Verder heb ik een verhalenbundel gelezen van Surinamers die deels nog in Suriname wonen en deels in het buitenland, voornamelijk in Nederland. De debuutroman van de belangrijkste Surinaamse schrijfster van haar generatie en een reisverslag van de Nederlandse schrijver H.M. van den Brink over een reis van 3 weken door de Antillen. Ik zal deze drie boeken hier heel kort bespreken.
Voor mij ben je hier: Michiel van Kempen (red) (Suriname, 2010): 255 blz: Uitgeverij Meulenhoff
Ik heb deze bundel gelezen op aanraden van Jannie. Ik vond de eerste drie verhalen in de bundel niet zo sterk, maar daarna werd het beter. Ik heb de bundel met plezier gelezen. Hij is inderdaad heel afwisselend zoals Jannie schrijft. Verder heb ik aan de goedgeschreven recensie van Jannie niet zo veel toe te voegen. Ik vond de meeste verhalen wel aardig, maar voor mij zat er geen verhaal tussen waarbij ik dacht: van die schrijver wil ik meer lezen.
Astrid Roemer: Neem mij terug Suriname (Suriname, 1974): 166 blz: Uitgeverij Conserve
"Neem mij terug, Suriname" is de debuutroman van Astrid Roemer uit 1974 en gaat over een jongeman, Benny, die nadat hij is afgewezen door zijn grote liefde naar Nederland emigreert. Benny is daar op zoek naar Arti, een jeugdvriend. Eigenlijk aardt Benny niet zo goed in Nederland en hij heeft steeds heimwee naar Suriname. Benny krijgt met verschillende vrouwen een relatie totdat hij Netty ontmoet, een prostitué, waar hij verliefd op wordt en mee wilt trouwen. Dit is in het kort het verhaal van deze roman. Wat mij opvalt is dat er weinig tekenende details in de roman staan en dat er vrij weinig specifiek Surinaamse zaken in het boek worden beschreven. Ik heb begrepen dat Astrid Roemer later is uitgegroeid tot een zeer productief schrijfster van ook complexere romans. Ik voel er weinig voor om die te gaan lezen na het lezen van haar eersteling.
H.M. van den Brink: Reis naar de West (Nederland, 1986): 103 blz: Uitgeverij Meulenhoff
"Reis naar de West" is het verslag van een drieweekse reis die H.M. van den Brink in het voorjaar van 1985 heeft gemaakt naar de Nederlandse Antillen. Eerst bezocht hij Curaçao en Aruba, vervolgens Sint Maarten, Saba en Sint Eustatius. De Nederlandse Antillen zijn erg klein (ongeveer 1000 vierkante kilometer) en hebben niet zo veel inwoners. Des te opmerkelijker is het dat in Curaçao, de roman "Dubbelspel" van Frank Martinus Arion is verschenen, in mijn ogen een van de absolute hoogtepunten uit de Nederlandstalige literatuur. Van den Brink sprak een paar schrijvers, keek wat rond en vertrok weer. Over een zo'n korte reis zul je wel niet veel kunnen vertellen denk ik zo. Toch heeft van den Brink nog een boekje van bijna 100 bladzijden geschreven vol met aardige observaties. Vooral de sfeer van de eilanden weet hij goed weer te geven. Als je de tekst op de achterkant van het boek leest, krijg je het idee een waar meesterwerk in handen te hebben. Dat valt wel een beetje tegen, maar het kan goed zijn dat ik nog vaker eens wat van van den Brink ga lezen.
Ik heb nog een vijfde boek op mijn lijst staan, maar dat bewaar ik voor later om nog eens op mijn gemak te lezen en bekijken.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.