Dvd: Ingmar Bergman: Vrouw zonder gezicht

Vrouw zonder gezicht (Zweden, 1947): 103 min: Zwart-wit: Regisseur Gustaf Molander

 

 

"Vrouw zonder gezicht" is opgenomen in de Ingmar Bergman Collectie van Moskwood, terwijl de film niet door de meester zelf is geregisseerd, maar door zijn voorganger Gustaf Molander. Het briljante scenario van de film is wel van de hand van Ingmar Bergman. 

Martin is op het oog gelukkig getrouwd met Frida en ze hebben een zoontje Pil. Op een bepaald moment komt Martin in contact met Rut (een geweldige rol van een mij onbekende actrice) die hem verleidt. Hun relatie is er eentje van aantrekken en afstoten met momenten van extase afgewisseld met momenten dat de een de ander verlaat. 

"Vrouw zonder gezicht" is eigenlijk een onbekende film waaraan Ingmar Bergman heeft meegewerkt. Het is jammer dat deze film zo onbekend is, ik vind het een echt meesterwerkje. Een intelligent scenario, geweldig spel van beide protagonisten en alles mooi in beeld gebracht. "Vrouw zonder gezicht" is niet de  beste film van Bergman, maar zonder meer een van de betere.

 

Op IMDB krijgt "Vrouw zonder gezicht" van 435 mensen een waardering van slechts 6,5.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Het uur van de wolf

Het uur van de wolf (Zweden, 1968): 84 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman

 

 

Ik ben een groot fan van de films van de Zweedse regisseur Ingmar Bergman. Ik heb begin 2020 de meeste films van Bergman besproken. "Het uur van de wolf" is een film uit 1968, toen Bergman zijn meest productieve en beste periode (jaren 50- begin jaren 60) net achter de rug had. Maar ik vind "Het uur van de wolf" één van de allerbeste films van Bergman.

 

De twee hoofdrollen in "Het uur van de wolf" zijn voor Max von Sydow en Liv Ullman, wat mij betreft de twee beste acteurs waar Bergman mee heeft samengewerkt. Johan en Alma leven teruggetrokken op een eilandje, waar Johan schildert en probeert zijn demonen te bedwingen. Johan heeft ernstig last van hallucinaties waarbij hij dingen en personen ziet die er in werkelijkheid niet zijn. Alma probeert om hem te ondersteunen.

 

"Het uur van de wolf" is een duistere, mysterieuze en af en toe onbegrijpelijke film. Van een aantal scènes is het niet duidelijk of ze nu echt gebeurd zijn of dat ze alleen in het hoofd van Johan gebeurd zijn. "Het uur van de wolf" is ook één van de minst toegankelijke films van Bergman, maar als je je eraan overgeeft, dan levert het wel een fascinerende kijkervaring op.

 

Op IMDB krijgt "Het uur van de wolf" van 22.000 mensen een waardering van 7,5.

 

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Cornelis

Cornelis (Zweden, 2010): 97 min: Regisseur Amir Chamdin

 

 

 

"Cornelis" is een Zweedse biopic over het leven en werk van de van oorsprong Nederlandse liedjesschrijver en zanger Cornelis Vreeswijk die op zijn 13e in Zweden terecht is gekomen en daar beroemd is geworden met zijn unieke combinatie van maatschappij kritische- en liefdesliedjes. 

De meeste mensen in Nederland zullen de liedjes van Cornelis Vreeswijk niet kennen. Als ze hem al kennen, dan is dat waarschijnlijk vanwege zijn in Nederland bekendste nummer "De nozem en de non". Cornelis Vreeswijk is tot op de dag van vandaag wereldberoemd in Zweden, hij heeft er 38 elpees gemaakt.

Ik vind muziek en film een lastige combinatie, ze spreken allebei tot verschillende zintuigen. Cornelis Vreeswijk is natuurlijk bekend vanwege zijn liedjes, maar met alleen muziek heb je geen film. Zijn levensverhaal zal de meeste mensen niet zo interesseren, maar dat heb je nodig voor de film. De acteur die Cornelis Vreeswijk speelt doet dat geweldig. De film ziet er sowieso erg mooi uit. Maar het belangrijkste blijft toch de muziek, die uitstekend uit de verf komt. De Nederlandse vertalingen van de in het Zweeds gezongen liedjes zijn geschikt om mee te zingen.

Binnen het genre van de muziekfilms vind ik "Cornelis" één van de beste films die ik ken. Het camerawerk is uitstekend, maar vooral spreken de liedteksten mij erg aan. Aanbevolen voor iedereen die van alternatieve muziek met mooie teksten houdt!

Op IMDB krijgt "Cornelis" van 2.600 mensen een waardering van 6,3, wat ik wel een erg lage waardering vind.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Stoppen of doorlezen? Astrid Lindgren: Ronja de roversdochter

Astrid Lindgren: Ronja de roversdochter (Zweden, 1981): 189 blz: Vertaald door Rita Törnqvist-Verschuur (1982): Uitgeverij Ploegsma

 

 

Je hebt schrijvers die relatief onbekend zijn, schrijvers die beroemd zijn en schrijvers die wereldberoemd zijn. De Zweedse kinderboekenschrijfster Astrid Lindgren hoort duidelijk tot de laatste categorie, ik denk dat vrijwel iedereen in Nederland haar naam wel kent en ook Pippi Langkous, haar beroemdste karakter.

 

Op een woeste berghelling wonen twee groepen rovers die vijandig tegenover elkaar staan. Je hebt de groep rovers van Mattis, die Ronja als dochter heeft gekregen en die in de burcht op de top van de berg wonen en je hebt de groep rovers van Borka, die Birk als zoon heeft gekregen en die in de bossen wonen.

 

"Ronja de roversdochter" is een avonturenboek, behalve de twee groepen rovers komen er ook vreemde wezens in voor als de vogelheksen en de aardmannen.

 

Ik heb de eerste 47 bladzijden van "Ronja de roversdochter" gelezen. Het boek is vlot geschreven en onderhoudend, maar is toch wel echt een kinderboek. Ik heb altijd de mening verkondigd dat een goed kinderboek ook voor volwassenen interessant moet zijn. Ik denk dat ik die mening moet herzien. Voor mij als man van bijna 56 is dit verhaal over rovers niet zo boeiend, maar ik denk dat mijn neefjes Finn van 10 en Alex van 8 enorm zullen genieten van dit boek. De eerstvolgende keer dat mijn broer Paul met ze bij mij op bezoek komt, krijgen ze het boek cadeau van mij.

 

Voor mij is het stoppen, maar kinderen tussen de 8 en 12 zullen hiervan smullen en uiteindelijk is het boek ook voor hen geschreven en niet voor mij als meelezende volwassene.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Stoppen of doorlezen? August Strindberg: De zoon van een dienstbode

August Strindberg: De zoon van een dienstbode (Zweden, 1886): 235 blz: Vertaald door Marguérite E. Törnqvist-Verschuur (1969): Uitgeverij de Arbeiderspers, serie Privé-domein Nr. 15

 

 

Een tijdje terug had ik van een vriend twee deeltjes uit de serie Privé-domein gekregen van de Zweedse schrijver August Strindberg (1849-1912), "De zoon van een dienstbode" en het vervolg daarop "Tijd van gisting". Ik had natuurlijk wel eens gehoord dat Strindberg nogal teleurgesteld was in het instituut huwelijk, maar zelf had ik nog nooit iets van hem gelezen. Een geschikt moment om iets te lezen van Strindberg.

 

Citaten:

Uit het interview met de schrijver:

- Verder ben ik van mening dat de uitvoerige levensbeschrijving van een enkel mens betrouwbaarder is en van grotere informatieve waarde dan die van een hele familie.

 

- Op de derde verdieping van dit grote gebouw kwam de zoon van de kruidenier en de dienstbode tot zelfbewustzijn en werd hij zich bewust van het leven en de plichten die dit met zich meebrengt. Zijn eerste gewaarwordingen, die van vrees en honger, zijn steeds in zijn geheugen geëtst gebleven.

- De vader tutoyeerde knechten en meisjes, die allen ontzag voor hem toonden. Hoewel hij aan lager wal geraakt was schaarde hij zich niet onder de ontevredenen, maar verschanste zich achter een godvruchtige berusting: zo wilde God het; en leefde een teruggetrokken leven.

 

- De vader vertoonde zich alleen aan de maaltijden. Somber, vermoeid, streng, ernstig, maar niet hard. Hij leek strenger dan hij was, omdat hij na zijn thuiskomst bijna altijd zonder meer een aantal geschillen te beslechten had, waar hij het fijne nauwelijks van kon weten. Daarbij kwam dat zijn naam altijd gebruikt werd om de kinderen de schrik op het lijf te jagen. "Als papa dat eens wist" stond gelijk met een pak slaag.

- Maar het gezin is op zich zelf geen volmaakte instelling. Voor opvoeden had niemand tijd, daar moest de school voor zorgen, wanneer de dienstmeisjes er genoeg van hadden. Het ouderlijk huis was eigenlijk niet meer dan een eetgelegenheid en een was- en strijkinrichting, en als zodanig nog oneconomisch ook.

- O heerlijke, zedige instelling, o heilige familie, onaantastbare, goddelijke inrichting, die burgers tot waarheid en deugd moet opvoeden! Jij zogenaamd tehuis der deugden, waar onschuldige kinderen gefolterd worden totdat ze hun eerste leugen over hun lippen laten komen, waar wilskracht door heerszucht vergruisd wordt, waar zelfbewustzijn in de kiem wordt gesmoord door klein behuisd egoïsme. O familie, jij bent de bakermat van alle sociale misstanden, jij bent het verzorgingshuis van alle gemakzuchtige vrouwen, de ankersmederij van de broodwinner en de hel der kinderen!

- Er was bij hem thuis niet direct sprake van armoede, maar wel van overbevolking. Kinderdoop, begrafenis, kinderdoop, begrafenis. Een enkele keer twee maal doop zonder begrafenis ertussen.

Ik heb met plezier tot en met bladzijde 50 gelezen. Als ik zijn boek moet geloven was Strindberg bepaald geen vrolijke man. Twintig, tien of zelfs maar vijf jaar geleden zou ik dit boek ongetwijfeld hebben uitgelezen. Nu ben ik enthousiast en blij met dit boek kennisgemaakt te hebben zodat ik iets van zijn schrijfstijl weet, maar ik weet tegelijkertijd ook dat er zoveel andere boeken zijn die ik liever ga lezen of herlezen, dat ik kies voor stoppen. 

 

Een vriend kwam aanzetten met een beroemde uitspraak van Strindberg: "Mijn eerste vrouw was een heks, maar vergeleken met mijn tweede vrouw was ze een heilige".

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Scenes from a Marriage (televisieserie)

Scenes from a Marriage (televisieserie) (Zweden, 1973): 299 min: Regisseur Ingmar Bergman

 

 

Ik heb gisteren en vandaag naar de geweldige televisieserie "Scenes from a Marriage" gekeken. Ingmar Bergman had deze televisieserie gemaakt en na het overdonderende succes van deze serie heeft hij van de serie een film gemaakt die ik al eerder een paar keer heb gezien. Het is al een tijdje geleden dat ik de film heb gezien, dus vind ik het moeilijk om te beoordelen welk van de twee ik het best vind, in ieder geval vind ik ze allebei geweldig. 

 

In het begin van "Scenes from a Marriage" worden Johan (Erland Josephson) en Marianne (Liv Ullmann) bij hun 10-jarig huwelijk geïnterviewd en feestelijk op de foto gezet. Johan vertelt hoe knap en succesvol hij wel is en Marianne vertelt dat ze getrouwd is met Johan en dat ze twee kinderen hebben.

In de televisieserie wordt het verloop van hun huwelijk verteld. Er blijken wel wat problemen in het huwelijk te zijn, met name op het seksuele vlak. Het is een echte Bergman, met veel gepraat, vrij serieus van toon en met goede dialogen.

Maar wat "Scenes from a Marriage" werkelijk zo'n geweldige televisieserie maakt is het uitzonderlijk goede spel van de twee topacteurs Erland Josephson en vooral van Liv Ullmann. Ik vind deze rol van Liv Ullmann de beste vrouwenrol die ik ooit heb gezien in een film of televisieserie. Vooral het arsenaal aan gezichtsuitdrukkingen dat Liv Ullmann ter beschikking heeft is fenomenaal.

Ik vind "Scenes from a Marriage" het beste werk van Ingmar Bergman. Sterker nog, ik vind "Scenes uit een huwelijk" een van de allerbeste series  die ik ooit heb gezien.

Op IMDB krijgt  de serie "Scenes from a Marriage" van 15.250 mensen een waardering van 8,5, wat ik eigenlijk nog een te lage waardering vind voor deze geweldige serie.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Lennart Nilsson: Leven

Lennart Nilsson: Leven (Zweden, 2006): 302 blz: Vertaald door Mariska Hammerstein (2006): Uitgeverij Ploegsma

 

"Leven" is een boek met prachtige foto's die binnen in het menselijk lichaam zijn gemaakt.

Lennart Nilsson was een Zweedse fotograaf die begonnen is als fotojournalist en die zich later gespecialiseerd heeft in het maken van foto's van binnen het menselijk lichaam met behulp van precisie-instrumenten. Hij is wereldberoemd geworden doordat hij als eerste een foto van een menselijke foetus maakte. 

De foto's in "Leven" ogen als abstracte kleurrijke kunstwerken. De foto's waren oorspronkelijk in zwart-wit, maar Nilsson heeft kleuren toegevoegd zodat de foto's een grotere zeggingskracht krijgen. Er staan foto's in het boek van foetussen in verschillende ontwikkelingsstadia, van organen, maar bijvoorbeeld ook van virussen. 

Het boek bevat vrijwel geen tekst, zoals al eerder gezegd houd ik daarvan bij een fotoboek. Als je wilt weten hoe het menselijk lichaam er van binnen uitziet, dan is dit het boek om erbij te pakken!

   

Voor een aantal foto's van Lennart Nilsson, klik hier.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Saraband

Saraband (Zweden, 2004): 107 min: Regisseur Ingmar Bergman

In zijn film "Scenes uit een huwelijk" uit 1973 maakten we kennis met de relatie tussen Johan (Erland Josephsson) en Marianne (een fantastische rol van Liv Ullmann). In "Saraband", de laatste film van Bergman maken we opnieuw kennis met Johan en Marianne (gespeeld door dezelfde acteurs), maar nu 30 jaar later.

Marianne en Johan hebben elkaar 30 jaar lang niet gezien. Johan is inmiddels schatrijk dankzij een erfenis. Marianne doet nog steeds hetzelfde werk als relatietherapeute. In een opwelling besluit Marianne om Johan te bezoeken en de reis te ondernemen naar zijn landhuis.

Het bezoek blijkt niet bepaald een droomreis. Anna, de schoondochter van Johan is 2 jaar daarvoor overleden en met zijn zoon Henrik heeft hij een zeer slechte relatie. Hij is alleen gesteld op Karin, de dochter van Henrik en Anna.

Marianne, blijft een tijdje bij Johan en krijgt te maken met de spanningen rondom Johan. Waar mogelijk luistert ze en bemiddelt ze.

Ik vind "Saraband" een zeer sterke afsluiting van de carrière van Bergman. Het blijkt een goed idee geweest te zijn om Liv Ullmann en Erland Josephsson 30 jaar na het succes van "Scenes uit een huwelijk" nog een keer te laten optreden als dezelfde karakters.

Op IMDB krijgt "Saraband" van een kleine 7.000 mensen een waardering van 7,6.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Na de repetitie

Na de repetitie (Zweden, 1984): 70 min: Regisseur Ingmar Bergman

De wat oudere toneelregisseur Henrik Vogler (Erland Josephsson) zit na afloop van een voorstelling na te denken over zijn vijfde uitvoering van het toneelstuk "Droomspel" van Strindberg. Hij zit in de toneelzaal en wordt tot de werkelijkheid gebracht door Anna, de gedroomde hoofdrolspeelster van deze nieuwe uitvoering, die met hem praat over hun werk, het toneelstuk, hun onderlinge relatie en haar privéleven.

"Na de repetitie" is een zeer toneelmatige film, hij zou in feite zo opgevoerd kunnen worden op het toneel. Ik vind deze film matig interessant, maar hij heeft in mijn ogen wel een sterk laatste deel.

Op IMDB krijgt "Na de repetitie" van net geen 2.000 mensen een waardering van 7,4.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Dvd: Ingmar Bergman: Fanny & Alexander (televisieserie)

Fanny & Alexander (televisieserie) (Zweden, 1983): 300 min: Regisseur Ingmar Bergman

"Fanny & Alexander" is de laatste bioscoopfilm die Bergman gemaakt heeft. Het is een waardige afsluiting van een indrukwekkend oeuvre. Tegelijk met de bioscoopfilm heeft Bergman een televisieserie gemaakt van "Fanny & Alexander".

Het gebeurt zelden dat een regisseur zowel een bioscoopfilm als een televisieserie maakt van hetzelfde materiaal. In dit geval biedt dat een unieke mogelijkheid om beide versies met elkaar te vergelijken.

De bioscoopfilm heb ik 3 dagen geleden gezien, de televisieserie gisteren en vandaag (dit stukje is op donderdag 13 februari geschreven). Omdat de film nog goed in mijn geheugen zit ben ik uitstekend in staat om beide versies met elkaar te vergelijken.

Iedere keer als ik in de televisieserie een scene zag die in de bioscoopversie ontbrak vroeg ik mij al of die scene essentieel is voor het verhaal. Ik moet zeggen dat ik in 100% van de gevallen de scene die in de bioscoopversie ontbrak niet essentieel vind.

Een aantal voorbeelden:
- In de serie zitten een aantal scenes met broer Carl en zijn zeurderige vrouw Lydia die werkelijk niets toevoegen
- In de serie zit een prachtig aandoenlijk fragment van een oude clown (de laatste filmrol van Gunnar Bjornstrand die aan Alzheimer leed), maar hij paste niet goed in de film
- Een erg lang bezoek van de broers Gustav Adolf en Carl aan de bisschop Edvard Vergerus dat wel grappig is maar niet essentieel.
- Een veel te lange toespraak van de bisschop.

Al met al kom ik tot de conclusie dat ik de bioscoopversie aanzienlijk sterker vind dan de televisieserie. Als ik de zeer hoge waardering van de televisieserie op IMDB bekijk (deze serie is de hoogst gewaardeerde film of serie van Bergman) lijkt het erop dat niet iedereen dat met mij eens is. Oordeelt u zelf! Ik zou mensen aanraden om in eerste instantie de film te bekijken en pas later de televisieserie.

Op IMDB krijgt "Fanny & Alexander (de televisieserie)" van ruim 2.000 mensen een waardering van 9,1.

   

Opmerking: ik geef eigenlijk nooit een waardering met een halve ster erin. In dit geval geef ik hiermee aan dat ik het een hele goede serie vind, maar iets minder goed dan de film.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Fanny & Alexander

Fanny & Alexander (Zweden, 1982): 180 minuten: Regisseur: Ingmar Bergman

Kerstmis 1907, de familie Ekdahl, bestaande uit grootmoeder Helena, haar drie zonen Gustav Adolf, Oscar en Karl met hun vrouwen en kinderen, viert op grote schaal kerstmis. Zoals  ieder jaar gebruikelijk staat er een enorme kerstboom in huis met een hele vracht pakjes eronder, zowel voor de familieleden als de bedienden. Oscar, zijn vrouw Emilie en hun kinderen Fanny en Alexander lijken een gelukkig gezinnetje, dat in welvaart leeft.

Tijdens een toneelvoorstelling wordt Oscar onwel en sterft wat later. Emilie raakt bevriend met een dominee, die nogal stichtelijk is en trouwt met hem. Dit loopt uit op een enorm fiasco. Vooral Alexander kan de hardvochtige en liefdeloze dominee niet uitstaan en haat hem.

"Fanny & Alexander" is een prachtig psychologisch drama. De decors zijn oogstrelend en het spel (vooral ook van de jonge Alexander) is erg goed. De dorheid van een geloof zonder liefde komt goed naar voren.

Ik vind "Fanny & Alexander" na "Scenes uit een huwelijk" de beste film van Bergman. Ik denk dat "Fanny & Alexander" de beste introductie is tot de films van Bergman. Voor mij was het destijds de eerste kennismaking met Bergman. Ik heb de film inmiddels een keer of 5 gezien en vind hem nog steeds geweldig. Als je "Fanny & Alexander" een goede film vindt, dan zul je het overige werk van Bergman waarschijnlijk ook wel weten te waarderen. Zo niet, dan denk ik dat je beter een film van een andere regisseur kunt proberen.

Op IMDB krijgt "Fanny & Alexander" van een kleine 54.000 mensen een waardering van 8,1.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Die Zauberflöte

Die Zauberflöte (Duitsland, 1975): 129 min: Regisseur Ingmar Bergman

Net als de filmkunst is opera een totaalkunst. Je hebt bij een opera niet alleen te maken met de muziek (orkest, koor, solisten), maar ook met de theatrale aspecten: decors, kostuums en natuurlijk het toneelspel.

Tegenwoordig wordt er vaker van een operavoorstelling een uitvoering op dvd uitgebracht, maar in 1975 was Ingmar Bergman een van de eersten die een opera verfilmde. Hij verfilmde ook meteen één van de beroemdste opera's, "Die Zauberflöte" van Wolfgang Amadeus Mozart.

Deze verfilming van Bergman is aangenaam om naar te kijken, het ziet er allemaal goed uit. Maar, een opera beoordeel je natuurlijk in de allereerste plaats op de kwaliteit van de muziek. Ik heb niet zo'n geoefend gehoor dat ik de muzikale kwaliteiten van een opera precies kan beoordelen. Ik geloof dat deze uitvoering erg goed is, maar ik denk dat er nog betere uitvoeringen zijn. Bijzonder aan deze versie van "Die Zauberflöte" is dat hij in het Zweeds gezongen is.

Ik durf mijzelf wel een groot liefhebber van de opera te noemen. Ik ben regelmatig in de Stopera in Amsterdam geweest om daar naar een opera te luisteren en te kijken. Eerlijk gezegd vind ik van een opera de muziek veruit het belangrijkste. Ik zal een opera dan ook veel vaker op cd beluisteren dan op dvd bekijken en beluisteren.

Ik vind dat de kunst van de film en de kunst van de opera niet goed samengaan. Wat mij betreft zouden opera's gewoon concertante (met alleen muziek, zonder toneelspel) mogen worden uitgevoerd, maar ik weet dat ik hiermee een minderheidsstandpunt vertegenwoordig.

Al met al vind ik "Die Zauberflöte" van Bergman een goede film, maar ik denk dat ik hem niet nog een keer zal bekijken.

Op IMDB krijgt "Die Zauberflöte" van Bergman van net geen 4.000 mensen een waardering van 7,7.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Fårö Document 1979

Fårö Document 1979 (Zweden, 1979): 100 min: Deels zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman

Ingmar Bergman heeft een groot deel van zijn leven op het eiland Fårö gewoond. Hij is daarheen getrokken om te ontsnappen aan de hectiek van de drukke steden in Zweden.

"Fårö Document 1979" is een liefdevolle documentaire over het eiland Fårö en zijn bewoners. In 1969 maakte Bergman een eerdere documentaire over Fårö. Sommige beelden uit die eerdere documentaire zijn verwerkt in deze nieuwe documentaire.

Bergman vroeg in die eerste documentaire aan een aantal scholieren wat ze van Fårö vonden. Veel van hen gaven aan dat ze het er saai vonden en dat ze naar het vasteland wilden. In deze nieuwe documentaire spreekt hij een aantal van die jongeren van toen opnieuw.

Verschillende aspecten van het leven op het eiland komen aan bod: het bouwen en met riet bedekken van een stal, het omzagen van bomen, het scheren van een schaap, het slachten van een varken, een uitvaart en in het laatste stuk het vissen op zalm.

Een groot deel van "Fårö Document 1979" is opgenomen in de winter als het land onder de sneeuw ligt. Daardoor ziet het eiland er guur uit.

"Fårö Document 1979" is natuurlijk niet de film waarmee Bergman bekend is geworden, maar ik vind het gewoon een goede documentaire, degelijk vakwerk.

Op IMDB krijgt "Fårö Document 1979" van 300 mensen een waardering van 6,9.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Herfstsonate

Herfstsonate (Zweden, 1978): 89 min: Regisseur Ingmar Bergman

"Herfstsonate" is een typische film zoals we van Bergman gewend zijn met veel dialogen en een redelijk serieus onderwerp. De film lijkt wel wat op "Scenes uit een huwelijk". In deze laatste film gaat het over de relatie tussen een man en zijn echtgenote. In "Herfstsonate" gaat het om de relatie tussen een moeder en haar dochter.

Eva (opnieuw een prachtige rol van Liv Ullmann) krijgt haar moeder Charlotte (gespeeld door een oudere Ingrid Bergman, die er nog steeds erg goed uitziet) op bezoek. Charlotte is een beroemd concertpianiste voor wie haar gezin altijd op de tweede plaats stond. Eva is haar gebrek aan moederliefde nooit vergeten.

De film begint niet zo heel sterk, maar wordt gaandeweg beter. Eva heeft eindelijk de moed om haar moeder te confronteren met de waarheid. Er is ook nog sprake van een gehandicapte zus van Eva, die door haar moeder het liefst dood wordt gewenst.

Ik vind "Herfstsonate" een erg goede film van Ingmar Bergman en ook een die zeer typerend is voor zijn oeuvre. Toch behoort deze film niet tot mijn favoriete films van Bergman.

Op IMDB krijgt "Herfstsonate" van ruim 22.000 mensen een waardering van 8,3.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: The Serpent's Egg

The Serpent's Egg (Zweden, 1977): 114 min: Regisseur Ingmar Bergman

De gebeurtenissen in "The Serpent's Egg" spelen zich af in Berlijn van 3 tot 11 november 1923. In München pleegt Hitler een mislukte coup en er is in Duitsland sprake van een hyperinflatie, een pakje sigaretten kost 4 miljard mark.

De joodse circusartiest Abel Rosenberg komt na de dood van zijn broer Max naar Berlijn om Manuela, de vriendin van Max te troosten. Samen moeten ze het zien te redden. Ondertussen worden in de omgeving van Hans allerlei moorden gepleegd en is hij een van de verdachten.

"The Serpent's Egg" is gefinancierd met Amerikaans geld en was de duurste film van Bergman tot dan. Na problemen met de belastingen in Zweden was Bergman uitgeweken naar München. Daar kon hij werken in een veel grotere studio dan hij in Zweden gewend was.

Van de vaste medewerkers van Bergman deden alleen de cameraman Sven Nykist en de hoofdrolspeelster Liv Ullmann mee aan deze film. Het lijkt te merken aan de film, het acteerwerk lijkt van een lager niveau dan in zijn andere films en het geweldige acteertalent van Liv Ullmann komt in "The Serpent's Egg" helemaal niet tot zijn recht.

Een ander probleem in "The Serpent's Egg" vormt het vele geweld in de film. Wie iets weet van het nazisme, weet dat de nazi's onder meer verschrikkelijke experimenten op mensen uitgevoerd hebben. Daar hoef ik wat mij betreft niet perse mee geconfronteerd te worden in een film.

Al met al vind ik "The Serpent's Egg" een uitermate zwakke film van Bergman.

Op IMDB krijgt "The Serpent's Egg" van een kleine 5.000 mensen een waardering van 6,7.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Scenes uit een huwelijk

Scenes uit een huwelijk (Zweden, 1974): 163 min: Regisseur Ingmar Bergman

In het begin van "Scenes uit een huwelijk" worden Johan (Erland Josephson) en Marianne (Liv Ullmann) bij hun 10-jarig huwelijk geïnterviewd en feestelijk op de foto gezet. Johan vertelt hoe knap en succesvol hij wel is en Marianne vertelt dat ze getrouwd is met Johan en dat ze twee kinderen hebben.

In de film wordt het verloop van hun huwelijk verteld. Er blijken wel wat problemen in het huwelijk te zijn, met name op het seksuele vlak.

De films van Ingmar Bergman die ik na "Wilde aardbeien" uit 1957 heb gezien, vond ik geen van alle echt geweldig. "Scenes uit een huwelijk" is de eerste film van de laatste 12 films van Bergman die ik heb gezien waar ik echt razend enthousiast over ben. Het is een echte Bergman film, veel gepraat en vrij serieus van toon. De dialogen zijn ook erg goed.

Maar wat "Scenes uit een huwelijk" werkelijk zo'n geweldige film maakt is het uitzonderlijk goede spel van de twee topacteurs Erland Josephson en vooral van Liv Ullmann. Ik vind deze rol van Liv Ullmann één van de twee beste vrouwenrollen die ik ooit heb gezien, samen met de rol van Emily Watson in "Breaking the waves". Vooral het arsenaal aan gezichtsuitdrukkingen dat Liv Ullmann ter beschikking heeft is fenomenaal.

Ik vind "Scenes uit een huwelijk" de beste film van Ingmar Bergman. Het is wel een echte Bergman film en misschien niet zo geschikt voor een eerste kennismaking met zijn werk. Sterker nog, ik vind "Scenes uit een huwelijk" een van de allerbeste films die ik ooit heb gezien.

Op IMDB krijgt "Scenes uit een huwelijk" van een kleine 2.600 mensen een waardering van 8,5, en is daarmee op IMDB de hoogst gewaardeerd film van Bergman, hoewel slechts door weinig mensen bekeken.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Geschreeuw en gefluister

Geschreeuw en gefluister (Zweden, 1972): 88 min: Regisseur Ingmar Bergman

Agnes is ziek. Drie vrouwen zijn bij haar om haar te verzorgen: haar zussen Karin en Maria en het dienstmeisje Anna. Beide zussen kunnen niet met de gelegenheid omgaan en kunnen geen warmte bieden aan Agnes. Alleen het dienstmeisje Anna is vol liefde in haar verzorging van Agnes.

"Geschreeuw en gefluister" is een relatiedrama. Ik vind het een goede film, met opnieuw uitstekend acteerwerk, maar deze film is totaal niet aan mij besteed.

Op IMDB krijgt "Geschreeuw en gefluister" van  ruim 27.000 mensen een waardering van 8,1.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: The Passion of Anna

The Passion of Anna (Zweden, 1969): 96 min: Kleur en 1 scene zwart-wit: Rrgisseur Ingmar Bergman

Andreas (Max von Sydow) woont op zichzelf. Het is niet duidelijk of en waarom zijn vrouw bij hem weg is gegaan. Op een dag komt Eva (Bibi Andersson) bij hem om de telefoon te gebruiken en ze krijgen een kortstondige affaire. Eva is getrouwd met Elis en bij hun in huis woont Anna (Liv Ullmann). Anna is verliefd op Andreas.

Op het eerste gezicht is "The Passion of Anna" een gewoon relatiedrama. Het is pas de tweede film die Bergman in kleur heeft opgenomen (met een korte droomscene in zwart-wit). De kleuren werken hier goed.

Helaas heeft Bergman het nodig gevonden om in de film 4 scenes toe te voegen waarin de 4 hoofdrolspelers elk afzonderlijk vertellen over het personage dat ze spelen. Wat mij betreft hinderlijke onderbrekingen van het verhaal. Ook komt er in de film veel geweld voor, met name tegen dieren. Ik houd nooit van geweld in een film en ook hier heeft het in mijn ogen geen toegevoegde waarde. Het spel van met name Max von Sydow en Liv Ullmann is wel weer uitstekend.

Ik heb nu een aantal films van Bergman achter elkaar gezien waar ik niet erg enthousiast over ben. Ook "The Passion of Anna" vind ik een minder goede film van Bergman.

Op IMDB krijgt "The Passion of Anna" van een kleine 8.000 mensen een waardering van 7,7.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Dvd: Ingmar Bergman: The Rite

The Rite (Zweden, 1969): 73 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman

Drie kunstenaars, twee mannen en een vrouw, worden ondervraagd omdat ze te weinig belasting zouden hebben betaald. De film volgt het spel van vragen en antwoorden tussen de ondervrager en de drie kunstenaars.

Ik vind "The Rite" een uitermate zwakke film, veruit de minste van Bergman tot nu toe. Het is ook de enige film van Bergman tot dusver waar ik niet enthousiast ben over het acteerwerk. Al na 5 minuten wilde ik de film uitzetten en ik heb hem uitsluitend uitgekeken omdat ik nu eenmaal bezig ben met het bekijken van alle films van Bergman die ik in mijn bezit heb. Wat mij betreft is "The Rite" een nog veel grotere miskleun dan "Schaamte" en ik verbaas mij er over dat de film op IMDB overwegend positief beoordeeld wordt.

Op IMDB krijgt "The Rite" van iets meer dan 2.000 mensen een waardering van 7,2.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Schaamte

Schaamte (Zweden, 1968): 99 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman

Jan (Max von Sydow) en Eva (Liv Ullmann) zijn getrouwd en wonen sinds 4 jaar op een afgelegen eiland. Veel contact met de buitenwereld hebben ze niet, de auto is vaak stuk en de radio doet het al lang niet meer.

Op een dag worden ze geconfronteerd met de oorlog. Er is een parachutist die dood hangt in een boom. Een vreemd leger trekt het eiland binnen. Eva wordt door de invallers gedwongen om wat te vertellen voor de camera.

Ik vind "Schaamte" de zwakste film die ik tot dusver van Bergman heb gezien. Hierbij moet ik zeggen dat ik niet van oorlogsfilms houd, maar ik begrijp helemaal niet wat Bergman met deze film heeft willen zeggen. Ook het heel sterke acteerwerk van Ullman en von Sydow kan deze film niet redden.

Tot mijn stomme verbazing is "Schaamte" op IMDB een van de hoogst gewaardeerde films van Bergman.

Op IMDB krijgt "Schaamte" van mensen iets meer dan 11.000 mensen een waardering van 8,1.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.