dinsdag 30 april 2019

Dvd: The birth of a nation

The birth of a nation (Verenigde Staten, 1915): 187 minuten: Zwart-wit: Regisseur D.W. Griffith

The Birth of a Nation Poster"The birth of a nation" van David Wark Griffith is zonder meer een van de belangrijkste en meest vernieuwende films uit de filmgeschiedenis. Het is echter ook een zeer omstreden film, vanwege het openlijke racisme van de film. Zwarte Amerikanen worden afgebeeld als minderwaardig aan de blanken en er is sprake van verheerlijking van de Ku Klux Klan.

Je kunt deze film natuurlijk ook gewoon niet kijken, maar als je geïnteresseerd ben in de geschiedenis van de film of in de kunst van het maken van goede films dan kun je niet om deze film heen. Ook op het internet zijn de reacties op deze film nogal uiteenlopend. Kijk op IMDB, een flink aantal mensen beschouwt "The birth of a nation" terecht als een meesterwerk en geeft hem een cijfer van 9 of 10. Een minstens even groot aantal mensen verafschuwt, even terecht, de film en geeft hem als cijfer een 1. Voor mij geldt dat ik deze film als een meesterwerk beschouw, maar ik ben het beslist niet eens met zijn politieke boodschap.

De familie Stonewall uit het noorden van de Verenigde Staten en de familie Cameron uit het zuiden zijn met elkaar bevriend. Twee zonen van de Stonewalls brengen een bezoek aan de familie Cameron. De oudste zoon Stonewall wordt verliefd op een dochter van de Camerons. Hij heeft ook een plaatje bij zich van zijn zus Elsie (Lilian Gish) en Ben  Cameron (de oudste van de Camerons) heeft wel een oogje op haar.

Dan breekt in 1861 de burgeroorlog uit en vechten de twee families aan verschillende zijden. Een aantal familieleden raakt gewond. Na afloop van de oorlog moet het zuiden weer opgebouwd worden en volgen de jaren van de zogeheten reconstructie. Door het noorden wordt opgelegd dat voortaan overal in het land dezelfde regels gelden en wordt de slavernij afgeschaft en krijgen de zwarten burgerrechten zoals stemrecht.

"The birth of a nation" ziet er in veel opzichten erg modern uit. Vergelijk dat met het Italiaanse "Cabiria" van slechts twee jaar eerder. Bij het kijken naar "Cabiria" had ik gevoel dat ik naar een zeer oude film uit het begintijdperk van de film zat te kijken. Bij "The birth of a nation" had ik dat gevoel beslist niet.

Een zeer groot minpunt van "The birth of a nation" is het openlijke racisme van de film. In de eerste 2 uur valt het wel mee, maar als op een gegeven moment zwarte Amerikanen worden gekozen in de volksvertegenwoordiging in de zuidelijke staten, dan wordt de een afgebeeld terwijl hij zich lekker uitstrekt met blote voeten, de tweede haalt stiekem een fles sterke drank tevoorschijn en weer een ander groepje zit gezellig te kaarten.

Verderop in de film wordt het nog veel erger. Ben Cameron krijgt een briljant idee en richt de Ku Klux Klan op. Deze worden voorgesteld als verstandige mensen die strijden voor een rechtvaardige zaak. De Ku Klux Klan jagen de zwarte bevolking angst aan en zorgen er min of meer voor dat de oude situatie wordt hersteld.

Als film behoort "The birth of a nation" ondanks zijn ouderdom tot pak hem beet, de 20 meest indrukwekkende films die ik ooit heb gezien. Vandaar mijn waardering met 5 sterren. Vanwege zijn racistische inhoud hoort hij niet thuis in het rijtje met mijn 100 favoriete films.

Op IMDB krijgt "The birth of a nation" van ruim 20.000 mensen een waardering van 6,6.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

maandag 29 april 2019

Frans Lanting: Into Africa

Frans Lanting: Into Africa: Oog in oog met een groots continent (Nederland, 2017): 217 blz: Vertaald door Catherine Smit: Uitgeverij National Geographic Partners

Into AfricaDe Nederlandse fotograaf Frans Lanting wordt vrij algemeen als een van de beste natuurfotografen ooit beschouwd. Liefhebbers van zijn werk kunnen hun hart ophalen aan de prachtige fotoboeken die hij heeft gemaakt. Om echt van de foto's te genieten kun je ze het best op groot formaat zien op een tentoonstelling. Er zijn regelmatig tentoonstellingen van het werk van Frans Lanting in Nederland te zien, zelf heb ik een keer een aantal van zijn foto's gezien in Naturalis in Leiden.

"Into Africa" is weer zo'n prachtig fotoboek van Frans Lanting dat een overzicht geeft van de foto's die hij gedurende ruim 30 jaar in Afrika heeft gemaakt. Zoals bij de meeste fotoboeken stellen ook hier de teksten niet veel voor. Dat geeft niet, want de foto's maken dat gemis meer dan goed. Er is echter een serieus minpunt aan "Into Africa". Een groot deel van de mooiste foto's in het boek zijn al eerder gepubliceerd, met name in zijn boeken over Madagaskar en de Okavango.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

zondag 28 april 2019

Waarom ik liever thuis naar een dvd kijk, dan naar de bioscoop ga

Het is een algemeen aanvaarde wijsheid dat een beetje filmliefhebber zijn films het liefst op een zo groot mogelijk scherm in de bioscoop bekijkt, zo mogelijk met een glas cola en een zak popcorn in de hand. Wat zijn voor mij de redenen, dat ik liever thuis naar een dvd kijk?

Allereerst moet ik zeggen dat het niet altijd zo geweest is. Tot ik in 2008 een dvd-speler kocht, keek ik nauwelijks televisie. Sinds die tijd is het hard gegaan, ik kijk de laatste 10 jaar gemiddeld zo'n 2 films per week. In 2013 kocht ik een plat beeldscherm van 40 inch, en sindsdien ga ik vrijwel nooit meer naar de bioscoop.

Voor mij zitten er aan een bioscoopbezoek twee grote nadelen:
Allereerst moet ik zeer vaak naar het toilet. Ik heb een vorm van diabetes die niet zo heel veel voorkomt, maar waarbij een stofje in de nieren ontbreekt, waardoor het vocht dat ik drink vrijwel ongefilterd weer naar buiten komt. Ik denk dat ik overdag gemiddeld ieder half uur naar het toilet moet. In een film zonder pauze moet ik dus 2 of 3 keer de film onderbreken.

Verder ben ik vrijwel altijd moe of zeer moe. Dat betekent dat ik van te voren nooit weet of ik een film ga uitkijken. In de praktijk kwam het er de laatste 10 jaar heel vaak van dat ik na minder dan een half uur weer naar huis ging, eenvoudig omdat ik te moe was.

Ook heb ik thuis inmiddels een enorm groot scherm (55 inch, wat neerkomt op een breedte van 120 cm en een hoogte van 70 cm), dat een fantastisch beeld geeft. In de bioscoop ben ik afhankelijk van het aanbod, terwijl ik thuis naar iedere film kan kijken die ik op dvd heb. Ik kijk ook heel graag naar oudere films. Voor mij is nieuw niet altijd beter, zie ook mijn top 100 lijst.

Thuis kan ik de film stopzetten en weer verder kijken wanneer ik wil. Ik kan erbij eten en drinken en ik kan kletsen met vrienden mocht de film niet aan de verwachtingen voldoen.

Kortom, ik ben inmiddels een enorme fan van thuis dvd kijken en heb de bioscoop helemaal niet meer nodig.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zaterdag 27 april 2019

Mijn film top 100 is klaar, hoe nu verder?

Het is zo ver. Gisteren heb ik de 100e bespreking in het kader van mijn film top 100 geplaatst. Het zal jullie wel opgevallen zijn, ik ben op mijn blog sinds januari vrijwel uitsluitend bezig geweest met het plaatsen van filmbesprekingen. Hoe ga ik nu verder?

De afgelopen 4 maanden heb ik nauwelijks wat gelezen. Dat is sinds juli 1995 toen ik begon met het bijhouden van een leeslijst niet gebeurd, uitgezonderd de twee maanden in 2001 dat ik psychotisch was of herstellende van die psychose. Ik ben van plan om de komende tijd wat minder naar films te gaan kijken en wat meer te gaan lezen. Hoeveel uren per week ik wil besteden aan film kijken en aan lezen weet ik nog niet, waarschijnlijk in totaal ergens tussen 1 en 2 uur per dag .

Ik wil ook doorgaan met het schrijven over films die ik goed vind. Ik wil alleen schrijven over films waar ik of erg enthousiast over ben, of verfilmingen van boeken die ik heb gelezen of films die ik op de een of andere manier erg belangrijk vind. Ook wil ik stukjes schrijven over mijn favoriete regisseurs en een aantal van hun (in mijn ogen) beste films bespreken. Verder wil ik over filmgerelateerde boeken schrijven. Dit kunnen boeken met recensies zijn, maar ook filmgeschiedenissen of boeken over bepaalde regisseurs, stromingen of zelfs individuele films.

Ik zie verder wel wat er op mijn blog verschijnt. Ik ben van plan om nog wel een tijdje door te gaan.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

vrijdag 26 april 2019

1: Buurman en buurman

Buurman en buurman (Tsjechië, 1974-heden): 6 tot 8 minuten per aflevering: Regisseur Ludomir Benes

Buurman & Buurman Poster"Buurman en buurman" is een Tsjechische animatieserie waarin de avonturen van de vrolijk in huis en daarbuiten er op los klussende doe-het-zelvers Pat en Mat (in het Nederlands simpelweg buurman en buurman) centraal staan. Er zijn sinds 1974 al ruim 100 afleveringen van deze serie gemaakt. In iedere aflevering heeft een van beide mannetjes een probleem. Hij roept er zijn buurman bij en samen proberen ze om het probleem op te lossen. Meestal is aan het eind van de aflevering het oorspronkelijke probleem opgelost op een zeer onconventionele manier en bijna altijd is er een ongelofelijke troep gemaakt in of buiten huis.

Standaard is dat de buurmannen tegen het einde van de aflevering zeggen "Zo, het is klaar!" of zoals de Tsjechen zeggen "A je to!". Even later volgt te midden van de puinzooi die ze gemaakt hebben de uitroep: "Niets meer aan doen" en schudden ze elkaar de hand.

Volgens mij hebben de makers van "Buurman en buurman" heel goed naar Laurel en Hardy gekeken. Bij iedere sketch van "Buurman en buurman" moet ik onmiddellijk denken aan "The music box" van dat duo, ook al zo'n onsterfelijke klassieker.

Ik denk dat de makers van "Wallace en Gromit" op hun beurt weer zeer goed naar "Buurman en buurman" hebben gekeken.

Ik ga hier niet beweren dat ik de filmpjes van "Buurman en buurman" de meest fantastische filmpjes vind, die ik ooit gezien heb. Ze staan in mijn film top 100 toch op de eerste plaats omdat ik bij het zien van een aflevering van "Buurman en buurman" altijd ontzettend moet lachen. Een of twee filmpjes van "Buurman en buurman" is een perfecte remedie tegen een slecht humeur.

In het Tsjechisch zijn de filmpjes gemaakt zonder de buurmannetjes een stem te geven. In het Nederlands is er die geniale toevoeging van de stemmen van Kees Prins en Simon van Leeuwen. Hun stemmen maken van goede animatiefilmpjes geweldige animatiefilmpjes. Voor het Nederlandse publiek van "Buurman en buurman" zijn de toegevoegde stemmen niet meer weg te denken.

Op IMDB krijgt "Buurman en buurman" van een kleine 1.600 mensen een waardering van 8,6.

Over het algemeen denk ik dat het aantal mensen dat een film of televisieserie heeft gewaardeerd op IMDB wel een redelijk indicatie geeft van hoe veel mensen de film hebben gezien. In dit geval denk ik dat het cijfer getalsmatig veel te laag ligt. Ik vermoed dat alleen al in Nederland meer dan de helft van de mensen wel een of meerdere filmpjes van "Buurman en buurman" op de televisie voorbij heeft zien komen.


  

Dit is de laatste aflevering van mijn 100-delige serie besprekingen van mijn favoriete films en televisieseries.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

2: Heimat

Heimat - Eine deutsche Chronik PosterGisterenavond (dit schreef ik zo'n 3 jaar geleden)  hebben ik en een vriend van mij het laatste deel bekeken van de Duitse serie Heimat. In totaal 5 series: Heimat, Heimat 2, Heimat 3, Heimat 4 en Die andere Heimat, bestaande uit 23 dvd's en zo'n 64 uur puur kijkgenot. We zijn in oktober 2014 begonnen met kijken, een- of tweemaal per week 40-60 minuten. Een langlopend project dus. Mijn vriend en ik zijn het erover eens dat Heimat zo'n beetje de mooiste televisie is die er maar bestaat.

Waar gaat Heimat over? In het kort gezegd komt het erop neer dat de familie Simon gedurende het verloop van de 20e eeuw gevolgd wordt. Je hebt de stamvader Matthias en moeder Catherine die in het dorpje Schabbach in de Hünsrück wonen. Zij hebben samen twee zoons: Paul en Eduard en een dochter Pauline. Paul trouwt met Maria, ze krijgen twee zoons: Anton en Ernst. Paul loopt op een dag weg en Maria blijft alleen achter met de kinderen. Later krijgt Maria van een andere man nog een zoon: Herman. In Heimat worden de drie zoons gevolgd van hun jeugdjaren tot aan de jaren 80.

Na het succes van Heimat, heeft Ernst Reitz Heimat 2 verfilmd. Dit speelt zich af in Munchen waar de jonge Herman studeert voor componist. Herman en zijn vriendenkring worden gevolgd.

In Heimat 3 keert Herman met zijn hervonden geliefde Clarissa terug naar zijn roots en laat hij een prachtig huis bouwen dat vanuit de hoogte op het Rijndal uitkijkt.

Heimat 4 is een verzameling losse fragmenten over de vrouwen die een rol spelen in de serie, gevolgd door een documentaire.

Wat maakt Heimat zo bijzonder? In de eerste plaats geeft de serie een goed beeld van hoe het was om in de 20e eeuw in Duitsland te wonen. Als het ware krijg je een soort les algemene geschiedenis. De serie oogt goed, hij is deels opgenomen in zwart-wit en deels in kleur, er komt veel muziek in voor en veel romantiek.
Dit stukje van mij is misschien een beetje onbeholpen, maar je mag van mij aannemen dat Heimat een bijzondere kijkervaring is. Ik heb alle delen inmiddels twee keer gezien (voor het eerst in korte tijd in augustus 2012) en ben van plan om de serie weer opnieuw te gaan bekijken en er dan nog wat uitgebreider over te schrijven. Wordt vervolgd dus.

Die Andere Heimat: Edgar Reitz (Duitsland, 2013): 225 minuten

Product DetailsIn 2012 heb ik alle drie de delen van de fantastische Duitse televisieserie Heimat  (55 uur!) gezien.

Heimat speelt zich af in het fictieve dorpje Schabbach in de Hunsruck waarin de familie Simon met hun 3 zoons gevolgd wordt vanaf ongeveer 1920 tot 2000.

Deze televisieserie vond ik verreweg de meest indrukwekkende die ik ooit gezien heb (toegegeven ik heb niet zo veel televisieseries gezien, ik kijk vaker naar losse films).

Tot mijn blijde verrassing kwam in 2013 Die andere Heimat uit, die te beschouwen is als een soort proloog op Heimat, maar ook heel goed zelfstandig bekeken kan worden.
In "Die andere Heimat" maken we kennis met de voorouders van de familie Simon met hun twee zoons Gustav en Jacob. Gustav is de harde werker die zijn vader helpt als smid en Jacob is de dromer die met zijn neus tussen de boeken zit en droomt van verre landen.

Het is de 19e eeuw, er zijn al een aantal jaren slechte oogsten geweest, er heerst honger en veel mensen uit de Hunsruck willen emigreren naar het verre Brazilïë, waar het altijd zomer is.

"Die andere Heimat" is prachtig gefilmd in zwart-wit, met hier en daar een klein kleuraccent. Edgar Reitz toont met deze film opnieuw zijn absolute meesterschap over zijn medium. Pluspunt van de film is ook dat hij verteld wordt in plaatselijk dialect, wat de authenticiteit verhoogt.

Ik heb de film inmiddels voor de 2e keer gezien en kan hem niet warm genoeg aanbevelen. Niet voor mensen die vooral van actie houden, maar voor liefhebbers van realistisch drama dat in een aangenaam rustig tempo wordt verteld.

Op IMDB:
Heimat (1984) (2.800, 8,8)
Heimat 2 (1992) (130, 8,6)
Heimat 3 (2004) (560, 8,1)
Die andere Heimat (2013) (1.200, 7,9)


 

donderdag 25 april 2019

3: La vie d'Adèle

 La vie d'Adèle (Frankrijk, 2013): 180 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche

La Vie D'Adele Chapitres 1 & 2Eerder had ik van Abdellatif Ketiche zijn prachtige film "La graine et le mulet" gezien over een Algerijnse man die op een scheepswerf in Marseille werkt, ontslagen wordt en dan als droom heeft om een couscous en vis restaurant te beginnen. Deze film heb ik nooit in de bioscoop gezien, maar wel een keer of vier op dvd.

Toen in 2013 de nieuwste film "La vie d'Adèle" van Kechiche uitkwam wilde ik hem perse in de bioscoop zien. Ik vond het een prachtige film en heb hem inmiddels een keer of zeven gezien. Voor mij is het de beste film van de laatste 20 jaar.

De film, die gebaseerd is op het boek "Blauw is een warme kleur" van Julie Maroh, gaat over het leven van Adèle. In het begin van de film is ze 16 jaar oud en zit ze op de middelbare school, waar ze lessen literatuur volgt. Ze houdt erg van lezen en wordt gevolgd in de klas. Vriendinnen van haar wijzen haar op een jongen die volgens hen wel interesse heeft in haar. Ze maken een afspraak, gaan naar de bioscoop en bedrijven de liefde. Van haar kant uit lijkt het of er iets mist. Ze heeft het nog niet zo goed in de gaten, maar al snel wordt duidelijk dat ze niet op mannen maar op vrouwen valt. Ze gaat een keer met een vriend naar een homobar en ontmoet daar de oudere Emma, die een blauw kapsel heeft. Emma studeert aan de academie voor schone kunsten en zit in haar vierde jaar. Al snel krijgen ze een relatie. Verder wordt in de film het verloop van hun relatie gevolgd met een paar vrij heftige vrijscene's, bezoeken aan wederzijdse ouders, en Adèles werk als kleuterjuf.

Ik vind het een fantastische film met een heel mooie hoofdrolspeelster (het oog wil ook wat) die ook nog eens geweldig acteert. Eigenlijk heb je geen moment het gevoel dat je naar een film zit te kijken, maar meer het idee dat je naar een stuk uit het leven van de hoofdrolspeelster kijkt. De film is vrij traag, waar ik wel van houd. Hij duurt 170 minuten en in de film is er aandacht voor belangrijke dingen uit het leven zoals lekker eten, muziek en seks. Warm aanbevolen!

Op IMDB krijgt "La vie d'Adèle" van een kleine 120.000 mensen een waardering van 7,8.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 
 

4: The Music Box

The Music Box (Verenigde Staten, 1933): Zwart-wit: 28 minuten: Regisseur James Parrott: Met Stan Laurel en Oliver Hardy

The Music Box PosterVelen van jullie zullen in hun jeugd wel eens filmpjes van Laurel en Hardy (ook wel de dikke en de dunne) gezien hebben. In hun films loopt altijd van alles mis, de samenwerking tussen Laurel en Hardy is geniaal en de filmpjes zijn altijd ontzettend grappig.

Laurel en Hardy zijn hun carrière begonnen met het maken van korte stomme filmpjes. Nadat het geluid was ingevoerd in de cinema, maakte ze korte filmpjes met geluid. De laatste paar jaren van hun carrière maakte ze lange films, die over het algemeen wat minder hoog worden aangeslagen, maar die nog steeds grappig zijn om naar te kijken.

"The Music Box" is wel de meest geniale film die Laurel en Hardy hebben gemaakt. Laurel en Hardy hebben al hun geld opgenomen  (3,80 dollar) bij de bank en zijn een verhuisbedrijf begonnen. Hun eerste opdracht is om een pianola te bezorgen. Het huis waar ze die pianola moeten bezorgen ligt bovenaan een hoge en steile trap. Vol goede moed beklimmen ze met pianola de trap. Natuurlijk gaat er van alles mis en donderen ze een paar keer met de pianola naar beneden.

Alles aan deze korte film is perfect. De samenwerking tussen Laurel en Hardy is geniaal, ze geven elkaar de gelegenheid om te schitteren. Natuurlijk maken ze er een puinhoop van. Je zal maar zulke verhuizers hebben!

Op IMDB krijgt ""The Music Box" van slechts 5700 mensen een waardering van 8,1. Ik vind het een van de allerbeste films ooit!

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

woensdag 24 april 2019

5: The General

The General (Verenigde Staten, 1926): 78 minuten: Regisseur Buster Keaton

The General PosterThe General uit 1926 is waarschijnlijk Buster Keatons bekendste film en een van de absolute hoogtepunten uit de periode van de stomme film.

Johnnie Gray is machinist van "The General". Hij heeft twee grote liefdes, de locomotief en zijn liefje Annabelle. Om indruk te maken op zijn liefje wil hij zich inschrijven bij het Zuidelijk leger, maar ze willen hem niet hebben.

Dan wordt door een groepje Noorderlingen de locomotief gestolen. Johnnie gaat in zijn eentje in de achtervolging.

De film zit vol met stunts en grappen. Een van de duurste stunts ooit in de filmgeschiedenis is als een trein in een ravijn stort.

Ik heb de film een keer of 5 gezien en vind "The General" de beste stomme film die ik ken en een van de beste films ooit. In 1995 is de film van bijpassende muziek voorzien, speciaal voor de dvd. Iedereen met een liefde voor de film zou deze film gezien moeten hebben!

Op IMDB krijgt "The General" van ruim 71.000 mensen een waardering van 8,2 en staat daarmee op plaats 156 van de hoogst gewaardeerde films.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

6: Seven chances

Seven chances (Verenigde Staten, 1925): 56 minuten: Buster Keaton

Seven Chances PosterJimmie Shannon (Buster Keaton) wil al een tijdje zijn liefde verklaren aan Mary. Hij komt er maar niet toe.

Jimmie is jongste bediende op een kantoor. Op een dag krijgt hij bericht van een erfenis. Hij zal 7 miljoen dollar erven, mits hij op de dag van zijn 27e verjaardag voor 19.00 uur s'avonds getrouwd is.

Jimmie blijkt net op de dag dat hij bericht krijgt van de erfenis 27 jaar geworden te zijn. Hij heeft dus nog tot 19.00 uur de tijd. Zijn eerste gedachte gaat natuurlijk uit naar Mary, maar hij brengt het erg onhandig. Daarop gaat hij naar zijn club waar hij 7 van de dames kent, die hij elk een huwelijksaanzoek doet.

Een van zijn maten van het kantoor zet grover geschut in: hij plaats een advertentie in de krant dat de vrouw die om 17.00 uur s'middags in trouwkleding in de kerk is, de echtgenote van de man van 7 miljoen zal worden. Dit loopt natuurlijk volledig uit de hand, honderden trouwlustige vrouwen komen opdagen.

Wat volgt is wat mij betreft de meest spectaculaire achtervolgingsscene uit de filmgeschiedenis waarbij honderden vrouwen achter Jimmie aanzitten.

"Seven chances" is een heerlijke komische film waarbij je lachspieren volop aan hun trekken komen. Ik moet zeggen dat ik deze film aan een groot aantal vrienden heb laten zien, dat ze hem allemaal wel leuk vonden, maar dat niemand zo enthousiast was als ik. Wat mij betreft een absolute must voor liefhebbers van de stomme film. De filmmuziek op de dvd is ook prachtig.

"Seven chances" is denk ik samen met "The music box" van Laurel en Hardy de film die ik het vaakst heb bekeken, wel een keer of acht.

Op IMDB krijgt "Seven chances" van bijna 8.000 mensen een waardering van 8,0.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

dinsdag 23 april 2019

7: M: Eine stadt sucht einen mörder

M: Eine stadt sucht einen mörder (Duitsland, 1931): 105 minuten: zwart-wit: Regisseur Fritz Lang 

M PosterMisschien is "Metropolis", de sciencefiction achtige film van Fritz Lang over de toekomst zijn bekendste film, maar ik vind "M" zeker zijn meest indrukwekkende film.

In het Berlijn van begin jaren 30 worden een aantal brute moorden op kinderen gepleegd. Van de dader ontbreekt ieder spoor, de stad raakt in hysterie en mensen worden onschuldig aangegeven.

Omdat de politie de dader in de kringen van de onderwereld vermoedt wordt hun het werk onmogelijk gemaakt. Daarom besluit de onderwereld om eensgezind op jacht naar de kindermoordenaar te gaan.

De moordenaar heeft als gewoonte steeds een bepaald deuntje te fluiten wat hem uiteindelijk fataal wordt. De moordenaar wordt opgespoord door de onderwereld en gevangen genomen.

De laatste scene is erg indrukwekkend: de moordenaar wordt berecht in een verlaten kelder door de voltallige onderwereld.

Wat mij betreft een van de grote films uit de filmgeschiedenis, iedere serieuze liefhebber van het medium moet deze film gezien hebben!

Op IMDB krijgt "M" van ruim 120.000 mensen een waardering van 8,3 en staat daarmee op plaats 78 van de hoogst gewaardeerde films.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

8: Oorlog en vrede (Sergej Bondartsjoek)

Oorlog en vrede (Rusland, 1965): 6 uur en 43 minuten: Regisseur: Sergej Bondartsjoek

Oorlog en Vrede PosterVan de roman "Oorlog en vrede" van Leo Tolstoj bestaan tenminste 5 verfilmingen, die ik alle 5 gezien heb en die allen hun voors en tegens hebben.
Deze Russische verfilming is wat mij betreft de meest geniale verfilming van de geniale roman van Leo Tolstoj. Voor een overzicht van het verhaal, lees mijn bespreking van de roman.

Voor mensen die niet bekend zijn met de inhoud van de roman en zijn vele personages, is het handig om te beseffen dat er eigenlijk slechts 3 hoofdpersonen zijn in het boek en ook in de film. Allereerst heb je Pierre Bezoechow, de buitenechtelijke zoon van graag Bezoechow die na diens dood zijn titel en enorme vermogen erft. Dan heb je vorst Andrej Bolkonski, hartsvriend van Pierre, die net getrouwd is als het verhaal begint. En dan is er Natascha Rostov, de heldin van het verhaal.

Over het verhaal zal ik het verder niet hebben. Ik heb de roman meerdere keren in zijn geheel gelezen. Ik vind deze filmversie van "Oorlog en vrede" de meest tekstgetrouwe die ik ken. Met zijn lengte van ongeveer 7 uur heeft hij precies de goede lengte, er wordt genoeg de tijd genomen om het verhaal goed te vertellen en de film wordt nergens langdradig.

De beelden van de film zijn schitterend, een visueel hoogstandje. Dat geldt niet alleen voor de massascènes waar enorme hoeveelheden figuranten zijn gebruikt, maar ook voor de meer intieme scènes in vredestijd. Ook prachtig is de filmmuziek. Ik ken geen andere film waarin de beelden op zo'n krachtige wijze worden ondersteund door de muziek. Al met al vind ik deze versie van Bondartsjoek een van de absolute hoogtepunten uit de filmgeschiedenis.

Een kort overzicht van de andere 4 versies:
- De BBC-verfilming uit 1972-1973 is in mijn ogen veel te statisch en langdradig, de minste van de 5 verfilmingen. Waardering 8,3 door iets meer dan 500 mensen.
- De Hollywood-versie uit 1956 is een genot om naar te kijken, maar is veel te kort om het verhaal recht te doen. Waardering 6,8 door een kleine 8.000 mensen.
- De internationale verfilming opgenomen in Joegoslavië in 2007, ziet er erg mooi uit, maar heeft zwijmelmuziek.. Waardering 7,3 door een kleine 2.000 mensen.
- De BBC-versie van 2016 is een genot om naar te kijken, met meesterlijke acteerprestaties en voor de hedendaagse kijker de meest toegankelijke verfilming van "Oorlog en vrede". Waardering 8,2 door een kleine 17.000 mensen.

Op IMDB wordt "Oorlog en vrede" van Sergej Bondartsjoek door een kleine 5.500 mensen gewaardeerd met een 7,9.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

9: One flew over the Cuckoo's nest

One flew over the Cuckoo's nest (Verenigde Staten, 1975): 128 minuten: Regisseur: Milos Forman

One Flew Over the Cuckoo's Nest Poster"One flew over the Cuckoo's nest" is de film waarin Jack Nicholson doorbrak en een beroemd acteur werd.

Op een goede dag wordt in een psychiatrisch ziekenhuis Randall McMurphy (Jack Nicholson) binnengebracht. Het is niet helemaal duidelijk wat er met hem aan de hand is: hij is tamelijk gewelddadig, maar of hij nu echt gek is of alleen maar speelt dat hij gek is, daar probeert men in het ziekenhuis achter te komen.

McMurphy ontregelt de hele gang van zaken in het ziekenhuis. Zijn grote tegenspeelster is de verpleegkundige Mrs Ratched die probeert om hem in het gareel te krijgen wat niet lukt.

Op een dag klimt McMurphy over de omheining, opent het hek en neemt zijn medepatiënten mee op een bustochtje en een vistrip naar de zee.

"One flew over the cuckoo's nest" is wat mij betreft een van de beste films die ik ken. De sfeer in het psychiatrisch ziekenhuis is geweldig getroffen en ik kan uit eigen ervaring zeggen dat veel zaken nog steeds zo zijn als hier uitgebeeld: denk aan de uitdeling van de medicijnen, de groepstherapie, de manieren van recreatie. Gelukkig is men in Nederland wat minder streng.

Bij de dubbeldvd die ik heb zit een making of, die ook erg de moeite van het bekijken waard is. Een absoluut meesterwerk!

Op IMDB krijgt "One flew over the Cuckoo's nest" van ruim 800.000 mensen een waardering van 8,7 en staat daarmee op plaats 16 van de hoogst gewaardeerde films.


  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

maandag 22 april 2019

10: Once upon a time in the west

Once upon a time in the west (Verenigde Staten, 1968): 159 minuten: Regisseur: Sergio Leone

Once Upon a Time in the West PosterIk heb de western "Once upon a time in the west" zeker al een keer of 5 gezien.

In het westen van de Verenigde Staten wordt een spoorlijn aangelegd die voor de verbinding van de Oost- en Westkust moet zorgen. De eigenaar van de spoorwegmaatschappij, Morton heeft een aantal bandieten in dienst onder leiding van een zekere Frank om de aanleg te bespoedigen.

Er is nog een rivaliserende bende onder leiding van Cheyenne, die allemaal lange jassen dragen. En er is de harmonicaspeler (Charles Bronson) eenvoudig aangeduid als Harmonica die het in zijn eentje opneemt tegen Frank en zijn mannen.

Verder is er als enige vrouw een hoofdrol weggelegd voor Claudia Cardinale, die de pasgetrouwde vrouw speelt van McBain die als droom heeft een station te openen in de woestijn en daartoe een stuk land heeft gekocht, waar water onder de grond zit (Sweetwater).

In "Once upon a time in the west" wordt veel gewerkt met prachtige close-ups van de hoofdrolspelers en speelster. Wat ook geweldig is aan deze film is de muziek van Ennio Morricone. Deze Italiaanse componist heeft voor veel films de muziek geschreven, maar hier is hij op zijn absolute best.

Ik vind het de beste western die ik ooit gezien heb en een van de mooiste films die ik ken. Zeer de moeite waard, zowel om voor de eerste keer te kijken als voor de vijfde keer!

Op IMDB krijgt "Once upon a time in the west" van een kleine 270.000 mensen een waardering van 8,5 en staat daarmee op plaats 36 van de hoogst gewaardeerde films.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zondag 21 april 2019

11: Casablanca

Casablanca (Verenigde Staten, 1942 ): 98 minuten: Zwart-wit: Regisseur Michael Curtiz

Casablanca PosterIn Casablanca staat een café: Rick's American. De eigenaar hiervan is Rick (gespeeld door Humphrey Bogart), een cynische Amerikaan, die zich alleen om hemzelf bekommert.

Jaren eerder heeft hij in Parijs een romance gehad met een Zweedse, Ilsa (gespeeld door Ingrid Bergman).

Dan komen in Casablanca de voortvluchtige Tsjech Victor Laszlo en zijn vrouw Ilsa aan. Ze proberen om te ontsnappen naar Amerika, maar zal hun dat lukken?

"Casablanca" is volgens mij en velen met mij, een van de mooiste films ooit met prachtrollen van Humphrey Bogart en vooral van Ingrid Bergman. Ingrid Bergman is een van die vrouwen die de hele film naar een hoger plan trekken (net zoals Grace Kelly in Rear Window en Claudia Cardinale in Once upon a time in the West).

Op IMDB krijgt "Casablanca" van ruim 460.000 mensen een waardering van 8,5 en staat daarmee op plaats 36 van de hoogst gewaardeerde films!

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

12: Sneeuwwitje en de zeven dwergen

Sneeuwwitje en de zeven dwergen (Verenigde Staten, 1937): 80 minuten

Sneeuwwitje en de zeven dwergen PosterBijna iedereen zal "Sneeuwwitje en de zeven dwergen" als kind wel hebben gezien. Maar hoe velen onder ons hebben hem ook als volwassene nog eens gezien en beseffen hoe goed deze tekenfilm wel is?

"Sneeuwwitje" is de eerste lange tekenfilm die de Disney-studio's gemaakt hebben. En wat voor een! Nadien hebben ze bij Disney nog vele mooie tekenfilms gemaakt, en ook bij andere studio's zoals bijvoorbeeld bij Ghibli in Japan zijn vele mooie tekenfilms gemaakt. Toch is de kwaliteit van "Sneeuwwitje" in mijn ogen nooit overtroffen en slechts zelden benaderd.

Het verhaal mag bekend worden versteld. In een groot kasteel woont de koningin. Zij is heel gemeen, maar ook erg knap. Iedere dag vraagt zij aan haar toverspiegel wie de knapste vrouw van het land is. Op een dag antwoord de spiegel dat de koningin weliswaar erg knap is, maar dat Sneeuwwitje nog veel knapper dan haar is. Zij geeft aan haar knecht de opdracht om Sneeuwwitje te vermoorden en om als bewijs har hart mee te nemen. De knecht ziet Sneeuwwitje, wil haar vermoorden, kan dat niet over zijn hart verkrijgen en raadt haar aan om te vluchten, zo ver weg mogelijk. Op haar vlucht komt Sneeuwwitje bij het schattige huisje van de dwergen terecht waar het een puinhoop is.

"Sneeuwwitje" is werkelijk prachtig getekend. Vooral de scenes met de dwergen en de vele dieren in het bos die met Sneeuwwitje het huisje van de dwergen schoonmaken zijn geweldig. Ik had de film al een paar keer gezien, maar raakte opnieuw ontroerd.

"Sneeuwwitje" krijgt op IMDB van ongeveer 157.000 mensen, een in mijn ogen absurd lage waardering van 7,6. Zelf vind ik het een van de beste films ooit!

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.


zaterdag 20 april 2019

13: 4 maanden 3 weken & 2 dagen

4 maanden 3 weken & 2 dagen (Roemenië, 2007): 110 minuten: Regisseur: Cristian Mungiu

4 luni, 3 saptamâni si 2 zile PosterKan een Roemeense dramafilm over twee vriendinnen, waarvan er een abortus wil laten plegen, interessant zijn voor een Nederlandse filmliefhebber die bovendien ook nog eens man is? Toen de film uitkwam heb ik hem met 3 vrienden gezien in het Louis Hartlooper Complex en na afloop waren wij alle drie stil en zwaar onder de indruk. Inmiddels heb ik de film voor de vierde keer gezien en ik vind het een absolute topfilm, die mooi in het rijtje van topfilms past zoals: Biutiful, Breaking the waves, Festen en Jagten over gewone mensen die een groot probleem hebben.

Het verhaal is heel eenvoudig. Gabriela en Otilia zijn twee vriendinnen die samenwonen op een armoedig studentencomplex. Gabriela heeft een probleempje, ze is ongewenst zwanger geworden en heeft Otilia om hulp gevraagd. Otilia is doortastend en als goede vriendin bereid om die hulp te verlenen. Ze hebben een man gevonden met de naam Bebe (mooie naam voor een aborteur!) die Gabriela wel wil helpen. Otilia bespreekt een hotelkamer waar ze de abortus kunnen laten plaatsvinden.

Omdat Gabriela al langer zwanger is dan ze vertelt heeft (zie de titel) stelt Bebe aanvullende eisen.

Ik vind "4 maanden 3 weken & 2 dagen" een absolute topfilm. Het spel van de drie hoofdrolspelers is geweldig en heel naturel. Het verhaal speelt zich af in het Roemenië tijdens de laatste jaren van Ceasescu en de armoede is afgrijselijk. De film is misschien niet voor iedereen even geschikt. De vriend met wie ik hem nu bekeek, vond er niet veel aan. Maar als je houdt van een rauwe realistische film dan is hij waarschijnlijk zeer geschikt voor jou!

Op IMDB is deze film door bijna 52.000 mensen gewaardeerd met een 7,9 wat voor een film over zo'n zwaar onderwerp zeer veelzeggend is.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

14: Rear window

Rear window (Verenigde Staten, 1954 ): 110 minuten: Regisseur Alfred Hitchcock

Rear Window PosterEen beroepsfotograaf (James Stewart) zit al een aantal weken thuis met een been in het gips. Omdat hij niets beter te doen heeft bespied hij dagen- en nachtenlang de buren an de overkant van het appartementencomplex waar hij woont met een camera en verrekijker. Zijn zeer knappe vriendin (Grace Kelly) vindt dat maar niets.

Op een gegeven moment vallen de fotograaf wat vreemde zaken op aan een appartement aan de overkant Zijn vriendin vindt het flauwekul, maar raakt er ook van overtuigd dat er een moord is gepleegd. Is dat een waanidee, of is er werkelijk iets aan de hand?

"Rear window" is wat mij betreft de beste film van Hitchcock. De spanning wordt langzaam opgebouwd en de dialogen tussen de hoofdrolspelers zijn meesterlijk. Een genot om naar te kijken, of het nu voor de eerste keer of de vijfde keer is. Terecht een van de hoogst gewaardeerde .films op IMDB.

Op IMDB krijgt "Rear window" van bijna 395.000 mensen een waardering van 8,5 en staat daarmee op plaats 44 van de hoogst gewaardeerde films.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

vrijdag 19 april 2019

15: Shoah

Shoah (Frankrijk, 1985): 9 uur: Regisseur Claude Lanzmann

Shoah PosterDe grootste misdaad van de 20e eeuw is toch wel de Holocaust geweest, het vermoorden van zo'n 6 miljoen Joden door de Nazi-Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Claude Lanzmann besloot om te onderzoeken hoe die vernietiging in zijn werk is gegaan. Hij filmde van 1974 tot 1985 en heeft uiteindelijk een documentaire van zo'n 9 uur lengte gemaakt.

In die documentaire bezoekt Lanzmann de plekken waar het gebeurt, ook als zoals bijvoorbeeld in Treblinka er niets meer bewaard is gebleven van de vernietigingskampen. In Treblinka ligt een grasveldje waar eens de crematoria van het kamp stonden.

Lanzmann interviewt de overlevenden: joden, omstanders en nazi's. Hij doet dat met behulp van een vrouwelijke tolk. Hij heeft 3 tolken in dienst gehad: voor vertalingen van en naar het Pools, Jiddisch en Hebreeuws. Lanzmann stelt de vraag in het Frans, die wordt ondertiteld in het Nederlands weergegeven. Dan stelt de tolk de vraag in de taal van de geïnterviewde, die antwoordt, de tolk vertaalt het antwoord weer in het Frans, en dat antwoord wordt in het Nederlands ondertiteld. Dat systeem werkt goed, je hebt zo even de tijd om over vraag en antwoord na te denken.

Lanzmann is een vasthoudende interviewer. Hij stelt geen algemene vragen, want hij is bang om dan nietszeggende antwoorden te krijgen. Hij stelt detailvragen, zoals: uit hoeveel wagons bestonden de treinen naar Auschwitz en Treblinka?, hoeveel mensen zaten er in iedere wagon?, hoe lang duurde het voordat een treinlading mensen was uitgeladen en vergast? De geïnterviewden hebben het er soms maar moeilijk mee, soms barsten ze in tranen uit, maar altijd weet Lanzmann het verhaal uit hen te trekken.

De beelden van de documentaire zijn op zich niet zo bijzonder maar in combinatie met de getuigenissen zorgt het voor een werk van grote klasse. Eigenlijk zou iedereen deze documentaire gezien moeten hebben!

Op IMDB krijgt "Shoah" van 7.500 mensen een waardering van 8,4!

   

 Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

16: 7 Up, 14 Up, 21 Up, 28 Up, 35 Up, 42 Up, 49 Up

7 Up, 14 Up, 21 Up, 28 Up, 35 Up, 42 Up, 49 Up (Groot Brittannië, 1963- heden): Ongeveer 140 minuten per aflevering, Regisseur: Michael Apted

56 Up PosterIn 1963 begon een uniek experiment op film: een aantal kinderen van 7 jaar oud werd geïnterviewd en gefilmd terwijl zij antwoord op de vragen gaven. Deze eerste aflevering van wat een langdurig lopende serie zou worden was tamelijk onschuldig: de kinderen werden gefilmd tijdens een uitje naar de dierentuin en op de vragen volgden meestal door de ouders voorgeprogrammeerde antwoorden. Deze eerste aflevering was een sensatie, iedereen was benieuwd hoe het deze kinderen in de toekomst zou vergaan.

Inmiddels zijn we 54 jaar verder en zijn er iedere 7 jaar nieuwe interviews toegevoegd met de 12 kinderen die besloten aan de programma's deel te blijven nemen. Het deel 56 Up is al verschenen, maar die heb ik nog niet gezien, mijn dvd-box loopt tot 49 Up.
Het moet gezegd worden, ik ben razend enthousiast over deze serie. In iedere aflevering worden nieuwe interviews en filmbeelden toegevoegd, terwijl ook de hoogtepunten uit de overige afleveringen worden toegevoegd. Zo bestaat het deel 49 Up uit fragmenten van alle 7 afleveringen.
Dit zijn echte levens van echte mensen. Het was vooraf niet te voorzien hoe iedereen terecht zou komen, maar de meesten hebben het goed gedaan.

We hebben een taxichauffeur (Tony), die getrouwd is, al kleinkinderen heeft en een huis op Ibiza laat bouwen.
Nick, opgegroeid als plattelandsjongetje in Yorkshire is nu kernfysicus, vader van een kind, gescheiden van zijn eerste vrouw en heeft een nieuwe relatie.
Suzy, van rijke afkomst, een zenuwachtige tiener die al 25 jaar op het oog gelukkig getrouwd is. John, een jongen uit de Upperclass, die advocaat is geworden en erover denkt om in de politiek te gaan.
Andrew, een jeugdvriendje van John die ook advocaat is en ook al meer dan 20 jaar gelukkig getrouwd.
Neil die op zijn 28e zwerver was, maar intussen toch min of meer zijn draai heeft gevonden in een plaatsje op het platteland.
Bruce die op zijn 7e missionaris wilde worden om de wilde mensen in Afrika te leren hoe ze min of meer beschaafd kunnen worden. Inmiddels is hij wiskundeleraar op een jongensschool.
Simon, de enige jongen met een donkere huidskleur, die getrouwd is, 5 kinderen heeft gekregen, gescheiden is en nu met zijn nieuwe vriendin nog een kind heeft gekregen.
Paul die met zijn moeder naar Australië is geëmigreerd, een reis van 6 maanden door Australië heeft gemaakt en de laatste 10 jaar allerlei baantjes heeft gehad.
Jackie, die getrouwd is, weer gescheiden en op latere leeftijd nog 3 kinderen heeft gekregen.
Lynn, al 28 jaar gelukkig getrouwd en bibliothecaresse.
Sue, heeft ook kinderen en is nu alleenstaande ouder.

In iedere aflevering worden de deelnemers gevraagd naar hun werk en hun relaties. Kinderen en in het laatste deel ook kleinkinderen worden getoond. Zoals te verwachten lopen de levens min of meer parallel (school, trouwen, kinderen krijgen, scheiden, kleinkinderen), maar zijn er natuurlijk ook grote verschillen. De deelnemers worden veelal gefilmd bij alledaagse dingen zoals het boodschappen doen, een bezoek aan een zwembad, een bowlingbaan of tijdens een vakantie. Ook wordt de vraag gesteld in hoeverre deze serie hun levens heeft beïnvloed, alle deelnemers zijn inmiddels bekende Britten.

Al met al vind ik de Up-series een van de meest indrukwekkende televisieseries die ik ooit heb gezien en aanbevolen aan iedereen!

Op IMDB krijgen de afleveringen van de Up-series de volgende aantallen kijkers en waarderingen:
7 Up (1964) (3.000, 8,1)
14 Up (1970) (2.300, 8,0)
21 Up (1977) (2.100, 8,2)
28 Up (1984) (2.300, 8,3)
35 Up (1991) (2.000, 8,2)
42 Up (1998) (2.100, 8,3)
49 Up (2005) (2.300, 8,2)


   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

donderdag 18 april 2019

17: The life collection

The life collection (Groot Brittannië, 1978-2005): ongeveer 60 uur: geschreven en ingesproken door David Attenborough
 
Life on Earth PosterIk heb gefascineerd zitten kijken naar alle 8 series en 24 dvd's van "The life collection" een serie natuurdocumentaires van de BBC geschreven en ingesproken door David Attenborough.

Deze documentaires zijn wat mij betreft de mooiste documentaires die ik ooit gezien heb.

Wat maakt deze series zo bijzonder?

Allereerst zijn de opnames van de natuur adembenemend mooi. Of je nu kijkt naar de Gnoes in de Serengeti, de manier waarop zeeleeuwen in Antarctica pinguïns vangen of het leven van mieren in een mierenhoop ergens in een achtertuin, de beelden zijn gewoonweg schitterend om te zien. Het team van de BBC dat al jarenlang met een aantal cameraploegen over de hele wereld filmt gebruikt de modernste technieken zodat we dingen kunnen zien die voorheen onmogelijk gefilmd konden worden.

Voeg daaraan toe de persoon van David Attenborough. Hij reist de hele wereld over om commentaar te leveren op de beelden, is zeer deskundig en spreekt erg duidelijk.

Als laatste aspect wil ik nog de muziek noemen die zeer goed bij de beelden past.

Veel mensen ouder dan 30 zullen wel eens op televisie iets voorbij hebben zien komen van deze documentaires. Doe jezelf een plezier en ga ze bekijken. De kleine 60 uur aan dvd hebben mij meer bijgebracht over de levende natuur dan 6 jaar biologielessen op de middelbare school en met veel meer plezier!

De dvd collectie betaat uit de volgende 8 series:
- Life on Earth (1978): 12 afleveringen van 54 minuten (2.400, 9,1)
- The living planet (1984): 12 afleveringen van 55 minuten (1.700, 9,0)
- The trials of life (1990): 12 afleveringen van 49 minuten (1.500. 9,0)
- Life in the freezer (1992): 6 afleveringen van 29 minuten (1.200, 8,6)
- The private life of plants (1995): 6 afleveringen van 49 minuten (2.300, 9,0)
- The life of birds (1998): 10 afleveringen van 49 minuten (2.500, 9,0)
- The life of mammals (2002): 9 afleveringen van 49 minuten en de laatste aflevering 59 minuten (3.600, 9,1)
- Life in the undergrowth (2005): 5 afleveringen van 50 minuten (3.300, 9,1)

Na 2005 is de BBC gewoon doorgegaan met het maken van prachtige natuurdocumentaires, met onder andere "Planet Earth" en "Life".

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

18: War and peace

War and peace (Groot Brittannië, 2015): 344 minuten

War & Peace PosterIk las volgens mij voor het eerst van het bestaan van deze televisieserie op het blog van Anna. Een nieuwe verfilming van het meesterwerk van Tolstoj, dat was groot nieuws voor mij.

Ik heb de serie geleend van de bibliotheek en meteen alle 8 afleveringen (43 minuten per stuk) in een dag bekeken. Dat is vrij uitzonderlijk voor mij, het gebeurt zelden dat ik meer dan 3 uur film op een dag kijk.

Ik heb dan ook met veel genoegen naar de serie gekeken. Mooie beelden en muziek, er wordt goed recht gedaan aan het boek en het acteerwerk is vaak fantastisch.

Dit is de 5e verfilming van "Oorlog en vrede" die ik ken en heb gezien. Voor een overzicht van het verhaal en een korte bespreking van de overige 4 verfilmingen zie mijn blogpost Oorlog en vrede.

Hoewel ik de vorige verfilming uit 2007 ook een genot vond om te kijken is deze BBC verfilming waarschijnlijk het prettigst om te bekijken van de 5, hoewel ze alle 5 hun voors en tegens hebben.

De verfilming van Sergej Bondarchuk uit 1966 blijft de meest indrukwekkende.

De film kan ook prima bekeken door mensen die helemaal geen weet hebben van Tolstoj of zijn meesterwerk. Misschien stimuleert het sommigen onder hen om eindelijk eens "Oorlog en vrede" te gaan lezen.

Op IMDB krijgt deze versie van "War and Peace" van ruim 17.000 mensen een waardering van 8,2.

    

Reacties op dit blog zijn  meer dan welkom.
 

woensdag 17 april 2019

19: The wizard of Oz

The wizard of Oz (Verenigde Staten, 1939): 98 minuten: Regisseur: Victor Fleming

The Wizard of Oz PosterDe 13-jarige Dorothy woont met haar tante Emily en haar oom Henry op een boerderij in Kansas.

Dorothy is een vrolijk meisje, ze heeft alleen problemen met de buurvrouw Gulch omdat haar hondje Toto de buurvrouw gebeten zou hebben. Dorothy besluit om weg te lopen. Ze krijgt hier spijt van, maar net als ze terugkomt is er een wervelstorm waardoor het huisje wordt meegevoerd naar het land van Oz.

Het land van Oz is een kleurrijk land (dit deel van de film is in prachtige kleuren verfilmd) en Dorothy en Toto beleven allerlei avonturen, onder andere met een vogelverschrikker die van stro is en geen hersens heeft, een blikken man zonder hart en een leeuw die overal bang voor is.

Ze gaan op zoek naar de grote tovenaar van Oz, zodat Dorothy terug naar huis kan, de vogelverschrikker hersens krijgt, de blikken man een hart en de leeuw moed.

"The wizard of Oz" is een van de grote films uit de filmgeschiedenis en is een van leukste familiefilms aller tijden. Er is later een remake van gemaakt met Michael Jackson en Diana Ross in de hoofdrollen, maar die is lang niet zo leuk als het origineel.

Op IMDB krijgt "The wizard of Oz" van ruim 340.000 mensen een waardering van 8,0.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.  

20: Wallace & Gromit

Wallace & Gromit: A grand day out, The wrong trousers, A close shave, A matter of loaf and death

The Incredible Adventures of Wallace & Gromit PosterEr zijn veel mensen die smullen van de avonturen van de excentrieke uitvinder Wallace en zijn trouwe hond Gromit.

"Wallace en Gromit" is een kleianimatie uit de Aardman studio's. Er zijn inmiddels 4 korte afleveringen met het duo verschenen en een lange speelfilm.

Het is ontzettend knap hoe met name de gezichtsuitdrukkingen van de personages en de bewegingen van de handen worden weergegeven zodat ze vol emoties lijken te zitten.

Wallace en Gromit beleven allerlei spannende avonturen, waarin allerlei technische apparaten (Wallace is niet voor niets uitvinder) een belangrijke rol spelen. Wat ook erg leuk is, is de nasynchronisatie waarin Wallace en Gromit plat Utrechts spreken!

A grand day out (Verenigde Staten, 1989): 23 min: Regisseur Nick Park (28.000,7,8)

A Grand Day Out PosterWallace en Gromit zitten thuis aan een cracker met kaas en vragen zich af waar ze op vakantie kunnen gaan.

Ze hebben al een brochure: kaasvakanties. Waar vind je kaas? Gouda, Edam, Brie, Camembert, supermarkt. Opeens hebben ze het: de maan. Zoals algemeen bekend is bestaat de maan uit kaas.

Zo gezegd, zo gedaan, Wallace en Gromit bouwen een maanraket voor hun uitstapje. De raket krijgt nog een likje verf, en dan is de raket klaar voor lancering. O ja, Wallace is de crackers vergeten, die moet hij vlug nog even ophalen.

"A grand day out" is een prachtige animatiefilm, met daarin veel humor, die zowel klein als groot enorm aan zal spreken!


The wrong trousers (Verenigde Staten, 1993): 30 min: Regisseur Nick Park (47.000, 8,3)

The Wrong Trousers PosterWallace heeft geld nodig en wil een kamer in zijn huis verhuren.

Er meldt zich een pinguïn aan. De nieuwe gast neemt al snel de plaats van Gromit in.

Wallace heeft een soort techno-broek gemaakt die uit zichzelf Gromit kan uitlaten. Gromit is hier niet gelukkig mee, en moet met lede ogen toezien hoe de nieuwe gast alle aandacht van Wallace krijgt.

De pinguïn heeft echter zijn eigen plannen.

Opnieuw een erg leuk avontuur van het illustere duo.



A close shave (Verenigde Staten, 1995): 30 min: Regisseur Nick Park (36.000, 8,2)

A Close Shave PosterWallace en Gromit zijn glazenwassers. In de buurt verdwijnen allemaal schapen.

Gwendolien Rozenbottel van het plaatselijke wolwinkeltje vraagt Wallace om haar glazen te wassen. Zij en Wallace hebben een oogje op elkaar.

Intussen zit Gromit voor levenslang in de gevangenis op verdenking van medeplichtigheid bij het verdwijnen van de schapen.







Een tijdje terug heb ik een aantal afleveringen van de Tsjechische animatieserie Buurman en Buurman gezien. In deze serie treden twee klussende buurmannen op, die onhandig als ze zijn er steeds weer in slagen om hun problemen op te lossen. Ik vermoed dat de makers van Wallace en Gromit deze animatiefilmpjes zeer grondig hebben bestudeerd. Zie bijvoorbeeld het samenspel tussen de 2 hoofdpersonen en de preoccupatie met techniek. Iedereen die nog nooit wat gezien heeft van Wallace & Gromit (of van Buurman en Buurman) raad ik aan dit gemis onmiddellijk goed te maken!

Wallace & Gromit: A matter of loaf and death (Groot Brittannië. 2008): 30 minuten: Regisseur Nick Park (13.000, 7,6)

Wallace en Gromit in 'Een zaak van leven of brood'De meeste filmliefhebbers zullen wel eens wat van Wallace en Gromit hebben gezien. Het is een mooi duo, Wallace de uitvinder met zijn hond Gromit die zijn baas uit de nesten haalt. In deze aflevering zijn Wallace en Gromit bakkers. Verontrustend is dat de laatste tijd 12 plaatselijke bakkers om zeep zijn geholpen. Wallace zit er niet zo mee, des te meer werk hebben zij.

Wallace wordt verliefd op Piella Bakelight en wat volgt is een soort mysterie-verhaal waar alles perfect op zijn plaats valt. De klei-animaties zijn geweldig en het verhaal is met zeer veel oog voor detail uitgewerkt. Absoluut een wereldtopper.

Aardman studios heeft meer klei-animaties uitgebracht. Shaun het schaap, ook zeer grappig. Ook een langer avontuur van Wallace en Gromit: Wallace and Gromit and the curse of the wererabbit. Zeker de moeite waard, maar niet zo goed als de kortere verhalen en Chicken run: een verhaal over een stel kippen die de vrijheid zoeken, ook erg leuk.

Het leuke aan alles van Aardman studio's is dat de films zowel leuk zijn voor kinderen (vanaf ongeveer 4 jaar) en volwassenen. Warm aanbevolen!

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

dinsdag 16 april 2019

21: Jagten

Jagten (Denemarken, 2014): 110 minuten: Regisseur Thomas Vinterberg

Jagten PosterVan de regisseur Thomas Vinterberg heb ik eerder het zeer indrukwekkende "Festen" gezien, een film over incest. Voor "Jagten" heeft Vinterberg opnieuw voor een zeer gevoelig onderwerp gekozen, ditmaal gaat het over een man die ten onrechte beschuldigd wordt van ontucht met jonge kinderen.

Lucas, een 42-jarige man is gescheiden van zijn vrouw Kirsten en heeft een zoon: Markus. Hij heeft werk als kleuterleider op de plaatselijke school. Ook heeft hij een hond: Fanny. Op de kleuterschool zit een 5-jarig meisje: Klara met wie hij regelmatig met haar en Fanny gaat wandelen.

Totdat op een goede (of beter gezegd slechte) dag Fanny aan de leidster van de kleuterschool een vaag verhaal vertelt dat zij de piemel van Lucas zou hebben gezien. Het verhaal dat Fanny om een onverklaarde reden heeft verzonnen, wordt door de leidster zeer serieus genomen en nadat een onderzoeker met allerlei suggestieve vragen aan Fanny tot de conclusie komt dat Lucas schuldig is, breekt de hel los voor Lucas.

In het dorp wil niemand meer met hem te maken hebben, hij mag geen boodschappen meer doen in de plaatselijke supermarkt en zelfs zijn vriendin vertrouwt hem niet meer.

De film is heel beklemmend en Mads Mikkelsen die Lucas speelt, speelt werkelijk een sublieme rol. Alles is zeer geloofwaardig. Zeer dapper van Vinterberg dat hij dit onderwerp aansnijdt, van iemand die ten onrechte verdacht wordt van een misdrijf. In onze samenleving wordt nogal snel geroepen dat iemand moet hangen, terwijl hij of zij onschuldig blijkt te zijn. Het gesündenes volksempfinden heeft er dan al lang voor gezorgd dat zo iemand geen leven meer heeft.

Op IMDB krijgt "Jagten" van bijna 230.000 bezoekers een geweldige waardering van 8,3 en staat daarmee op plaats 102 van de hoogst gewaardeerde films. Ik ben dus beslist niet de enige filmliefhebber die dit een absolute topfilm vind!

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.