Dvd: Borom Sarret

Borom Sarret (Senegal, 1963): 19 min: Zwart-wit: Regisseur Ousmane Sembène

 

 

 

Het schijnt dat "Borom Sarret" van de Senegalese regisseur Ousmane Sembène, de eerste film is die door een zwarte Afrikaan is gemaakt. De film is een aanklacht tegen de armoede.

 

In "Borom Sarret" brengt een man met zijn paard Aboulah en zijn wagen mensen rond in de stad Dakar. De film laat zijn leven zien op een gewone dag. Hij heeft een aantal klanten die niet kunnen betalen, maar die hij toch meeneemt. Hij brengt een man naar een begraafplaats en aan het einde van de dag krijgt hij een boete omdat hij in het rijke deel van de stad is, waar paard en wagens verboden zijn. Hij komt thuis zonder geld voor eten voor zichzelf, zijn paard en zijn vrouw en kind.

Het verhaal is simpel en onderhoudend en wordt ondersteund door Afrikaanse muziek.

 

Op IMDB krijgt "Borom Sarret" van 1.700 mensen een waardering van 7,2.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Black Girl

Black Girl (Senegal, 1966): 57 min: Regisseur Ousmane Sembène

 

 

 

Diouna, een jonge zwarte vrouw, heeft werk gevonden als kindermeisje bij een blank gezin in Dakar. Ze verdient er redelijk en kan goed opschieten met zowel de kinderen als haar werkgevers. 

 

Op een dag vertellen haar werkgevers dat ze terugkeren naar Frankrijk, naar Antibes aan de Middellandse Zee, en ze vragen aan Diouna of ze met hun mee wil gaan naar Frankrijk. Voor Diouna klinkt Frankrijk als het beloofde land.

De waarheid is echter veel minder aangenaam. Diouna wordt door haar werkgevers opgesloten in een troosteloos appartement waar ze moet schoonmaken en het eten koken. Dat Diouna geen Frans spreekt en begrijpt, helpt daarbij ook niet.

 

"Black Girl" is een behoorlijk heftige film ondersteund door prachtige Afrikaanse muziek en met, naar ik vrees, een hoog realiteitsgehalte. 

 

Op IMDB krijgt "Black Girl" van 7.300 mensen een waardering van 7,4. 

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Rams

Rams (IJsland, 2015): 90 min: Regisseur Grímur Hákonarson

 

 

 

Twee IJslandse broers, Gummi en Kiddi, wonen al 40 jaar lang als buren in een afgelegen vallei in IJsland, zonder ooit iets tegen elkaar te zeggen. 

 

Bij een wedstrijd voor wie de mooiste ram heeft, wint de ram van Kiddi net voor die van Gummi. Bij toeval kijkt Gummi naar de ram van Kiddi en ziet dat die scrapie heeft, een gevaarlijke en besmettelijke schapenziekte.

 

Er moeten maatregelen genomen worden en veel schapen moeten worden afgemaakt. Gummi en Kiddi hebben het er maar moeilijk mee, maar uiteindelijk zorgt de ramp ervoor dat beide broers nader tot elkaar komen.

Er gebeurt niet zo heel veel in "Rams", maar de fotogenieke broers, schapen en landschappen zorgen voor een film die erg mooi is om te zien.

 

Op IMDB krijgt "Rams" van 16.000 mensen een waardering van 7,2.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Il grido

Il grido (Italië, 1957): 110 min: Zwart-wit: Regisseur Michelangelo Antonioni

 

 

 

Van de grote Italiaanse filmregisseurs spreekt het oeuvre van Michelangelo Antonioni mij het meeste aan. Uit zijn rijke oeuvre is "Il grido" mijn lievelingsfilm.

 

De lange, knappe Aldo heeft al 7 jaar een relatie met en een kind van de getrouwde Irma. Als Irma te horen krijgt dat haar man is overleden, besluit ze om te kappen met Aldo. Aldo is woest, gaat weg en neemt hun dochtertje Rosina mee. Ze zwerven van plek tot plek, waarbij Aldo Rosina steeds op sleeptouw neemt.

 

Aldo is mecanicien van beroep en krijgt verschillende mogelijkheden om ergens te blijven werken en er zijn meerdere vrouwen die wat in hem zien. Uiteindelijk beseft Aldo dat Rosina gewoon naar school moet en zet hij haar op de bus terug naar haar moeder.

 

Bovenstaande korte omschrijving van de film klinkt niet heel intrigerend, maar ik vind "Il grido" een prachtige film, met name ook door het geweldige camerawerk.

 

Op IMDB krijgt "Il grido" van 5.900 mensen een waardering van 7,6.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Luis Buñuel: Viridiana

Viridiana (Spanje, 1961): 90 min: Zwart-wit: Regisseur Luis Buñuel

 

 

 

Viridiana, een zeer knappe, jonge non, wordt door haar moeder-overste verzocht om haar oom te bezoeken. De non heeft weinig op met haar oom en heeft ook geen zin in het bezoek. Min of meer gedwongen gaat ze toch.

 

Haar oom valt voor zijn knappe nichtje, wil haar van het klooster losweken en haar tot zijn vrouw maken. Zij verafschuwt het idee, waarop haar oom haar drogeert en haast verkracht. De oom krijgt spijt van zijn daad en hangt zich op.

 

Een buitenechtelijke zoon van de oom en Viridiana erven het landhuis. In de geest van het geloof nodigt Viridiana een aantal bedelaars en landlopers uit om in het enorme huis te gaan wonen, zodat ze een beter leven kunnen leiden. Uiteraard loopt dit voornemen geheel in de soep.

"Viridiana" is een onderhoudende film die toch wel weer de draak steekt met het katholieke geloof. In mijn ogen is het niet één van de allerbeste films van Buñuel, maar wel een hele goede.

 

Op IMDB krijgt "Viridiana" van 28.000 mensen een waardering van 8,0.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Werner Herzog: Fitzcarraldo

Fitzcarraldo (Duitsland, 1982): 150 min: Regisseur Werner Herzog

 

 

 

De Duitse regisseur Werner Herzog heeft veel films op zijn naam staan. Hij is vooral bekend geworden als eigenzinnig documentairemaker en ook door zijn samenwerking met Klaus  Kinski met wie hij vijf speelfilms heeft gemaakt. Van deze vijf is "Fitzcarraldo", dat zich afspeelt in het Peruaanse regenwoud ongetwijfeld de beroemdste. 

 

Klaus Kinski speelt Brian Fitzgerald, een maniakale avonturier met een grote liefde voor de opera en dan met name Enrico Caruso. De film begint en eindigt met een stuk uit de opera. Claudia Cardinale heeft een kleine rol als Molly, de vrouw van Brian. 

 

Als de film begint heeft Fitzgerald een poging gedaan om een spoorlijn over de Andes aan te leggen. Dit project is mislukt, hij is zijn geld kwijt, is zich gaan richten op de productie van ijs en droomt ervan om een eigen operahuis te bouwen in Iquitos, een stuk stroomopwaarts van Manaus. Om dat waar te maken moet hij veel geld verdienen en dat kan het beste met rubber.

 

Fitzgerald wil een stuk oerwoud claimen, koopt een grote stoomboot en vaart de Amazone op. Dan komt het spektakelstuk van de film. Fitzgerald besluit dat hij met de boot een forse heuvel wil  oversteken. Honderden indianen werken om dit mogelijk te maken. Iedere andere regisseur zou het met een schaalmodel hebben gedaan, maar Herzog besloot dat de hele boot heuvelop moest.

 

"Fitzcarraldo" is een fascinerende film met een hele bijzondere acteur in de hoofdrol. De scènes dat de boot omhoog getakeld wordt vergeet ik nooit meer.

 

Op IMDB krijgt "Fitzcarraldo" van 43.000 mensen een waardering van 7,9.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Kes

Kes (Groot-Brittannië, 1969): 106 min: Regisseur Ken Loach

 

 

 

De sociaal bewogen Britse filmmaker Ken Loach staat bekend om zijn films over mensen uit de arbeidersklasse, mensen die het niet breed hebben. Al zijn films hebben een trieste ondertoon wat ze vaak erg heftig maakt om te zien. Ik heb een stuk of tien films van Ken Loach gezien, waarvan zijn vroege film "Kes" mijn favoriete film is. Ook "Kes" is een erg heftige film. 

 

Billy Casper is een 15-jarige jongen die uit een mijnwerkersgezin komt. Zijn vader is mijnwerker (hij komt niet in beeld) en zijn oudere broer Judd is ook mijnwerker. Billy heeft het niet gemakkelijk, hij wordt verwaarloosd door zijn moeder, gepest op school en ook nog eens regelmatig  geslagen door zijn broer.

 

Billy is goed met dieren. Hij heeft ooit een vos grootgebracht en ook verschillende kleinere vogels. Op een dag ziet hij een torenvalk [In het Engels Kestrel] vliegen en vraagt hij zich af of hij een torenvalk kan africhten. Hij steelt bij de tweedehands boekhandel een boek over torenvalken, haalt een jonge torenvalk uit haar nest en traint haar. 

 

De scènes met de torenvalk zijn prachtig, alsmede als hij over haar vertelt tijdens de les. Overige scènes op school zijn erg heftig en doen mij blij zijn met de scholen die ik heb gehad.

 

Op IMDB krijgt "Kes" van 26.000 mensen een waardering van 7,9.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Atanarjuat

Atanarjuat (Canada, 2001): 161 minuten: Regisseur Zacharias Kunuk

 

 

 

"Atanarjuat" is wat mij betreft één van de allermooiste films van dit millennium. Ik heb de film twee keer kort achter elkaar gezien in de bioscoop toen hij uitkwam en nu heb ik hem voor de vierde of vijfde keer gezien op dvd.

 

Atanarjuat" is een speelfilm over het leven van de Inuit, de oorspronkelijke bevolking van het Noordpoolgebied. Het is de eerste film over de Inuit die gemaakt is door een Inuit.

 

Twee broers, Amaqjuaq en Atanarjuat krijgen ruzie met de gemene Oki over wie met de knappe Atuat mag trouwen. Oki vormt met twee vrienden een bende van drie en is niet geliefd, reden waarom Atuat met Atanarjuat trouwt hoewel ze eigenlijk door haar vader aan Oki beloofd is. Deze twist vormt de kern van de film.

 

"Atanarjuat" bevat prachtige beelden van het poollandschap, de film neemt de tijd om het verhaal te vertellen, het acteerwerk is geloofwaardig en de film wordt ondersteund door prachtige muziek. Verder krijgen we allerlei details te zien over het leven in de poolstreken, het bouwen van een iglo, het schoon schrapen van een stuk huid met een stuk blik en het vervoer per hondenslee.

 

Op IMDB krijgt "Atanarjuat" van 7.100 mensen een waardering van 7,4.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Dvd: Last Life in the Universe

Last Life in the Universe (Thailand, 2003): 104 min: Regisseur Pen-Ek Ratanaruang

 

 

 

Waar de titel van de Thaise film "Last Life in the Universe" op slaat is me na het zien van de film niet duidelijk. 

 

De hoofdpersoon van "Last Life in the Universe" is Kenji, een Japanse bibliothecaris, die om onduidelijke redenen in Thailand terecht is gekomen. Hij woont in een groot kraakhelder appartement dat vol staat met boeken. In de film wil Kenji meerdere keren zelfmoord plegen, maar steeds komt er iets tussen. Wel sneuvelen er tussendoor wat andere mensen.

 

Kenji ontmoet Noi, een Thaise vrouw, die net na een ruzie haar zus is verloren. Ze trekken een aantal dagen samen op, hoewel Kenji slechts een paar woorden Thais spreekt, Noi slechts een paar woorden Japans en beiden maar een heel klein beetje Engels. Ze communiceren met elkaar voornamelijk door gebaren en stiltes. Het appartement van Noi is een zwijnenstal en Kenji koopt schoonmaakmiddelen en maakt het schoon.

 

"Last Life in the Universe" is mij uitstekend bevallen. Het gaat in film niet zozeer om het verhaal, als wel om de sfeertekening met prachtig camerawerk, mooie muziek en uitstekend spel van vooral de acteur die Kenji speelt. Aanbevolen!

 

Op IMDB krijgt "Last Life in the Universe" van 12.000 mensen een waardering van 7,4.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Walkabout

Walkabout (Australië, 1971): 100 min: Regisseur Nicolas Roeg

 

 

 

Een gezinnetje bestaande uit vader, een dochter van ongeveer 16 jaar oud en een zoontje van zo'n 7 jaar oud woont in de stedelijke jungle van Sydney. Met zijn drieën gaan ze met de auto op stap naar de Outback. Midden in de wildernis gaan ze picknicken. Dan zonder enige zichtbare oorzaak, schiet de vader op zijn kinderen die voor hem wegvluchten. Vervolgens steekt de vader zijn auto in brand en schiet zichzelf dood. 

 

Na dit vreemde begin van de film zijn de jonge vrouw en het jochie op zichzelf aangewezen. Ze hebben kleren aan die volstrekt ongeschikt zijn voor een tocht door de wildernis en ze hebben nauwelijks eten en drinken bij zich. ze lopen, niet goed wetend waarheen, totdat ze bij een poeltje terechtkomen, waar ze in ieder geval wat kunnen drinken. De volgende dag, als het poeltje opgedroogd is, worden ze ontdekt door een jonge Aboriginal ontdekt, die bezig is met zijn Walkabout. Deze Aboriginal, David Gulpilil, is dezelfde over wie ik pas de film "Charlie's Country" heb gezien. De Aboriginal ontfermt zich over het meisje en de jongen en leert hen te overleven in de wildernis en brengt hen terug naar de beschaving.

"Walkabout" is een prachtige film om te zien, met name door de beelden van de  uitgestrekte wildernis van de Outback en de dieren die daar leven. Ergens halverwege de film komt een soft-erotische scène van een paar minuten voor, waarin we de vrouwelijke hoofdpersoon naakt zien zwemmen in een paradijselijke poel. Ik heb niets tegen vrouwelijke naaktheid, maar deze scène past volstrekt niet in de film. Wel hangt over de hele film een soort van seksuele spanning, die tegen het einde tot een hoogtepunt komt als de Aboriginal zich opdoft voor een toenadering tot de jonge vrouw.

 

Op IMDB krijgt "Walkabout" van 29.000 mensen een waardering van 7,6 en een metascore van 8,5.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Just 6.5

Just 6.5 (Iran, 2019): 135 min: Regisseur Saeed Roustaee

 

 

 

Als ik aan de Iraanse cinema denk, dan denk ik aan de films van Abbas Kiarostami, rustige films, veelal waargebeurd, met veel couleur locale en mooie landschapsbeelden. "Just 6.5" is een harde actiefilm die je niet uit Iran zou verwachten.

 

In Iran zijn (anno 2019) 6,5 miljoen drugsgebruikers. Deze mensen leven veelal zeer armoedig, bijvoorbeeld op straat in oude rioleringsbuizen. Er wordt door de politie een grote actie opgezet om de grote drugsdealers te pakken te krijgen. Eerst arresteert met talloze arme drugsgebruikers, die gedwongen worden te vertellen waar zij hun drugs vandaan halen. Dan worden de kleine dealers opgepakt om zo achter de naam en verblijfplaats van de grote jongens te komen. Steeds valt de naam van Naser Khakzad.

 

We volgen rechercheur Samad met zijn team. Samad gebruikt bepaalt geen zachtzinnige methoden. Ook de omstandigheden in de gevangenissen zijn afgrijselijk. In een cel waar in Nederland een gevangene de beschikking over heeft, staan hier wel 100 mensen dicht opeengepakt, zodat er zelfs geen ruimte is om te zitten.

 

Ik ben geen fan van actiefilms, maar ik vind "Just 6.5" een geweldige film, van het niveau van "Godfather" of "City of God". Warm aanbevolen!

 

Op IMDB krijgt "Just 6.5" van 21.000 mensen een waardering van 7,7.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Scattered Clouds

Scattered Clouds (Japan, 1967): 108 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

"Scattered Clouds" uit 1967 is de laatste film die Naruse maakte. De film is in widescreen en in kleur. De  vrouwelijke hoofdpersoon van de film staat op het punt om met haar man te verhuizen. Dan krijgt ze bericht dat haar man is omgekomen bij een verkeersongeluk. De rechter bepaalt dat de man die haar man heeft aangereden, geen schuld heeft, maar hij biedt toch uit goed fatsoen een redelijke maandelijkse toelage aan de weduwe aan.

 

De weduwe geeft al snel aan dat ze niet zit te wachten op het geld. Intussen wordt de man van het ongeluk verliefd op de weduwe en zij uiteindelijk ook op hem.

 

"Scattered Clouds" is een uitstekend liefdesdrama, dat mij veel meer boeit dan soortgelijke Amerikaanse films. Wederom een erg sterke film van Naruse.

 

Op IMDB krijgt "Scattered Clouds" van 1.500 mensen een waardering van 7,8.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Mother

Mother (Japan, 1952): 98 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

In "Mother" maken we kennis met een gezin bestaande uit een vader en een moeder, die samen een wasserette runnen, en hun twee zonen en twee dochters. Het verhaal wordt verteld vanuit het gezichtspunt van de oudste dochter. Vrij aan het begin van de film overlijdt de oudste zoon aan tuberculose en vervolgens overlijdt ook de vader, waarna de moeder in haar eentje de familie draaiende moet zien te houden. 

 

In "Mother" krijgen we een beeld te zien van het dagelijkse leven in Japan, zoals in de meeste films van Naruse. Ik vind het een zeer aangename film om te zien, misschien niet behorend tot de allerbeste films van Naruse, maar zeer zeker de moeite van het bekijken waard.

 

Op IMDB krijgt "Mother" van 953 mensen een waardering van 7,5.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Yasujiro Ozu: The Munekata Sisters

The Munekata Sisters (Japan, 1950): 112 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu

 

 

 

Twee zussen. De oudste zus Setsuko zit gevangen in een liefdeloos huwelijk met Mimura, een ingenieur zonder baan die teveel drinkt. Jaren geleden was Setsuko verliefd op Hiroshi, maar er werd door geen van beiden een aanzoek gedaan. Hiroshi vertrok voor langere tijd naar Frankrijk en is nu weer terug in Japan. De jongste zus Mariko probeert om Setsuko en Hiroshi weer bij elkaar te brengen, terwijl ze zelf ook een beetje verliefd is op Hiroshi.

 

Ozu behandelt in "The Munekata Sisters" op een vrij luchtige wijze de problematiek van een ongelukkig huwelijk. Hideko Takamine, vooral bekend door de films van Mikio Naruse, steelt als jonge zus Mariko de show. Al met al vind ik "The Munekata Sisters" gewoon een erg goede film.

 

Op IMDB krijgt "The Munekata Sisters" van 1.400 een waardering van 7,4.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: les Diseurs de vérité

les Diseurs de vérité (Nederland, 2000): 74 min: Regisseur Karim Traïdia

 

 

 

Na het succes van zijn "de Poolse bruid" uit 1998 maakte de Algerijns/Nederlandse regisseur Karim Traïdia in 2000 zijn tweede speelfilm "les Diseurs de vérité", in het Nederlands zoiets als "De vertellers van de waarheid", over een Algerijnse man die in zijn thuisland met de dood bedreigd wordt en daarom in Nederland asiel aanvraagt.

 

Ik had nog nooit van "les Diseurs de vérité" gehoord. Dat is toch een beetje raar want "De Poolse bruid" was een erg goede film en ook "les Diseurs de vérité" is een zeer geslaagde film.

In de film wordt de hoofdrol gespeeld door een totaal onbekende Algerijnse acteur die Frans (meestal) en af en toe Arabisch spreekt. Hij speelt zeer naturel en overtuigend. Twee bijrollen zijn voor Jaap Spijkers en Monic Hendrickx die eerder samen de hoofdrollen speelden in "De Poolse bruid".

 

De journalist Sahafi wordt in Algerije bedreigd en vraagt op aanraden van een vriend asiel aan in Nederland. Wij volgen de procedure, krijgen flashbacks te zien uit zijn leven in Algerije, gesprekken met de immigratiebeambten en zijn verblijf in het asielzoekerscentrum. Dit verhaal wordt ondersteund met pakkende muziek en af en toe een humoristische noot.

 

Ik vind "les Diseurs de vérité" misschien nog wel een sterkere film dan "De Poolse bruid" en dat wil heel wat zeggen. Wat mij betreft is het één van de beste Nederlandse films die ik ken.

 

Op IMDB krijgt "les Diseurs de vérité" van slechts 65 mensen een waardering van 6,9.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Charlie's Country

Charlie's Country (Australië, 2013): 105 min: Regisseur Rolf de Heer

 

 

 

In "Charlie's Country" speelt een Aboriginal acteur de hoofdrol. Hij speelt in feite zichzelf. De film gaat over Charlie die in een kleine gemeenschap met voornamelijk Aboriginals leeft. De Aboriginals is een westerse leefwijze opgelegd die niet goed bij hun leven past. Er zijn problemen met alcohol en andere drugs en de meeste Aboriginals leven van een uitkering.

 

Charlie is een zeer innemende man. Hij is vriendelijk, schijnt met iedereen op goede voet te staat en helpt zelfs af en toe de politie bij het inrekenen van criminelen. Maar eigenlijk wil hij in de outback leven.

 

"Charlie's Country" is een mooie film die inzicht geeft in de leefwijze van de Aboriginals door het verhaal van één persoon te laten zien. Verplichte kost voor mensen die in etnografie zijn geïnteresseerd.

 

Op IMDB krijgt "Charlie's Country" van 2.900 mensen een waardering van 7,3.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ida

Ida (Polen, 2013): 80 min: Zwart-wit: Regisseur Pawel Pawlikowski

 

 

 

In 1962 staat de 18-jarige Anna op het punt in het nonnenklooster in te treden waar ze is opgegroeid. De moeder-overste heeft besloten dat ze haar tante moet bezoeken om achter de waarheid van haar verleden te komen. Wanda, haar tante, is drankzuchtig en ontvangt haar. Het blijkt dat Anna's echte naam Ida is, en dat ze van joodse komaf is en dat haar ouders zijn vermoord tijdens de Tweede Wereldoorlog. 

 

"Ida" is een zeer sobere film, met een beperkte muzikale achtergrond en geschoten in prachtig zwart-wit. Wat mij betreft een zeer indrukwekkende film met precies de juiste lengte.

 

Op IMDB krijgt "Ida" van 63.000 mensen een waardering van 7,4, met een metascore van 9,1.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Kenji Mizoguchi: Oyuki the Virgin

Oyuki the Virgin (Japan, 1935): 78 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi

 

Ergens in de 19e eeuw wordt een dorpje dat bezet is door rebellen, belegerd door regeringstroepen. Een rijke familie probeert te ontsnappen met een postkoets. In die postkoets reizen ook twee courtisanes mee. Als ze vast komen te zitten delen de courtisanes hun voedsel met de rijke familie.

 

"Oyuki the Virgin" is losjes gebaseerd op het verhaal "Boul de suif" (Reuzelpotje) van Guy de Maupassant. Ondanks de matige beeldkwaliteit valt er genoeg te genieten van deze film.

 

Op IMDB krijgt "Oyuki the Virgin" van 293 mensen een waardering van 6,7.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Kenji Mizoguchi: The Downfall of Osen

The Downfall of Osen (Japan, 1935): 87 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi

 

"The Downfall of Osen" uit 1935 is de laatste stomme film die Mizoguchi heeft gemaakt. Mijn dvd komt met gesproken commentaar en toegevoegde muziek. Gelukkig is de beeldkwaliteit van mijn dvd veel beter dan die van de vorige twee films die ik heb gezien, maar nog verre van optimaal.

 

Osen is een zeer knappe vrouw die dienstmeid is bij een stel criminelen. Op een dag weerhoudt ze er de jonge Shokichi ervan om zelfmoord te plegen. Ze neemt hem in haar huishouden op en voortaan leeft ze om ervoor te zorgen dat Shokichi een goede opleiding kan krijgen.

 

Ik vind "The Downfall of Osen" een wat onevenwichtige film, met af en toe prachtig gefotografeerde scènes. Zeker de moeite waard om te zien.

 

Op IMDB krijgt "The Downfall of Osen" van 377 mensen een waardering van 7,1.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Kenji Mizoguchi: The Water Magician

The Water Magician (Japan, 1933): 110 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi

 

In het begin van "The Water Magician" zien we een postkoets die wordt ingehaald door een stel riksja rijders. Een vrouw die in de koets zit spoort de koetsier aan om meer vaart te maken waarop de postkoets de riksja rijders inhaalt en vervolgens tot stilstand komt met een gebroken as. De koetsier springt op zijn paard en neemt de vrouw in een bundel mee achterop om haar voor de nacht op haar bestemming af te leveren.

 

Shiraito, de vrouw is een beroemde schoonheid en treedt op in een soort circusact met veel water en spuitende fonteinen. Als de koetsier haar opzoekt is zij onder de indruk van hem en wil zijn opleiding betalen. Niet alles gaat zoals voorzien.

 

De beeldkwaliteit van mijn dvd is verschrikkelijk slecht. Van een stomme film hebben ze een film gemaakt met een commentator die het verhaal vertelt plus wat toegevoegde muziek. Het is nog net te zien dat "The Water Magician" oorspronkelijk een mooie film geweest moet zijn, maar, in ieder geval op mijn kopie, helaas is daar maar weinig van over. Zonde.

 

Op IMDB krijgt "The Water Magician" van 533 mensen een waardering van 7,3.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.