The Flowers of War (China, 2011): 137 min: Regisseur Zhang Yimou
"The Flowers of War" schijnt gebaseerd te zijn op een waargebeurd verhaal tijdens de Japanse bezetting van Nanking in 1937. In een prachtige kathedraal die het oorlogsgeweld heeft doorstaan, hebben een stuk of 13 jonge meisjes in blauwe uniformen die uit het klooster komen, een schuilplaats gevonden. Er is ook een opportunistische Amerikaan die doodgraver is en zijn geld komt ophalen. Er zijn ook een stuk of 13 prostituees die aankloppen bij de poort van de kerk om zich daar te verschuilen.
"The Flowers of War" is een genot voor het oog. Dat aspect van het verhaal is Zhang Yimou wel toevertrouwd. Tegelijkertijd is het een keiharde oorlogsfilm vol met geweld, waarvan ik soms onpasselijk wordt. Ook komt het verhaal op mij niet erg realistisch over. De prostituees zien er oogverblindend mooi uit in designjurken en prachtig opgemaakt. Dat middenin een totaal verwoeste stad?
Na zo'n 50 minuten met veel oorlogsgeweld had ik het wel een beetje gehad met deze film. Alleen omdat deze film van Zhang Yimou is, heb ik doorgekeken. Daarvan heb ik geen spijt gehad, ik vond het tweede deel van de film aanmerkelijk beter dan het eerste deel. Ook het vertellen van een verhaal kun je gerust aan Zhang Yimou overlaten.
Kortom, ik vind "The Flowers of War" een visueel erg mooie film om te zien, niet heel erg geloofwaardig, met te veel geweld naar mijn smaak en met muziek die veel te nadrukkelijk aanwezig is.
Op IMDB krijgt "The Flowers of War" van 58.000 een waardering van 7,5, met een zeer lage metascore van de belangrijkste critici van 4,6.