Steve McCurry: South Southeast

Steve McCurry: South Southeast (Verenigde Staten, 2000): 156 blz: Uitgeverij Phaidon

 

 

De titel van "South Southeast" slaat eenvoudig op het gebied waar Steve McCurry het liefste fotografeert, het zuiden en zuidoosten van Azië, met landen als Pakistan, Afghanistan, India, Bangladesh, Myanmar, Thailand, Vietnam en Indonesië. "South Southeast" is een portfolio met de mooiste foto's die Steve McCurry op zijn reizen door die landen heeft gemaakt. En wat voor een portfolio!

 

Het vorige boek van Steve McCurry: "Portraits" bevatte een groot aantal schitterende foto's, maar die waren helaas op een vrij klein formaat afgedrukt. In "South Southeast" heeft men de foto's van Steve McCurry eindelijk afgedrukt op het formaat dat ze verdienen: ongeveer 38 bij 28 cm. 

 

In "South Southeast" is ook goed te zien waarom Steve McCurry zo'n bekende fotograaf is geworden, de kleuren van zijn foto's zijn prachtig. Azië en met name India staan bekend om de opvallende kleuren en McCurry slaagt er uitstekend in om die over te brengen op zijn foto's. Als de onderwerpen dan ook nog interessant zijn en de compositie goed is dan krijg je de meest prachtige foto's.

 

Al met al is "South Southeast" een prachtig fotoboek met fenomenaal mooie foto's die op groot formaat afgedrukt zijn. Het boek is één van de hoogtepunten uit de carrière van Steve McCurry en gelijk ook één van de mooiste fotoboeken die ik ken.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Steve McCurry: Monsoon

Steve McCurry: Monsoon (Verenigde Staten, 1988): ongeveer 110 blz: Uitgeverij Timeless Books

 

 

Na een verblijf van 2 jaar in India, kreeg Steve McCurry van The National Geographical Society, de opdracht om een reportage te maken over de jaarlijks terugkerende moesson in Zuid- en Zuidoost-Azië. Steve McCurry reisde de moesson een half jaar achterna. 

 

Vergeleken met zijn eerste boek "The Imperial Way" vind ik de gemiddelde kwaliteit van zijn foto's in "Monsoon" hoger liggen. Ook nu vooral foto's van mensen, zowel portretten als mensen in het landschap. De beroemdste foto uit dit boek is ongetwijfeld die van een bebaarde man die tot aan zijn nek in het water staat in het overstroomde stadje Porbandar in Gujarat, in het westen van India, en die zijn oude naaimachine boven het water houdt.  

"Monsoon" heeft een inleidende tekst van 24 bladzijden en bevat 84 foto's.

 

Citaten:

- Monsoons occur in the sub-tropics, especially where land masses form roughly east-west coastlines. They are not single, aberrant storms, like hurricanes, but cyclical wave-like air masses that move into the Asian continent from the sea during the northern-hemisphere summer, and flow back to the sea in winter.

 

- And yet I, too, was changed. Covering the monsoons meant total immersion, a concentration that bordered on masochism. Day after day in grit-filled heat not even meant for mad dogs or Englishmen. Day after day wallowing in filthy water up to my chest, or standing in a torrential downpour, my shoulder aching from the umbrella propped in my armpit, and an incredulous assistant wishing he were somewhere else. I began to learn the art of patience.

 For months there is no rain, then there is too much. Half the world's people survive at the whim of the monsoon winds. This is the reality, and it will stay with me forever.

 

        

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Jeroen Kho: Zuidoost-Azië aangeraakt

Jeroen Kho: Zuidoost-Azië aangeraakt: Reisfotografie van Jeroen Kho (Nederland, 2006): ? blz: Stichting Jeroen Kho fotografie

Toen ik een tijdje terug dit boek op marktplaats zag aangeboden, kocht ik het gelijk.

Ik heb zelf in 1992 een rondreis door Indonesië, Singapore, Maleisië en Thailand gemaakt en daarbij uitgebreid gefotografeerd (toen nog niet digitaal maar met kleurendia's).

In "Zuidoost-Azië aangeraakt" staan 100 foto's die Jeroen Kho heeft uitgezocht na zijn reis in 2004. Omdat hij bij een ongelukkige val van het dak op 31-jarige leeftijd om het leven is gekomen, hebben zijn nabestaanden dit boekje uitgegeven.

In het mooie voorwoord staat dat Jeroen Kho het fotograferen van mensen tijdens een reis ruwweg onderverdeelt in twee categorieën: portretten en foto's van mensen in relatie tot hun omgeving. Net als Jeroen Kho ben ik vooral ook in de tweede categorie geïnteresseerd.

De foto's in het boekje zijn aardig, maar ontstijgen nergens het niveau van de betere amateurfotograaf. Meestal zijn ze goed gezien, maar is de compositie niet geweldig.

Van mijn eigen foto's zou ik zeker een vergelijkbaar boekje kunnen maken, en dat geldt ook voor de foto's van verschillende mensen in mijn vriendenkring. Kortom, een leuk boekje om te hebben, maar er zijn boeken met mooiere foto's.