Toen in 2013 de nieuwste film "La vie d'Adèle" van Kechiche uitkwam wilde ik hem perse in de bioscoop zien. Ik vond het een prachtige film en heb hem inmiddels een keer of zeven gezien. Voor mij is het de beste film van de laatste 20 jaar.
De film, die gebaseerd is op het boek "Blauw is een warme kleur" van Julie Maroh, gaat over het leven van Adèle. In het begin van de film is ze 16 jaar oud en zit ze op de middelbare school, waar ze lessen literatuur volgt. Ze houdt erg van lezen en wordt gevolgd in de klas. Vriendinnen van haar wijzen haar op een jongen die volgens hen wel interesse heeft in haar. Ze maken een afspraak, gaan naar de bioscoop en bedrijven de liefde. Van haar kant uit lijkt het of er iets mist. Ze heeft het nog niet zo goed in de gaten, maar al snel wordt duidelijk dat ze niet op mannen maar op vrouwen valt. Ze gaat een keer met een vriend naar een homobar en ontmoet daar de oudere Emma, die een blauw kapsel heeft. Emma studeert aan de academie voor schone kunsten en zit in haar vierde jaar. Al snel krijgen ze een relatie. Verder wordt in de film het verloop van hun relatie gevolgd met een paar vrij heftige vrijscene's, bezoeken aan wederzijdse ouders, en Adèles werk als kleuterjuf.
Ik vind het een fantastische film met een heel mooie hoofdrolspeelster (het oog wil ook wat) die ook nog eens geweldig acteert. Eigenlijk heb je geen moment het gevoel dat je naar een film zit te kijken, maar meer het idee dat je naar een stuk uit het leven van de hoofdrolspeelster kijkt. De film is vrij traag, waar ik wel van houd. Hij duurt 170 minuten en in de film is er aandacht voor belangrijke dingen uit het leven zoals lekker eten, muziek en seks. Warm aanbevolen!
Op IMDB krijgt "La vie d'Adèle" van een kleine 120.000 mensen een waardering van 7,8.
