zondag 31 maart 2019

Carolijn Visser: Zeeuws geluk

Carolijn Visser: Zeeuws geluk (Nederland, 2018): 220 blz: Uitgeverij Atlas

Zeeuws gelukRegelmatige lezers van mijn blog weten dat ik een groot fan ben van het werk van Carolijn Visser. Zij schrijft in een glasheldere stijl en toont altijd zeer veel empathie voor de mensen (vooral vrouwen) die ze ontmoet en van wie ze stukjes van hun leven beschrijft.

Op uitnodiging van een Zeeuwse zorgorganisatie logeerde Carolijn op Walcheren en Noord-Beveland in verblijven waarin aan dementerende ouderen een verblijf wordt geboden. Ze praat met de bewoners van die verblijven en ook met het verzorgend personeel. Zo komen heel persoonlijke herinneringen naar boven, ook aan haar eigen jeugd. Ik denk dat "Zeeuws geluk" niet een boek is waarmee Carolijn Visser beroemd zal worden bij het nageslacht, maar het is zeker een zeer lezenswaardige toevoeging aan haar imposante oeuvre.

Leuk in het boek is ook dat er een aantal uitspraken in Zeeuws dialect in zijn opgenomen. Hier een aantal citaten:

- Ineke sprak hem sussend toe: "Ja, ja, maar dat is allemaal voorbij. Nu heeft iedereen centrale verwarming", maar zo makkelijk liet de man zich niet de pas afsnijden. "Niet álles is nu beter dan vroeger!" riep hij ons na. "Tegenwoordig is het allemaal bommen en haat!" "Dat is nou echt een boze witte man," fluisterde ik tegen de twee vrouwen, maar die term zei hun niets. De laatste jaren waren vervlogen in vergetelheid.

- Fred was aan de eettafel naast Annet in haar rolstoel gaan zitten. "Zo," zei hij tegen de politieman. "Weet je van welk hout jouw wandelstok gemaakt is?" De politieman keek vragend rond en haalde zijn schouders op. "Kreupelhout!" lachte Fred. En tegen mij: "Moet-ie tegen kunnen. Hij is ook een Rotterdammer."

- Terug in mijn bed dacht ik aan een boek dat ik las over een tehuis voor dementerenden in Rotterdam. De schrijfster sprak met een verzorgster die zonder schroom bekende dat ze lastige bewoners onder een koude douche zette. "Iemand moet de baas zijn," vond ze, en dat was zij. Mijn eigen moeder was net zo kwetsbaar als de bewoners hier. Stel dat iemand haar zo behandelde. Het idee was gruwelijk. Ik probeerde mezelf gerust te stellen met de gedachte dat het in haar aard lag om snel en luidruchtig te protesteren als iets haar niet zinde.

- Op de eerstvolgende familievakantie, naar Noorwegen, nam ik een grote zak volkorenboterhammen met kwark mee. Daarmee dacht ik Noorse verstoring van mijn yin en yang te kunnen voorkomen. Maar na een paar dagen sloeg de kwark groen uit van de schimmel en besloot ik het hele dieet overboord te zetten.

- Mevrouw Houmes kwam zelden buiten, al haar eerste hulp verleende ze binnen. Eindelijk kon ik haar nu eens in actie zien. Met een pincet in de aanslag inspecteerde ze de voetzool van mijn broer. Dankzij totale concentratie wist ze een klein splintertje tevoorschijn te halen. "Die is eruit," constateerde ze trots. Jeroen strompelde dagen daarna nog net zo erg als eerst. "Het gaat wel over," zei iedereen, "de splinter is eruit." Hij hield zich flink. Tot hij op een avond aan de bovenkant van zijn voet zat te peuteren. "Er komt iets uit," meldde hij zijn familieleden. "Een duindoorn zo groot als een balpen."

"Zeeuws geluk" is een dun boekje dat je zo uitleest. Het boek is verluchtigt met een aantal foto's die als foto op zich niet zo bijzonder zijn, maar het boek wel een zekere charme verlenen. "Zeeuws geluk" is niet het eerste boek van Carolijn Visser dat ik aan iemand die onbekend is met haar werk zou willen aanbevelen, maar het is zeker zeer lezenswaardig.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.


47: Fanny & Alexander

Fanny & Alexander (Zweden, 1982): 180 minuten: Regisseur: Ingmar Bergman

Fanny och Alexander PosterKerstmis 1907, de familie Ekdahl, bestaande uit grootmoeder Helena, de drie zonen Gustav Adolf, Oscar en Karl met hun vrouwen en kinderen, viert op grote schaal kerstmis. Zoals gebruikelijk ieder jaar staat er een enorme kerstboom in huis met een hele vracht pakjes eronder, zowel voor de familieleden als de bedienden. Oscar, zijn vrouw Emilie en hun kinderen Fanny en Alexander lijken een gelukkig gezinnetje, dat in welvaart leeft.

Tijdens een toneelvoorstelling wordt Oscar onwel en sterft wat later. Emilie raakt bevriend met een dominee, die nogal stichtelijk is en trouwt met hem. Dit loopt uit op een enorm fiasco. Vooral Alexander kan de hardvochtige en liefdeloze dominee niet uitstaan en haat hem.

"Fanny & Alexander" is een prachtig psychologisch drama. De decors zijn oogstrelend en het spel (vooral ook van de jonge Alexander) is erg goed. De dorheid van een geloof zonder liefde komt goed naar voren.

Ik heb maar een enkele film van Ingmar Bergman gezien, maar na het zien van "Fanny & Alexander" ben ik erg benieuwd naar zijn andere films. Deze kan ik in ieder geval iedereen aanraden die van een mooi drama houdt en de tijd heeft voor een lange film.

Op IMDB krijgt "Fanny & Alexander" van iets minder dan 52.000 mensen een waardering van 8,1.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zaterdag 30 maart 2019

48: North by Northwest

North by Northwest (Verenigde Staten, 1959): 130 minuten: Regisseur Alfred Hitchcock

North by Northwest PosterEen reclameman (Cary Grant) wordt aangezien voor een zekere Meneer Kaplan en wordt ontvoerd. Hij tast volslagen in het duister over het motief van de ontvoering, zeker omdat hij voor een ander wordt aangezien.

Deze Kaplan is bedacht door de FBI en bestaat niet eens. Grant weet te ontsnappen, ontmoet in het gebouw van de Verenigde Naties een diplomaat die een mes in de rug krijgt waarvoor hij van moord wordt beschuldigd. In de trein is er een ontmoeting met een knappe vrouw die hem verleidt. Er is een scene met een sproeivliegtuigje waar ze hem proberen te doden en het eind van de film op Mount Rushmore is legendarisch.

Hitchcock is een meester in het vasthouden van de spanning. Hoewel de film voor hedendaagse begrippen vrij traag is en daarom lang lijkt te duren verveelt hij geen moment. Ik vind "North by Northwest" een van de beste Hitchcock-films.

Op IMDB krijgt "North by Northwest" van bijna 270.000 mensen een waardering van 8,3 en staat daarmee op plaats 76 van de hoogst gewaardeerde films.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

De boekenweekgeschenken: een oninteressante serie?

Tot enkele jaren terug kocht ik tijdens de boekenweek altijd een of meer boeken, zodat ik een gratis boekenweekgeschenk kreeg. Het is mij nooit zo zeer om dat geschenk te doen geweest, als wel om het bijbehorende gratis treinkaartje waarmee je op een zondag door heel Nederland kunt reizen.

Je zou denken dat het schrijven van een boekenweekgeschenk voor een schrijver een soort van ereopdracht is. Het boekje wordt in enorme aantallen verspreid en is zodoende mooie reclame voor een schrijver zodat ook zijn andere boeken gelezen zullen worden. Jammer genoeg beschouwen de uitverkoren schrijvers de opdracht als een tussendoortje waar ze makkelijk geld mee verdienen, maar waar ze niet echt tijd en moeite insteken om er een mooi verhaal van te maken.

Ik heb in de loop der jaren heel wat boekenweekgeschenken gelezen. Ze vallen vrijwel altijd tegen. De laatste jaren neem ik niet eens meer de moeite om ze te lezen en lees ik bij andere bloggers hoe slecht ze wel zijn.

In de geschiedenis van het boekenweekgeschenk zijn er drie uitgaves die mij in positieve zin opvallen:
- "Oeroeg" van Hella Haasse, het geschenk en tevens het debuut van Hella Haasse uit 1947.
- "Soms denk ik wel eens bij mezelf" van Wim Kan uit 1983, met grappige uitspraken van hemzelf en anderen, door hem verzameld.
- "De Ortolaan" van Maarten 't Hart, het geschenk uit 1984 en de eerste uit een sindsdien gevolgde traditie om gevestigde literaire auteurs het geschenk te laten schrijven. Maarten 't Hart bewees met dit boekje dat je ook met minder dan 100 bladzijden een mooie roman (novelle) kunt schrijven.

Wat mij betreft zijn er veel interessantere series in het Nederlands, bijvoorbeeld "De Russische bibliotheek" van uitgeverij van Oorschot, "Privé-domein" van de Arbeiderspers of "De Gouden reeks" van Athenaeum, Polak & van Gennep.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.


vrijdag 29 maart 2019

49: Yusuf-trilogie

Yusuf-trilogie (Turkije, 2007-2010): 293 minuten: Regisseur Semih Kaplanoglu

Egg (Turkije, 2007): 93 minuten: Regisseur Semih Kaplanoglu

Yumurta PosterEgg is het eerste deel van de Yusuf-trilogie van de Turkse regisseur Kaplanoglu.

Yusuf, een dichter die al een tijdje niets gepubliceerd heeft wordt voor de begrafenis van zijn moeder naar het dorp waar hij is opgegroeid geroepen.

Daar ontvangt Ayla hem, de kleindochter van een oom. De moeder van Yusuf heeft beloofd om een ram te offeren en Ayla vraagt Yusuf om dat te doen.

In de film gebeurt niet veel, er wordt een maaltijd geconsumeerd, Yusuf gaat naar het badhuis, ze rijden wat rond in de auto en de ram wordt geslacht.

Het rustige tempo van de film en de mooie beelden maken de film zeer aangenaam om naar te kijken ook al is er zo goed als geen dialoog en ontbreekt begeleidende muziek. Voor wie hier van houdt!

Op IMDB krijgt "Egg" van een kleine 4.400 mensen een waardering van slechts 6,6.

  

Nadat ik "Egg" bekeken had, ben ik doorgegaan met de volgende 2 delen van de Yusuf-trilogie: "Milk" en "Honey" .

Süt PosterIn "Milk" (2008) is Yusuf ongeveer 18 jaar oud en een aankomend dichter die net zijn eerste gedichten in een tijdschrift heeft gepubliceerd. Met een motor met zijspan brengt hij melk rond in de omgeving. Evenals in "Egg" gebeurt er niet veel in de film, wel opnieuw een prachtig beeld van het leven in een Turks dorp.

 

Op IMDB krijgt "Milk" van 2.600 mensen een waardering van 6,7.






Bal Poster"Honey" (2010) is het laatste deel van de trilogie. Hierin is Yusuf een zesjarig jongetje dat bij zijn ouders woont. Zijn vader verzamelt honing in het bos en krijgt een ongeluk. Het jongetje dat Yusuf speelt doet dat geweldig, zelden heb ik zo'n mooie rol gespeeld door een klein kind gezien.

 

Op IMDB krijgt "Honey" van 6.200 mensen een waardering van 7,2.







Bij de dvd's van de Yusuf-trilogie zit een making of van 90 minuten. In deze documentaire krijg je een eersteklas college over de filmkunst, hoe deze film tot stand is gekomen. Deze documentaire moet je beslist zien als je enigszins geïnteresseerd bent in het proces van een film maken!
Je moet je door de lage waarderingen op IMDB beslist niet laten weerhouden om deze films (en dan met name "Honey") te bekijken. Als je net als ik van dit soort trage films houdt, dan valt er bijzonder veel van te genieten. Films voor de echte liefhebbers dus.


   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

donderdag 28 maart 2019

50: De wind zal ons meenemen

De wind zal ons meenemen (Iran, 1999): 113 minuten: Regisseur: Abbas Kiarostami

Bad ma ra khahad bord PosterIn een afgelegen dorpje in Iraans Koerdistan, zo'n 680 kilometer van Teheran verwijderd, arriveert op een dag een man in een auto. Hij wordt door de bewoners van het dorp al gauw de Ingenieur genoemd, al is het voor hun niet helemaal duidelijk wat hij komt doen, werkt hij nou voor een telecommunicatiebedrijf, of is hij gewoon een ingenieur. Wel is duidelijk dat hij altijd een camera bij zich heeft.

De man laat zich door een jongen Farzad, rondleiden door het dorp en blijft daar een aantal dagen. Veel gebeurt er niet in het dorp. Een moeder krijgt haar 10e! kind, een zoontje. De man wordt af en toe gebeld op zijn mobiele telefoon. Dat levert steeds weer een hilarische situatie op. Omdat het bereik in het dorp slecht is, moet hij naar een nabijgelegen heuveltop rijden, waar de ontvangst beter is.

Ik vind "The Wind Will Carry Us" een prachtige film. Iedereen die in deze regio gereisd heeft, zal het trage leven in het dorp herkennen. De film is gespeeld zonder professionele acteurs en zonder muziek, maar is prachtig om naar te kijken, en geeft volgens mij een zeer getrouw beeld van het leven in deze regio.

Op IMDB krijgt "De wind zal ons meenemen" van een kleine 7.000 mensen een waardering van 7,6.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

woensdag 27 maart 2019

51: De klompenboom

De klompenboom (Italië, 1978): 178 minuten: Regisseur Ermanno Olmi

L'albero degli zoccoli PosterAan het einde van de 19e eeuw wonen op een grote boerderij in Lombardije 5 families en de landheer. Zij betalen pacht om op de grond van de landheer te mogen werken en staan een deel van de oogst af. De armoede straalt er van af.

Minec, de jongste zoon van boer Battisti is 6 jaar oud en moet volgens de pastoor naar school gaan omdat het een intelligente jongen is. Zijn ouders zien liever dat hij mee werkt op de boerderij, maar gaan ermee akkoord dat hij iedere dag heen en weer gaat naar school, op 6 kilometer afstand.

"De klompenboom" toont beelden van het plattelandsleven zoals dat in de 19e eeuw gebruikelijk was. Er wordt een gans en een varken geslacht. Er is een zieke koe. Opa plant tomaten met kippenmest. Een stelletje wordt verliefd en gaat trouwen. Er is een stoffenkoopman. Er is kermis met een draaimolen en veel drank.

Omdat in de film mensen uit de streek spelen komt alles erg authentiek over. Ik vind het een van de mooiste Italiaanse films die ik ken, die een zeer goed beeld geeft van de zware omstandigheden op het platteland.

Op IMDB krijgt "De klompenboom" van 4.600 mensen een waardering van 8,0.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

dinsdag 26 maart 2019

52: Amores perros

Amores perros (Mexico, 2003): 145 minuten: Regisseur: Alejandro Gonzalez Inarittu

Amores perros Poster"Amores perros" is de prachtige debuutfilm van de Mexicaanse regisseur Alejandro Gonzalez Inarittu, van wie ik ook de films "Biutiful" en "Babel" heb besproken.

In de film lopen drie verhaallijnen door elkaar. Octavio is verliefd op Susana, de vrouw van zijn broer Ramiro. Susana heeft een hond, Chico, waar voornamelijk Octavio voor zorgt. Door een toeval komt Octavio erachter dat Chico een erg goede vechthond is en laat hij hem tegen andere honden vechten om geld.

Een uitgever heeft zijn vrouw verlaten voor een fotomodel en na een auto-ongeluk moeten zij hun leven weer zien op te pakken.

Als derde is er het verhaal van el Chivo, een voormalig revolutionair, die nu als zwerver in Mexico City leeft omringd door een troep honden. Hij voert af en toe een opdracht uit voor een plaatselijke politiecommissaris. De drie verhaallijnen lopen op een ingenieuze manier door elkaar heen, waarbij ik de tweede verhaallijn de minst interessante vind.

Gonzalez bedient zich van een rauwe, rusteloze en realistische stijl, waarbij de muziek een toegevoegd element vormt.

Niet iedereen zal deze film weten te waarderen, maar als je van een rauwe realistische film houdt waarin erg goed geacteerd wordt, dan zit je hier goed. Ik heb deze film inmiddels een keer of vijf gezien.

Op IMDB krijgt "Amores perros" van 205.000 mensen een waardering van 8,1 en staat daarmee op plaats 213 van de hoogst gewaardeerde films.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

maandag 25 maart 2019

53: Sherlock Jr.

Sherlock Jr. (Verenigde Staten, 1924): 45 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Buster Keaton

Sherlock Jr. PosterAls je twee dingen tegelijkertijd doet, verwacht dan niet dat beide dingen goed gedaan worden. Buster speelt een filmoperateur in een theater en droomt ervan om detective te worden. Om dat te bereiken leest hij een boekje met de titel "How to be a detective". Ondertussen verwaarloost hij zijn werk en zijn baas maant hem aan om de troep op te vegen. Tussen de troep vindt hij een dollarbiljet en hij besluit om een cadeautje te kopen voor zijn vriendin.

Zijn vriendin lijkt niet heel erg blij met het cadeautje, zeker als de slechterik een wat duurder cadeau voor haar koopt en haar in weet te palmen. Ondertussen heeft de slechterik ook het horloge van de vader van zijn vriendin gestolen. Buster besluit om de detective te spelen, maar wordt zelf beschuldigd.

Intussen op zijn werk valt Buster in slaap achter de camera en komt er een tweede Buster tevoorschijn. Buster 2 stapt de film in en wordt even later voorgesteld als Sherlock Jr., de briljante detective, die niet eens een aanwijzing nodig heeft om tot de oplossing van de zaak te komen.

Dit tweede verhaal, de film in de film is briljant qua opzet en originaliteit. Dezelfde personen die in het echt voorkomen, spelen nu ook in de film, ook allemaal in een soortgelijke rol. Er zitten een flink aantal stunts in de film. Opmerkelijk hieraan is dat Buster Keaton alle stunts altijd zelf uitvoerde. Al met al vind ik "Sherlock Jr." een absoluut meesterwerk dat maar weinig onder doet voor "The General" en "Seven chances". Voor iedere filmliefhebber is deze relatief korte film een absolute must!

Op IMDB krijgt "Sherlock Jr." van iets meer dan 32.000 mensen een waardering van 8,2 en staat daarmee op plaats 172 van de hoogst gewaardeerde films.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zondag 24 maart 2019

54: Dombo

Dombo (Verenigde Staten, 1941 ): 61 minuten: Regisseur: Ben Sharpsteen

Dumbo PosterOp een circusterrein in Florida wachten de dieren totdat de ooievaars hun kleintjes komen brengen. Alle kleintjes zijn al keurig afgeleverd aan een parachute, alleen de olifant mevrouw Jumbo wacht nog op haar kleintje. Als het circus al afgebroken is, en de trein met daarin de dieren vertrokken, dan wordt de kleine Jumbo nabezorgd. Mevrouw Jumbo is zielsgelukkig, maar wat heeft de kleine Jumbo een grote oren.

De andere olifanten noemen de kleine Dombo, vanwege zijn grote oren, en willen niets met hem te maken hebben. Mevrouw Jumbo is woest en wordt eenzaam opgesloten. Gelukkig is er een muis die het voor Dombo opneemt.

Ik vind "Dombo" na "Sneeuwwitje" een van de allerbeste tekenfilms van Disney die ik ken. Je moet maar op het idee komen om een vliegend olifantje als hoofdpersoon van je film te kiezen. Een van de hoogtepunten van deze tekenfilm is de surrealistische scene met de roze olifanten. "Dombo" is een heel erg originele tekenfilm, prachtig getekend en bovendien ook nog eens erg grappig. Geweldig om als volwassene samen met de jeugd te zien!

Op IMDB krijgt "Dombo" van iets meer dan 100.000 mensen een waardering van slechts 7,3. Veel te laag in mijn ogen!

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

zaterdag 23 maart 2019

55: Nanook of the North

Nanook of the North (Verenigde Staten, 1922): 79 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Robert Flaherty

Nanook of the North Poster"Nanook of the North" is de eerste grote etnografische documentaire uit de filmgeschiedenis, een van de eerste documentaires sowieso. In de film maken we kennis met de Inuit-jager Nanook en zijn gezin, bestaande uit een vrouw, twee kinderen en een aantal honden. Robert Flaherty heeft Nanook en zijn gezin gedurende een jaar gevolgd en gefilmd bij hun dagelijkse bezigheden.

In het begin van de film maakt het gezin een tochtje naar de handelspost in een grote kajak. In de handelspost ruilen ze vellen van sneeuwvossen, zeehonden en ijsberen tegen andere artikelen. Ook maken ze daar kennis met een grammofoonspeler, wat voor hun iets heel bijzonders zal zijn geweest.

Nanook is een behendig jager en weet van ijsschots naar ijsschots te springen om een geschikte plaats te vinden om zalm te vangen. Later zien we hem in een uur tijd een iglo bouwen, de traditionele sneeuwhut van de Inuit. Ze spannen de honden voor de slee en Nanook slaagt erin om een zeehond te vangen, zodat ze voorlopig weer even te eten hebben.

Ik vind "Nanook of the North" een prachtige film over een andere cultuur in een andere tijd, toen er bij de Inuit nog vrijwel geen sprake was van het gebruik van moderne hulpmiddelen. Nanook, de hoofdpersoon van de film, ging twee jaar later op een mislukte expeditie en kwam om van de honger.

Op IMDB krijgt "Nanook of the North" van iets minder dan 9.500 mensen een waardering van 7,7.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

vrijdag 22 maart 2019

56: The Sound of Music

The Sound of Music (Verenigde Staten, 1965 ): 167 minuten: Regisseur Robert Wise

The Sound of Music PosterMaria, non in wording, is erg levenslustig en komt in het klooster regelmatig in opspraak door haar gedrag. De moeder overste heeft een baantje voor haar buiten het klooster: ze kan gouvernante worden bij de familie von Trapp. Georg, de huisvader, leeft met zijn 7 kinderen in een kast van een huis. Eerdere gouvernantes zijn door de kinderen weggepest of hebben zelf hun ontslag genomen.

Er heerst in huis een strikte orde, zo blaast de kapitein op een fluitje om zijn kinderen bij elkaar te krijgen. Natuurlijk moet Maria hier niets van hebben en ze zorgt er met haar levenslustige houding voor dat de kinderen weer plezier hebben en vooral dat ze samen muziek maken.

"The sound of music" is een prachtige Hollywood-musical, waarbij je als vanzelf een goed gevoel krijgt. Wat mij betreft een van de beste films ooit uit Hollywood.

Op IMDB krijgt "The sound of music" van bijna 175.000 bezoekers een waardering van 8,0.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

donderdag 21 maart 2019

57: Vertigo

Vertigo (Verenigde Staten, 1958 ): 124 minuten: Regisseur Alfred Hitchcock

Vertigo PosterJames Stewart speelt een politieagent in San Fransisco die bij een achtervolging van een inbreker op een dak uitglijdt en bijna naar beneden valt. Een agent die hem probeert te redden stort naar beneden en vervolgens heeft hij last van hoogtevrees.

Een man die hem kent vraagt hem om zijn vrouw te schaduwen. Hij gaat hierop in, redt haar als ze in de baai van de Golden Gate springt, maar weet haar niet te redden als zij zelfmoord pleegt door van een kerktoren te springen.

Maar heeft zij wel zelfmoord gepleegd? Een jaar later denkt hij haar weer tegen te komen.

"Vertigo" is een prachtige film van Hitchcock waarin de spanning langzaam wordt opgebouwd.

Op IMDB krijgt "Vertigo" van 315.000 mensen een waardering van 8,3 en staat daarmee op plaats 75 van de hoogst gewaardeerde films!

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

woensdag 20 maart 2019

58: La meglio gioventu

La meglio gioventu (Italië, 2003): 6 uur: Regisseur Marco Tullio Giordana

La meglio gioventù PosterJe zou "La meglio gioventu" kunnen omschrijven als 40 jaar Italiaanse geschiedenis aan de hand van de lotgevallen van twee broers.

Het is 1966 en de twee broers Nicola en Matteo, die allebei met zeer goede eindcijfers voor de middelbare school zijn geslaagd, besluiten om samen met twee vrienden op vakantie te gaan. Nicola heeft als vrijwilliger gewerkt met de psychisch gestoorde Giorgia die hij in een opwelling besluit om mee te nemen. Uiteindelijk wordt Giorgia tijdens de vakantie in Noord Italië meegenomen door een aantal carabieneri als ze niet kan verklaren met wie en waarom ze daar is.

Matteo breekt de vakantie af en besluit om bij de politie te gaan. Nicola reist in zijn eentje door naar Noorwegen, waar hij prachtige landschappen en de liefde vindt, in de persoon van Giulia. Ze reizen samen terug naar Italië als ze horen dat er in Florence een overstroming is geweest.

In de rest van de film worden de lotgevallen van Nicola en Matteo verhaald, terwijl tegelijkertijd wordt stilgestaan bij de grote gebeurtenissen uit de Italiaanse geschiedenis tussen 1966 en 2003.

"La meglio gioventu" was oorspronkelijk gemaakt als een serie voor de Italiaanse televisie, maar is wegens groot succes internationaal uitgebracht als bioscoopfilm. In Nederland was de film destijds zeer geliefd.

Ik vind het een prachtige film, met eigenlijk maar een kanttekening: de belangrijke gebeurtenissen in de geschiedenis worden getoond, maar zijn eigenlijk niet goed met het verhaal van de beide broers verweven. In dat opzicht kun je deze film vergelijken met het prachtige Duitse "Heimat", waarin de belangrijke gebeurtenissen uit de Duitse geschiedenis veel meer met het verhaal van de familie Simon verweven zijn.

Als je enthousiast bent over "La meglio gioventu", dan loont het ook om naar "Le cose che restano" te kijken die een paar jaar later is uitgebracht en natuurlijk ook naar "Heimat".

Op IMDB krijgt "La meglio gioventu" van bijna 19.000 mensen een zeer hoge waardering van 8,5!

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

dinsdag 19 maart 2019

59: Bambi

Bambi (Verenigde Staten, 1942): 69 minuten

Bambi PosterIn het bos wordt de nieuwe prins geboren: een hertenjong. Alle dieren in het bos komen naar hem kijken als hij geboren is. Zijn moeder noemt hem Bambi.

Met zijn vriendje Stampertje het konijn zet Bambi zijn eerste stappen in het bos. Hij loopt een beetje moeilijk, hij moet het nog goed leren. Stampertje vertelt aan Bambi hoe alles heet: vogel, vlinder, bloem. Een stinkdiertje krijgt van Bambi de naam bloem en is daar eigenlijk best verguld mee.

In de winter lijdt Bambi honger. Wel vermaakt hij zich in het begin van de winter met Stampertje op het ijs. Hij ontmoet een vrouwtjes hertenjong: Faline.

Af en toe komen er jagers in het bos. Op een kwade dag moeten Bambi en zijn moeder vluchten voor de jagers, maar zijn moeder wordt neergeschoten. Hoe zal Bambi het alleen redden?

"Bambi" is opnieuw een prachtig getekende, behoorlijk sentimentele Disney-film. De film heeft ook wat duistere kanten zoals in een van de laatste scenes als Faline en Bambi opgejaagd worden door een horde honden. Voor de allerkleinsten zal het misschien net iets te spannend zijn, maar verder is "Bambi" een prachtige familiefilm voor jong en oud.

Op IMDB, krijgt "Bambi" van ruim 112.000 mensen een waardering van 7,3 wat ik erg aan de lage kant vind.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

maandag 18 maart 2019

60: Aladdin

Aladdin (Verenigde Staten, 1992): 87 minuten

Aladdin Poster"Aladdin" is een wervelende tekenfilm van de Disney-studio's. Disney is bekend geworden door tekenfilms die met het gehele gezin kunnen worden bekeken. Mijn favoriete Disney-films zijn nog altijd de vroege films zoals: Sneeuwwitje en de zeven dwergen en Dombo. Bij Disney besloot men dat "Aladdin" wat meer eigentijds moest worden, met meer vaart, meer liedjes en meer grappen en grollen. Daar zijn ze uitstekend in geslaagd.

"Aladdin" is gebaseerd op het beroemde verhaal van "Aladdin en de wonderlamp" uit de vertellingen van duizend en een nacht. Aladdin is een arm straatschoffie met een hart van goud die als onafscheidelijke metgezel het aapje Abu heeft. Om aan voedsel te komen, stelen ze dat uit de stalletjes in de stad.

In de stad staat ook het paleis van de sultan. De sultan heeft een prachtige dochter, Jasmine, naar wiens hand alle prinsen dingen. Ook heeft hij een kwaadaardige vizier, Jaffar, die op de macht belust is en die ook een onafscheidelijke metgezel heeft: de papegaai Iago.

Ik vind "Aladdin" een heerlijke tekenfilm om naar te kijken, vol vaart, met heel veel humor en met een prachtige rol van de geest uit de lamp. Eigenlijk is deze Disney-film in tegenstelling tot de meeste andere Disney-films niet zo geschikt voor de allerkleinsten, maar verder kan iedereen hier veel plezier aan beleven.

Op IMDB krijgt "Aladdin" van ruim 300.000 mensen een waardering van 8,0

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zondag 17 maart 2019

61: Être et avoir

Être et avoir (Frankrijk, 2002): 101 minuten: Regisseur Nicolas Philibert

Être et avoir PosterIn een klein dorpje ergens op het Franse platteland staat een lagere school waarin een onderwijzer les geeft aan een groepje van ongeveer 12 kinderen, variërend in leeftijd van 4 tot 11 jaar.

Op de school geeft de onderwijzer met veel geduld en liefde voor de kinderen les. Het klasje wordt gevolgd tijdens de lessen, maar soms ook bij de kinderen thuis, waar ze de koeien melken of onder het toezicht van hun ouders rekensommen maken.

Een prachtige documentaire over een bevlogen schoolmeester en zijn klas.


Op IMDB krijgt "Être et avoir" van iets minder dan 7.200 mensen een waardering van 7,9.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

zaterdag 16 maart 2019

Mijn film top 100: de stand van zaken

Mijn top 100 films:

100 Billy Elliot (Groot Brittannië, 2000): 107 minuten: Regisseur: Stephen Daldry (110.000, 7,7)
99 The unbearable lightness of being (Verenigde Staten, 1988): 164 minuten: Regisseur: Philip Kaufman (30.000, 7,4)
98 Urga (Rusland, 1991): 112 minuten: Regisseur Nikita Mikhalkov (3.000, 7,8)
97 Mifune's last song (Denemarken, 1999): 101 minuten: Regisseur Soren Kragh Jacobson (7.000, 7,2)
96 Pranzo di Ferragosto (Italië, 2008): 72 minuten: Regisseur: Gianni di Gregorio (3.000. 7,0)
95 Kaos (Italië, 1985): 180 minuten: Regisseurs: Paolo & Vittorio Taviani (2.000, 8,0)
94 Invictus (Verenigde Staten, 2009): 128 minuten: Regisseur Clint Eastwood (139.000, 7,3)
93 Once were warriors (Nieuw-Zeeland, 1994 ): 100 minuten: Regisseur: Lee Tamahori (29.000, 7,9)
92 Earth (Groot Brittannië, 2007): 94 minuten: Regisseurs: Alastair Fothergill & Mark Linfield (14.000, 8,0)
91 Estomago (Brazilië, 2007 ): 107 minuten: Regisseur Marcos Jorge (4.500, 7,8)
90 Münchhausen (Duitsland, 1943): 110 minuten: Regisseur: Josef von Baky (1.600, 7,2)
89 Mon Oncle (Frankrijk, 1957): 110 minuten: Regisseur Jacques Tati (16.000, 7,8)
88 Zatoichi (Japan, 2003): 111 minuten: Regisseur: Takeshi Kitano (45.000, 7,6)
87 College (Verenigde Staten, 1927): 65 minuten: Zwart-wit: Regisseurs James W. Horne & Buster Keaton (4.000, 7,1)
86 De nieuwe wildernis (Nederland, 2013): 98 minuten: Regisseurs Mark Verkerk & Ruben Smit (1.400, 7,3)
85 Loving Vincent (Groot Brittannië, 2017): 95 minuten: Gedeeltelijk zwart-wit: Regisseurs: Dorota Kobiela & Hugh Welchman (37.000, 7,8)
84 Fucking Åmål (Zweden, 1998): 87 minuten: Regisseur: Lukas Moodysson (47.000, 7,6)
83 Brokeback Mountain (Verenigde Staten, 2003): 129 minuten: Regisseur: Ang Lee (300.000, 7,7)
82 The English Patient (Verenigde Staten, 1996): 155 minuten: Regisseur: Anthony Minghella (160.000, 7,4)
81 Dersu Uzala (Japan, 1975) : 135 minuten: Regisseur Akira Kurosawa (21.000, 8,3)
80 Ikiru (Japan,1952): 137 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Akira Kurosawa (56.000, 8,3, 123)
79 Pinokkio (Verenigde Staten, 1940): 88 minuten (110.000, 7,5)
78 Fietsendieven (Italië, 1948): 86 minuten: Zwart-wit: Regisseur Vittorio de Sica (124.000, 8,3, 97)
77 The Goldrush (Verenigde Staten, 1925): 69 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Charles Chaplin (85.000, 8,2, 137)
76 Songs from the second floor (Zweden, 2000): 95 minuten: Regisseur: Roy Andersson (15.000, 7,7)
75 Raging Bull (Verenigde Staten, 1980): 124 minuten: Zwart-wit & Kleur: Regisseur: Martin Scorcese (180.000, 8,2, 125)
74 The Straight story (Verenigde Staten, 1999): 107 minuten: Regisseur: David Lynch (74.000, 8,0)
73 The Jungle Book (Verenigde Staten, 1967): 78 minuten: Disney (150.000, 7,6)
72 Our little sister (Japan, 2015): 122 minuten: Regisseur: Kore-Eda Hirokazu (9.000, 7,5)
71 The story of film (Ierland, 2011): 15 uur: Zwart-wit en kleur: Samensteller en verteller: Mark Cousins (3.500, 8,4)
70 Shackleton (Groot Brittannië, 2002): 204 minuten: Regisseur Charles Sturridge (2.400, 7,7)
69 Gandhi (Groot Brittannië, 1982): 180 min: Regisseur Richard Attenborough (200.000, 8,1, 228)
68 Belle en het beest (Verenigde Staten, 1991): 82 minuten: Regisseur: Gary Trousdale & Kirk Wise (380.000, 8,0, 244)
67 Into the wild (Verenigde Staten, 2007): 140 minuten: Regisseur Sean Penn (520.000, 8,1, 188)
66 The graduate (Verenigde Staten, 1967): 101 minuten: Regisseur Mike Nichols (236.000, 8,0)
65 Il Postino (Italië, 1994): 104 minuten: Regisseur Michael Radford (30.000, 7,7)
64 High Noon (Verenigde Staten, 1952): 81 minuten: Regisseur Fred Zinnemann (90.000, 8,0)
63 The bridges of Madison County (Verenigde Staten, 1995): 128 minuten: Regisseur Clint Eastwood (65.000, 7,6)
62 Paul dans sa vie (Frankrijk, 2005): 103 minuten: Regisseur Rémi Mauger (90, 7,8)

Opmerking: de cijfers tussen haakjes op het eind geven het aantal waarderingen op IMDB en de hoogte van die waardering. Een eventueel derde cijfer geeft de plaats op de IMDB top 250 weer.

Verdeeld per jaar:
77 The Goldrush (Verenigde Staten, 1925): 69 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Charles Chaplin (85.000, 8,2, 137)
87 College (Verenigde Staten, 1927): 65 minuten: Zwart-wit: Regisseurs James W. Horne & Buster Keaton (4.000, 7,1)
79 Pinokkio (Verenigde Staten, 1940): 88 minuten (110.000, 7,5)
90 Münchhausen (Duitsland, 1943): 110 minuten: Regisseur: Josef von Baky (1.600, 7,2)
78 Fietsendieven (Italië, 1948): 86 minuten: Zwart-wit: Regisseur Vittorio de Sica (124.000, 8,3, 97)
80 Ikiru (Japan,1952): 137 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Akira Kurosawa (56.000, 8,3, 123)
64 High Noon (Verenigde Staten, 1952): 81 minuten: Regisseur Fred Zinnemann (90.000, 8,0)
89 Mon Oncle (Frankrijk, 1957): 110 minuten: Regisseur Jacques Tati (16.000, 7,8)
73 The Jungle Book (Verenigde Staten, 1967): 78 minuten: Disney (150.000, 7,6)
66 The graduate (Verenigde Staten, 1967): 101 minuten: Regisseur Mike Nichols (236.000, 8,0)
81 Dersu Uzala (Japan, 1975) : 135 minuten: Regisseur Akira Kurosawa (21.000, 8,3)
75 Raging Bull (Verenigde Staten, 1980): 124 minuten: Zwart-wit & Kleur: Regisseur: Martin Scorcese (180.000, 8,2, 125)
69 Gandhi (Groot Brittannië, 1982): 180 min: Regisseur Richard Attenborough (200.000, 8,1, 228)
95 Kaos (Italië, 1985): 180 minuten: Regisseurs: Paolo & Vittorio Taviani (2.000, 8,0)
99 The unbearable lightness of being (Verenigde Staten, 1988): 164 minuten: Regisseur: Philip Kaufman (30.000, 7,4)
98 Urga (Rusland, 1991): 112 minuten: Regisseur Nikita Mikhalkov (3.000, 7,8)
68 Belle en het beest (Verenigde Staten, 1991): 82 minuten: Regisseur: Gary Trousdale & Kirk Wise (380.000, 8,0, 244)
93 Once were warriors (Nieuw-Zeeland, 1994 ): 100 minuten: Regisseur: Lee Tamahori (29.000, 7,9)
65 Il Postino (Italië, 1994): 104 minuten: Regisseur Michael Radford (30.000, 7,7)
63 The bridges of Madison County (Verenigde Staten, 1995): 128 minuten: Regisseur Clint Eastwood (65.000, 7,6)
82 The English Patient (Verenigde Staten, 1996): 155 minuten: Regisseur: Anthony Minghella (160.000, 7,4)
84 Fucking Åmål (Zweden, 1998): 87 minuten: Regisseur: Lukas Moodysson (47.000, 7,6)
97 Mifune's last song (Denemarken, 1999): 101 minuten: Regisseur Soren Kragh Jacobson (7.000, 7,2)
74 The Straight story (Verenigde Staten, 1999): 107 minuten: Regisseur: David Lynch (74.000, 8,0)
100 Billy Elliot (Groot Brittannië, 2000): 107 minuten: Regisseur: Stephen Daldry (110.000, 7,7)
76 Songs from the second floor (Zweden, 2000): 95 minuten: Regisseur: Roy Andersson (15.000, 7,7)
70 Shackleton (Groot Brittannië, 2002): 204 minuten: Regisseur Charles Sturridge (2.400, 7,7)
88 Zatoichi (Japan, 2003): 111 minuten: Regisseur: Takeshi Kitano (45.000, 7,6)
83 Brokeback Mountain (Verenigde Staten, 2003): 129 minuten: Regisseur: Ang Lee (300.000, 7,7)
62 Paul dans sa vie (Frankrijk, 2005): 103 minuten: Regisseur Rémi Mauger (90, 7,8)
92 Earth (Groot Brittannië, 2007): 94 minuten: Regisseurs: Alastair Fothergill & Mark Linfield (14.000, 8,0)
91 Estomago (Brazilië, 2007 ): 107 minuten: Regisseur Marcos Jorge (4.500, 7,8)
67 Into the wild (Verenigde Staten, 2007): 140 minuten: Regisseur Sean Penn (520.000, 8,1, 188)
96 Pranzo di Ferragosto (Italië, 2008): 72 minuten: Regisseur: Gianni di Gregorio (3.000. 7,0)
94 Invictus (Verenigde Staten, 2009): 128 minuten: Regisseur Clint Eastwood (139.000, 7,3)
71 The story of film (Ierland, 2011): 15 uur: Zwart-wit en kleur: Samensteller en verteller: Mark Cousins (3.500, 8,4)
86 De nieuwe wildernis (Nederland, 2013): 98 minuten: Regisseurs Mark Verkerk & Ruben Smit (1.400, 7,3)
72 Our little sister (Japan, 2015): 122 minuten: Regisseur: Kore-Eda Hirokazu (9.000, 7,5)
85 Loving Vincent (Groot Brittannië, 2017): 95 minuten: Gedeeltelijk zwart-wit: Regisseurs: Dorota Kobiela & Hugh Welchman (37.000, 7,8)

Films die ik gezien heb in de bioscoop:
100 Billy Elliot (Groot Brittannië, 2000): 107 minuten: Regisseur: Stephen Daldry (110.000, 7,7)
98 Urga (Rusland, 1991): 112 minuten: Regisseur Nikita Mikhalkov (3.000, 7,8)
97 Mifune's last song (Denemarken, 1999): 101 minuten: Regisseur Soren Kragh Jacobson (7.000, 7,2)
96 Pranzo di Ferragosto (Italië, 2008): 72 minuten: Regisseur: Gianni di Gregorio (3.000. 7,0)
93 Once were warriors (Nieuw-Zeeland, 1994 ): 100 minuten: Regisseur: Lee Tamahori (29.000, 7,9)
91 Estomago (Brazilië, 2007 ): 107 minuten: Regisseur Marcos Jorge (4.500, 7,8)
88 Zatoichi (Japan, 2003): 111 minuten: Regisseur: Takeshi Kitano (45.000, 7,6)
86 De nieuwe wildernis (Nederland, 2013): 98 minuten: Regisseurs Mark Verkerk & Ruben Smit (1.400, 7,3)
84 Fucking Åmål (Zweden, 1998): 87 minuten: Regisseur: Lukas Moodysson (47.000, 7,6)
83 Brokeback Mountain (Verenigde Staten, 2003): 129 minuten: Regisseur: Ang Lee (300.000, 7,7)
82 The English Patient (Verenigde Staten, 1996): 155 minuten: Regisseur: Anthony Minghella (160.000, 7,4)
74 The Straight story (Verenigde Staten, 1999): 107 minuten: Regisseur: David Lynch (74.000, 8,0)
65 Il Postino (Italië, 1994): 104 minuten: Regisseur Michael Radford (30.000, 7,7)63 The bridges of Madison County (Verenigde Staten, 1995): 128 minuten: Regisseur Clint Eastwood (65.000, 7,6)


Regisseurs met meer dan 1 film op de lijst:
Clint Eastwood
94 Invictus (Verenigde Staten, 2009): 128 minuten: Regisseur Clint Eastwood (139.000, 7,3)
63 The bridges of Madison County (Verenigde Staten, 1995): 128 minuten: Regisseur Clint Eastwood (65.000, 7,6)

Akira Kurosawa
81 Dersu Uzala (Japan, 1975) : 135 minuten: Regisseur Akira Kurosawa (21.000, 8,3)
80 Ikiru (Japan,1952): 137 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Akira Kurosawa (56.000, 8,3, 123)

vrijdag 15 maart 2019

62: Paul dans sa vie

Paul dans sa vie (Frankrijk, 2005): 103 minuten: Regisseur Rémi Mauger

Paul Dans Sa vieIn het westen van Normandië woont de 75-jarige boer Paul Bedel.

Samen met zijn 2 zussen runt hij een boerderij volgens de aloude methode. Hij heeft wel een oude tractor en een oude maaimachine, maar verder doen zij het meeste met de hand.

Gedurende een jaar, vier seizoenen lang worden Paul en zijn zussen gevolgd bij hun werk op de boerderij. Er gebeurt van alles: de koeien worden gemolken, aardappelen gezaaid, mest over het land verspreid, touw gemaakt, boter gekarnd en de kippen gevoerd.

Al met al krijgt de kijker een zeer goed inzicht in van waar het bij het boerenleven om draait. Een pracht van een documentaire die ik al zo'n 5 keer heb gezien!


Op IMDB krijgt "Paul dans sa vie" van slechts 90 mensen een waardering van 7,8.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

donderdag 14 maart 2019

Annie M.G. Schmidt & Fiep Westendorp (tekeningen): Pluk van de Petteflet


Small Cover ImageWaarschijnlijk is geen enkel Nederlands kinderboek zo bekend als Pluk van de Petteflet. Veel mensen van mijn leeftijd zullen het voorgelezen hebben gekregen door hun ouders en veel van die mensen zullen het ook weer aan hun kinderen hebben voorgelezen. Zelf heb ik het boek pas in 1998 voor het eerst gelezen. Ik heb het boek nu op mijn gemak voor de derde keer of vierde keer gelezen en zoals wel vaker bij echt goede boeken vind ik het na iedere herlezing nog beter dan de vorige keer dat ik het las.

Pluk is een vriendelijk en behulpzaam jongetje met een klein rood kraanwagentje dat altijd in de stad rondrijdt op zoek naar mensen en dieren in nood om die dan te helpen. Nu zoekt hij een plek om te wonen. Hij vindt een plekje in het torentje van de Petteflet. Samen met vriendjes als de Stampertjes, Aagje, meneer Pen, Dollie de duif, de Lispeltuut en Zaza de kakkerlak maakt hij allerlei avonturen mee.

Een citaat:
- "O ja?" zei de wolf. "Zou dat het zijn? Ik dacht het kwam door de kool en de geit." "Wat? Wat gebeurde er dan met een kool en een geit?" "Ik heb een keer een kool opgegeten," zei de wolf. "Een kool? Maar wolven eten toch geen kool?" "Nee, dat is zo. Maar deze kool zat in een geit. Hij was verpakt in een geit" "Aha, je bedoelt dat je een geit hebt opgegeten?" De wolf knikte. "Heel lang geleden ...," zei hij zacht en hij keek Pluk aan met schaamte in z'n ogen. "Praten we niet meer over ...,"  zei Pluk. "Per slot heb ik wel eens een kip opgegeten. Wél gebraden natuurlijk."

De tekst van Annie M.G. Schmidt is natuurlijk goed, maar wat "Pluk van de Petteflet" echt tot een geweldig boek maakt zijn de prachtige tekeningen van Fiep Westendorp. Ik ken weinig boeken met zo tot de verbeelding sprekende illustraties.

Bij veel mensen heerst de misvatting dat kinderboeken per definitie geen literatuur kunnen zijn. Ik vraag mij hardop af of er een Nederlandstalig boek voor volwassenen is dat net zo veel indruk op mij heeft gemaakt als dit boek van het duo Schmidt en Westendorp. Het antwoord op deze vraag is eenvoudig nee.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

woensdag 13 maart 2019

63: The bridges of Madison County

The bridges of Madison County (Verenigde Staten, 1995): 128 minuten: Regisseur Clint Eastwood

The Bridges of Madison County PosterAls Fransesca Johnson is overleden lezen haar 2 kinderen haar laatste wil, waarin staat dat ze gecremeerd wil worden en dat haar as moet worden uitgestrooid bij eeen bepaalde brug. De kinderen zijn stomverbaasd, maar lezen over het verhaal van de liefde van hun moeder en een voorbijtrekkende fotograaf.

Gedurende 4 dagen in 1965, terwijl de echtgenoot en 2 kinderen van Fransesca op pad waren om een prijswinnende stier tentoon te stellen, komt de fotograaf Robert Kincaid, die enigszins verdwaald is, langs op de boerderij van de familie Johnson.

Fransesca wijst hem de weg, nodigt hem uit voor een glas ijsthee, kookt voor hem en zo ontstaat een heftige romance.

Clint Eastwood die ook de regisseur is van deze film speelt de mannelijke hoofdrol en Meryl Streep de vrouwelijke hoofdrol. Beiden zijn wat oudere ervaren topacteurs en deze film is fantastisch gespeeld.

Een van de aller indrukwekkendste liefdesfilms die ik ooit gezien heb. Ook voor mensen die niet speciaal fan zijn van Eastwood of Streep.

Op IMDB krijgt "The bridges of Madison County" van bijna 65.000 mensen een waardering van 7,6.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

dinsdag 12 maart 2019

64: High Noon

High Noon (Verenigde Staten, 1952): 81 minuten: Regisseur Fred Zinnemann

Klokslag 12 PosterWill Kane (Gary Cooper) is net getrouwd en zwaait af als sheriff van een klein plaatsje in het westen van de Verenigde Staten. Kane heeft ervoor gezorgd dat een paar zware criminelen achter slot en grendel zitten. De belangrijkste van hen is net vrijgekomen en heeft gezworen om Kane te doden.

Kane besluit om nog een dag langer de sheriff te zijn en zoekt hulp bij de bewoners van het stadje. Uit eigenbelang en lafheid durft niemand van de bewoners hem te helpen de 4 bandieten tegen te houden. Kane staat er dus alleen voor.

"High Noon" speelt zich geheel af in realtime, van 10.50 uur tot 12.10 uur. In het eerste uur van de film wordt de spanning langzaam opgebouwd en nadat de trein van 12.00 uur (high noon) is aangekomen met daarin de voornaamste bandiet volgt de ontknoping. Regelmatig komt een klok in beeld die aangeeft hoe laat het precies is.

"High Noon" is een prachtige western met een doorbraakrol voor Grace Kelly als de vrouw van Kane.

Op IMDB krijgt "High Noon" van bijna 90.000 mensen een waardering van 8,0.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

maandag 11 maart 2019

65: Il Postino

Il Postino (Italië, 1994): 104 minuten: Regisseur Michael Radford

Il postino PosterDe beroemde Chileense dichter Pablo Neruda is wegens de politieke situatie in zijn vaderland naar Italië gevlucht. Hij woont nu samen met zijn vrouw Mathilde in een pittoresk huisje in de heuvels op een eilandje vlak voor de kust van het vasteland. Pablo Neruda is zeer populair, zowel bij de communisten als ook en vooral bij de vrouwen. Hij krijgt hele ladingen fanmail.

Op het plaatselijk postkantoortje zoeken ze iemand die de post wil bezorgen naar dat ene adres, de rest van de bevolking is immers ongeletterd. Mario Ruoppolo krijgt het baantje en fietst iedere dag de heuvel op naar het huisje waar Pablo Neruda en Mathilde wonen. Er is nadrukkelijk gezegd tegen Mario dat hij niet nieuwsgierig moet zijn, maar het onvermijdelijke gebeurt en Mario, de postbode, en Neruda, de beroemde dichter, sluiten vriendschap.

Pablo Neruda leert Mario wat een metafoor is, en Mario vraagt aan Neruda om hem te helpen Beatrice Russo te veroveren, een zeer mooie vrouw die werkt in het plaatselijke café. Mario probeert met behulp van de gedichten van Pablo Neruda het hart van Beatrice te veroveren. Zal hem dat lukken?

"Il postino" is een verrukkelijke kleine film met een zeer charmante cast. Zeer warm aanbevolen voor liefhebbers van een mooie romantische film.

Op IMDB krijgt "Il Postino" van iets meer dan 30.000 mensen een waardering van 7,7.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zondag 10 maart 2019

66: The graduate

The graduate (Verenigde Staten, 1967): 101 minuten: Regisseur Mike Nichols

The Graduate PosterBenjamin Braddock (Dustin Hoffman) is net afgestudeerd en vraagt zich af wat hij nu verder wilt gaan doen.

Op een feestje ter zijner ere vraagt de oudere buurvrouw Mrs Robinson (Anne Bancroft) hem om haar naar huis te brengen. Daar probeert ze hem te verleiden. Ben gaat erop in en krijgt een relatie met zijn buurvrouw.

Hij ontmoet ook haar dochter Elaine en wordt verliefd op haar. Hij vraag haar ten huwelijk, maar de ouders zijn uiteraard tegen.

"The graduate" is een verrukkelijke film, wat mij betreft een van de beste uit de jaren 60 en heeft als bonus de fantastische muziek van Paul Simon en Art Garfunkel.

De laatste 5 minuten van de film zijn een waar hoogtepunt.

Op IMDB krijgt "The Graduate" van 236.000 mensen een waardering van 8,0.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

zaterdag 9 maart 2019

67: Into the wild

Into the wild (Verenigde Staten, 2007): 140 minuten: Regisseur Sean Penn

Into the Wild PosterChris MacCandless is 22 jaar oud en net afgestudeerd aan de universiteit met hoge cijfers.

Hij is het leven volgens voorgeschotelde verwachtingspatronen en carriëre maken zat en wil de wildernis intrekken. Hij heeft 24.000 dollar gespaard die hij aan Oxfam schenkt.

Met zijn oude Datsun verlaat hij zijn familie, rijdt naar Arizona en verlaat zijn auto. Zijn grote droom is een lang verblijf in de wildernis van Alaska.

Ter voorbereiding trekt hij door het westen van de Verenigde Staten. Hij kayakt over de Colorado rivier tot in Mexico en hij ontmoet een aantal kleurrijke personen die hem allen zeer vriendelijk gezind zijn en die hem vormen.

In de film worden scenes uit zijn laatste periode in Alaska afgewisseld met fragmenten van zijn eerdere tocht door het westen en bespiegelingen van zijn zus.

"Into the wild" is gebaseerd op het gelijknamige boek van Jon Krakauer dat de laatste jaren van Chris beschrijft die dood werd aangetroffen in een busje in Alaska. Het verhaal van de trektocht wordt zeer aanstekelijk verteld met een knappe manspersoon (zijn haar zit onder alle omstandigheden goed) in de hoofdrol. De muziek van Eddie Vedder vind ik ook prachtig en past perfect bij de film. Nu moet ik het boek nog eens gaan lezen.

Op IMDB krijgt "Into the wild" van  bijna 520.000 een waardering van 8,1 en staat daarmee op plaats 188 van de hoogst gewaardeerde films.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.