Dvd: Luis Buñuel: Los olvidados

Los olvidados (Spanje, 1950): 77 min: Zwart-wit: Regisseur Luis Buñuel

 

 

"Los olvidados" is één van de meest geroemde films van Luis Buñuel. 

In grote wereldsteden zoals Parijs, Londen en New York zwerven talloze kinderen rond op straat waar niemand naar omkijkt. Dit is ook het geval in Mexico city. In "Los olvidados" maken we kennis met een groepje straatkinderen in Mexico city.

De 15-jarige Jaïbo is net teruggekeerd uit de gevangenis. Om hem heen heeft zich een groepje jongeren verzameld. Julian heeft als een van de weinigen een echte baan. Hij werkt op een bouwterrein en zorgt voor zijn dronken vader. Pedro is bevriend met Jaïbo, maar ook bang voor hem.

In de film gebeuren allerlei kleinere en grotere misdaden. Een blinde man wordt door de groep neergeslagen en beroofd, Jaïbo vermoordt Julian en steelt een kostbaar mes, waarvoor Pedro opdraait. De film geeft veel couleur locale, hoewel hij in zwart-wit is. Er zit ook een prachtige droomscène in.

"Los olvidados" moet toen hij uitkwam een sensatie zijn geweest. Ik vind het een zeer indrukwekkende film, maar hij bevat mij iets te veel geweld.

Op IMDB krijgt "Los olvidados" van 21.000 mensen een waardering van 8,3.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Roma

Roma (Mexico, 2018): 129 min:Zwart-wit: Regisseur Alfonso Cuaron

 

 

Vorige week heb ik "Roma" twee keer gezien, eerst een keer alleen en daarna een keer met een vriend met wie ik regelmatig films kijk. Eergisteren heb ik de film voor de derde keer gezien, samen met twee filmvrienden. Bij mijn dvd zit 2,5 uur aan extra's die ik gisteren heb bekeken. Het mag duidelijk zijn dat ik een fan ben van deze film.

 

Voor "Roma" heeft de Mexicaanse regisseur Alfonso Cuaron geput uit zijn jeugdherinneringen. Hij wilde een film maken die een beeld geeft van Mexico-stad zoals hij zich dat herinnerde van toen hij ongeveer 9 jaar oud was in 1970. 

 

Cuaron werkte voor "Roma" niet met een vastomlijnd script. Hij alleen had in zijn hoofd wat hij ongeveer wilde laten zien en moest aan zijn medewerkers duidelijk maken wat dat precies was. Hij maakte daarbij gebruik van de nieuwste digitale technieken om de film er zo authentiek mogelijk uit te laten zien. Cuaron koos daarbij voor een zwart-wit film. Hij wilde geen film maken die zou lijken op de zwart-wit films uit de jaren 50 en 60, maar eentje die er nu zo mooi mogelijk uit zou zien. 

 

In "Roma" is het verhaal ondergeschikt aan de sfeerbeschrijving. Hoofdpersoon van "Roma" is Cleo, een kindermeisje van Mixteekse afkomst die voor het huishouden van vader, moeder, grootmoeder en vier kinderen zorgt en daarnaast en vooral ook voor de kinderen. Cleo is een zeer lieve vrouw met hart voor de kinderen waar zij voor zorgt. Cleo is gebaseerd op Cuaron's kindermeisje uit zijn jeugd.

 

"Roma" geeft een fascinerend beeld van hoe het was om rond 1970 in Mexico-stad te leven. Het camerawerk van de film vind ik ronduit geweldig, wat mij betreft is "Roma" één van de mooist in beeld gebrachte films die ik ken. De film kent geen begeleidende muziek, maar het geluid bestaat vrijwel alleen uit dat van mensen die in beweging zijn, auto's die voorbij komen rijden, een hond die blaft, omgevingsgeluiden dus. 

De extra dvd die ik bekeken heb nadat ik de film zelf drie keer had gezien bevat heel veel informatie over hoe Cuaron te werk is gegaan bij het maken van deze film. Nooit eerder heb ik zoveel meegekregen over hoe een film gemaakt werd. Fascinerend!

Op IMDB krijgt "Roma" van ruim 148.000 mensen een waardering van 7,7 en een metascore van maar liefst 9,6! Ik ben het duidelijk met de critici eens, dit vind ik één van de 10 mooiste films die ik ooit heb gezien!

   

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.  

 

52: Amores perros

Amores perros (Mexico, 2003): 145 minuten: Regisseur: Alejandro Gonzalez Inarittu

"Amores perros" is de prachtige debuutfilm van de Mexicaanse regisseur Alejandro Gonzalez Inarittu, van wie ik ook de films "Biutiful" en "Babel" heb besproken.

In de film lopen drie verhaallijnen door elkaar. Octavio is verliefd op Susana, de vrouw van zijn broer Ramiro. Susana heeft een hond, Chico, waar voornamelijk Octavio voor zorgt. Door een toeval komt Octavio erachter dat Chico een erg goede vechthond is en laat hij hem tegen andere honden vechten om geld.

Een uitgever heeft zijn vrouw verlaten voor een fotomodel en na een auto-ongeluk moeten zij hun leven weer zien op te pakken.

Als derde is er het verhaal van el Chivo, een voormalig revolutionair, die nu als zwerver in Mexico City leeft omringd door een troep honden. Hij voert af en toe een opdracht uit voor een plaatselijke politiecommissaris. De drie verhaallijnen lopen op een ingenieuze manier door elkaar heen, waarbij ik de tweede verhaallijn de minst interessante vind.

Gonzalez bedient zich van een rauwe, rusteloze en realistische stijl, waarbij de muziek een toegevoegd element vormt.

Niet iedereen zal deze film weten te waarderen, maar als je van een rauwe realistische film houdt waarin erg goed geacteerd wordt, dan zit je hier goed. Ik heb deze film inmiddels een keer of vijf gezien.

Op IMDB krijgt "Amores perros" van 205.000 mensen een waardering van 8,1 en staat daarmee op plaats 213 van de hoogst gewaardeerde films.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.