Dvd: Ghibli: Ocean Waves

Ocean Waves (Japan, 1993): 82 min: Regisseur Tomomi Mochizuki

 

 

"Ocean Waves" is een film die vergelijkbaar is met de eerdere Ghiblifilm "Only Yesterday". In "Only Yesterday" gaat het om de herinneringen van een jonge vrouw, in "Ocean Waves" gaat het om de herinneringen van een jongeman en dan speciaal die herinneringen aan een bepaalde vrouw.

 

Ik vind "Ocean Waves" opnieuw een prachtig geanimeerde film. Ditmaal is het een film zonder veel actie en met een rustig tempo en daar houd ik wel van. "Only Yesterday" is voor de afwisseling door iemand anders geregisseerd dan Miyazaki of Takahata. De stijl van de animaties lijkt duidelijk meer op de films van Takahata dan die van Miyazaki.

 

Op IMDB krijgt "Ocean Waves" van 19.000 mensen een waardering van slechts 6,6. Ik heb geen verklaring voor die relatief lage waardering.

 

         

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ghibli: Only Yesterday

Only Yesterday (Japan, 1991): 119 min: Regisseur Isao Takahata

 

 

In "Only Yesterday" maken we kennis met de 27-jarige Taeko die tijdens een periode op het platteland tot rust komt. Taeko blikt terug op haar leven als 10-jarig meisje dat schoolgaat. 

 

Zoals gebruikelijk bij Ghibli heeft "Only Yesterday" prachtige animaties. De film is veel realistischer dan de andere films van Ghibli die ik de afgelopen dagen heb gezien uitgezonderd "Grave of the Fireflies". Het tempo van de film is vrij rustig wat voor mij tot een prettige kijkervaring leidt. Ik vond het vrij makkelijk om mee te leven met de hoofdpersoon. Wat mij betreft is "Only Yesterday" opnieuw een mooie film, maar niet eentje die er tussen uit springt bij de Ghiblifilms.

Op IMDB krijgt "Only Yesterday" van 35.000 mensen een waardering van 7,6.

         

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Riad Sattouf: De Arabier van de toekomst 4

Riad Sattouf: De Arabier van de toekomst 4 (Syrië, 2018): 280 blz: Vertaald door Toon Dohmen (2018): Uitgeverij de Geus

 

 

Een paar jaar geleden heb ik al de eerste drie delen van "De Arabier van de toekomst" gelezen en besproken. Inmiddels zijn ook de delen 4 en 5 verschenen en in het Nederlands vertaald.

 

"De Arabier van de toekomst" is een zeer vermakelijk autobiografische graphic novel van striptekenaar Riad Sattouf waarin hij vertelt hoe het is om op te groeien tussen twee culturen met een Syrische vader en een Franse moeder. In dit deel vier volgen we de jonge Riad in de jaren 1987-1992, zijn leeftijd ligt dan tussen de 9 en 14 jaar. Zijn vader heeft een aanstelling gekregen in Saoedi-Arabië en zijn moeder is niet meegegaan en met hun 3 kinderen naar Frankrijk vertrokken.

 

Citaten:

Ik heet Riad. In 1988 werd ik tien jaar oud en was ik een tamelijk knappe verschijning

- Kastanjebruin golvend haar

- Iets te groot hoofd ten opzichte van het lichaam

- Mager en spichtig

- Halvemaanvormige ogen, tikje slaperige blik

- Trotse houding

- Gebleekte spijkerbroek

 Mijn vader had een baan gekregen als hoofddocent hedendaagse geschiedenis aan de universiteit van Riyad, in Saoedi-Arabië ...

 "SAOEDI-ARABIË? DAT NOOIT! GEEN DENKEN AAN!"

Hij had ons met zich willen meenemen, maar mijn moeder had resoluut geweigerd.

 "DAT IS HET ERGSTE LAND TER WERELD! Als je daar iets steelt, hakken ze je hand er af! Als je iemand per ongeluk een oog uitsteekt, steken ze jou ook een oog uit!"

 "Echt? Is dat niet wat overdreven?"

Ze had ons terug naar Frankrijk gebracht, bij haar moeder in de buurt. Samen met mijn broers Yahya en Fadi woonden met z'n vieren in Kaap Fréhel, in Bretagne.

 "Nee! En het ergst van al: als vrouw heb je het in dat land het zwaarst! Je mag pas naar buiten als je van top tot teen gesluierd bent en begeleid wordt door een man! Stel je voor! IK HEB VIJF JAAR IN SYRIË GEZETEN, IK GA NIET NAAR SAOEDI-ARABIË!"

 

- De vader van mijn moeder kwam van tijd tot tijd op bezoek.

 "Niet gek dat huisje! Abdel zou er ook zo een moeten kopen! HUP! ALLEMAAL MEE NAAR DE HYPERMARCHÉ! IK TRAKTEER!"

Mijn opa was heel vrijgevig. Hij deed ons graag een plezier.

 "Pak dat vliegtuig maar! Krijg je van mij!"

 "Dat is geen vliegtuig, maar een spaceshuttle!"

 "Toch krijg je 'm van mij!"

Ook was hij geobsedeerd door voeding en sprak vaak over de tijd van de Duitse bezetting.

 "Kijk die volle schappen met rijst en pasta toch eens! Had je ons in '43 eens moeten zien. Pak maar! Dan kun je wekenlang vooruit! In de oorlog was ik jong! Soms werd ik 's nachts wakker omdat ik stemmen hoorde! Maar het waren eigenlijk geen stemmen! Het was het geluid van mijn rammelende buik! Stel je voor!"

 

- Hij was veel zelfverzekerder dan eerst ...

 Hij leek eindelijk een belangrijk man te zijn geworden. 

Jarenlang had mijn vader gehoopt de bewondering van de andere mannen in het dorp af te dwingen, Ze wisten niet goed wat ze aanmoesten met zijn doctorsgraad ... ... of met zijn verblijf in Frankrijk ...

 ... of met zijn werk in Damscus. 

Maar door zijn baan in Saoedi-Arabië en zijn bedevaart naar Mekka was alles veranderd. Hij werd nu gezien als een buitengewoon vroom man aan wie iedereen een voorbeeld kon nemen.

 

- "Met al het geld dat ik in Saoedi-Arabië heb verdiend, zouden we hier als vorsten kunnen leven! Dan wonen we in een super-de-luxe villa en dan regel ik privédocenten voor mijn kinderen ... En met dat goede onderwijs worden ze schatrijk als geweldige dokters met ieder een eigen specialisme. Riad: een groot neurochirurg, want dat is het allermoeilijkste. Hersenoperaties ... De medische elite. Yahya: kinderarts, om te voorkomen dat kindjes bij hun geboorte sterven. En Fadi: kankerspecialist, want dat is de ziekte van de toekomst." 

- Mijn opa zat nogal in over mijn overstap naar de middelbare school. 

 "Je zal merken dat er grote eikels rondlopen, niks van aantrekken. Overal en altijd kom je mensen tegen die jouw kop niet aanstaat en die erop willen slaan, vooral als ... ... ze zelf sterker zijn. Zo is 't leven, wen er maar aan. Je hebt aardige mensen en smeerlappen, vooral smeerlappen eigenlijk, maar zo zit de mens in elkaar. Ik raad je aan: ga vechtpartijen uit de weg, die win je toch niet, daar ben je te zwak voor gebouwd ..."

 

     

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Riad Sattouf: De Arabier van de toekomst: deel 3

Riad Sattouf: De Arabier van de toekomst: deel 3 (Syrië, 2016): 150 blz: Vertaald door Toon Dohmen (2017): Uitgeverij de Geus: Oorspronkelijk uitgever Allary Editions

In 1985 was Riad zeven jaar oud en een bijzondere verschijning:
- Kastanjebruin, licht krullend haar
- Zesde kartonnen schooltas op rij
- Sprietig als gevolg van buikgriep
- Ruikt lekker naar kamilleshampoo uit Frankrijk
- Tikje zelfgenoegzame uitstraling
- Supernetjes

Evenals in de vorige twee delen ( deel 1 en deel 2) vertelt Riad hoe het is om te leven in Syrië, hoe het gaat met zijn familie en op school. Zijn moeder is het zat in Ter Maaleh, het kleine dorpje waar ze wonen. Ze wil eigenlijk terug naar Frankrijk, maar als dat niet kan, in ieder geval naar de stad: Damascus of Homs. Riad's vader doet voor het eerst mee met de Ramadan, en Riad wil daar ook aan meedoen, zeer tegen de zin van zijn moeder. Aan het einde van het boek worden Riad en zijn twee broertjes besneden.

Enkele citaten:

- Mijn vader was nogal trots op mijn goede cijfers. Ik had alleen maar tienen. Heel goed, heel goed, het lastige van alleen maar tienen is natuurlijk wel dat je het niet nóg beter kunt doen ... Alleen nog slechter ... Maar het is goed zo. Ga zo door. Trek je niks aan van de anderen en luister altijd naar de meester. Uitblinkers maken dat anderen zich minder voelen. Vergeet dat nooit. Als je de beste van de klas bent, betekent dit dat je slimmer bent, briljanter dan de rest. En dan moet je oppassen. Want ooit komt de dag dat de anderen er genoeg van krijgen dat jij ze altijd overtreft. Want de anderen mogen dom en onnozel zijn, ze zijn ook MET MEER. Ze bundelen hun krachten en keren zich TEGEN JE. Dat heet DE TRIOMF VAN DE DOMHEID.

- De gelovigen in mijn familie spraken de hele tijd over God en riepen hem voortdurend aan. Ze prezen morele zuiverheid, rechtschapenheid, zachtmoedigheid, oprechtheid ... en deden vervolgens gewoon wat ze wilden.

- Saoedi-Arabië is het land van Mekka, de heiligste plek van de Islam. De wetten zijn er ... euhm ... heel streng, MAAR iedereen is er rijk. De hoofdstad heeft een mooie naam: Riyad! Net als jij! Het betekent "Tuin van God". Het land is gesticht door een HEEL slimme krijgsheer, Al Saoed. Hij heeft zijn naam aan zijn land gegeven, snap je? Dat is net zoiets als dat ik een land zou stichten en dat Sattoufi-Arabië zou noemen.

Tarek, een vriend van Riad's vader, die lijfwacht is van de president en studeert bij Riad's vader:
- In elk geval, Riad, ik studeer dit jaar bij je vader. En bij God, dat was het beste studiejaar dat ik ooit heb meegemaakt. Ik verwacht dat ik mijn tentamens op mijn sloffen haal. Ik droom ervan ook doctor te worden. En zo begreep ik dat zijn uitnodiging voor het doopfeest, zijn hartelijkheid en dit uitstapje bedoeld waren om mijn vader om te kopen. Mijn vader heeft later opgebiecht dat Tarek maar één keer naar de universiteit was gekomen, en wel op de dag van het tentamen. Hij had toen alleen zijn naam en die van mijn vader op de antwoordvellen geschreven en de rest leeg gelaten.

Hoofdstuk 15 speelt zich af in Frankrijk.
- Mijn opa had een hekel aan gelovige mensen. Luister goed kinderen! PAS OP voor mensen die vragen om in iets of iemand te "geloven". Als je goed oplet, zul je merken dat het uiteindelijk altijd goed voor HEN is als je iets moet geloven ... nooit voor jezelf! Gelovigen zijn echt een vloek voor de mensheid!

Riad Sattouf heeft aangekondigd dat er nog meer delen van zijn schitterende graphic novels zullen komen. Zoals het nu is, is het al een van de mooiste verhalen over iemands jeugd in stripvorm of anderszins, die ik ooit heb gelezen. Zeer warm aanbevolen!

   

Lees verder in deel 4.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.  

Riad Sattouf: De Arabier van de toekomst: deel 2

Riad Sattouf: De Arabier van de toekomst: deel 2 (Syrië, 2015): 158 blz: Vertaald door Toon Dohmen (2015): Uitgeverij de Geus

In 1984 was Riad zes jaar oud en nog altijd een betoverend mooie man:
- Blond haar dat opwaait in de wind als bij een Californische actrice
- Moet heel erg zijn best doen om niet te huilen wanneer hij is gevallen
- Zich iets te goed bewust van zijn aantrekkelijke verschijning
- Stem van een klein meisje
- Veters gestrikt door zijn moeder

Riad staat voor de grootste uitdaging van zijn leven: hij gaat naar school. En niet in Frankrijk, nee, in het land waar zijn vader vandaan komt, het Syrië van Hafez al Assad.

De juf is een forse vrouw met een vriendelijk gezicht. Ze heeft echter ook een stok in haar hand. Telkens als een leerling iets doet wat haar niet bevalt, dan zegt ze dat die leerling haar zijn handen moet laten zien en geeft ze er klats een keiharde mep op waarna de leerling in tranen uitbarst.

wat citaten:

"En een vrouw kan zeker geen twee mannen hebben?"
"Ha Ha, dat is een goeie!"
"Nee, natuurlijk niet ... Maar het is voor mannen ook niet gemakkelijk: ze kunnen niet zomaar wat doen. Het is allemaal heel goed doordacht ..."
"Volgens de islamitische traditie kan een man meerdere vrouwen hebben, mits hij ze allemaal gelijk behandelt. Heel rechtvaardig."
"Als een man een van zijn vrouwen een halsketting cadeau doet, moet hij voor zijn andere vrouwen ook zo'n ketting kopen ... Hij moet voor hen allemaal een eigen kamer hebben en bij toerbeurt de nacht met ieder van hen doorbrengen."

Op een avond kwam Riad's vader terug uit Damascus met iets onder zijn arm. "Ha Ha! Kijk! Zo gaat onze grote luxe villa eruitzien" Zeg maar het Witte Huis. Mijn moeder was niet erg enthousiast over het ontwerp. Ze vond het te groot. "Natuurlijk is het groot! We hebben veel kamers nodig voor alle kinderen die we gaan krijgen!" "Ik denk groot! Dit wordt het grootste huis van het dorp! Een villa met presidentiële allure."

Op bezoek bij een neef die generaal is:
"Maar, neef, vertel eens, wat doe je met die graafmachine? Zoek je soms een schat?" "Ha Ha Ha Ha! Nee, helemaal niet ..." "Ik laat een zwembad van 10 meter diep uitgraven, zodat mijn kinderen er vanaf het dak in kunnen duiken."

Dit jochie heette Abdel Rahman. Hij was heel aardig. Samen met zijn neef Amien was hij urenlang bezig om kikkers uit poelen te vissen. Ze bonden de kikkers zorgvuldig met een touwtje vast aan zijn fietsband. Vervolgens fietste hij een stukje en beoordeelde hij de mate van vermorzeling.

Riad gaat met zijn ouders weer een keer naar Frankrijk. Hij is verbaasd over wat er allemaal in de supermarkten te koop is.

Dit tweede deel van "De Arabier van de toekomst" is een waar genot om te lezen. Ik vind het zelfs nog iets sterker dan het eerste deel. Een derde deel is al aangekondigd. Dat ga ik tezijnertijd ook zeker lezen!

  

Lees verder in deel 3.

 

Riad Sattouf: De Arabier van de toekomst

Riad Sattouf: De Arabier van de toekomst: deel 1 (Syrië, 2014): 158 blz: Vertaald door Toon Dohmen & Mariella Manfré (2015): Uitgeverij de Geus

Een paar weken geleden was een vriend bij mij op bezoek en gaf hij mij het boek "De Arabier van de toekomst: deel 2" cadeau. Ik heb het diezelfde avond uitgelezen en was er erg enthousiast over. Ik heb meteen deel 1 gereserveerd bij de bibliotheek.

"De Arabier van de toekomst" is een graphic novel getekend en geschreven in het Frans door een Syriër die een Syrische vader en een Franse moeder heeft. Je zou het niet verwachten bij een Arabische schrijver, maar er zit erg veel humor in dit boek.

In deel 1 is Riad een jongetje van de leeftijd van 2 tot 6 jaar oud. Het boek begint veelbelovend:
Ik heet Riad. In 1980 was ik twee jaar oud en een ideale man:
- Een dikke bos lang, platinablond haar
- Goud glanzend
- Verzorgd en gevoelig
- Doordringende en zeer sprekende ogen
- Smachtende lippen
- Jong en onbedorven
In die tijd was de wereld een wazig oord bevolkt door bewonderende reuzen. Elke vrouw wilde me in haar armen nemen.

Het boek leent zich voor wat citaten:

Riad beschrijft de kennismaking van zijn ouders in de mensa:
"Goeiiidag, ik heet, Abdel Razak, en jij?"
"Ik? Ik heet niks"
"Ach? Wat leuk, is dat Afrikaans?"
"En jij? Hoe heet jij?"
"Net als zij, Ik heet net als zij"
"Nettalszij"! Wat mooiii! Is dat typisch Frans? Want ik...
Abdel maakt een afspraak en netalszij komt uit medelijden met hem.

Abdel heeft gestudeerd in Frankrijk om aan de jarenlange Syrische dienstplicht te ontkomen. Militairen zijn sukkels! Ik voer liever het commando!

Bij aankomst in Syrië krijgen ze een huis toegewezen. Als ze de volgende dag boodschappen zijn wezen doen heeft een ander gezin het huis betrokken.

Bij een bezoek aan Frankrijk:
Alles in Frankrijk leek rijker en levendiger. De mensen hadden heel expressieve gezichten. Opa: "Ha, als ik jou was zou ik al achter de meiden aan zitten!" "Papa, kom, hij is vier" "Je kunt niet vroeg genoeg beginnen! Straks wordt ie nog een flikker!"

We gingen het dak op om de omgeving te bekijken. Het was niet zo'n groot dorp. Alle huizen leken op elkaar. Ze waren grauw en leken allemaal niet helemaal af. Net als bij ons staken overal stukken ijzer uit de platte daken. "In Syrië is het zo dat je belasting voor je huis moet betalen als het af is ... Omdat niemand wil betalen, maakt niemand zijn huis af!"

Scheldwoorden op zijn Arabisch:
Mohammed en Waël leerden me de Syrische basisscheldwoorden. "Hondezoon is gewoon hondezoon, dat kan je altijd zeggen." Of anders: "Lik m'n reet". Dat betekent, "Nee" Als een hondezoon je iets vraagt, kun je dat antwoorden. "Wat je altijd kunt gebruiken om alles en iedereen te beledigen is "Neuk je moeder"". De scheldwoorden werden erger als het over de vader ging. "Vervloekt zij je vader" daar moet je mee oppassen, dat is gevaarlijk. Zorg ervoor dat je zeker weet dat je de bekken van de gasten tegen wie je dit zegt dicht kunt timmeren. Want het wordt ongetwijfeld knokken als je "Vervloekt zij je vader" zegt.

Warm aanbevolen, voor een luchtige kijk op de Arabische wereld!

  

Lees verder in deel 2.