Ten on Ten (Iran, 2004): 83 min: Regisseur Abbas Kiarostami
"Ten on Ten" is te beschouwen als een masterclass filmmaken van de Iraanse regisseur Abbas Kiarostami, waarbij hij zijn manier van filmmaken vooral bespreekt aan de hand van zijn laatste film "Ten".
Evenals als bij "Ten" is "Ten on Ten" verdeeld in 10 hoofdstukken. Kiarostami behandelt achtereenvolgens:
- De digitale camera. In 1996 gebruikte Kiarostami voor het eerst een videocamera en die manier van werken met een veel kleinere camera beviel erg goed omdat enerzijds de cameravoering makkelijker was en anderzijds de mensen spontaner waren voor een kleinere camera.
- Onderwerp.
- Scenario. Kiarostami werkt met slechts een zeer kort scenario, al werkend aan zijn films valt alles op zijn plaats.
- Locatie. Kiarostami werkt met het landschap zonder daar iets aan te wijzigen.
- Muziek. Kiarostami is geen fan van het gebruiken van speciaal gecomponeerde filmmuziek. Hij vindt vaak [net als ik overigens] de muziek gebruikt bij films te overheersend.
- De acteurs. Kiarostami werkt het liefst met niet-professionele acteurs.
- De rekwisieten. Kiarostami laat zijn acteurs zelf bepalen wat voor kleding, sieraden en dergelijke ze dragen.
Volgens Kiarostami hoeft een film niet "begrepen" te worden, iets waar ik het zeer mee eens ben. Hij vertelt ook dat hij een autodidact is.
Ik vind "Ten on Ten" een zeer onderhoudende documentaire waarin Kiarostami veel belangwekkends vertelt over het maken van films.
Op IMDB krijgt "Ten on Ten" van ruim 750 mensen een waardering van 6,8.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten