Dvd: Kenji Mizoguchi: The Famous Sword Bijomaru

The Famous Sword Bijomaru (Japan, 1945): 65 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi

 

"The Famous Sword Bijomaru" is een samoerai film die Mizoguchi maakte in het laatste jaar van de oorlog. Het werd een korte film, er was geen budget voor een meer complexe film en Mizoguchi schijnt de film voornamelijk gemaakt te hebben voor het nodige inkomen.

 

Het verhaal van de film is eenvoudig. Een leerling zwaardmaker maakt een zwaard voor zijn meester. De meester, een beroemd zwaardvechter, verliest een gevecht doordat zijn zwaard doormidden breekt. De leerling wil al rituele zelfmoord (Seppuku) plegen, maar wordt overgehaald om een nieuw zwaard te smeden. 

 

"The Famous Sword Bijomaru" is duidelijk één van de zwakste films die ik van Mizoguchi heb gezien. Gezien de omstandigheden waaronder de film is gemaakt, is dat niet verwonderlijk.

 

Op IMDB krijgt "The Famous Sword Bijomaru" van 432 mensen een waardering van 6,6.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Kenji Mizoguchi: Miyamoto Musashi

Miyamoto Musashi (Japan, 1944): 53 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi

 

"Miyamoto Musashi" is een film die Kenji Mizoguchi maakte in het voorlaatste oorlogsjaar over een beroemde samoerai. De film lijkt vooral bedoeld geweest te zijn als licht amusement voor het Japanse publiek, dat langzamerhand oorlogsmoe begon te worden. 

 

Een broer en een zus roepen de hulp in van de beroemde samoerai Musashi om de dood van hun vader te wreken. In het verloop van de film krijgen we een aantal zwaardgevechten te zien.

 

Ik denk dat het hart van Mizoguchi niet heel erg bij samoerai films lag, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Akira Kurosawa die er wereldberoemd mee is geworden. Als er zoiets bestaat als een matige film van Mizoguchi, dan is "Miyamoto Musashi" er beslist één van.

 

Op IMDB krijgt "Miyamoto Musashi" van 284 mensen een waardering van 6,3.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Kenji Mizoguchi: The 47 Ronin

The 47 Ronin (Japan, 1941): 222 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi

 

 

"The 47 Ronin" zou je kunnen omschrijven als een actiefilm zonder actie. Lord Asano, hoofd van een clan, probeert om een official in dienst van de shogun te vermoorden. Zijn aanslag mislukt en hij wordt gedwongen om harakiri (= buiksnijden, rituele zelfmoord) te plegen.

 

De volgelingen van lord Asano, hebben maar één wens, hun meester wreken en de geplande aanslag alsnog uit te voeren.

 

Zoals gezegd is "The 47 Ronin" een actiefilm, vrijwel zonder actie. De 47 samoerai uit de titel beraadslagen, maken plannen, maar de actie is vrijwel geheel buiten beeld. Toch, of misschien wel juist daardoor, vind ik "The 47 Ronin" een erg mooie film om te zien. De decors en de kostuums van de samoerai ogen geweldig en zoals altijd bij Mizoguchi is het camerawerk uitstekend. Niet de allerbeste film die Mizoguchi heeft gemaakt, maar zeker een hele goede.

 

Op IMDB krijgt "The 47 Ronin" van 2.800 mensen een waardering van slechts 7,2. Blijkbaar vinden veel kijkers dat er te weinig actie in de film zit.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Harakiri

Harakiri (Japan, 1962): 128 min: Zwart-wit: Regisseur Masaki Kobayashi

 

 

"Harakiri" is een prachtig in beeld gebrachte samoeraifilm. Een wat oudere samoerai, Hanshiro Tsugumo, klopt aan bij het hof van een vooraanstaande clan met het verzoek om daar harakiri te mogen plegen. De man aan wie hij zijn verzoek richt, vertelt het verhaal van een eerdere samoerai, die met eenzelfde verzoek kwam en wat er met hem is gebeurd. Deze verteller weet niet dat de eerdere samoerai de schoonzoon was van Hanshiro Tsugumo was en dat ze hem zeer onrechtvaardig hebben behandeld.

 

Ik ben geen fan van vechtfilms en dus ook niet van samoeraifilms. Toch heb ik er een aantal gezien waaronder "Kill Bill 1 en 2" van Quentin Tarantino. Voor het echte werk moet je natuurlijk in Japan zelf zijn, waar met name Akira Kurosawa bekend is geworden met zijn samoeraifilms. Ik vind "Harakiri" de beste samoeraifilm die ik ken. Ik heb net een nieuwe editie van mijn film top 100 gepubliceerd, deze film hoort zeker thuis op die lijst.

 

Op IMDB krijgt "Harakiri" van 78.000 mensen een verbluffend hoge waardering van 8,6, waarmee hij op plaats 40 staat van de hoogst gewaardeerde films op IMDB. Deze hoge waardering is wat mij betreft volkomen terecht.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Akira Kurosawa: The Men who tread on the Tiger's Tail

The Men who tread on the Tiger's Tail (Japan, 1945): 59 min: Zwart-wit: Regisseur Akira Kurosawa

 

 

"The Men who tread on the Tiger's Tail" is de eerste film die Akira Kurosawa maakte over de samoerai.

Het verhaal speelt zich af in de 12e eeuw. Heer Yoshitsune vlucht samen met 6 volgelingen verkleed als boeddhistische priesters voor de troepen van zijn broer. Ze moeten een grenspost oversteken, maar bij de grenspost hebben ze al te horen gekregen dat Yoshitsune samen met 6 volgelingen probeert om te ontsnappen verkleed als priester. 

In de film is een belangrijke rol weggelegd voor een drager die de rol van nar speelt. De rol van nar komt vaker voor in de films van Kurosawa. Het bekendste voorbeeld is de nar in "Ran".

"The Men who tread on the Tiger's Tail" is maar een korte film, zeker voor Kurosawa. Ik vind hem erg onderhoudend.

Op IMDB krijgt "The Men who tread on the Tiger's Tail" van bijna 3.400 mensen een waardering van 6,7.

    

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Akira Kurosawa: Kagemusha

Kagemusha  (The Shadow Warrior) (Japan, 1980): 153 min: Kleur: Regisseur Akira Kurosawa

Een tijdje terug heb ik alle films van Akira Kurosawa die ik in mijn bezit had en die regio 2 dvd's waren bekeken en besproken. Een film ontbrak nog: "Kagemusha" die ik niet kon vinden hoewel ik hem een week eerder nog in mijn handen had gehad. Inmiddels heb ik een nieuw exemplaar gekocht en deze film alsnog bekeken.

Eerlijk gezegd vind ik "Kagemusha" samen met "I live in Fear" de minste film die ik van Akira Kurosawa heb gezien. Dat wil overigens niet zeggen dat het geen goede film is, ik houd alleen niet zo van films over Samoerai met talloze veldslagen en bovendien een die naar mijn smaak veel te lang duurt, wat wel vaker het geval is bij de films van Akira Kurosawa over Samoerai. Ik denk dat liefhebbers van films over Samoerai veel positiever over "Kagemusha" zullen oordelen.

Het is 1573 en er zijn drie veldheren die strijden om de absolute macht: Shingen, Nobunaga en Ieyasu. Shingen is een zeer gevreesde veldheer die nog nooit een slag heeft verloren, maar die zijn einde voelt naderen. Hij verzint een list voor als hij dood is. De eerste 3 jaar moet een dubbelganger zijn rol in het openbaar innemen zodat zijn vijanden niets tegen de clan zullen ondernemen.

De film bestaat voornamelijk uit het gehannes met de dubbelganger en (weliswaar mooi in beeld gebrachte) veldslagen. Het duurt mij allemaal veel te lang.

Een scene springt er wat mij betreft absoluut tussen uit en dat is de scene waarin de dubbelganger een droom heeft. Deze droomscene is werkelijk fantastisch mooi in beeld gebracht en hoort bij de allermooiste scenes die ik ooit in een film heb gezien. Alleen al vanwege deze ene scene die nog geen 2 minuten duurt is "Kagemusha" voor mij toch de moeite waard om gezien te hebben. De muziek voor de film is van een Japanse componist die duidelijk goed naar de muziek van Ennio Morricone van de westerns van Sergio Leone heeft geluisterd.

Op IMDB krijgt "Kagemusha" van een kleine 31.000 mensen een waardering van 8,0.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Akira Kurosawa: Ran

Ran (Japan, 1985): 156 min: Kleur: Regisseur Akira Kurosawa

Evenals "Throne of Blood" is "Ran" een bewerking van een toneelstuk van William Shakespeare, dit keer van "King Lear".

"Ran" begint met een jacht op wilde zwijnen. Na afloop van de jacht roept de oude krijgsheer Hidetora zijn drie zonen bij elkaar. Hij houdt eigenlijk het meeste van zijn jongste zoon Saburo, maar zijn oudste zoon Taro en zijn middelste zoon Jiro vleien hem en Saburo spreekt uit wat hij denkt. Hidetora draagt de macht over zijn belangrijkste kasteel en de omringende landgoederen over aan Taro. Jiro en Saburo krijgen de macht over de twee minder belangrijke kastelen.

Dan begint het gedonder. Taro eist ook de zeggenschap over de twee andere kastelen en komt om in de strijd met het leger van Jiro. Er volgt nog veel bloedvergieten.

Zoals altijd bij Akira Kurosawa is "Ran" een erg mooie film om naar te kijken. Ik vind de film wel aan de lange kant. Vooral de talrijke scenes van de veldslagen hadden wel wat korter gemogen. Al met al vind ik "Ran" een mooie bewerking van een stuk van Shakespeare, maar in mijn ogen haalt de film het bij lange na niet bij "Throne of Blood".

Op IMDB krijgt "Ran" van een kleine 107.000 mensen een waardering van 8,2 en staat daarmee op plaats 135 van de hoogst gewaardeerde films.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Akira Kurosawa: Sanjuro

Sanjuro (Japan, 1962): 92 min: Zwart-wit: Regisseur Akira Kurosawa

In een dorp strijden twee edelen tegen elkaar. Een groep van 9 wat jongere en onervaren samoerai heeft een van hen ontvoerd. Dan verschijnt de oudere en ervaren samoerai Sanjuro (opnieuw gespeeld door Toshiro Mifune) ten tonele. Hij legt de 9 jongere samoerai uit hoe de situatie werkelijk is.

Er wordt jacht gemaakt op de 9 jongere samoerai maar Sanjuro weet in zijn eentje een grote overmacht tegen te houden. Steeds als de 9 samoerai iets willen ondernemen dan komt Sanjuro tussenbeide en vraagt zich hardop af of wat ze voorstellen te doen nu wel zo'n goed idee is.

"Sanjuro" is een beetje slapstick-achtig en duidelijk komisch bedoeld. De film is niet zo mijn genre, maar ik vind hem toch erg onderhoudend. Er zijn ergere dingen dan het bekijken van een film over samoerai, tenminste als die door Akira Kurosawa is gemaakt.

Op IMDB krijgt "Sanjuro" van iets meer dan 30.500 mensen een waardering van 8,1.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Akira Kurosawa: Yojimbo

Yojimbo (Japan, 1961): 110 min: Regisseur Akira Kurosawa

Sanjuro, een rondtrekkende samoerai (opnieuw een erg mooie rol van een woest uitziende Toshiro Mifune) komt in een dorpje terecht waar 2 bendes elkaar op leven en dood bestrijden. Bij zijn aankomst legt een oude man precies uit hoe het ermee zit en wie de strijdende partijen zijn. Sanjuro ziet er wel een mogelijkheid in om wat bij te verdienen en biedt aan beide partijen zijn diensten aan.

Sanjuro speelt het slim. Hij slacht af en toe een paar bandieten af en drijft zo zijn prijs op. Hij is echter helemaal niet van plan om in actie te komen. Hij wacht rustig af hoe beide partijen elkaar uitmoorden.

Als je van films over samoerai houdt, dan zit je goed bij "Yojimbo". Dit soort films heeft niet zo mijn interesse, maar het is een wervelende actiefilm vol met mooie zwaardgevechten. Na het grote succes van "Yojimbo" filmde Kurosawa het jaar daarop "Sanjuro", een soort vervolg met opnieuw Toshiro Mifune in de hoofdrol.


Op IMDB krijgt "Yojimbo" van ruim 105.000 mensen een waardering van 8,2 en staat daarmee op plaats 127 van de hoogst gewaardeerde films.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Akira Kurosawa: Seven Samurai

Seven Samurai (Japan, 1954): 207 min: Zwart-wit: Regisseur Akira Kurosawa

Aan het einde van de 16e eeuw wordt een klein boerendorpje gelegen in de bergen regelmatig geplunderd door een groep bandieten. Ook nu willen ze het dorp weer plunderen, maar ze hebben het na de vorige oogst al geplunderd en beseffen dat er nu niets te halen valt. Een boer uit het dorp hoort dat de bandieten van plan zijn het dorp na de volgende oogst weer te plunderen.

De boeren beseffen dat ze alleen niets tegen de bandieten uit kunnen halen en besluiten op aanraden van de dorpsoudste samoerai in te horen. Ze hebben de samoerai weinig te bieden, alleen gratis eten tijdens de belegering en een mogelijkheid om hun vorm te behouden.

Het verhaal van "Seven Samurai" is voor een actiefilm erg goed uitgewerkt. Het is natuurlijk een onzinnig idee dat 7 samoerai veel uit kunnen richten tegen een groep van 40 zwaar bewapende bandieten die bovendien de beschikking hebben over een paar vuurwapens, maar daar kun je overheen kijken.

Het rekruteren van de samoerai en de voorbereiding voor de verdediging van het dorp nemen het grootste deel van de film in beslag.

Toshiro Mifune, de vaste hoofdrolspeler van Kurosawa, zorgt in de rol van de onervaren samoerai Kikuchiyo voor een komische noot. De film oogt goed, het camerawerk, de muziek en de kostuums zijn verzorgd. Maar de film heeft in mijn ogen een groot probleem, hij duurt veel, maar dan ook veel te lang. Het was voor mij een uitputtingsslag om de film in een dag te bekijken. Ik had hem ook zeker niet voor een tweede keer bekeken als ik niet dit stukje had willen schrijven.

Op IMDB krijgt "Seven Samurai" van ruim 300.000 mensen een waardering van 8,6 en staat daarmee op plaats 19 van de hoogst gewaardeerde films en is daarmee de hoogst gewaardeerde niet-Amerikaanse film op IMDB.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

88: Zatoichi

Zatoichi (Japan, 2003): 111 minuten: Regisseur: Takeshi Kitano

Zatoichi is een blinde masseur en ook een gevaarlijk zwaardvechter. Hij arriveert in een bergdorpje en merkt dat de bewoners daar geterroriseerd worden door een gewelddadige familie.

In het begin van "Zatoichi" komen een stel samoerai te staan tegenover Zatoichi. Zatoichi maakt in zijn eentje het hele groepje af. Het bloed spat naar alle kanten en na afloop liggen de lijken kunstzinnig geordend, alsof hier niet sprake is van een samoeraifilm, maar van een kunstfilm. De toon voor de film is meteen gezet.

Later in de film staan twee samoerai op Zatoichi te wachten. De ene zegt tegen de andere: "Hak die blinde even doormidden!" Het staat er echt zo. De hele film is sowieso zeer gewelddadig. Ik heb al eerder geschreven dat ik een hekel heb aan geweld in films, maar hier wordt geweld gebruikt als stijlmiddel en dan mag het van mij.

Ik heb eerder andere samoeraifilms gezien, zoals "Sanjuro", "The Seven Samurai" en "Rashomon" van Akira Kurosawa en "Kill Bill 1 en 2" van Quentin Tarantino. Ik ben geen fan van het genre, maar "Zatoichi" overstijgt in mijn ogen het genre. Ik vind de film de moeite waard en vermakelijk om naar te kijken!

Op IMDB krijgt "Zatoichi" van een kleine 45.000 mensen een waardering van 7,6.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.