dinsdag 11 juni 2019

Blogpauze

Ik neem een lange blogpauze, ook om te kijken of en hoe ik nog verder wil gaan met mijn blog. Jullie horen wel weer van mij.

maandag 10 juni 2019

De Hoogvliet of de Albert Heijn?

Hier in Lunetten hebben wij twee supermarkten: een Hoogvliet en een Albert Heijn. Naar welk van de twee ga ik het meest?

Laat ik beginnen met de Hoogvliet. De Hoogvliet maakt reclame voor zichzelf dat ze de goedkoopste supermarkt is, wel 10% goedkoper dan de Albert Heijn, voor vergelijkbare boodschappen. Ik let er altijd op of dat een beetje waar is. Gemiddeld genomen voor de basisboodschappen klopt dat waarschijnlijk wel, maar er zijn toch echt een aantal producten die bij de Albert Heijn goedkoper zijn. Bij de Hoogvliet hebben ze aanbiedingen die lopen van de woensdag tot en met de dinsdag. Heel vaak zijn de aanbiedingen op de donderdag al uitverkocht en worden ze daarna niet meer bijgevuld.

Het assortiment bij de Hoogvliet is zeer beperkt, de meeste basisproducten hebben ze, maar ze hebben een zeer geringe keus in de wat duurdere en wat beter smakende producten. In de Hoogvliet zie je dan ook vooral mensen boodschappen doen van wie al aan hun uiterlijk te zien is, dat ze het waarschijnlijk niet zo breed hebben.

Het assortiment bij de Albert Heijn is veel groter. Ik denk dat beide winkels ongeveer even groot zijn, maar dat er bij de Albert Heijn wel 3 keer zo veel producten te koop zijn. De schappen worden veel regelmatiger bijgevuld en er zijn ook veel meer luxeartikelen. Bij de Albert Heijn verkopen ze producten als: sushi, verse tonijnfilet, geschilde asperges, ijs van Haagen Dasz, chocolade van Lindt of Godiva, macadamia noten om maar een paar producten te noemen waar ik verzot op ben. Aardappelen, groenten en fruit, vleeswaren en brood en gebak zijn bij de Albert Heijn van veel betere kwaliteit dan bij de Hoogvliet.

Ook het systeem van aanbiedingen werkt veel beter bij de Albert Heijn. Als een product dat in de aanbieding is bijna op is, dan wordt het onmiddellijk bijgevuld. De enkele keer dat een product in de aanbieding echt op is, dan kun je een bon laten maken zodat je de week daarop dat product nog tegen de prijs van de aanbieding kunt kopen. Het enige nadeel van de Albert Heijn is dat ze met een bonuskaart werken.

Ik kom bij beide winkels. Als ik bij de Hoogvliet wat basisboodschappen heb gedaan, dan ga ik daarna meestal nog naar de Albert Heijn om daar de echt lekkere dingen te kopen. Als ik bij de Albert Heijn boodschappen heb gedaan, dan ga ik eigenlijk nooit meer daarna naar de Hoogvliet.

Het mag duidelijk zijn, ik ben een groot fan van de Albert Heijn en veel minder van de Hoogvliet.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zondag 9 juni 2019

Een foto van een mooie vrouw of een mooie foto van een vrouw?

Veel mensen die geen verstand hebben van fotografie of van kunst in het algemeen, denken dat je om een mooie foto te maken, een mooi onderwerp. nodig hebt. Volgens hen levert een foto van een mooie vrouw een mooie foto op en een foto van een lelijke vrouw een lelijke foto.

Het helpt natuurlijk wel als je een mooi onderwerp hebt, maar iedere fotoliefhebber weet dat voor een geslaagde foto het juiste licht en een goede compositie belangrijker zijn dan de aard van het onderwerp.

Als man kijk ik graag naar foto's van schaars geklede of helemaal ontklede vrouwen. In naakte mannen ben ik niet geïnteresseerd (de foto's van Robert Mapplethorpe doen mij niets).

Ik ben geabonneerd op de website van Petter Hegre, een Noorse naaktfotograaf. Iedere dag krijg ik een naaktfoto van hem binnen op mijn e-mail. Dat is overigens meestal geen onverdeeld genoegen. Ik hoop altijd op een mooie foto waar een mooie vrouw elegant op staat. Helaas maakt hij die maar zelden, heel vaak maakt hij een foto recht van voren, waarbij de vrouw haar benen gespreid heeft en kijk je recht tussen haar benen. Ongeveer eens in de maand maakt hij wel een mooie foto, en dat is de reden dat ik geabonneerd blijf (het toezenden van de e-mails is gratis, om alle foto's te kunnen bekijken moet je betalen, wat ik natuurlijk niet doe). Het mag duidelijk zijn, ik ben geen fan van de (meeste) foto's van Petter Hegre.

Zijn er dan andere fotografen die wel mooie naaktfoto's maken? In Nederland ken ik alleen Ed van der Elsken, waarvan ik vind dat hij een aantal zeer mooie naaktfoto's heeft gemaakt. Hij deed dat wel op zijn eigen manier, bij weinig licht en met een zwart-wit film met een grove korrel. Zijn mooiste foto's staan in zijn boek l'Amour.

De fotograaf waarvan ik vind dat die de mooiste naaktfoto's maakt is de Amerikaan Jock Sturges. Hij fotografeert vrijwel altijd jonge vrouwen, vaak meisjes nog, waarbij hij altijd toestemming heeft gevraagd aan zowel het model als aan haar ouders. Ook heeft hij altijd gewacht met het publiceren van zijn foto's in fotoboeken tot de modellen volwassen waren. Hij maakt foto's met een groot formaat camera, die zeer mooi afgedrukt en haarscherp zijn en waarbij de modellen er op hun mooist op staan. Ik bezit dan ook vrijwel al zijn fotoboeken.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zaterdag 8 juni 2019

Het gebruik van witregels

Bij een gedrukte tekst maakt het niet zo heel veel uit of je regelmatig een witregel gebruikt of niet. Ik kan prima een bladzijde in een boek lezen zonder een witregel. Bij een tekst op een computerscherm zijn witregels van een groot belang om de tekst goed te kunnen lezen.

In het algemeen vind ik dat je op een computerscherm maximaal een regel of acht tekst prettig kunt lezen zonder een witregel. Zelf gebruik ik nog vaker een witregel, vaak wel na iedere 4 of 5 regels tekst. Witregels zorgen er voor dat een stuk tekst overzichtelijk blijft en dat je die goed tot je kunt nemen.

Ik heb even gekeken bij de bloggers die ik graag lees hoe zij met de witregels omgaan. Het blijkt dat ze allemaal veel gebruik maken van witregels om de tekst overzichtelijk te houden. Het klopt bij mij wel ongeveer, dat ik vind dat hoe vaker men een witregel gebruikt, hoe makkelijker ik de tekst vind lezen.

Alle bloggers die ik volg hebben terecht de conclusie getrokken dat een tekst op een beeldscherm zonder witregels nagenoeg onleesbaar is.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

vrijdag 7 juni 2019

Het verzamelen van boeken

Als verwoed lezer ontkom je er niet aan. Ik vermoed dat de meeste fanatieke lezers een uitgebreide bibliotheek bezitten.

Tijdens mijn studie Fysische Geografie (1985-1993) had ik maar een klein plankje met boeken. Vanaf 1994 ben ik serieus gaan lezen en gelijk ook gaan verzamelen.

In die tijd stond internet nog in zijn kinderschoenen. Als ik in een antiquariaat of op een boekenmarkt een boek tegenkwam dat ik wilde hebben, voor een redelijk prijs, dan kocht ik het. Ik wist nooit hoe lang het zou duren voor ik dat boek weer tegenkwam. De vreugde was altijd groot als ik een boek had gekocht dat ik graag wilde hebben.

Tussen 1994 en 2000 heb ik zo gemiddeld zo'n 300-400 boeken per jaar gekocht. Dit tempo van aanschaf heb ik de eerste 10 jaren van de 21e eeuw volgehouden.

Op een gegeven moment ging ik boeken kopen via het internet. Dat maakte het aanschaffen van boeken een stuk makkelijker. Nu koop ik alleen nog maar boeken die ik gelijk wil lezen, of  dure kunst- of fotoboeken die ik graag wil bekijken. Het tempo van aanschaf ligt nu nog op een paar boeken per maand.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

donderdag 6 juni 2019

Over het nut van therapie

Opmerking vooraf: ik heb het in dit stukje over psychiatrische patiënten. Ik bedoel hiermee uitdrukkelijk alleen schizofreniepatiënten of lijders aan een soortgelijke ziekte mee, dus geen lijders aan angststoornissen, fobieën, anorexia of andere psychiatrische ziekten.

Men is binnen de medische wereld verdeeld over het effect van praten en pillen ten opzichte van elkaar. De meeste psychologen schatten in, dat het aandeel van hun gesprekken met patiënten minstens zo belangrijk is voor de behandeling als het aandeel van pillen. Psychiaters schatten in dat het aandeel van pillen aanzienlijk belangrijker is. Hoe denk ik erover?

Voordat ik mijn eerste psychose kreeg in 1990 had ik alleen ervaring met mijn vader als patiënt. Ik had me nooit erg in zijn situatie verdiept en had niet door dat zijn medicijnen een uiterst belangrijk onderdeel van zijn behandeling waren. Mijn onwetendheid was zo groot, dat ik het zelfs toejuichte als hij een tijdje zijn pillen liet staan. Over het algemeen dacht ik dat voor de behandeling van een psychiatrische patiënt, gesprekken belangrijker waren dan medicijnen.

Dat optimistische idee van mij verdween al snel na mijn eerste psychose. Een jaar na mijn eerste psychose dacht ik: 50% praten en 50% pillen. In 2002, een jaar na mijn laatste psychose dacht ik: 20% praten en 80% pillen. Inmiddels heb ik mijn inzichten weer bijgesteld en denk ik dat het belang van pillen ten opzichte van praten misschien wel 90% tegen 10% is.

De afgelopen maand heeft een psychotische jongen 3 mensen doodgestoken. Naar aanleiding hiervan hebben een aantal psychiaters opgeroepen om meer gelden vrij te maken voor psychotherapie. Dat klinkt natuurlijk heel mooi, maar is het ook zinvol?

Met praten alleen krijg je iemand die psychotisch is in geen 100 jaar uit zijn psychose. Met de juiste medicijnen kan dat soms al binnen een dag lukken. Psychotherapie is nogal ingrijpend en kan veel overhoop halen. Voor iemand die gevoelig is voor het krijgen van psychosen lijkt mij dat geen goed idee. In plaats van dat psychotherapie helpt, denk ik dat het eerder schadelijk is.

Reacties op dit stuk zijn meer dan welkom.


woensdag 5 juni 2019

Favoriete fotografen

Er zijn heel veel fotografen die schitterende foto's hebben gemaakt, er zijn er echter niet zo veel die ook prachtige boeken hebben samengesteld met hun foto's. Van alle hieronder genoemde fotografen bezit ik één of meerdere fotoboeken. Deze fotografen zijn mijn absolute favorieten. Ze zijn niet voor niets allemaal wereldberoemd, op één uitzondering na: Marco Verschoor. Marco is een vriend van mij en van de meeste van zijn fotoboeken bestaan maar 3 exemplaren (voor hemzelf, voor zijn vriendin en voor mij), maar zijn boeken vind ik zo goed, dat hem als fotograaf met een gerust hart aan dit rijtje durf toe te voegen, ook al is hij maar een amateur.

België:
- Carl de Keyzer: Reis- en straatfotograaf.
Brazilië:
- Sebastiao Salgado: Fotograaf van arbeiders over de hele wereld en natuurfotograaf.
Canada:
- Yousuf Karsh: Portretfotograaf.
Duitsland:
- Leni Riefenstahl: Fotografe van stammen in Zwart Afrika.
- August Sander: Portretfotograaf.
Frankrijk:
- Henri Cartier-Bresson: Straatfotograaf.
- Alain Laboile: Fotograaf van zijn kinderen
- Jacques Henri Lartigue: Amateurfotograaf, maakte veel foto's van het mondaine leven.
Groot Brittannië:
- Jimmy Nelson: Fotograaf van stammen over de hele wereld.
Nederland:
- Koos Breukel: Portretfotograaf.
- Ed van der Elsken: Straatfotograaf.
- Frans Lanting: Natuurfotograaf.
- Marco Verschoor: Reisfotograaf.
Tsjechië:
- Jan Saudek: Erotisch getinte portretfotograaf.
Verenigde Staten:
- Ansel Adams: Landschapsfotograaf.
- Richard Avedon: Portretfotograaf.
- Edward Sherif Curtis: Fotograaf van oorspronkelijke Indiaanse samenlevingen.
- Annie Leibovitz: Portretfotografe.
- Steve McCurry: Reis en portretfotograaf.
- Jock Sturges: Naaktfotograaf van vooral jonge vrouwen en meisjes.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

dinsdag 4 juni 2019

Beperkte mobiliteit

Met beperkte mobiliteit bedoel ik niet dat ik in een rolstoel zit. Gelukkig kan ik nog altijd zonder al te veel moeite een wandeling van 2 uur maken.

Wel heb ik een zeer beperkte hoeveelheid energie en word ik erg moe van reizen met het openbaar vervoer. Ik ben in 2019 de stad Utrecht maar weinig uit geweest.

Mijn uitstapjes buiten de stad sinds 1 januari:
- Ik ben in januari 2 keer in Doorn geweest om mijn vriend Eddie te bezoeken die in een verpleeghuis lag, Dit was mogelijk omdat ik beide keren door Marco, een gezamenlijke vriend, werd thuisgebracht.
- Ik ben in februari naar de crematie van Eddie in Nieuwegein geweest, waarbij ik opgehaald en weer thuisgebracht werd, opnieuw door Marco.
- Ik ben in mei naar een vriend in De Bilt geweest die daar kortgeleden naar toe is verhuisd.
- Ik ben 3 of 4 keer in Houten geweest om een bevriend stel op te zoeken.

Tot halverwege vorig jaar logeerde ik regelmatig bij vrienden of familie. Ik merkte de laatste jaren steeds vaker dat ik daar erg moe van werd. Meestal sliep ik een paar dagen voor de logeerpartij slechter, de nacht bij vrienden of familie sliep ik meestal ook slecht en dan was ik 2 of 3 dagen bezig om weer in mijn normale ritme te komen. Zodoende was ik met iedere keer logeren een week uit mijn doen. Mijn humeur werd hier ook niet beter door, dus heb ik besloten om dat, in ieder geval voorlopig, niet meer te doen.

Tot mijn eigen verbazing vind ik deze beperkte mobiliteit geen groot probleem. Alles wat ik wil doen kan ik ook doen in Utrecht en mensen die mij willen zien, zijn natuurlijk altijd van harte welkom in Utrecht Lunetten.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

maandag 3 juni 2019

Over de lengte van teksten

De ideale lengte van een tekst hangt af van het medium waarin hij wordt gepubliceerd. Zo mag een tekst in een boek langer zijn dan in een tijdschrift. De tekst in een tijdschrift mag weer langer zijn dan in een krantenartikel. Een krantenartikel mag weer langer zijn dan een tekst op het internet, en de tekst op internet kan weer langer zijn dan een sms-je.

Wat is de ideale lengte voor een tekst op internet, bijvoorbeeld een artikel op een blog?

Andere mensen denken daar misschien anders over, maar ik vind dat je een blogartikel in maximaal 3 minuten moet kunnen lezen. Dat vind ik al aan de lange kant, zelf houd ik als maximale lengte ongeveer een A4-tje  aan, maar meestal zijn mijn teksten nog korter.

Van een aantal blogs vind ik de teksten eigenlijk te lang. Een voorbeeld daarvan is voor mij het blog van Tony Mallone. Tony schrijft schitterende stukken, die zonder meer de moeite waard zijn om te lezen. Toch gebeurt het mij steeds vaker dat ik alleen de eerste alinea en de slotalinea lees. Dat is zonde, iemand steekt zoveel moeite in zijn teksten en ik lees ze maar gedeeltelijk.

Om het mijn lezers makkelijk te maken, houd ik mijn teksten dus kort. Dat gaat natuurlijk ten koste van de diepgang, maar volgens mij zijn teksten op het internet niet in de eerste plaats bedoeld voor diepgang.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zondag 2 juni 2019

Een feestje van geografen

Gisteren had ik een aantal vrienden van mijn studie Fysische Geografie (lichting 1985)  op bezoek. Deze bijeenkomsten had ik al vaker georganiseerd. Vanaf 17.00 uur was iedereen welkom en om 18.30 uur gingen we eten bij mijn favoriete Indonesisch restaurant Kolintang.

Iedereen die ik had uitgenodigd was gekomen, uitgezonderd twee vrouwen van. Als eerste kwam om 16.30 uur een vriend uit Veere die ik sinds de vorige bijeenkomst niet meer had gezien. Omdat hij wat eerder was hadden we even de tijd om wat bij te kletsen. We hadden het onder andere over de biografie van Roland Huntford over Shackleton, dat we allebei een fantastisch boek vonden. Hij had het op mijn aanraden gelezen.

Vanaf 17.00 stroomde de rest binnen: een stel uit Rijen (zij geen geografe), een stel uit Utrecht, een vriend uit Zeist, een vriend uit Gouda, een vriendin uit Maastricht en de vrouw van de vriend uit Veere (ook een geografe). Ik had twee halve vlaaien besteld, dus er was al wat lekkers vooraf.

Ik zat met een klein probleem. Bij Supervlaai hadden ze gevraagd of ze de vlaaien in stukken moesten snijden. Ik had gezegd dat ze de halve vlaaien in 5 punten konden snijden, we waren tenslotte met zijn tienen. Ze hadden de ene halve vlaai wel in 5 punten gesneden, maar de andere halve vlaai hadden ze slechts in 4 punten gesneden.

Frans, de kok van Kolintang, had zoals gewoonlijk weer uitstekend zijn best gedaan. Er was een heerlijk buffet en voor de 2 mensen die vegetarisch wilden eten, had hij nog wat aparts gemaakt. Fijn zo'n geweldig eethuis zo dicht in de buurt.

Na het eten hebben we nog een tijd gekletst, en om 21.50 uur was ik zo moe, dat ik vroeg of iedereen op wilde stappen. Ik had helaas geen al te beste dag, ik was moe en heb niet zo veel deelgenomen aan de gesprekken. Gelukkig heb ik gehoord van de anderen dat iedereen het een zeer geslaagd feestje  vond. Volgend jaar weer?

De mooiste uitspraak van de avond kwam van Leo, mijn vriend uit Gouda, over het ouder worden: "De een laat zijn baard staan, de ander koopt een grote televisie".

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zaterdag 1 juni 2019

Films gezien in mei

Wachtende vrouwen: Een erg mooie film van Ingmar Bergman over een stel vrouwen die op hun echtgenoten zitten te wachten en elkaar verhalen vertellen over hun echtgenoten. *****

Persona: Een film van Bergman, over een verpleegster die moet zorgen voor een zieke beroemde toneelspeelster. ****

Jesus of Nazareth: Letterlijke verfilming van het leven van Jezus. Zie mijn bespreking. ***

Burnt by the sun: Film van Nikita Mikhalkov over een kolonel die samenleeft met zijn vrouw en dochtertje en dan opeens bezocht wordt door een voormalige vriend die nu spioneert voor de regering. Bevat erg mooie beelden van het huiselijk leven. ****

Uit het leven van marionetten: Film over een man die een hoertje vermoordt. De film blikt terug op een aantal gebeurtenissen vlak voor en vlak na de "catastrofe" zoals de moord genoemd wordt. ****

Cosmos: Prachtige documentaire over het heelal, hoe het is ontstaan en de wetenschappelijke ontdekkingen die tot onze kennis over het heelal hebben geleid. Zie mijn bespreking. *****

Company limited: Film van Satyajit Ray over een man die bij een fabriek werkt waar ventilatoren worden gemaakt. Bij een zending die bedoeld is voor het buitenland gaat er iets mis en de man komt in de problemen. ****

Mahanagar (Engelse titel Big city): Prachtige film van Satyajit Ray over een gezin in Kolkota dat probeert te overleven en waarbij de vrouw een baan aanneemt zodat ze rond kunnen komen. Hoort zonder meer thuis in mijn top 100!. *****

Charulata: Een prachtige film van Satyajit Ray over een vrouw die zich eenzaam voelt omdat haar man al zijn aandacht besteedt aan een krant die hij uitgeeft. Komt ook in mijn top 100! *****

Nayak: Film van Ray, waarbij een filmster wordt gevolgd die een treinreis maakt naar Delhi om een prijs in ontvangst te nemen en onderweg geïnterviewd wordt door een redactrice van een vrouwentijdschrift. *****

Kapurush: Film van Ray over een man die op weg strand met een taxi en door een aanwezige theeplanter wordt uitgenodigd om de nacht door te brengen in zijn huis. Tot zijn stomme verbazing blijkt de theeplanter getrouwd te zijn met zijn vroegere geliefde. ****

Mahapurush: Film van Ray over een oplichter die zich voordoet als een heilig man. ****

Zomer met Monika: Film van Ingmar Berman uit 1953 over Monika van 17 en Harry van 19 die samen weglopen van huis en een idyllische zomer beleven. Natuurlijk raakt Monika zwanger en komt er een eind aan de idylle. Vermoedelijk een van de eerste grote films waarin vrouwelijk naakt voorkomt (weliswaar van achteren gefilmd), bijna 20 jaar voor Mira, de eerste Nederlandse film met een naaktscène. Komt in mijn top 100. *****

Joi Baba Felunath: Film van Ray over een detective die de diefstal van een kostbaar beeldje probeert op te lossen. Ik ben geen fan van detectives, maar deze is erg onderhoudend, heeft verrassende wendingen en bevat veel couleur locale. *****

Deliverance: Korte film van Ray over een eenvoudig man die aan een Brahmaan vraagt om een gunstige datum voor het huwelijk van zijn dochter vast te stellen. Dit vind ik de minste film die ik tot nu toe van Ray heb gezien. ****

The Home and the World: Film van Ray over een echtpaar met een moderne man en een vrouw die niet buitenkomt. Op een dag komt een vriend van de man op bezoek, die leider is van de Swadeshi-beweging (een beweging die ervoor wilde zorgen dat zoveel mogelijk producten in India zelf werden gemaakt en dat de buitenlandse producten niet mochten worden verkocht). Er ontstaan allerlei ontwikkelingen. ****

An Enemy of the People: Film van Ray over een dokter die waarschuwt voor een epidemie als gevolg van het drinken van verontreinigd tempelwater en die tegengewerkt wordt in zijn pogingen zijn bevindingen te publiceren. ****

Pretty woman: Romantisch verhaaltje over een schatrijke zakenman die wat krijgt met een hoertje. Zie mijn bespreking. ****

Abhijan: Film van Ray over een taxichauffeur die na een onbesuisde inhaalactie zijn vergunning verliest en dan naar een afgelegen stadje trekt waar hij door een louche handelaar in dienst wordt genomen. Zeker niet Ray's beste film, maar wel een hele goede. ****

De keuken van Johannes: Liefdevol portret van culinair journalist en kookboekenschrijver Johannes van Dam. Zie mijn bespreking. ****

Devi (Goddess): Film van Ray. Een man droomt dat zijn schoondochter een incarnatie van een godin is, en overtuigt haar daarvan. Zijn zoon is woest hierover, maar weet zijn vader en vrouw niet te overtuigen. Opnieuw een prachtige film van Ray. ****

Two daughters: Twee verhalen van Tagore verfilmd door Ray: "The postmaster" over een man die in een klein dorpje voor de post zorgt en vriendschap heeft gesloten met een jong weesmeisje. "The conclusion" over een man die trouwt met een opstandige jonge vrouw. ****

The adversary: Film van Ray over een man die een baan zoekt in Calcutta. ****

The stranger: Film van Ray over een echtpaar dat een brief krijgt van een lang verloren gewaande oom die vraagt of hij een aantal dagen bij hun kan verblijven. Is het echt hun oom, of is het een oplichter? De laatste film die Ray heeft gemaakt is opnieuw een mooie film. ****

Mei was een geweldige filmmaand met een prachtige documentaire van Carl Sagan, een erg mooie film van Nikita Mikhalkov, 4 geweldige films van Bergman, maar vooral ook 15 films van Satyajit Ray, die ik nu beschouw als mijn favoriete regisseur. Inmiddels heb ik een biografie over het leven en werk van Ray binnen en wil ik die lezen en alle 20 films die ik van hem heb op mijn gemak opnieuw bekijken.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Mijn favoriete activiteiten en mijn minst favoriete activiteiten

Wie ziet hoeveel ik het afgelopen jaar geblogd heb, zou denken dat dat mijn favoriete bezigheid is. Toch is dat zeker niet zo. Hier, in volgorde van voorkeur, mijn favoriete bezigheden:

- Eten
- Wandelen
- Kletsen (gaat natuurlijk ook goed samen met de eerste 2 bezigheden)
- Dvd kijken
- Muziek luisteren
- Lezen
- Schrijven (Bloggen)
- Koken

Naar een concert gaan (de opera!) staat misschien nog wel boven eten, maar dat lukt al jaren niet meer.
Tot het afgelopen jaar stond lezen boven dvd kijken.

Mijn minst favoriete activiteiten zijn:
- Klussen 
- Tuinieren
- Strijken
- Vergaderen
- Stoffen
- Dweilen
- Stofzuigen
- Opruimen
- Afwassen
- Boodschappen doen

Hiervan vind ik klussen het ergst en boodschappen doen het minst erg. De bovenste 7 activiteiten doe ik gelukkig nooit, dat doen anderen voor mij (tuinieren, strijken en vergaderen hoeft helemaal niet), waar ik ze erg dankbaar voor ben!

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.