vrijdag 30 augustus 2019

Films gezien in augustus

- Shoplifters: Film van Kor-Eeda Hirokazu over een gezinnetje dat zich in leven houdt door winkeldiefstallen te plegen. Ze ontfermen zich over een jong meisje. Film geeft een aardig beeld van de onderkant van de Japanse maatschappij, maar haalt het niet bij: "Our little sister". ****

- Planet of the apes: Eerste verfilming van deze serie wordt algemeen als de beste beschouwd. Het verhaaltje is best onderhoudend, maar stelt in mijn ogen toch niet veel voor. ***

- Lolita (Stanley Kubrick) en Lolita (Adrian Lyne): Er zijn 2 verfilmingen gemaakt van het beroemde boek van Vladimir Nabokov. De verfilming van Kubrick bevat een onnodige proloog van 15 minuten met Peter Sellers die er beter uitgelaten had kunnen worden. Een groter probleem bij Kubrick is dat de hoofdrolspeelster er veel te oud uitziet voor de rol en dat er weinig sprake is van een erotische spanning. Wat dat betreft is de film van Adrian Lyne beter geslaagd. Zijn Lolita oogt een stuk jonger en ziet er ook veel verleidelijker uit. Op IMDB wordt de film van Kubrick *** hoger aangeslagen. Zelf vind ik de film van Lyne **** beter, maar beide films halen het bij lange na niet bij het prachtige boek.

- Gordel van smaragd: Dappere poging van Orlow Seunke om een stuk Indonesische geschiedenis in een film te vangen. De film beslaat 10 jaren, van 1939 tot 1949. Van ieder jaar zijn er archiefbeelden gecombineerd met een stuk van het verhaal. Het liefdesverhaal tussen Theo (Pierre Bokma) en de zangeres Ems (de prachtige Esmée de la Brétonnière) komt goed uit de verf. De politieke ontwikkelingen lijken er met de haren bijgesleept. De toevoeging van de archiefbeelden had wat mij betreft niet gehoeven. ***

- Onze man in Teheran: Prachtige 4-delige documentaire over het leven van gewone mensen in Iran, gepresenteerd door Thomas Erdbrink. Thomas is getrouwd met een Iraanse en spreekt vloeiend de taal van het land. De afgelopen jaren zijn er in opdracht van de VPRO een aantal prachtige documentaires gemaakt, die allen tot de beste documentaires horen die ik ken. Michael Moore zou wat van deze documentaires kunnen leren. ****

- De schaduw van het kruis: Elfdelige Belgische documentaire van Jan Leyers die op zijn motor een reis maakt langs de plaatsen waar de eerste kruisvaarders doorheen zijn gekomen. Leyers ontmoet allerlei mensen en praat met hen en neemt daar de tijd voor. Deze documentaire heeft een aangenaam rustig tempo. ****

- L'invitation: Een man werkt al 20 jaar op een kantoor. Na het overlijden van zijn moeder verhuist hij. Om het nieuwe huis in te wijden geeft hij een tuinfeest voor zijn collega's. Een mild humoristische film die is uitgekozen door Joyce Roodnat voor haar serie met Europese klassieken. ***

- Hou de trein in het oog: Tsjechische zwart-witfilm over een jongen die op een station werkt. ***

- Pather Panchali: De eerste film van Satyajit Ray, een van de mooiste debuutfilms die ik ken, over een jongetje dat samen met zijn oudere zus opgroeit in een dorpje in Bengalen. Ik bekeek deze film nu voor de 4e of 5e keer, nu samen met 3 vrienden die ook erg enthousiast waren. *****

- The wind rises: Mooie animatiefilm van Ghibli over twee Japanse vliegtuigontwerpers, hun leven en de vliegtuigen die ze bouwden. Een van de mooiste animatiefilms die ik ken. *****

- James and the giant peach: Inventieve bewerking van het kinderboek van Roald Dahl. Vooral het middenstuk met prachtige animaties maakt indruk. ****

- De gelukkige huisvrouw: Verfilming van het boek van Heleen van Royen over een vrouw die na haar bevalling een psychose krijgt en de gevolgen daarvan. Een sterke rol van Carice van Houten. ****

- Shocking blue: Film die zich afspeelt in de bollenvelden. De vader van Thomas werkt als tulpenkweker. Er gebeurt een ongeluk en Thomas moet er mee om zien te gaan. Erg mooie opnamen en het spel is geloofwaardig. Een van de betere Nederlandse films die ik ken! ****

- The jewel in the crown: 14-delige Britse serie over de laatste jaren van de Britse aanwezigheid in India (1942-1947). Collega-blogster Bettina heeft een prachtig stuk over deze serie geschreven, naar aanleiding waarvan ik de serie ben gaan kijken. Voor zover ik het kan beoordelen geeft de serie een realistisch beeld van hoe de Britten in India leefden, de verhoudingen tussen de Britten en de Indiërs en de Britten onderling. Het leukst vind ik nog de beelden van de coleur locale. ****

- Selma: Film over Martin Luther King en de protestmars die hij heeft georganiseerd vanuit Selma naar Montgomery, Alabama. Indrukwekkende historische film. ****

- Dorst: Film van Ingmar Bergman, waar mij weinig van bijstaat. ****

- Krabbé zoekt van Gogh: Indrukwekkende serie van Jeroen Krabbé, waarin hij in de voetsporen van Vincent van Gogh reist. Krabbé heeft zich goed voorbereid en vertelt veel wetenswaardigs over van Gogh. **** De andere series van Krabbé over Gauguin en Picasso heb ik ook gelijk gereserveerd bij de bibliotheek.

- The right stuff: Prachtige film over het Mercury-programma dat er voor zorgde dat er voor het eerst Amerikaanse astronauten in de ruimte kwamen. Alle lof voor de makers dat het hier niet om een film vol glorieuze zelfverheerlijking gaat, maar om een serieuze film met ook alle aandacht voor de mislukkingen en de bijna mislukkingen. Dit gaat om het echte werk en is wat mij betreft veel interessanter dan alle science-fictie films die ik heb gezien. ****

- The naked island: Japanse film uit 1960 over een gezin dat op een kaal eiland probeert te overleven. Een prachtige, bijna etnografische film, maar je moet wel tegen een traag tempo kunnen. ****


vrijdag 16 augustus 2019

Edward Buscombe: Cinema today

Edward Buscombe: Cinema today (Groot Brittannië, 2003): 489 blz: Uitgeverij Phaidon

Cinema Today"Cinema today" is een prachtig uitgegeven groot formaat boek met heel veel schitterende illustraties over de film tussen ongeveer 1970 en 2003. Er zijn in het boek veel paginagrote illustraties of zelfs over de volle twee pagina's met fragmenten uit bekende films. Het doorbladeren van het boek zorgt voor een feest der herkenning.

Helaas vind ik de teksten aanzienlijk minder interessant. Het boek is opgedeeld in 20 hoofdstukken. De eerste 11 hoofdstukken zijn thematisch onderverdeeld en gaan over de Amerikaanse films. Hoofdstuk 12 tot en met 19 gaan steeds over een grote regio elders in de wereld en hoofdstuk 20 is een zeer kort hoofdstuk over de toekomst van de film.

In zijn tekst noemt Buscombe zeer veel films, ik denk dat hij ruim 2.000 films bij naam noemt. Ik vermoed dat dat bijna alle films zijn die in Engeland enige indruk in de bioscoop hebben gemaakt. De meeste van die films worden in een enkele zin beschreven, en Buscombe geeft vrijwel nooit zijn eigen mening over de besproken films. Hierdoor heb ik geen enkel houvast over welke films die besproken zijn de moeite van het bekijken waard zijn.

Wat ik ook jammer vind is dat er geen enkele film of serie wordt besproken die voor de televisie is gemaakt. Series als: "Monthy Python's Flying Circus", "Fawlty Towers", de "7-Up series", de "Reisprogramma's van Michael Palin", de "Natuurdocumentaires van de BBC" en het Tsjechische "Buurman en Buurman" zijn veel interessanter dan 99% van de bioscoopfilms die zijn gemaakt.

Kortom, dit boek koop je vanwege de plaatjes en niet om de bijbehorende teksten te lezen. Een gemiste kans!

Illustraties *****
Tekst ***

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

donderdag 15 augustus 2019

Films door Satyajit Ray geregisseerd

Hieronder volgt een lijst van de films die door Satyajit Ray zijn geregisseerd, zijn laatste film als eerste. Vermeld zijn het jaar waarin de film is uitgekomen, de Bengaalse titel, de Engelse titel, het aantal bezoekers op IMDB dat de film heeft gewaardeerd en de waardering op IMDB. Opvallend is dat de 3 films over Apu, zijn debuut en de 2 vervolgen veruit het meest bekeken zijn. Dat vind ik toch enigszins triest gezien de ontwikkeling die Ray in zijn carrière heeft doorgemaakt. Hij heeft zoveel meer gemaakt dan alleen die 3 films over Apu. Wat opvalt zijn de hoge waarderingen voor zijn films. De cijfers klopten op de dag dat ik deze lijst samenstelde: 4 juni 2019. De sterrenwaarderingen zijn van mij. Ik hoop ooit nog alle films van Ray op dvd te zien, maar dat zal erg lastig worden gezien de geringe verspreiding van een aantal van zijn films.

***** 1991 Agantuk (The stranger) (2.200, 8,1)
 1990 Shakha Proshakha (Branches of the tree) (520, 7,7)
**** 1989 Ganashatru (An enemy of the people) (800, 7,4)
 1987 Sukumar Ray (Short documentary) (over de vader van Ray) (75, 8,1)
**** 1984 Ghare-Baire (The home and the world) (960, 7,7)
 1981 Pikoor Diary (TV Short) (210, 7,7)
**** 1981 Sadgati (TV Movie) (Deliverance) (320, 8,0)
 1980 Heerak Rajar Deshe (The kingdom of diamonds) (1.800, 8,8)
**** 1979 Joi Baba Felunath (The elephant God) (1.300, 8,0)
***** 1977 Shatranj Ke Khilari (The chess players) (2.700, 7,8)
 1976 Bala (Documentary short) (47, 7,6)
 1975 Jana Aranya (The middle man)  (1.100, 8,3)
 1974 Sonar Kella (The golden fortress) (1.600, 8,4)
***** 1973 Ashani Sanket (Distant thunder)  (1.100, 8,1)
 1972 The Inner Eye (Documentary short) (98, 7,9)
 1971 Sikkim (Documentary) (130, 7,4)
**** 1971 Seemabaddha (Company limited) (890, 7,9)
**** 1970 Pratidwandi (The adversary) (1.200, 8,2)
***** 1970 Aranyer Din Ratri (Days and nights in the forest) (2.000, 8,2)
 1969 Goopy Gyne Bagha Byne (The adventures of Goopy and Bagha) (1.800, 8,8)
 1967 Chiriyakhana (The zoo) (610, 7,3)
**** 1966 Nayak (The hero) (2.700, 8,3)
 1965 Two (TV Short) (310, 7,7)
**** 1965 Kapurush (The coward) (1.100, 7,8)
**** 1965 Mahapurush (The holy man) (890, 7,3)
***** 1964 Charulata (The lonely wife) (4.300, 8,2)
***** 1963 Mahanagar (The big city) (2.800, 8,3)
***** 1962 Abhijaan (The expedition) (880, 8,0)
 1962/I Kanchenjungha (810, 7,9)
 1961 Rabindranath Tagore (Documentary) (240, 7,3)
**** 1961 Teen Kanya (Three daughters) (1.200, 8,1)
**** 1960 Devi (The goddess) (1.600, 7,9)
**** 1959 Apur Sansar (The world of Apu) (9.800, 8,3)
**** 1958 Jalsaghar (The music room) (4.500, 8,1)
 1958 Parash Pathar (The philosopher's stone) (850, 7,7)
**** 1956 Aparajito (The unvanquished) (9.600, 8,2)
***** 1955 Pather Panchali (Song of the little road) (19.200, 8,5)

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom

maandag 12 augustus 2019

Satyajit Ray

Satyajit Ray. Wie, zullen jullie zeggen. Ik vermoed dat verreweg de meeste Nederlanders nog nooit van deze man hebben gehoord. Toch wordt Satyajit Ray door filmcritici en filmliefhebbers van over de hele wereld, beschouwd als een van de belangrijkste regisseurs ooit.

Satyajit Ray, was geboren in Calcutta in 1921 en stierf ook daar in 1992, op 70-jarige leeftijd. Tussen 1955 (Pather Panchali, song of the little road) en 1992 (Agantuk, the stranger) heeft hij in totaal 37 films gemaakt, waarvan ik er inmiddels 22 in huis heb en heb gezien. Zelf beschouw ik het oeuvre van Ray, als het meest interessante oeuvre van een filmmaker dat ik ken.

Ray wordt in de eerste plaats geroemd als filmmaker, maar hij was op meerdere terreinen zeer begaafd. Hij was een van bekendste Bengaalse schrijvers en voor de meeste van zijn films schreef hij zelf het script. Hij redigeerde een tijdschrift voor kinderen waarbij hij alles deed: hij schreef de teksten, maakte de illustraties en maakte zelfs de kruiswoordpuzzels.

Ook was hij een zeer begaafd componist. Voor zijn eerste films liet hij de muziek componeren door bekende musici als Ravi Shankar en Ali Akbar Khan. Hij was niet heel erg tevreden over die samenwerking en bedacht dat hij het zelf beter kon. Voor het overgrote deel van zijn films componeerde hij zelf de muziek. Wie de muziek van zijn latere films beluistert, moet hem gelijk geven, hij kon het zelf inderdaad beter.

Hij was opgeleid voor grafisch vormgever. De illustraties die hij heeft gemaakt voor boekomslagen worden wereldwijd geroemd. Ook bemoeide hij zich met het ontwerpen van decors en kostuums.

Voor een wereldberoemde artiest, had hij weinig pretenties. Hij woonde samen met zijn vrouw en zijn enige zoon in een gehuurde flat in Calcutta en leefde vrij eenvoudig. Omdat hij spaarzaam met zijn middelen omging kon hij vrij goedkoop films maken, zonder enige concessies te doen aan zijn artistieke vrijheid. Al met al heeft dit een groot aantal prachtige films opgeleverd.

Ik heb de afgelopen tijd, twee biografieën gelezen over Ray. De eerste die ik las was van Andrew Robinson, die de definitieve biografie schreef. Robinson schrijft onderhoudend, maar in een vrij moeilijk Engels. Hij bespreekt iedere film die Ray gemaakt heeft uitgebreid en heeft het kort over zijn leven en zijn andere activiteiten.

De tweede biografie over Ray die ik las, was van Marie Seton. Zij was een familievriend van Ray's familie en heeft veel met hem opgetrokken. De biografie van Marie Seton was de eerste (Robinson heeft veel aan haar ontleend) en haar biografie is in eenvoudiger Engels opgeschreven en leest daardoor veel makkelijker weg. Haar besprekingen van de films van Ray zijn dan weer wat minder diepgravend dan die van Robinson.

Beide biografieën zijn zeer de moeite waard, en ieder zal zijn eigen voorkeur hebben.

Satyajit Ray is niet een filmmaker die je op een of twee films moet beoordelen. Het is iemand van wie je een aantal films gezien moet hebben om de omvang van zijn genialiteit te beseffen. Het helpt ook erg als je geïnteresseerd bent in vreemde culturen, in dit geval de Indiase cultuur. Waarschijnlijk is er geen andere regisseur te bedenken die zijn eigen cultuur zo alomvattend in beeld heeft gebracht. Ik denk ook dat het zo is, dat je als je een film van Ray goed vindt, je ze waarschijnlijk allemaal goed vindt, en dat als je een film vindt tegenvallen, je ze waarschijnlijk allemaal vindt tegenvallen.

Ik hoop in de toekomst zo nu en dan een film te bespreken van deze geniale regisseur. Ik ben benieuwd of er onder de lezers van mijn blog mensen zijn die een of meerdere films van Ray hebben gezien.

vrijdag 9 augustus 2019

De bibliotheek

Al van toen ik nog een klein jochie was, kom ik bij de bibliotheek. In die eerste jaren samen met mijn moeder bij de wijkbibliotheek in Het Zand, de wijk in Tilburg waar ik woonde. Later kwam ik daar alleen en ook bij de stadsbibliotheek in het centrum van Tilburg.

Ook toen ik ging studeren bleef ik lid van de bibliotheek, van de gemeentebibliotheken in Nijmegen en in Utrecht en van de Universiteitsbibliotheek.

Later toen ik gestopt was met mijn studie was ik of lid van de bibliotheek in Zeist of van die in Utrecht. Misschien dat ik in de afgelopen 45 jaren, 2 of 3 jaren niet lid ben geweest van een bibliotheek.

Ik vind de bibliotheek een erg fijne instelling. Vroeger kon je er alleen boeken lenen of zitten studeren (dat laatste deed ik altijd thuis). Tegenwoordig kun je er van alles doen. Behalve het lenen van boeken, cd's of dvd's, kun je er ook achter de computer zitten om bijvoorbeeld te e-mailen of om dingen op het internet op te zoeken, maar je kunt er ook een aantal kranten en tijdschriften lezen.

Meestal als ik in de bibliotheek van Lunetten kom, ben ik daar maar even. Ik breng de spullen terug die ik geleend heb en haal mijn nieuwe reserveringen op. Als ik in de centrale bibliotheek ben, dan kijk ik vaak wat langer rond, de collectie is daar ook veel uitgebreider.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

donderdag 8 augustus 2019

Recept: Pastasaus met aubergine

Ingrediënten voor 2 personen:
- Olijfolie
- 1 ui
- 1 aubergine
- 500 gram tomaten

Neem een grote pan met een stevige bodem. Bedek de bodem met een laagje olijfolie en zet de pan op hoog vuur. Schil de ui en snijdt hem in kleine blokjes. Gooi de uisnippers in de hete olie en bak ze een paar minuten tot de uitjes glazig zijn. Snijdt ondertussen de aubergine in stukjes en voeg de aubergine toe en bak die een paar minuten mee. Als laatste de tomaten wassen en in stukjes snijden, toevoegen en minimaal een half uur laten sudderen.

Zelf voeg ik geen kruiden toe aan deze saus, maar je kunt naar smaak: zout, peper, oregano of Italiaanse keukenkruiden toevoegen. Lekker met pasta of met rijst.

Bij grote eters kun je iets meer nemen.

Eet smakelijk!

woensdag 7 augustus 2019

Kamperen

Tijdens vakanties is kamperen altijd mijn favoriete vorm van overnachten geweest. Ik heb tussen mijn 17e en mijn 30e heel wat gekampeerd. Helaas is het voor mij sinds mijn 30e niet meer prettig om te kamperen door allerlei gezondheidsklachten.

Met mijn ouders heb ik nooit gekampeerd. Vooral mijn moeder hield er niet van. Mijn eerste kampeervakantie was een fietstocht naar Zweden, net na mijn eindexamen. Ik had van vrienden een eenpersoonstent geleend, een stevig katoenen geval van zo'n 5 kilo. Het was een enkeldakstent, als het regende en je raakte het dak aan, dan begon het op die plek door te lekken. Al op de 2e dag van het kamperen gebeurde dat en was werkelijk alles kletsnat. Toch heb ik doorgezet en nog een hele leuke vakantie gehad.

Voor de volgende vakantie, een fietstocht door Zuid-Engeland en Wales had ik een eigen tent gekocht. Dit was een dubbeldakstent, de problemen met het lekken bij regen waren over. De tent was ook heel wat lichter, nog geen 3 kilo.

Tussen 1984 en 1996 heb ik tijdens de meeste vakanties gekampeerd. Ik vond niets heerlijker dan slapen in de vrije natuur, al of niet op een camping. Na 1996 heb ik nog maar een keer een nacht gekampeerd, op een camping vlakbij het Noordzeestrand.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.


dinsdag 6 augustus 2019

Uit eten in Utrecht: Frites atelier

Sergio Hermans was chef-kok van Oud Sluis in Sluis, jarenlang samen met de Librije in Zwolle van Johnny de Boer, een van de 2 driesterrenrestaurants in Nederland. Sergio was en is een liefhebber van frites en heeft daarom een keten van frites ateliers opgericht, met als motto: "De beste frites met nog betere sauzen en toppings". Zoals men mag verwachten komt de receptuur van zowel de frites als van de sauzen en de toppings van Sergio zelf.

Aan de Steenweg in Utrecht is een van de zaken van frites atelier gevestigd. Ik heb er de afgelopen tijd 2 keer een portie frites gegeten. Een keer met de 2 porties standaardsauzen en een keer met stoofvlees.

Om met de frites te beginnen, de frites worden voorgesneden geleverd en zijn niet geschild (Oude wijven frites). De frites komen in een relatief klein bakje, kosten 3,50 euro, maar smaken dan ook geweldig (9).

De eerste keer at ik mijn frites met 2 standaardsauzen, een soort mayonaise en de andere weet ik al niet meer. De mayonaise was best smakelijk (8), maar ook weer niet zo bijzonder dat hij het verschil maakte. Dan is 1,50 euro voor een beetje saus toch wel vrij prijzig.

De tweede keer had ik wat stoofvlees over de frites. Voor 5 euro kreeg ik een klein beetje stoofvlees van naar schatting nog geen 75 gram. Het vlees was goed te eten, helaas zat er iets door wat een beetje zurig smaakte, waardoor het minder lekker was dan het had kunnen zijn (7).

Ik ga hier natuurlijk niet lopen vertellen dat het stoofvlees van Sergio Herman niet goed smaakt, maar eerlijk gezegd vind ik de smoor (runderstoofvlees) van Kolintang bij mij in de wijk veel beter smaken, en daar krijg je een portie van 100 gram voor 2,25 euro.

Er zijn meerdere vestigingen van frites atelier, maar toch betwijfel ik of dit concept aanslaat bij het grote publiek. Ik heb in ieder geval nog nooit een rij zien staan voor deze zaak, zoals ze wel staan voor Manneken Pis, een andere frites zaak, ook in Utrecht.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

maandag 5 augustus 2019

Antiquariaat Boek2

Toen ik in 2005 een keer door de Voorstraat liep was er daar ineens een nieuwe winkel: Boek2. Aangezien ik nogal geïnteresseerd ben in tweedehands boekwinkels liep ik daar naar binnen. Ardi Seij, de eigenaar van de winkel, was pas sinds kort begonnen met het handelen in boeken. Het aanbod en de kwaliteit van de boeken die tijdens dat eerste bezoek in de winkel stonden stelden eerlijk gezegd niet veel voor. Ik zag niet veel toekomst voor deze winkel gezien het aanbod.

Ik had mij flink vergist. Ardi was een zeer vriendelijke jongeman en bleek een geboren handelaar. Al gauw stroomden er allerlei boeken binnen en kocht ik er zeer regelmatig boeken, vaak ook boeken die net binnen waren en nog niet geprijsd waren. Op mijn boekenstrooptochten door Utrecht deed ik nu altijd drie antiquariaten aan: Hinderickx en Winderickx, Aleph en Boek2, in die volgorde.

Bij Ardi kreeg ik bij ieder bezoek een kopje thee en kletsten we min of meer uitgebreid. Na verloop van tijd kreeg Ardi een nieuwe medewerkster: Melia en zij zette voortaan thee voor mij en dan kletste ik met haar. Ardi had in het begin (hij leerde snel bij) niet veel verstand van boeken en prijsde ze veel te goedkoop. Later ging hij de prijzen met de andere aanbieders op het internet vergelijken, maar hij bleef altijd goedkoop. Van de drie antiquariaten die ik bezocht, kocht ik bij Ardi veruit het meeste.

Na een aantal jaren de winkel in de Voorstraat te hebben gerund, besloot hij om voortaan alleen nog maar verder te gaan als een verzendantiquariaat vanuit een grote opslagruimte in Maarssen. Zeer tot mijn verdriet uiteraard. Wegens mijn hekel aan reizen heb ik Maarssen nog nooit bezocht, maar wel bel ik Ardi nog altijd regelmatig als ik wat bij hem besteld heb en dan kletsen we kort (hij heeft het erg druk) even bij.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.


zondag 4 augustus 2019

Uit eten in Utrecht: Cafetaria de Koppel

Bij een bocht in de Simplonbaan (deel van de rondweg door Lunetten) staat een klein cafetaria. Ik kom hier af en toe, laten we zeggen een keer in de maand om een portie frites en eventueel wat anders te halen.

Afgelopen zondag heb ik hier weer eens frites gegeten. Bij de frites heb je de keus uit de standaard voorgebakken Franse frites of de vers gesneden Oude Wijven frites (ongeschild). Ik ga natuurlijk voor de vers gesneden frites, die hier altijd erg goed zijn (8,5). Bij de frites had ik 2 Utrechtse kroketten en een blikje Cola. De kroketten vond ik niet zo geweldig, te melig, te weinig vlees en vrij flauw van smaak (7). Wel goed gebakken natuurlijk.

Omdat ik trek had , bestelde ik nog een halve portie frites extra. Deze kreeg ik voor slechts 50 eurocent. Een aardig gebaar, waarmee je mij als klant voor je wint.

De eigenaar Roberto is een zeer vriendelijke man. Vaak staat er nog wat meer personeel, allen zeer vriendelijk. Cafetaria de Koppel lijkt ook een soort ontmoetingsplek voor vooral jongeren in de wijk.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.



zaterdag 3 augustus 2019

Antiquariaat Aleph

Aleph is een fors antiquariaat aan de Vismarkt, gerund door twee vrienden: Jan van Hasselt en Paul van Hoven. Aleph is vooral gespecialiseerd in kunstboeken, maar er worden allerlei soorten boeken verkocht. Naast de verkoop van boeken, staan er veel cd's te koop en ook een kleine collectie dvd's.

Ik praat het meeste met Paul. Paul is een wandelende boeken-, film- en muziekencyclopedie. Hij weet echt alles van alles. Ik krijg zeer regelmatig tips van hem en als ik weer eens een mooi boek heb gelezen of een mooie film heb gezien dan vertel ik het ook aan hem. Vooral op filmgebied lijken onze smaken flink te overlappen, zo zijn we alle twee fans van het werk van onder andere: Ingmar Bergman, Buster Keaton, Akira Kurosawa, Kenji Mizoguchi en Satyajit Ray.

Paul is behalve handelaar ook verzamelaar, hij heeft thuis ook een verzameling aan boeken, dvd's en cd's, waar je moeiteloos nog een hele winkel mee zou kunnen vullen. Jan is veel praktischer ingesteld, hij neemt wel eens iets mee naar zijn hol, maar brengt het ook weer terug naar de winkel als hij er op uitgekeken is.

Aleph is een erg leuke winkel om in rond te snuffelen. De boeken zijn over het algemeen zeer redelijk geprijsd, alleen de tweedehandse cd's vind ik nogal duur.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.


vrijdag 2 augustus 2019

Uit eten in Utrecht: IJssalon Luciano

Zoals ik al eerder heb geblogd, ben ik een groot fan van de ijssalon Luciano. Luciano ligt aan de Nobelstraat op een wat ongelukkig punt omdat automobilisten er niet kunnen parkeren. Mede daarom is het hier meestal relatief rustig. Het ijs wordt gemaakt door een ijsmeester in Wassenaar die regelmatig prijzen wint voor het beste ijs  van Nederland. Ik heb er zowel afgelopen maandag als dinsdag ijs gegeten, beide keren 2 ijsjes, in totaal 9 bolletjes.

Ik heb de volgende smaken geprobeerd: Amarenen, Passievrucht, Aardbeien, Frambozen, Ananas, Peer, Gezouten karamel en Pistache. Over de kwaliteit kan ik erg kort zijn, die is geweldig. Ik geef alle smaken als rapportcijfer een 10! Voor mij is Luciano de beste ijssalon die ik ken in Nederland.

Van alle smaken die ik geproefd heb vind ik het pistache-ijs waarschijnlijk het lekkerst, misschien wel het lekkerste ijs dat ik ooit heb gegeten. Dat verbaast mij, want normaal gesproken ben ik geen fan van pistache-ijs. Maar het pistache-ijs bij Luciano moet je beslist eens proeven!

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

donderdag 1 augustus 2019

Antiquariaat Hinderickx en Winderickx

Aan de Oude Gracht bevindt zich sinds 1989 antiquariaat Hinderickx en Winderickx. Het antiquariaat is opgezet in 1982 door Hans Engberts en René Hesselink. Helaas is Hans in 2011 overleden, zodat René nu in zijn eentje de winkel draaiende moet houden. Wel wordt René op de woensdagen daarbij geholpen door vertaler Roland Fagel en soms door Roosje Keijser.

Dit is een prachtige winkel die vooral gespecialiseerd is in literatuur: Nederlandstalige, Engelstalige en vertaalde literatuur. De collectie is vrij uitgebreid, vooral de collectie van de serie Privé-Domein is indrukwekkend. Het zou mij niets verbazen als Hinderickx en  Winderickx, de boekwinkel is met het grootste aantal titels uit die serie op voorraad.

Toen Hans nog leefde, was het een en al gezelligheid in de winkel. Ik sprak vaak uitgebreid met Hans. René is altijd veel stiller geweest, meer het type van de harde werker. Ik praat ook nog wel eens met René, maar vaak vraagt hij dan: "Kom je hier om een boek te kopen of om praatjes te verkopen?". Maar ten gunste van René moet ook worden gezegd, dat hij, toen ik een aantal jaren geleden in een zeer sombere bui de winkel bezocht, ook zeer ruim de tijd heeft genomen om me op te beuren.

De collectie is behoorlijk groot en de prijzen zijn alleszins redelijk.

Hans en René hebben samen 2 delen van hun "Winkeldagboek" geschreven en uitgegeven. Vooral het tweede deel vind ik de moeite waard.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.