Zoals ik een paar dagen terug had geschreven, ben ik begonnen met het bekijken van de films van Alfred Hitchcock. De tweede film van Hitchcock "The Mountain Eagle" is verloren gegaan. Ik heb de eerste vier films van Hitchcock gezien die bewaard zijn gebleven: "The Pleasure Garden", "The Lodger", "Downhill" en "Easy Virtue". Alle vier deze films zijn stomme films. Mijn dvd van "Downhill" is helemaal zonder geluid, de andere drie zijn later voorzien van muziek.
Ik vind deze eerste vier films van Hitchcock, best aardig om te bekijken, maar ook niet meer dan dat. Als ik denk aan de films van Hitchcock, dan denk ik altijd aan zijn drie grote films "Rear Window", "Vertigo" en "North by Northwest". Van deze drie films is "Rear Window" met James Stewart en een prachtige Grace Kelly in de hoofdrollen, zonder meer mijn favoriete Hitchcock-film. Met de andere wereldberoemde film van Hitchcock "Psycho" heb ik niet veel op, te eng naar mijn smaak. Ik heb bedacht dat ik beter de drie grote films van Hitchcock nog vaker kan bekijken, dan de rest van zijn oeuvre te zien, dat dat niveau niet haalt.
Na het herlezen en bespreken van het volledige oeuvre van Carolijn Visser, wil ik hetzelfde doen met het oeuvre van haar Vlaamse collega Lieve Joris. Lieve Joris heeft minder geschreven dan Carolijn Visser, maar toch nog een aanzienlijk oeuvre. Ik beschouw Carolijn Visser en Lieve Joris als de twee Nederlandstalige schrijvers van reisverhalen die ver boven hun collega's uitsteken. Ik zal wel zien hoe ver ik kom.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.