Zazie dans la métro: Film van Louis Malle uit 1960 over een klein ondeugend meisje dat op bezoek bij haar oom door de stad zwerft. Speelse film met veel gebruik van rare cameratechnieken. Na 25 minuten hield ik het voor gezien.
le Mani sulla citta: Zwart-wit film van de Italiaan Francesco Rosi uit 1963 over sociale misstanden in Napels. Het camerawerk oogt zeer goed, maar films over misstanden zijn meestal niet de meest interessante films om naar te kijken. Gestopt met kijken na 20 minuten.
Miss Hokusai: Schitterende animatiefilm uit 2015 over de beroemde Japanse schilder Hokusai en zijn dochter die naar verluidt veel schilderwerk voor hem deed. Deze film is niet uit de beroemde Ghibli-studio, maar hij ziet er wel zo uit. *****
Vrouw zonder gezicht: Uit de Ingmar Bergman Collectie van Moskwood Media. Zwart-wit film uit 1947 van de Zweedse regisseur Gustaf Molander, wiens naam vermoedelijk bij vrijwel niemand een belletje zal doen rinkelen. Het scenario voor "Vrouw zonder gezicht" is geschreven door Ingmar Bergman. Een sterk psychologisch drama dat nog altijd onderhoudend is. ****
Twenty-four Eyes: Prachtige Japanse zwart-wit film uit 1954 over een schooljuf en haar leerlingen die gevolgd worden in de tumultueuze jaren van de oorlog. *****
a Man Escaped: Prachtige zwart-wit film uit 1956 van Robert Bresson waarin verteld wordt hoe een Franse krijgsgevangene in een Duitse gevangenis zijn ontsnapping voorbereidt en uitvoert. *****
the Trial of Joan of Arc: Zwart-wit film uit 1962 van Robert Bresson die aan de hand van het overgeleverde verslag, het proces van Jeanne d'Arc weergeeft. ****
Lancelot du Lac: Film uit 1974 van Robert Bresson die zich afspeelt rond het hof van koning Arthur, met in de hoofdrol ridder Lancelot. Ik kon niet goed wijs worden uit deze film. ***
l'Argent: Film uit 1983 van Robert Bresson waarbij een man min of meer per ongeluk de criminaliteit ingaat. Na 30 minuten afgezet.
Eros: Een drieluik uit 2004 van drie verschillende regisseurs: Wong Kar-Wai, Steven Soderbergh en Michelangelo Antonioni. De filmpjes van Kar-Wai en Antonioni vond ik wel aardig, die van Soderbergh erg saai en die heb ik halverwege afgezet. ***
the Lunchbox: Leuke Bollywoodfilm uit 2013 waarbij een lunchbox verkeerd bezorgd wordt, waardoor een alleenstaande oudere man eten krijgt van een jongere getrouwde vrouw. Er ontstaat een correspondentie via briefjes in de lunchbox. Een echte feel-good film. ****
Buñuel and King Solomon's Table: Onsamenhangende film van Carlos Suara uit 2001 met prachtige muziek. Ik denk dat deze film beter wordt als je het beeld uitzet en alleen naar de muziek luistert. ***
Carmen: Film van Carlos Saura uit 1983 waarbij een regisseur een dansvoorstelling van de opera "Carmen" wil maken, verliefd wordt op zijn Carmen en alles eindigt in chaos. Mooie dans en muziek, maar ik luister en kijk liever naar een goede uitvoering van de opera zelf. ***
Onvoltooid stuk voor een piano mecanique: Film van de Rus Nikita Michalkov uit 1977 naar een verhaal van Tsjechov. Tsjechov is mijn lievelingsschrijver, maar deze film oogt vooral rommelig. ***
Tussenstand: Film van Mijke de Jong uit 2007 over twee gescheiden ouders die met elkaar bekvechten over hoe het moet met hun teruggetrokken zoon van 17 jaar oud. Na 20 minuten afgezet.
Short Cuts: Lange film (180 min) uit 1993 van Robert Altman bestaande uit 8 verhalen over mensen in Los Angeles. Na 30 minuten heb ik de film afgezet.
Crazy Love: Film uit 1987 van de Belg Dominique Deruddere naar 3 verhalen van Charles Bukowski over een man die geteisterd wordt door zijn hormonen op drie fasen van zijn leven. ***
American Graffiti: Hollywoodklassieker van George Lucas uit 1973 waarin een stel jongeren vieren dat ze klaar zijn met school en een wilde nacht tegemoet gaan. Onderhoudende film met veel mooie grote auto's en popmuziek. ****
"Asteroid City": Film uit 2023 over een fictief plaatsje ergens in de woestijn. Ik wilde deze film bekijken omdat mijn vriend Patrick hier fan van was, maar heb hem na een half uur afgezet.
the War of the Worlds: Sciencefiction film naar het gelijknamige boek van H.G. Wells uit 1953. Redelijk onderhoudend. ***
Youssou N'Dour: I bring what I love: Onderhoudende documentaire over de Senegalese superster Youssou N'Dour uit 2008 waarbij hij twee jaar lang gevolgd is door een filmploeg. ****
I'm not there: Hollywoodfilm over het leven van Bob Dylan, waarbij Bob Dylan gespeeld wordt door zes verschillende acteurs. Ik vond de film niet boeien en heb hem na 30 minuten afgezet. ***
Aus dem Nichts: Heftige film van de Turkse Duitser Fatih Akin uit 2017. Bij een terreuraanslag verliest een Duitse vrouw haar Turkse man en hun zoontje. Als de daders vrijuit gaan zweert zij wraak. Ik houd vrijwel nooit van een gewelddadig einde van een film, maar hier is het zeer gepast. ****
Man with a Movie Camera: Vooruitstrevende zwart-film van de Rus Dziga Vertov uit 1929 waarin hij het leven in een grote stad vastlegt. Met prachtige ondersteunende muziek van Michael Nyman. *****
Ladybird Ladybird: Uiterst deprimerende feel-bad film van Ken Loach uit 1994 waarin een vrouw met vier kinderen van vier verschillende vaders de voogdij over haar kinderen wordt ontzegd. In een film is maar een bepaalde hoeveelheid ellende draaglijk voor de kijker. In "Ladybird Ladybird" wordt die hoeveelheid ruimschoots overschreden. Ik heb deze film alleen uitgekeken omdat ik een fan ben van andere films van Ken Loach, met name "Kes" en "Ae Fond Kiss". ***
Belgisch Congo: Boekje plus 2 dvd's met 15 filmpjes gemaakt door drie Belgische filmmakers in Belgisch Congo tussen 1926 en 1959. De films en begeleidende tekst geven een aardig beeld van het leven in de Belgische kolonie.
Der Goldene Handschuh: Film uit 2019 van de Duitser Fatih Akin waarin het verhaal wordt verteld van een seriemoordenaar in de hoerenbuurt St Pauli in Hamburg in de jaren 70. Een zeer onsmakelijke film die mij toch bleef boeien, waarschijnlijk door het niets ontziende realisme in de film en natuurlijk het feit dat Akin een erg goede filmer is. ****
Repast: Zwart-wit film uit 1951 van de Japanner Mikio Naruse over een huisvrouw die uit liefde getrouwd is, maar door de alledaagse sleur zich afvraagt of dit nou is wat zij wil. Het is de eerste film die ik zag van Naruse, die tussen 1930 en 1967 maar liefst 92 films heeft geregisseerd. Ik vind "Repast" één van de mooiste Japanse films die ik ken, dus ik ben zeer benieuwd naar zijn overige werk. "Repast" is de 11e Japanse film uit de jaren 50 die in mijn top 100 lijst komt. *****
Sound of the Mountain: Zwart-wit film uit 1954 van Mikio Naruse over de relatie tussen een getrouwde vrouw en haar oudere schoonvader. Prachtfilm! *****
Flowing: Zwart-wit film uit 1956 van Mikio Naruse over het leven in een geisha-huis, dat laat zien hoe de vrouwen leven als de mannen niet in de buurt zijn. De derde achtereenvolgende film van Naruse die zeker in mijn top 100 komt. *****
Soul Kitchen: Film uit 2009 van Fatih Akin over de belevenissen in een Hamburgs restaurant "Soul Kitchen". Volgens Fatih Akin is deze film een soort van dagboek over zijn eigen leven. Zoals altijd bij Akin met veel popmuziek, mensen aan de onderkant van de samenleving, met immigranten en Duitsers, wat seks en licht humoristisch. Een erg plezierige film om te bekijken. ****
Auf Der Anderen Seite: Film uit 2007 van Fatih Akin over de levens van een paar Turkse immigranten in Duitsland en hoe die verstrengeld raken. De film heeft ook aandacht voor de Koerdische bevolking die door de Turkse overheid onderdrukt wordt. ****
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.