maandag 31 oktober 2016

Benito Pérez Galdós: Marianela

Benito Pérez Galdós: Marianela (Spanje, 1878): 220 blz: Vertaald door Elly Bovée (1998): Uitgeverij Menken Kasander & Wigman

MarianelaZo nu en dan lees ik een boek dat hoewel aardig geschreven op zich toch niet zo veel voorstelt. Een van die boeken is "Marianela". Nu moet ik zeggen dat ik dit boek nooit gekocht of gelezen had als ik niet eerst het prachtige "Fortunata en Jacinta" van dezelfde schrijver had gelezen dat hoog op mijn lijst van favoriete romans staat.

Marianela is een arm meisje dat niet erg knap is en door iedereen zo'n beetje verwaarloosd wordt. Iedereen behalve de knappe blinde jongen Pablo die haar als begeleider heeft. De taak van Marianela in haar leven is de ogen van Pablo te zijn.

Omdat Marianela erg lief en zorgzaam is tegen hem is, is Pablo ervan overtuigd dat zij de knapste vrouw ter wereld is. Pablo heeft ondanks zijn blindheid nogal duidelijke overtuigingen over het een en ander, niet altijd in overeenstemming met de werkelijkheid. Op een goede (of moet ik juist zeggen kwade) dag komt er een arts in het dorp die beweert dat het misschien mogelijk is om Pablo weer te laten zien.

Een operatie wordt uitgevoerd die succesvol verloopt en Pablo kan weer zien. De eerste die hij ziet is zijn nichtje, waar hij voorheen niet zo veel belangstelling voor had, maar die blijkt een ware schoonheid. Marianela is ondertussen gevlucht, maar als zij weer terug bij Pablo komt en door hem gezien wordt schrikt hij van haar lelijkheid. Marianela heeft nu niets meer om voor te leven en sterft.

"Marianela" is een nogal sentimentele roman, die door andere lezers met een gerust hart kan worden overgeslagen zonder meteen een meesterwerk te missen.

 

zondag 30 oktober 2016

UIt eten in Utrecht: Modern Aziatisch restaurant Opium

Vanavond heb ik met een vriend gegeten bij Opium in het kader van de restaurantactie van de AH.

Wij kwamen om 17.00 uur binnen en namen plaats aan een tafletje aan het raam. Na even wachten kreeg ik een glas niet zo verse jus (8) en een glas gratis kraanwater.

Er stond een luide loungemuziek op, veel te hard en niet om aan te horen. De bediening verklaarde dat ze geen andere muziek hadden (waarom geen rustig stukje Mozart?), gelukkig konden wij verhuizen naar de tuin die overdekt was en met openhaardvuur ook veel gezelliger was dan de eerste zitplaats en waar bovendien de muziek veel zachter stond.

Eerste gang was een klein stukje licht gebakken tonijn met wat tonijntartaar op een bedje van zeekraal (9).

Het hoofdgerecht was fantastisch: een grote kom rodeviscurry die op mijn verzoek mild was en waar flinke stukken zalm, witvis, gamba's en mosselen in dreven (10) samen met een kommetje witte rijst.

Toetje was een kaasplankje met 4 soorten heerlijke kaas met wat vijgenbrood en vijgenchutney (10).

Conclusie, het eten was fantastisch, de bediening erg vriendelijk en de sfeer in het restaurant na verhuizing erg goed. Een aanrader en dat dankzij de actie voor slechts 27,50 euro!

woensdag 26 oktober 2016

Dvd: Persepolis

Persepolis (Frankrijk, 2007): 91 minuten: Regisseurs: Vincent Paronnaud en Marjane Satrapi

Persepolis PosterNadat ik de graphic novel "Persepolis" had gelezen wilde ik ook de animatiefilm zien die naar het boek is gemaakt.

De film is een zeer nauwkeurig gedane omzetting van het medium strip naar het medium film. Bijna net zo goed, al was het boek er natuurlijk het eerst.

In de making of die bij de dvd zit is vooral aandacht voor de geluidseffecten. Marjane Satrapi is een enthousiaste vrouw die bij de voorbereidingen voor de film overal aanwezig is.

De vraag of je nu de film moet zien of het boek moet lezen kan ik niet eenduidig beantwoorden. Ik zou zeggen probeer een van beiden en als het bevalt kijk dan ook de andere.

  

dinsdag 25 oktober 2016

Marjane Satrapi: Persepolis

Marjane Satrapi: Persepolis (Iran, 2001-2005): 346 blz: Vertaald door Toon Dohmen (2005): Uitgeverij Atlas

Persepolis compleetMarji is een klein meisje dat door haar ouders vrij is opgevoed. Onder het bewind van de Sjah werd de bevolking van Iran onderdrukt. De vreugde was dan ook groot toen de Islamitische revolutie uitbrak. Deze vreugde zou van korte duur zijn. Al gauw was het regime van de ayatollah's nog repressiever dan dat van de Sjah. Bovendien brak er in 1980 een oorlog uit met Irak die 8 jaar zou duren en 1 miljoen slachtoffers zou maken.

Marji is zoals gezegd vrij opgevoed en moet niets hebben van alle onderdrukkende maatregelen zoals het verplicht dragen van een sluier. Ze komt keer op keer in conflict met de autoriteiten waarbij ze iedere keer door haar ouders gered wordt.

Na een paar jaar besluiten haar ouders dat Marji beter naar het buitenland kan gaan, het wordt Oostenrijk. In Oostenrijk aardt Marjani niet echt, maar wel krijgt ze haar eerste liefde. Na 4 jaar, inmiddels 18 geworden komt ze terug in Iran en pakt haar leven daar zo goed als mogelijk weer op. Ze ontmoet Reza met wie ze trouwt en waar ze een paar jaar later weer van scheidt.

"Persepolis" is een prachtig getekende autobiografische graphic novel waarin Satrapi vertelt over haar leven in Iran onder het bewind van Khomeini en over haar verblijf in Oostenrijk. Het verhaal belicht heel goed hoe het is om als vrouw te leven in Iran. Als je iets wilt weten over het leven in Iran, dan is dit zondermeer het boek om mee te beginnen. Een topper!

  

maandag 24 oktober 2016

Recept: Hazerugfilet

Gisteren heb ik het zien liggen in de winkel en gelijk klaargemaakt: hazerugfilet. Het is weer wildtijd en haas is mijn absoluut favoriete stuk vlees met een heerlijk stevige wildsmaak.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 2 hazerugfilets
- stuk roomboter
- peper en eventueel zout naar smaak

Bereiding: De hazerugfilets insmeren met peper en of zout. De roomboter op hoog vuur smelten en net zo lang heet laten worden tot het schuim begint weg te trekken. Dan de filets in de pan doen en 2-6 minuten bakken, afhankelijk van hoe je ze wilt hebben, rood of medium. Mjammie. Eet smakelijk!

zondag 23 oktober 2016

Uit eten in Utrecht: Frans restaurant de Heeren van Leeuw

Gisterenavond heb ik met een vriend gegeten bij de Heeren van Leeuw.

In het kader van de AH-actie hadden we een tweede driegangenmaaltijd (a 32,50 euro) gratis. We kozen allebei voor een 5 gangendiner (5 euro per gang pp extra).

Bij binnenkomst stond een karaf gekoeld gratis kraanwater op tafel. Dat zou ik overal willen zien, heerlijk koud water. Verder wat brood (8) met roomboter.

Eerste gang was niet zo bijzonder, een stukje zalm met een gepocheerd ei (8).

Tweede gang een perfect stukje roodbaars (10).

Derde gang Livarkloostervarken met auberginepuree (9).

Hoofdgerecht was diamanthaas en sukadevlees (10) met een aardappelgratin (9), broccoli (8) en snijbonen die iets te kort waren gekookt (7).

Toetje was een chocoladebombe gevuld met (te weinig) ijs overgoten met warme chocoladesaus (9).

Bij het eten heb ik veel water gedronken en 2 glazen verse jus (10) en een glas cola.

Eindoordeel wat het eten betreft: ik heb hier erg lekker gegeten en dankzij de actie niet al te duur. De bediening was vriendelijk en het decor van het restaurant erg knus.

zaterdag 22 oktober 2016

Dvd: Voetnoten uit het voorlopig testament van de danser, de dichter en de tekenaar

Wim Kayzer: Voetnoten uit het voorlopig testament van de danser Rudi van Dantzig, de dichter Willem Wilmink en de tekenaar Marten Toonder (Nederland, 2002): 215 minuten: Regisseur en interviewer Wim Kayzer

Op aanraden van medeblogger Wim die dit programma het mooiste programma vond ooit op de Nederlandse televisie uitgezonden, besloot ik om deze series interviews van Wim Kayzer met grootheden uit de Nederlandse cultuur te bekijken.

Het was 2002 en zowel Rudi van Dantzig, als Willem Wilmink als Marten Toonder waren ernstig ziek en stonden tegen het eind van hun leven. Kayzer vroeg hen een voorlopig testament op te stellen en stelde vragen over hun leven en werk en de naderende dood.

Rudi van Dantzig en in iets mindere mate Willem Wilmink zitten nog vol levenslust, Marten Toonder is een oude man die vooral levensmoe lijkt te zijn.

Kayzer stelt globale vragen waar de geïnterviewden alle kanten mee op kunnen. Helaas leidt dit vaak tot stiltes en niet zo veel zeggende antwoorden. De drie geïnterviewden zoeken weifelend naar woorden. Eigenlijk vind ik Willem Wilmink het best tot zijn recht komen, hij zingt vaak ook liedjes die hij begeleidt met zijn accordeon.

Ik denk dat een andere interviewer die meer specifieke vragen had gesteld meer van de interviews had kunnen maken. Leerzaam is de vergelijking met Claude Lanzmann die voor zijn film Shoah steeds detailvragen stelde aan zijn gesprekspartners waardoor je zelf een overzicht kunt samenstellen.

Ook vind ik de combinatie van de 3 mensen niet veel toevoegen en de muziek van Charles Ives die klinkt tijdens grote stukken van de interviews vind ik storend.

Al met al een dappere poging van Wim Kayzer om tot de essentie van 3 grote artiesten door te dringen, maar in mijn ogen maar ten dele geslaagd.

   Voor het interview met Willem Wilmink geef ik een ster extra.

donderdag 13 oktober 2016

Recept: Kaasfondue

Vanavond kook ik voor het eerst sinds jaren weer eens kaasfondue.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 400 geraspte oude kaas
- 20 gram roomboter
- 20 gram bloem
- 2 deciliter witte wijn
- 1 teentje knoflook
- 250 gram champignons
Verder om in de fondue te dippen: Stokbrood, Paprika's, Komkommer, Bloemkool, Bospeen, Cherrytomaatjes, Ananas naar keuze.

Bereiding: Was de champignong en zet ze een paar minuten op met een heel klein beetje water. De kaas raspen. Boter smelten, in stukjes gesneden knoflook toevoegen, bloem toevoegen en met de witte wijn een dunne roux maken. Als de roux klaar is de kaas geleidelijk toevoegen en laten smelten en op het laatst de champignons toevoegen. De pan op een warmhoudplaat zetten en smullen maar!

Als je voor meer personen kaasfondue maakt, dan kun je de hoeveelheid roux hetzelfde houden en nog meer kaas toevoegen (200 gram pp). Daar wordt hij alleen maar lekkerder van.

Een lekker toetje bij de kaasfondue is chocolademousse.

Dvd: The salt of the earth

The salt of the earth (Duitsland, 2014): 104 minuten: Regisseur Wim Wenders

The Salt of the Earth PosterZo'n 20 jaar geleden maakte de filmer Wim Wenders kennis met een foto van Sebastiao Salgado die hem zo intrigeerde dat hij een afdruk kocht en boven zijn bureau hing. Daarna volgde hij de ontwikkeling van Salgado als fotograaf. Nu heeft hij een documentaire over het leven en vooral het werk van Salgado gemaakt.

Salgado groeide op in een klein dorpje in Minas Gerais in Brazilië en trok op zijn 15e naar een wat grotere stad om daar te studeren. Hij ontmoette als snel Leia, die zijn vrouw werd. Op aanraden van zijn vader had hij economie gestudeerd en was zij het met enige moeite afgestudeerd en had een goed betaalde baan gevonden.

Op een dag maakte hij kennis met een fototoestel en was zo geïntrigeerd door de camera dat hij fotograaf werd.

De documentaire volgt de grote projecten van Salgado (Het andere Amerika, de Sahel, Werkers, Exodus, Genesis) waarbij heel veel enerzijds prachtige maar anderzijds ook gruwelijke foto's worden getoond.

Salgado werd bekend als fotograaf van mensen maar heeft voor zijn laatste project Genesis besloten om de natuur in al haar schoonheid in beeld te brengen als tegenwicht voor de vele confronterende reportages die hij daarvoor heeft gemaakt.

Wat ook mooi is om te zien is dat de Salgado's een dor gebied van zo'n 600 hectare in de loop van 20 jaar tijd voor een groot deel hebben weten te herbebossen door de aanplant van zo'n 2,5 miljoen bomen.

Ik vind het een prachtige documentaire over een van de bekendste fotografen van onze tijd.

Een ding begrijp ik niet van de dvd. Er staan een aantal weggelaten scenes op de dvd. Ik begrijp wel dat deze scenes niet essentieel zijn voor de film, maar ze zijn evengoed interessant. Als je er voor kiest om die op de dvd te zetten, zorg er dan ook voor dat ze netjes ondertiteld zijn net als de film zelf.

  

dinsdag 11 oktober 2016

Dvd: Alice in Wonderland (Tim Burton)

Alice in Wonderland (Verenigde Staten, 2010 ): 104 minuten: Regisseur Tim Burton

Alice in Wonderland PosterVanavond heb ik met een vriend naar "Alice in Wonderland" zitten kijken, de filmversie van Tim Burton geïnspireerd op het beroemde boek van Lewis Carroll.

Tim Burton is de laatste 20 jaar een productief regisseur die vele mooie films op zijn naam heeft staan. Voor deze film heeft hij flink uitgepakt. Dat kon ook want hij had een enorm budget, van 200 miljoen dollar.

Voor de film heeft Tim Burton voor een raamvertelling gekozen: Alice is aanwezig op een feest dat door een jongeman is georganiseerd die om haar hand wil vragen. Zij ziet een konijn, rent achter het konijn aan en valt in een hol.

Zo komt zij terecht in een wondere wereld onder de grond, bevolkt door wezens als de Cheshire-kat, Twiedeldum en Twiedeldij, De rode koningin, De Maartse haas en de gekke hoedenmaker.

Burton heeft zich niet strikt aan het boek gehouden, maar zich veeleer door zijn eigen fantasie laten leiden. De bandersnaai en de Jabberwocky komen uit andere gedichten van Lewis Carroll. Het doet er niet toe, de film oogt fantastisch en is zeer onderhoudend om naar te kijken. Geschikt voor de hele familie, behalve de allerkleinsten!

  

maandag 10 oktober 2016

UIt eten in Utrecht: Restaurant Badhu

Vanavond heb ik na een aanbeveling door collegablogger Koen de Jager met een vriend bij Badhu gegeten.

Badhu is gelegen in een voormalig badhuis dat erg mooi is ingericht.

We hadden om 18.30 uur afgesproken. Ik was er al om 17.30 met een knorrende maag. Ik heb dus vast wat genomen: een tajine met kip en couscous, niet heel bijzonder (7,5).

Om 18.45 uur was mijn vriend er. We hebben samen een schaal met mezes besteld: 4 koude en 4 warme gerechten. Na zo'n 20 minuten wachten kwam de schaal met koude hapjes: veel met koude groenten, een beetje oneerbiedig gezegd konijnenvoer (7).

Nadat we nog eens 40 minuten gewacht hadden kwam eindelijk de schaal met warme gerechten. Ook deze bevatten veel groenten en waren niet heel bijzonder (7,5).

Normaal zou je zeggen dat je ongeveer evenveel vlees als groenten wilt eten. In veel restaurants komen de groenten er karig van af. Hiet waren ze karig met het vlees. Ik vermoed dat vegetariërs of mensen die meestal vleesloos eten het eten hoger zullen waarderen dan ik.

Bij het eten heb ik een potje verse muntthee (9), een glas verse jus (10) en veel glazen gratis kraanwater gedronken.

Het zal duidelijk zijn: ik ben niet zo enthousiast over Badhu. Het eten was redelijk, maar de prijs van 47,50 euro vond ik buitensporig voor het gebodene. Ik ga hier niet terugkomen.

vrijdag 7 oktober 2016

Uit eten in Den Bosch: Italiaanse lunchroom Gusto

Vanmiddag was ik met een vriend in Den Bosch bij Gusto. Gusto is een klein broodjeszaakje dat in een straat ligt die op de markt uitkomt.

Ik had een heerlijke courgettesoep (10) met wat sneetjes gewoon witbrood (6) en kruidenboter (7). Mijn vriend had een glas rivella, waar drink je dat nog?

Ongeveer 4 keer per jaar zijn wij in Den Bosch waar we de plaatselijke boekhandel Heijnen bezoeken (helaas is het fantastische tweedehandsboekwinkeltje Betty's books er niet meer) en wat eten bij Gusto en vervolgens een ijsje bij Australian eten.

De tomatensoep, verse sapjes en broodjes bij Gusto zijn ook allen zeer de moeite waard. Kortom een zeer geschikte plek om even bij te komen bij een dagje stappen in Den Bosch!

donderdag 6 oktober 2016

Uit eten in Utrecht: Petit restaurant Heron

Gisterenavond heb ik met een vriendin in restaurant Heron gegeten.

Vooraf had ik een aardappelbouillon met gnocchi (9) en een varkenspoot (9,5).

Als hoofdgerecht kool gevuld met kippenlevertjes (10) en

als nagerecht pruimen met schapenyoghurt (10).

Bij het eten heerlijk brood (9).

Als drank veel gratis kraanwater, er was helaas geen verse jus. De keuze aan koude dranken is sowieso zeer beperkt: alleen spa rood, appelsap en tonic.

Zowel mijn vriendin als ik waren zeer tevreden over het eten, bediening en de sfeer. We zullen hier zeker terugkomen!

maandag 3 oktober 2016

UIt eten in Utrecht: Italiaans restaurant Cantina di David 2

Gisterenavond heb ik met een vriend een kleine maaltijd gegeten bij Cantina di David.

Als hoofdgerecht had ik de ravioli gevuld met ricotta en spinazie (10).

Als toetje een grand desert bestaande uit wat pannacotta met bramen (9), tiramisu (10), chocoladeijs met rum (10) en iets van koek met iets erin (8).

Bij het eten heb ik 2 glazen echt verse jus (10) gedronken en een karaf gratis kraanwater.

Met deze toch kleine maaltijd bewijst Cantina di David weer tot een van mijn favoriete restaurants te behoren. We waren 35 euro pp kwijt.

zondag 2 oktober 2016

Gustave Flaubert: Madame Bovary

Gustave Flaubert: Madame Bovary (Frankrijk 1857): 356 blz: Vertaald door Hans van Pinxteren (1987): Uitgeverij Atlas

 LJ Veen Klassiek - Madame BovaryCharles Bovary is arts in Tostes, een klein dorpje op het Franse platteland. Voor zijn werk ontmoet hij de boer Roualt die een gebroken been heeft. Charles zet het been en wordt verliefd op Emma, de dochter van meneer Roualt en zij trouwen met elkaar.

In het begin gaat het goed, maar algauw begint Emma zich te vervelen. Ze heeft veel romannetjes gelezen en droomt van eeuwigdurende hartstochten en een leven in weelde. Charles is een goed mens die erg van zijn vrouw houdt, maar hij is veel te gewoontjes voor haar. Op een dag wordt het echtpaar uitgenodigd in een nabij kasteel en danst Emma een wals met de graaf. Het was de mooiste dag van haar leven.

Omdat Charles denkt dat de lusteloosheid van Emma ligt aan het feit dat ze in een klein dorpje wonen, verhuizen ze naar Yonville, een iets groter dorp. Ze komen naast de apotheker Homais te wonen. Bij Homais woont Leon in, een klerk die verheugd is dat hij iemand als mevrouw Bovary heeft om mee te praten en hij wordt in stilte verliefd op haar. Samen maken ze wandelingen en lezen ze elkaar passages uit romans en gedichten voor.

Intussen krijgen Charles en Emma een kind, Berthe. Charles is zielsgelukkig, maar Emma smacht naar meer. Dan komt Rodolphe in het leven van Emma. Hij is een kasteelheer en ze krijgen een hartstochtelijke overspelige relatie. Na een tijdje wil Emma met Rodolphe wegvluchten, doet er niet toe waarnaar toe. Dat gaat natuurlijk niet goed. Rodlphe is bang voor zijn reputatie en schrijft Emma een afscheidsbrief.

Een ander probleem bij Emma is haar hang naar luxe. Bij een zekere meneer Heureux koopt ze allerlei spulletjes, vaak op de pof. Dit kan natuurlijk niet goed blijven gaan.

Een tijdje terug had ik de Franse verfilming van Claude Chabrol gezien. Ik schreef toen dat ik misschien nog wel meer van de film had genoten dan van het boek. Daar moet ik op terugkomen, het boek is duidelijk superieur.

Flaubert koppelt in zijn boek Emma's overspel aan haar spilzucht. Uiteindelijk is het niet zozeer haar overspel dat tot haar ondergang leidt alswel haar hang naar luxe. Voor zijn tijd was Madame Bovary een revolutionair boek, een vrouw die overspel pleegt, dat kan niet en toch heeft Flaubert juist hierover een boek geschreven. Hij doet dat zeer feitelijk, hij laat zeer precies zien hoe dat in zijn werk ging zonder het te veroordelen.

Madame Bovary is juist zo knap geschreven omdat je het idee hebt dat ieder woord op zijn plaats staat en dat er niets teveel wordt gezegd. Terecht wordt dit boek beschouwd als een van de meesterwerken uit de wereldliteratuur. De vertaling van Hans van Pinxteren is een genot om te lezen.

Na het lezen van het boek heb ik nog de BBC-verfilming uit 2000 gezien. Ook leuk om naar te kijken, maar ik heb een lichte voorkeur voor de Franse versie.