Bette Westera (tekst) & Sylvia Weve (tekeningen): Uit elkaar

Bette Westera (tekst) & Sylvia Weve (tekeningen): Uit elkaar (Nederland, 2019): 44 gedichten: Uitgeverij Gottmer

 

 

Soms, heel soms, kom ik een boek tegen waar ik onmiddellijk heel erg blij van word. "Uit elkaar" van het duo Bette Westera en Sylvia Weve is zo'n boek. Samen zijn zij er in geslaagd om over een zwaar beladen onderwerp, dat echtscheiding toch is, een boek te maken dat licht van toon is, uiterst toegankelijke gedichten bevat en een lust voor het oog is.

Ik ben geen lezer van gedichten, meestal begrijp ik er weinig van. Zo niet bij de gedichten in "Uit elkaar". Alle gedichten in dit boek zijn makkelijk te begrijpen en zeer grappig. Voeg daarbij de prachtige, speelse tekeningen van Sylvia Weve en je krijgt een prachtig boek. Om van dit boek te houden, hoef je niet speciaal van kinderboeken te houden, of iets over echtscheidingen willen lezen. Volgens mij zal iedereen met een liefde voor mooi uitgevoerde boeken dit boek omarmen. Warm aanbevolen!

Helaas kan ik op het internet geen afbeeldingen uit het boek vinden, anders dan de omslag.

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

 

Jean-Luc Fromental (tekst) & Joëlle Jolivet (tekeningen): 365 pinguïns

Jean-Luc Fromental (tekst) & Joëlle Jolivet (tekeningen): 365 pinguïns (Frankrijk, 2007): 45 blz: Vertaald door J.H. Gever (2007): Uitgeverij Gottmer

 

 

Sommige boeken moeten het hebben van een eenvoudig idee. Dat geldt ook voor "365 pinguïns" van het duo Fromental & Jolivet.

 

Een gezin bestaande uit de vader, de moeder, een zoon en een dochter krijgt op de eerste dag van het nieuwe jaar per post een pinguïn toegestuurd. Wat moeten ze met die pinguïn? Vervolgens krijgen ze op iedere dag van het jaar een nieuwe pinguïn toegestuurd. Wat moeten ze met al die pinguïns? Hoe kunnen ze al deze pinguïns huisvesten, te eten geven en schoonhouden?

 

De uitwerking van het simpele gegeven "iedere dag een pinguïn erbij" is geniaal gedaan. De tekeningen zijn in zwart en wit met als steunkleuren oranje en blauw en zijn prachtig om te zien. Er is zelfs een pinguïn die Bibber heet, last van de kou heeft en blauwe voetjes heeft.

 

Citaat:

- Op nieuwjaarsdag, om negen uur 's ochtends, staat er een koerier op de stoep.

Ik maak het pakje open: een pinguïn.

Wie stuurt ons nu zo'n raar cadeau?

Geen afzender op de doos.

Geen naam of niks.

 "Hé," zegt Emma, m'n zus.

"Kijk eens!"

Ik ben nr. 1, geef me eten, nu meteen!

"Rare toestand," zegt m'n vader.

 

Voor een aantal afbeeldingen uit "365 pinguïns", klik hier.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Luigi Serafini: Codex Seraphinianus

Luigi Serafini: Codex Seraphinianus (Italië, 1981): ? blz: Uitgeverij Rizzoli

 

 

De Italiaanse kunstenaar Luigi Serafini (1946) was in zijn jonge jaren, voordat hij echt kon lezen, al gefascineerd door boeken en stelde zich zelf de teksten voor die in die magische letters stond beschreven. Als volwassene, toen hij tekeningen maakte voor de "Codex", ontwierp hij een eigen fantasietaal, geschreven met fantasieletters die hij prachtig kalligrafeerde. Op deze manier hoopte Serafini zijn lezers iets te laten ervaren van de verwondering die hij als kind ondervond bij het kijken naar boeken.

"Codex Seraphianus" is ongetwijfeld één van de meest bijzondere boeken die ooit zijn verschenen. Het valt te beschouwen als een encyclopedie met prachtig uitgevoerde (en gedrukte!) tekeningen van allerlei fantasiewezens, planten, dieren, maar ook allerlei technische zaken. De tekeningen zijn speels, fantasierijk en uiterst gedetailleerd. Ter begeleiding van de tekeningen in het boek staan allerlei teksten die geschreven zijn met fantasietekens en die waarschijnlijk (men weet het niet helemaal zeker) niets te betekenen hebben. Behalve dat Serafini prachtig kan tekenen en een enorme fantasie heeft, heeft hij ook een zeer mooi handschrift.

De "Codex Seraphinianus" werd oorspronkelijk gepubliceerd in 1981 bij de uitgeverij Rizzoli. Een paar jaar later volgden enkele herdrukken, waaronder eentje bij Meulenhoff. Ik heb ooit voor tamelijk veel geld (het was veruit het duurste losse boek dat ik ooit heb gekocht) de uitgave van Meulenhoff gekocht. Omdat het mij niet in de eerste plaats gaat om een bijzondere druk, maar om de inhoud heb ik deze uitgave voor het zelfde bedrag weer verkocht toen in 2013, opnieuw bij Rizzoli, een herdruk verscheen en ik die voor ongeveer 80 euro bij amazon kon bestellen.

De "Codex Seraphianus" is één van die boeken waar iedere echte bibliofiel dol op zal zijn. Zonder meer één van de topstukken uit mijn bibliotheek!

Voor een indruk van de afbeeldingen uit dit prachtige boek, klik hier.

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Annie M.G. Schmidt & Fiep Westendorp (tekeningen): Pluk van de Petteflet

Annie M.G. Schmidt (tekst) & Fiep Westendorp (tekeningen): Pluk van de Petteflet (Nederland, 1971): 166 blz: Uitgeverij Querido

Waarschijnlijk is geen enkel Nederlands kinderboek zo bekend als Pluk van de Petteflet. Veel mensen van mijn leeftijd zullen het voorgelezen hebben gekregen door hun ouders en veel van die mensen zullen het ook weer aan hun kinderen hebben voorgelezen. Zelf heb ik het boek pas in 1998 voor het eerst gelezen. Ik heb het boek nu op mijn gemak voor de derde keer of vierde keer gelezen en zoals wel vaker bij echt goede boeken vind ik het na iedere herlezing nog beter dan de vorige keer dat ik het las.

Pluk is een vriendelijk en behulpzaam jongetje met een klein rood kraanwagentje dat altijd in de stad rondrijdt op zoek naar mensen en dieren in nood om die dan te helpen. Nu zoekt hij een plek om te wonen. Hij vindt een plekje in het torentje van de Petteflet. Samen met vriendjes als de Stampertjes, Aagje, meneer Pen, Dollie de duif, de Lispeltuut en Zaza de kakkerlak maakt hij allerlei avonturen mee.

Een citaat:
- "O ja?" zei de wolf. "Zou dat het zijn? Ik dacht het kwam door de kool en de geit." "Wat? Wat gebeurde er dan met een kool en een geit?" "Ik heb een keer een kool opgegeten," zei de wolf. "Een kool? Maar wolven eten toch geen kool?" "Nee, dat is zo. Maar deze kool zat in een geit. Hij was verpakt in een geit" "Aha, je bedoelt dat je een geit hebt opgegeten?" De wolf knikte. "Heel lang geleden ...," zei hij zacht en hij keek Pluk aan met schaamte in z'n ogen. "Praten we niet meer over ...,"  zei Pluk. "Per slot heb ik wel eens een kip opgegeten. Wél gebraden natuurlijk."

De tekst van Annie M.G. Schmidt is natuurlijk goed, maar wat "Pluk van de Petteflet" echt tot een geweldig boek maakt zijn de prachtige tekeningen van Fiep Westendorp. Ik ken weinig boeken met zo tot de verbeelding sprekende illustraties.

Bij veel mensen heerst de misvatting dat kinderboeken per definitie geen literatuur kunnen zijn. Ik vraag mij hardop af of er een Nederlandstalig boek voor volwassenen is dat net zo veel indruk op mij heeft gemaakt als dit boek van het duo Schmidt en Westendorp. Het antwoord op deze vraag is eenvoudig nee.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.