige zoon in een gehuurde flat in Calcutta en leefde vrij eenvoudig. Omdat hij spaarzaam met zijn middelen omging kon hij vrij goedkoop films maken, zonder enige concessies te doen aan zijn artistieke vrijheid. Al met al heeft dit een groot aantal prachtige films opgeleverd.

Ik heb de afgelopen tijd, twee biografieën gelezen over Ray. De eerste die ik las was van Andrew Robinson, die de definitieve biografie schreef. Robinson schrijft onderhoudend, maar in een vrij moeilijk Engels. Hij bespreekt iedere film die Ray gemaakt heeft uitgebreid en heeft het kort over zijn leven en zijn andere activiteiten.

De tweede biografie over Ray die ik las, was van Marie Seton. Zij was een familievriend van Ray's familie en heeft veel met hem opgetrokken. De biografie van Marie Seton was de eerste (Robinson heeft veel aan haar ontleend) en haar biografie is in eenvoudiger Engels opgeschreven en leest daardoor veel makkelijker weg. Haar besprekingen van de films van Ray zijn dan weer wat minder diepgravend dan die van Robinson.

Beide biografieën zijn zeer de moeite waard, en ieder zal zijn eigen voorkeur hebben.

Satyajit Ray is niet een filmmaker die je op een of twee films moet beoordelen. Het is iemand van wie je een aantal films gezien moet hebben om de omvang van zijn genialiteit te beseffen. Het helpt ook erg als je geïnteresseerd bent in vreemde culturen, in dit geval de Indiase cultuur. Waarschijnlijk is er geen andere regisseur te bedenken die zijn eigen cultuur zo alomvattend in beeld heeft gebracht. Ik denk ook dat het zo is, dat je als je een film van Ray goed vindt, je ze waarschijnlijk allemaal goed vindt, en dat als je een film vindt tegenvallen, je ze waarschijnlijk allemaal vindt tegenvallen.

Ik hoop in de toekomst zo nu en dan een film te bespreken van deze geniale regisseur. Ik ben benieuwd of er onder de lezers van mijn blog mensen zijn die een of meerdere films van Ray hebben gezien.

Patrick Duynslaegher: Blik op zeven

Patrick Duynslaegher: Blik op zeven: flashback op 100 jaar film (België, 1995): 477 blz: Uitgever: Roularta Books
 

Er zijn een aantal gidsen in de handel waarin een groot aantal films worden besproken. De meeste van deze gidsen zijn in het Engels. Een Nederlandstalige gids is "Blik op zeven" van de Vlaamse filmrecensent Patrick Duynslaegher.

Meestal geven dit soort gidsen een soort van encyclopedisch overzicht van films op alfabetische volgorde, waarin van veel te veel films, steeds een korte bespreking van de inhoud en een sterrenwaardering wordt gegeven.

Wat handig is in deze gids, behalve dat hij in het Nederlands is, is dat de films per jaar worden besproken. Binnen ieder jaar worden eerst de 5 sterren films, vervolgens de 4,3,2 en 1 ster films en als laatste de films zonder sterrenwaardering besproken. De waardering met sterren loopt hier anders dan gebruikelijk is. Vijf sterren reserveert Duynslaegher voor films die gebeurtenissen waren in de filmgeschiedenis en die films die tot zijn absoluut favoriete films behoren. Vier sterren zijn meesterwerken, drie sterren zeer goede films, twee sterren zijn goede films en 1 ster films zijn matige films. Over de films zonder sterrenwaardering is hij niet te spreken.
Behalve bij de vijf sterren films, moet je eigenlijk steeds 1 ster optellen bij de waardering van Duynslaegher.

Omdat het boek zo is ingedeeld, per jaar en per waardering is in een oogopslag te zien wat volgens de samensteller de belangrijkste films van een jaar waren. Dit werkt erg prettig, zo kan ik snel ideeën opdoen voor films die ik wil zien.

De kwaliteit van de recensies is wisselend. De 5 en 4 sterren films en de meeste 3 sterren films krijgen meestal een grondige bespreking, die over het algemeen prettig leest. Er zijn daarentegen films die Duynslaegher wel heel erg kort afdoet, zoals het werk van regisseurs zoals Ingmar Bergman, Andrej Tarkovsky en Woody Allen, die ik toch alle drie bijzondere regisseurs vind.

Ik heb de gids in zijn geheel gelezen, de films aangestreept die ik al gezien heb en die ik nog wil gaan zien, en deze vervolgens ook aangestreept in de index. Zo heb ik er gauw 50 films bij, die ik ooit nog wil gaan zien.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

The Rough Guide to Film

The Rough Guide to Film: An A-Z of directors and their movies (Groot Brittannië, 2007): 628 blz: Uitgeverij Rough Guides Ltd.

Er zijn een aantal verschillende gidsen op de markt waarin een groot aantal films besproken wordt, eventueel met een sterrenwaardering voorzien, zodat de lezers een idee kunnen krijgen of een film de moeite waard is om te bekijken of juist niet. De meeste van deze gidsen lijken op elkaar in die zin dat meestal de films in alfabetische volgorde worden besproken.

"The Rough Guide to Film" wijkt in die zin af van het gangbare patroon, dat de films hierin worden besproken aan de hand van de regisseurs die de films hebben gemaakt. In totaal wordt het werk van meer dan 800 regisseurs besproken. Iedere regisseur krijgt een beknopte biografie, waarna een of meerdere films van deze regisseurs worden besproken. Nederlandse regisseurs komen er bekaaid van af, alleen Paul Cox (nog nooit van gehoord), Joris Ivens en natuurlijk Paul Verhoeven worden besproken.

In het algemeen kun je zeggen dat iedere regisseur van naam wel een eigen lemma heeft. Alle regisseurs die ik zelf echt goed vind staan er in ieder geval in, met uitzondering van onze eigen Alex van Warmerdam. Waarin deze gids echt uitblinkt, is in de kwaliteit van de teksten. Ik heb alle lemma's van A tot en met C gelezen en de teksten over de regisseurs zijn zonder uitzondering onderhoudend om te lezen en zeer informatief.

Wat ook goed is aan deze gids is dat niet alleen vooral heel veel aandacht besteed wordt uit regisseurs en films uit de Engelstalige wereld, maar vooral ook aan regisseurs en films uit andere landen. Ik vind dat deze gids wat betreft leesbaarheid van de teksten, informatie en gebruiksvriendelijkheid met kop en schouders uitsteekt boven andere soortgelijke gidsen die ik ken.

Deze gids is een eerste editie uit 2007. Jammer is dat er nooit een nieuwe editie van deze gids is verschenen, dat wordt hoog tijd. Zeer aanbevolen voor iedere filmliefhebber!

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.