Criticus of niet?

Ik voel mijzelf geen criticus. Bij de term criticus denk ik aan iemand die een kunstwerk (een boek of een film, maar het kan natuurlijk ook iets anders zijn) beschrijft en vertelt wat hij de sterke en zwakke punten van dat werk vindt. Vervolgens probeert hij zijn lezers te overtuigen van zijn gelijk.

 

Ik ben toevallig iemand die graag en veel leest en films bekijkt. Ik voel geen enkele behoefte om anderen van mijn mening te overtuigen, maar ik wil graag mijn enthousiasme voor iets delen met anderen. Vandaar dat ik geen uitgebreide kritiek schrijf, veel citaten geef en bijna alleen boeken of films bespreek waar ik enthousiast over ben.

 

Anderen doen het weer anders.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

Marcel Proust: Tegen Sainte-Beuve

Marcel Proust: Tegen Sainte-Beuve: relaas van een ochtend (Frankrijk, 1908?): 324 blz: Vertaald door Marjan Hof (2009): Uitgeverij Athenaeum-Polak & van Gennep

Marcel Proust is vooral bekend geworden door de 7-delige romancyclus "Op zoek naar de verloren tijd *****".

Voordat hij daaraan bezig was, was hij bezig met een project dat als werktitel "Tegen Sainte-Beuve" had. In dit boek hield hij zich bezig met de kritische opvattingen van Sainte-Beuve, een gevreesd criticus in die tijd. Ook vinden we hierin al fragmenten die later terugkomen in zijn hoofdwerk.

De Nederlandse vertaling door het vertalerscollectief Marjan Hof is gebaseerd op schriften van Proust.

Hoewel het boek onaf is en de verschillende fragmenten niet allemaal samenhangen is het boek toch mooier en beter leesbaar dan het overgrote deel van de wel afgemaakte boeken die ik ken. De vertaling is in een woord prachtig! Aanbevolen voor iedereen die genoten heeft van "Op zoek naar de verloren tijd".