Alex Webb: The Suffering of Light

Alex Webb: The Suffering of Light: Thirty Years of Photographs (Verenigde Staten, 2011): 204 blz: Uitgeverij Aperture

 

 

 

"The Suffering of Light" is een op groot formaat uitgegeven hardcover dat een prachtige chronologische selectie bevat van de kleurenfoto's van de Amerikaanse fotograaf Alex Webb (1952) uit de jaren 1979-2010.

 

Alex Webb heeft veel gereisd. In "The Suffering of Light" staan foto's uit vooral Latijns Amerika (Brazilië, Cuba, Dominicaanse Republiek, Grenada, Haïti, Mexico, Nicaragua, Panama, Paraguay, Peru) en verder uit de Verenigde Staten, Barbados, Puerto Rico, Ethiopië, Oeganda, Zaïre, Spanje, India en Turkije. 

 

De foto's van Alex Webb kenmerken zich door het zeer expressieve kleurgebruik, door het feit dat de mensen die erop staan nooit hebben geposeerd voor de foto en vooral ook doordat er zeer veel te zien valt op iedere foto waarbij ze een licht chaotische indruk maken. Juist door dat laatste aspect zijn de foto's van Alex Webb bij uitstek geschikt om lang naar te kijken of om als poster aan de muur te hangen.

 

Al met al vind ik "The Suffering of Light" één van de allermooiste fotoboeken die ik ken. Ik ga zeker nog op zoek naar andere fotoboeken van Alex Webb.

 

Citaat:

- I only know how to approach a place by walking. For what does a street photographer do but walk and watch and wait and talk, and then watch and wait some more: trying to be confident that the unexpected, the unknown, or  the secret heart of the known awaits just around the corner. 

 

Voor een aantal foto's uit "The Suffering of Light", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Mario Marino: Children of the World

Mario Marino: Children of the World (Oostenrijk, 2022): 256 blz: Uitgeverij teNeues

 

 

 

De Oostenrijkse fotograaf Mario Marino heeft al veel fotoboeken gepubliceerd en staat vooral bekend als portretfotograaf. Voor zijn boek "Children of the World" heeft hij foto's uitgezocht uit zijn archief van kinderen in zwart-wit. Hij is op veel plekken geweest. Ik heb foto's gezien, gemaakt in: de Verenigde Staten, Cuba, Frankrijk, Mauretanië, Kenia, India, Nepal, Mongolië en vooral heel veel in Cambodja.

 

Veel fotografen doen het fotograferen van kinderen af als niet van belang. Daar ben ik het volstrekt mee oneens. De meeste kinderen zijn nog  erg spontaan en je kunt de meest onverwachte foto's van ze maken. Toen ik nog serieus fotografeerde en reisde, ongeveer van 1988 tot 1994 maakte ik veel foto's van kinderen, vooral in Turkije, Indonesië en Thailand waar overal kinderen te vinden waren op straat.

 

"Children of the World" is een mooi boek met een aantal prachtige foto's van kinderen. Het boek komt zonder meer op mijn lijstje met mijn favoriete fotoboeken. Wat ik wel jammer vind aan het boek, is dat de op zich schaarse bijschriften, zowel in het Duits als in het Engels vermeld staan. TeNeues is een Duitse uitgever en dan zijn bijschriften in het Duits logisch. De teksten zijn ook zo basaal dat iemand die twee jaar Duits gehad heeft op school, ze moeiteloos kan lezen. Los van dit minpuntje vind ik "Children of the World" een erg mooi boek.

 

Voor een paar foto's uit "Children of the World", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Réhahn: The Collection

Réhahn: The Collection (Frankrijk, 2017): 138 blz: Uitgeverij ?

 

 

Réhahn is een Franse fotograaf die al jaren in Vietnam woont. Voordat Réhahn zijn boek "The Collection" publiceerde had hij 10 jaar over de wereld rondgereisd. Hij is vooral gespecialiseerd in het maken van portretfoto's, bijna altijd in kleur. In "The Collection" staan een aantal foto's die Réhahn zelf als zijn beste foto's beschouwt. Hij heeft eerder twee fotoboeken over Vietnam gemaakt.

 

Er staan in het boek een paar foto's die Réhahn heeft gemaakt in Bolivia en Peru, maar verder vooral foto's gemaakt in Cuba, Maleisië, India en Vietnam. De meeste foto's zijn portretfoto's. Op de foto's uit Cuba staan vooral foto's van mannen en vrouwen met enorme sigaren in hun mond.

 

De foto's uit het boek zijn over het algemeen erg mooi. Waar ik minder enthousiast over ben, is de vormgeving van het boek. Het boek is in een horizontaal formaat. Vaak staan er twee verticale foto's naast elkaar op één bladzijde. Deze waren veel beter tot hun recht gekomen als beeldvullende foto's op een enkele verticale pagina. De bladzijden met de teksten bij de foto's ogen rommelig. De teksten zijn in het Engels en in het Frans. Ik had gekozen voor of teksten in het Frans (het is tenslotte een boek van een Franse fotograaf) of in het Engels. De paginanummering is ronduit lelijk en storend. 

 

Afgezien van deze minpunten bevat "The Collection" erg mooie foto's.

 

Voor een aantal foto's uit "The Collection", klik hier.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: I am Cuba

I am Cuba (Rusland, 1964): 135 min: Zwart-wit: Regisseur Mikhail Kalatozov

 

 

Ik heb "I am Cuba" een jaar of 20 geleden ooit op video gezien en vond het destijds een mooie film. Nu, zoveel jaren later, blijkt het nog steeds een film die veel indruk maakt.

 

"I am Cuba" is uitgebracht als een Russische propagandafilm die laat zien hoe slecht de Cubanen het hadden voordat Fidel Castro de macht greep en hoe verderfelijk de invloed van de Amerikanen was. De propaganda kun je makkelijk negeren, wat overblijft is een film die in prachtig zwart-wit is geschoten en een beeld van het leven in Cuba geeft zoals dat was in de jaren 50.

 

De film begint met een schoonheidswedstrijd op het dak van een zeer hoog gebouw. Een stuk lager ligt een groot zwembad. Vervolgens gaan we naar een bar/bordeel waar de Cubaanse vrouwen onder het dansen op opzwepende jazzmuziek Amerikaanse soldaten en toeristen gerieven.

 

Verderop in de film zien we een landarbeider die het suikerriet aan het plukken is samen met zijn kinderen. De landarbeider krijgt van de eigenaar van de grond te horen dat die zijn perceel verkocht heeft aan de United Fruit Company en dat hij kan oprotten. De landarbeider steekt de boel in de fik.

 

Een hele groep mensen demonstreert op een enorm plein tegen de dictator Batista. Ze worden met waterkanonnen verdreven en één student wordt doodgeschoten.

Na deze prachtige scènes vallen de laatste 20 minuten van de film tegen waarin de strijd van de rebellen onder leiding van Fidel Castro wordt getoond.

Ik vind "I am Cuba" een prachtige film die net wel of net niet thuishoort op de lijst met mijn 100 favoriete films.

Op IMDB krijgt "I am Cuba" van 10.000 mensen een waardering van maar liefst 8,2, wat ik zeer terecht vind.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Rik Suermondt: Havana - streetwise -

Rik Suermondt: Havana - streetwise - (Nederland, 2021): 268 blz: Uitgeverij Tienstuks

 

De docent kunstgeschiedenis aan de kunstacademies van Utrecht en Breda en fotograaf Rik Suermondt, die vooral bekend is als samensteller van "Het Nederlands fotoboek", maakte tussen 2006 en 2010 een aantal lange reizen naar Havana, de hoofdstad van Cuba. Rik werd verliefd op de stad en op een inwoonster van die stad. Hij nam haar mee naar Nederland, ze trouwden en ze kregen een kind, maar hun relatie hield helaas geen stand.

In 2021, ruim 10 jaar na dato, heeft Rik Suermondt uit de ruim 3.000 foto's die hij had gemaakt, alsnog een fotoboek van deze reis samengesteld en in een kleine oplage van 50 stuks uitgegeven. Het boek is te bestellen bij de fotograaf.

Rik Suermondt fotografeert zoals ik dat ook graag deed: rustig rondlopen door de stad, kijken wat je tegenkomt en maar fotograferen. Hij staat hiermee nadrukkelijk in de traditie van illustere fotografen als Henri Cartier-Bresson en Ed van der Elsken. De foto's van Rik ogen kleurrijk, zitten vol leven, zijn mooi van compositie en geven met zijn allen een prachtig beeld van Havana.

"Havana" is onderverdeeld in 10 thematische hoofdstukken met onderwerpen als: de oldtimers in Havana, engelen in steen en in levende lijve, muren, de revolutie, de haven, de groene stad en nog een aantal andere. De foto's zijn afgedrukt zonder bijschriften, wat uitnodigt om goed te kijken. Veel horizontale foto's zijn beeldvullend over de dubbele bladzijdes afgedrukt. Sowieso vind ik de vormgeving van het boek erg geslaagd.

Achterin "Havana" staan 20 bladzijdes met teksten bij de foto's. Hier zijn alle foto's nogmaals afgedrukt, in zwart-wit en op postzegelformaat. De teksten van het boek zijn geweldig. Het is duidelijk dat hier iemand aan het woord is die de stad door en door kent en bovendien beknopt en zeer informatief kan schrijven. Al met al vind ik "Havana" een prachtig fotoboek!

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Cuba na Castro

Cuba na Castro (Nederland, ): 172 min: Regisseur Maaike de Gruyter

 

 

"Cuba na Castro" is de zoveelste prachtige reisdocumentaire die gemaakt is in opdracht van de VPRO. Dit keer is het niet een Nederlander die een programma presenteert over een land dat zijn of haar interesse heeft, maar iemand die afkomstig is uit het land zelf, in dit geval Cuba.

 

15 jaar voordat hij dit programma presenteerde is Yuribert Capetillo Hardy (roepnaam Yuri) op 19-jarige leeftijd gevlucht naar Nederland. Nu gaat hij speciaal voor deze documentaire voor een tijd terug naar Cuba, deels om oude vrienden op te zoeken en deels ook om te kijken of hij weer in Cuba zou willen wonen.

 

Dat Yuri zelf een Cubaan is, heeft één groot voordeel, dit programma is veel intiemer van toon dan de andere soortgelijke documentaires van de VPRO. Dat maakt het nog interessanter om naar te kijken.

Yuri begint zijn reis natuurlijk in Havana, de hoofdstad van Cuba. Hij speelt een partijtje domino en ontmoet zijn opa. Zijn moeder kan hij niet meer ontmoeten, want die is van een flat gesprongen. Yuri gaat op bezoek bij Mariana, een knappe jonge vrouw die violiste is, in Nederland heeft gestudeerd en ervoor heeft gekozen om terug te keren naar Cuba. 

In de tweede aflevering praat Yuri met mensen die in het park aan het internetten zijn (veel goedkoper dan thuis, want beter controleerbaar) en hij helpt een vriend met het verbouwen van een keuken. Ze hebben het over de "speciale" periode, een periode van grote armoede waarin vrijwel niets mogelijk was. 

Verder golft Yuri met een rijke ondernemer, bezoekt hij de nucleaire stad waar een kerncentrale werd gebouwd die nooit in gebruik is genomen, en spreekt hij een priester (Babalao) van het Santeria geloof, een milieuactiviste en een kunstenaar.

Ik vind "Cuba na Castro" een prachtige documentaire, verplichte kost als je in Cuba bent geweest of denkt er op vakantie naar toe te gaan en eigenlijk ook zeer interessant voor iedereen die van dit soort mooie reisdocumentaires houdt.

Op IMDB krijgt "Cuba na Castro" nog geen waardering.

    

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.