Dvd: Just 6.5

Just 6.5 (Iran, 2019): 135 min: Regisseur Saeed Roustaee

 

 

 

Als ik aan de Iraanse cinema denk, dan denk ik aan de films van Abbas Kiarostami, rustige films, veelal waargebeurd, met veel couleur locale en mooie landschapsbeelden. "Just 6.5" is een harde actiefilm die je niet uit Iran zou verwachten.

 

In Iran zijn (anno 2019) 6,5 miljoen drugsgebruikers. Deze mensen leven veelal zeer armoedig, bijvoorbeeld op straat in oude rioleringsbuizen. Er wordt door de politie een grote actie opgezet om de grote drugsdealers te pakken te krijgen. Eerst arresteert met talloze arme drugsgebruikers, die gedwongen worden te vertellen waar zij hun drugs vandaan halen. Dan worden de kleine dealers opgepakt om zo achter de naam en verblijfplaats van de grote jongens te komen. Steeds valt de naam van Naser Khakzad.

 

We volgen rechercheur Samad met zijn team. Samad gebruikt bepaalt geen zachtzinnige methoden. Ook de omstandigheden in de gevangenissen zijn afgrijselijk. In een cel waar in Nederland een gevangene de beschikking over heeft, staan hier wel 100 mensen dicht opeengepakt, zodat er zelfs geen ruimte is om te zitten.

 

Ik ben geen fan van actiefilms, maar ik vind "Just 6.5" een geweldige film, van het niveau van "Godfather" of "City of God". Warm aanbevolen!

 

Op IMDB krijgt "Just 6.5" van 21.000 mensen een waardering van 7,7.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Children of Heaven

Children of Heaven (Iran, 1997): 84 min: Regisseur Majid Majidi

 

 

 

De 9-jarige Ali en zijn iets jongere zusje Zahra zijn de twee goedlachse, innemende hoofdrolspelers in deze feel good kinderfilm. Kinderen over de hele wereld zullen kunnen meeleven met de avonturen van Ali en zijn zusje. Ook voor volwassenen is het een aangename film om te zien.

 

Op een dag moet Ali de schoenen van Zahra ophalen, die gerepareerd zijn door een schoenmaker. Als hij daarna naar een groentewinkel gaat om boodschappen te doen voor het gezin, verliest van Zahra's schoenen. Ali en Zahra zijn in tranen. Zahra heeft nu geen schoenen om naar school te gaan. Omdat Zahra 's ochtends les heeft en Ali 's middags trekt Zahra de te grote schoenen van haar broer aan. Na afloop van haar les rent ze zo snel mogelijk naar huis, waarna Ali zijn schoenen aantrekt en naar school sprint.

  

Het is maar een heel klein verhaal, maar met oog voor detail gefilmd, met veel couleur locale en het verhaal vertelt veel over het leven in Iran. 

 

Op IMDB krijgt "Children of Heaven" van 88.000 mensen een waardering van 8,2 en staat daarmee op plaats 189 van de hoogst gewaardeerde films op IMDB. Deze zeer hoge waardering lijkt mij een tikkeltje overdreven, maar "Children of Heaven" is zeker een aangename film om te zien.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Mohammad Reza Baharnaz: Nomads

Mohammad Reza Baharnaz: Nomads: Migrating with Swallows (Iran, 2006): 200 blz: Uitgeverij Abyaneh

 

 

 

"Nomads" is een in Iran uitgegeven fotoboek met teksten in gebrekkig Engels en in het Farsi. Mijn exemplaar heb ik gekocht via marktplaats en is in uitstekende conditie, een hardcover met stofomslag in een stevige cassette.

 

Met het fotowerk van "Nomads" is niets mis, veel mooie portretfoto's en foto's van mensen in het landschap. Dit op groot formaat zodat de foto's een genot zijn om naar te kijken.

 

Waar ik wel moeite mee heb zijn de verschillende achtergrondkleuren van de foto's. Het is een goed gebruik dat in veruit de meeste fotoboeken de achtergronden of in wit of in zwart zijn. Dat ziet er gewoon het beste uit. Als er ook nog bijschriften bij de foto's staan, dan wordt er vrijwel altijd voor een witte achtergrond gekozen, omdat zwarte letters op een witte achtergrond nu eenmaal prettiger lezen dan witte letters op een zwarte achtergrond. 

 

Voor een aantal foto's uit "Nomads", klik hier.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Abbas: Gods I've Seen

Abbas: Gods I've Seen: Travels among Hindus (Iran, 2016): 224 blz: Uitgeverij Phaidon

 

 

 

De Iraanse Magnum-fotograaf Abbas (1944-2018) is één van mijn favoriete fotografen. Als atheïst geboren in een moslimland, is hij zijn hele leven bezig geweest om uitingen van geloof van aanhangers van verschillende religies te fotograferen. Eerder heb ik boeken van hem besproken over de moslimwereld en over het christendom.

 

Voor "Gods I've Seen" reisde Abbas drie jaar lang van januari 2011 tot eind 2013 door de vier landen met een grote bevolking van hindoes. Natuurlijk in de eerste plaats door India, maar ook door Nepal, Sri Lanka en Indonesië (Bali). 

 

"Gods I've Seen" is opnieuw een prachtig boek van Abbas. Het boek bevat 147 zwart-wit foto's die allen prachtig zijn afgedrukt en samen een beeld geven van het dagelijks leven in de landen met een hindoebevolking. Ik vind het werk van Abbas wel wat weg hebben van dat van Henri Cartier-Bresson.

 

Voor een aantal afbeeldingen uit "Gods I've Seen", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Abbas Kiarostami: Like Someone in Love

Like Someone in Love (Iran, 2012): 105 min: Regisseur Abbas Kiarostami

 

 

Akiko werkt als escort girl in een bar in Tokio. Van haar baas krijgt ze de opdracht om naar een oudere klant te gaan die een vriend van de baas is. Akiko heeft eigenlijk geen zin, ze is doodmoe, heeft ruzie met haar vriend en haar oma is een dagje op bezoek in Tokio.

 

De oudere man blijkt een professor in de psychologie, het vak dat Akiko ook studeert. Hij ontvangt haar zeer galant, maar voordat er iets gebeurt valt Akiko al in slaap.

 

De twee krijgen een vriendschappelijke relatie en maken de omstanders wijs dat hij haar opa is.

 

Was ik eerder vandaag niet zo gecharmeerd van "Copie conforme", deze film gaf mij een prettig gevoel. "Like Someone in Love" is een onnadrukkelijke en sympathieke film, die heel anders is dan we van Kiarostami gewend zijn. Een mooie afsluiting van een imposante carrière!

Op IMDB krijgt "Like Someone in Love" van iets meer dan 12.500 mensen een waardering van 7,0.

         

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Abbas Kiarostami: Copie conforme

Copie conforme (Iran, 2010): 102 min: Regisseur Abbas Kiarostami

 

 

De film "Copie conforme" valt in één woord samen te vatten "relatiegeneuzel".

 

Een Engelse schrijver is in Toscane om een lezing te geven over zijn nieuwste boek. Een Franse vrouw (de zo als altijd zeer knappe Juliette Binoche) is bij die lezing aanwezig en nodigt de schrijver uit om met haar op pad te gaan. Het is niet duidelijk of zij elkaar voor het eerst ontmoetten of dat zij al een relatie hadden.

 

Ik vind Juliette Binoche een prachtige actrice, die alleen al met haar aanwezigheid een meerwaarde geeft aan een film. Ook hier speelt ze goed, maar "Copie conforme" kan mij niet echt boeien. Liefhebbers van de films van Kiarostami kunnen deze film met een gerust hart overslaan en ook voor de anderen valt hier weinig te beleven.

 

Op IMDB krijgt "Copie conforme" van ruim 25.500 mensen een waardering van 7,2.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Dvd: Abbas Kiarostami: Tickets

Tickets (Italië, 2005): 105 min: Regisseurs Ermanno Olmi & Abbas Kiarostami & Ken Loach

 

 

"Tickets" is een samenwerkingsproject van drie beroemde regisseurs: de Italiaan Ermanno Olmi, van oa "De klompenboom", de Schot Ken Loach, van oa "Kes"en "Ae Fond Kiss" en de Iraniër Abbas Kiarostami. Alle drie hebben ze gemeen dat ze realistische films maken waaruit een grote sociale betrokkenheid spreekt.

"Tickets" speelt zich geheel af in een intercity die onderweg is van Oostenrijk (Innsbruck?) via Milaan en Bologna naar Rome. Onderweg ontmoeten we verschillende mensen en maken we de interacties tussen die mensen mee.

In het eerste deel, van Olmi, maken we kennis met een oudere professor die door een knappe vrouw op de trein is gezet en die heimelijk verliefd op haar is. Dit stuk vind ik vrij zwak **

Het deel van Kiarostami gaat over de weduwe van een generaal die een begeleider heeft en hem constant afsnauwt. Redelijk ***

Het beste deel van de film is het derde deel van Ken Loach waarin drie Celtic fans op weg zijn naar Rome om een Champions League wedstrijd bij te wonen tussen Celtic en AS Roma. ****

Omdat de film steeds beter wordt is het de moeite waard om hem uit te zien, maar het is beslist geen meesterwerk.

Op IMDB krijgt "Tickets" van bijna 2.800 mensen een waardering van 6,9.

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Dvd: Abbas Kiarostami: Ten on Ten

Ten on Ten (Iran, 2004): 83 min: Regisseur Abbas Kiarostami

 

 

"Ten on Ten" is te beschouwen als een masterclass filmmaken van de Iraanse regisseur Abbas Kiarostami, waarbij hij zijn manier van filmmaken vooral bespreekt aan de hand van zijn laatste film "Ten".

 

Evenals als bij "Ten" is "Ten on Ten" verdeeld in 10 hoofdstukken. Kiarostami behandelt achtereenvolgens:

- De digitale camera. In 1996 gebruikte Kiarostami voor het eerst een videocamera en die manier van werken met een veel kleinere camera beviel erg goed omdat enerzijds de cameravoering makkelijker was en anderzijds de mensen spontaner waren voor een kleinere camera.

- Onderwerp.

- Scenario. Kiarostami werkt met slechts een zeer kort scenario, al werkend aan zijn films valt alles op zijn plaats.

- Locatie. Kiarostami werkt met het landschap zonder daar iets aan te wijzigen.

- Muziek. Kiarostami is geen fan van het gebruiken van speciaal gecomponeerde filmmuziek. Hij vindt vaak [net als ik overigens] de muziek gebruikt bij films te overheersend.

- De acteurs. Kiarostami werkt het liefst met niet-professionele acteurs.

- De rekwisieten. Kiarostami laat zijn acteurs zelf bepalen wat voor kleding, sieraden en dergelijke ze dragen.

 

Volgens Kiarostami hoeft een film niet "begrepen" te worden, iets waar ik het zeer mee eens ben. Hij vertelt ook dat hij een autodidact is.

 

Ik vind "Ten on Ten" een zeer onderhoudende documentaire waarin Kiarostami veel belangwekkends vertelt over het maken van films.

 

Op IMDB krijgt "Ten on Ten" van ruim 750 mensen een waardering van 6,8.

 

         

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Abbas Kiarostami: Ten

Ten (Iran, 2002): 90 min: Regisseur Abbas Kiarostami

 

 

Een knappe vrouw met een hoofddoek om, rijdt met haar auto rond door Teheran. In de eerste scene zien we haar ruziemaken met haar zoontje Amin. De vrouw is gescheiden van haar eerste man (de vader van Amin). In de volgende 9 scenes zien we haar steeds met een vrouwelijke passagier (6 keer) en nog 3 keer met Amin. Je ziet de mensen in de auto die met elkaar aan het praten zijn en op de achtergrond flitst de stad voorbij.

"Ten" is, zoals wel vaker bij Abbas Kiarostami, een film die uitgaat van een heel simpel gegeven, je neemt een chauffeuse en volgt de gesprekken die ze met haar medereizigers maakt. In al zijn eenvoud is het een film die op mij veel indruk maakt.

Op IMDB krijgt "Ten" van 8.300 mensen een waardering van 7,4.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Dvd: Abbas Kiarostami: The Wind Will Carry Us

The Wind Will Carry Us (Iran, 1999): 113 minuten: Regisseur: Abbas Kiarostami

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In een afgelegen dorpje in Iraans Koerdistan, zo'n 680 kilometer van Teheran verwijderd, arriveert op een dag een man in een auto. Hij wordt door de bewoners van het dorp al gauw de Ingenieur genoemd, al is het voor hun niet helemaal duidelijk wat hij komt doen, werkt hij nou voor een telecommunicatiebedrijf, of is hij gewoon een ingenieur. Wel is duidelijk dat hij altijd een camera bij zich heeft.

De man laat zich door een jongen Farzad, rondleiden door het dorp en blijft daar een aantal dagen. Veel gebeurt er niet in het dorp. Een moeder krijgt haar 10e! kind, een zoontje. De man wordt af en toe gebeld op zijn mobiele telefoon. Dat levert steeds weer een hilarische situatie op. Omdat het bereik in het dorp slecht is, moet hij naar een nabijgelegen heuveltop rijden, waar de ontvangst beter is.

Ik vind "The Wind Will Carry Us" een prachtige film. Iedereen die in deze regio gereisd heeft, zal het trage leven in het dorp herkennen. De film is gespeeld zonder professionele acteurs en zonder muziek, maar is prachtig om naar te kijken, en geeft volgens mij een zeer getrouw beeld van het leven in deze regio.

 

Als ik één film van Abbas Kiarostami als mijn favoriete film van hem moet uitkiezen, dan is dat zonder enige twijfel "The Wind Will Carry Us". Ik heb de film minstens vijf keer gezien en vind hem iedere keer beter worden. Op mijn eerste top 100 lijst uit 2019 staat "The Wind Will Carry Us" op plaats 50, inmiddels zal ik hem een flink stuk hoger plaatsen, ik vind "The Wind Will Carry Us" één van de allermooiste films die ik ken.

 
Op IMDB krijgt "De wind zal ons meenemen" van 11.500 mensen een waardering van 7,4.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Dvd: Abbas Kiarostami: Taste of Cherry

Taste of Cherry (Iran, 1997): 95 min: Regisseur Abbas Kiarostami

 

 

In "Taste of Cherry" rijdt een man rond in een landrover door een woest landschap. Het blijkt dat hij van plan is om de volgende dag zelfmoord te plegen door een overdosis slaappillen te slikken. 

 

De man heeft zijn graf al gegraven. Hij wil de overdosis nemen en vervolgens in zijn zelfgegraven graf gaan liggen. Hij zoekt een "helper" die zijn graf met aarde wil bedekken als hij gestorven is.

 

Met dat doel rijdt hij rond om iemand te vinden. Hij krijgt meerdere mensen in zijn auto, maar niemand wil hem helpen, ook niet tegen een vrij forse betaling. Als laatste ontmoet hij een oudere taxidermist die zijn verhaal vertelt. Deze taxidermist wilde ook ooit zelfmoord plegen en zag daar na het eten van een moerbei vanaf. De taxidermist belooft de man te helpen.

 

Het grootste deel van "Taste of Cherry" zien we een man rondrijden in zijn auto. Dat klinkt als erg saai, en ik vermoed dat veel filmliefhebbers deze film ook als zijnde saai zullen omschrijven. Ik vind het toch een onderhoudende film, maar niet één van de beste van Kiarostami.

 

Op IMDB krijgt "Taste of Cherry" van 33.000 mensen een waardering van 7,7.

 

         

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Abbas Kiarostami: Through the Olive Trees

Through the Olive Trees (Iran, 1994): 104 min: Regisseur Abbas Kiarostami

 

 

"Through the Olive Trees" is het derde deel van de "Koker-trilogie" van Abbas Kiarostami. Het is ook een documentaire, een film over het maken van "And Life goes on", het tweede deel van die trilogie.

 

Zoals vaker in zijn films speelt Kiarostami in "Through the Olive Trees" met waarheid en fictie, die hij op een ingenieuze manier met elkaar vermengt.

 

Als film over het maken van een film laat "Through the Olive Trees" het proces van het maken van een film zeer goed zien. Omdat de film veel herhalingen bevat is hij soms een beetje saai.

 

Op IMDB krijgt "Through the Olive Trees" van 9.200 mensen een waardering van 7,7.

 

        

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Abbas Kiarostami: Homework

Homework (Iran, 1989): 78 min: Regisseur Abbas Kiarostami

 

 

Voor zijn documentaire "Homework" heeft Abbas Kiarostami met zijn filmploeg op een lagere school in Teheran een flink aantal kinderen geïnterviewd over hun huiswerk.

In "Homework" vertellen kinderen over het maken van hun huiswerk. Beelden van kinderen op het schoolplein worden afgewisseld met beelden van de ondervraagde kinderen en af en toe een kort shot van de regisseur terwijl die zijn vragen stelt. Overal ter wereld maken kinderen huiswerk, wat deze documentaire erg universeel maakt. Ook wordt een vader geïnterviewd, die het schoolsysteem in Iran ouderwets vindt en toe aan vernieuwing.

Ik vind "Homework" een beetje langdradig, maar zeker de moeite waard.

Op IMDB krijgt "Homework" van ruim 1.700 mensen een waardering van 7,8.

        

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Abbas Kiarostami: And Life goes on

And Life goes on (Iran, 1991): 94 min: Regisseur Abbas Kiarostami

 

 

Na "Where is the Friend's House?" is "And Life goes on" het tweede deel van de "Koker-trilogie" van Abbas Kiarostami die zich afspeelt in en rondom het dorpje Koker. 

Een niet bij naam genoemde regisseur is met zijn zoontje op weg naar Koker om te kijken of hij een paar jongens kan vinden die in "Where is the Friend's House?" een rol hebben gespeeld. In 1990 heeft een grote aardbeving het gebied rond het dorp Koker verwoest waarbij er tienduizenden doden zijn gevallen. De regisseur reist met zijn auto door het getroffen gebied. Overal zien we verwoeste wegen, ingestorte gebouwen en tentenkampen waar de mensen tijdelijk wonen. Ondanks de enorme schade stralen de bewoners optimisme uit.

"And Life goes on" is een prachtig vervolg op "Where is the Friend's House?"

Op IMDB krijgt "And Life goes on" van 6.700 mensen een waardering van 7,9.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Abbas Kiarostami: Close-up

Close-up (Iran, 1990): 94 min: Regisseur Abbas Kiarostami

 

 

"Close-up" is op een prachtig gegeven gebaseerd. Een filmliefhebber doet zich voor als de beroemde Iraanse regisseur Mohsen Makhmalbaf en legt contact met een rijke Iraanse familie in Teheran zogezegd omdat hij een film van hen wil maken. Als men erachter komt dat hij niet de echte Makhmalbaf is, wordt hij gearresteerd.

 

Abbas Kiarostami vernam dit verhaal uit de krant en hij besloot het te verfilmen met de mensen die het in het echt overkomen was, inclusief de nep-regisseur. 

 

Helaas vind ik "Close-up" vrij statisch. Een groot deel van de film gaat over de rechtszaak en er wordt zeer veel gepraat in de film, wat beiden niet mijn grootste interesse heeft.

 

Op IMDB krijgt "Close-up" van 21.000 mensen een waardering van 8,2 waarmee het de hoogst gewaardeerde film van Kiarostami is op IMDB. Zelf vind ik "Close-up" een niet zo heel sterke film van Kiarostami.

 

        

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Abbas Kiarostami: Where is the Friend's House?

Where is the Friend's House? (Iran, 1987): 83 min: Regisseur Abbas Kiarostami

 

 

"Where is the Friend's House?" gaat uit van een wel heel simpel gegeven. Ahmad, een jongen uit een schoolklas neemt per ongeluk het schoolschrift van zijn vriendje Mohammed Reza mee naar huis. Als hij thuis is komt hij daar achter en besluit om het schrift terug te gaan brengen naar zijn vriendje die in een dorpje wat verderop woont. Bijkomend probleem is dat Ahmad niet precies weet waar zijn vriendje woont.

 

Abbas Kiarostami is erin geslaagd met dit kleine gegeven als uitgangspunt een fascinerende film te maken waarbij we enerzijds meeleven met Ahmad en anderzijds volop kennis maken met de couleur locale van een kleine dorpsgemeenschap ergens in Iran.

 

Op IMDB krijgt "Where is the Friend's House?" van 16.500 mensen een waardering van 8,1.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Abbas Kiarostami: Le choeur

Le choeur (Iran, 1982): 16 min: Regisseur Abbas Kiarostami

 

 

Aan het begin van "Le choeur" zien we een man op een kar achter een paard door de straten van een stad racen. Op een gegeven moment komt hij een oudere man tegen die op straat wandelt en hem niet hoort aankomen. De oudere man heeft duidelijk zichtbaar een gehoorapparaat dat hij heeft uitgeschakeld. 

 

De oudere man gaat naar de markt en vervolgens naar huis waar hij zijn gehoorapparaat weer uitzet. Zijn kleindochter komt voor de poort van het huis en roept haar opa om de poort te openen. Er komen steeds meer kinderen bij die allen zingen dat opa de poort moet openen.

 

Ik houd wel van "kleine" films, die een kleine observatie of gebeurtenis als uitgangspunt hebben. Maar hier is het verhaal zelfs voor mij toch wat te klein.

 

Op IMDB krijgt "Le choeur" van bijna 650 mensen een waardering van 7,2.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Dvd: Abbas Kiarostami: Le costume de mariage

Le costume de mariage (Iran, 1976): 57 min: Regisseur Abbas Kiarostami

 

 

"Le costume de mariage" is de eerste kleurenfilm van Abbas Kiarostami. Een kleermaker krijgt de opdracht om voor een jongeman een kostuum te maken dat hij  zal dragen bij de bruiloft van zijn zus. Een van de jongens die bij de kleermaker werkt "leent" het kostuum om een avondje te stappen.

 

Er zit niet zo veel verhaal in "Le costume de mariage", maar de film geeft een mooi beeld van een alledaags leven in Iran.

 

Op IMDB krijgt "Le costume de mariage" van ruim 650 mensen een waardering van 7,1.

 

        

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Abbas Kiarostami: Le passager

Le passager (Iran, 1974): Zwart-wit: 74 min: Regisseur Abbas Kiarostami

 

 

De 12-jarige Gassem blinkt niet uit op school, maar wel bij het voetballen op straat met zijn vrienden. Op een dag leest hij in de krant dat het nationale elftal een wedstrijd gaat spelen in Teheran. Gassem wil de wedstrijd graag bijwonen, maar hoe komt hij aan het geld?

Een vriendje wil hem helpen bij het zoeken naar geld. Ze proberen tevergeefs hun vulpennen te verkopen. Ze vinden (stelen?) een oud fototoestel dat ze proberen te verkopen. Ze komen op het idee om te doen alsof ze foto's maken en vooraf betaling te vragen. Een schitterende scene in de film is als achter elkaar een groot aantal mensen poseren voor een foto. Maar nog steeds komt Gassem geld tekort.

Ik vind "Le passager" een heerlijke film over het leven van een jongen die van voetballen droomt. Het spel van de jonge hoofdrolspeler vind ik erg overtuigend.

Op IMDB krijgt "Le passager" van bijna 2.000 mensen een waardering van 7,5.

 

        

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Abbas Kiarostami: Expérience

Expérience (Iran, 1973): Zwart-wit: 53 min: Regisseur Abbas Kiarostami

 

 

De 14-jarige Mamad werkt als hulpje bij een fotograaf in Teheran. Hij hangt de negatieven te drogen, plakt foto's in, brengt de thee rond en veegt de trappen. Hij heeft onderweg in de stad een meisje gezien en is daar verliefd op. Hij probeert om haar te ontmoeten en gaat eerst naar een badhuis en hij laat zijn schoenen poetsen.

Het verhaal van "Expérience" is niet zo bijzonder. Het geeft wel een aardig beeld van het leven van een arme jongen in Teheran. Het camerawerk vind ik erg goed.

Op IMDB krijgt "Expérience" van bijna 900 mensen een waardering van 7,0.

        

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.