Margot de Korte, een onbekende kunstenares

Kunst is iets dat in een museum hangt, dat vaak al oud is, en gemaakt door beroemde mannen en vrouwen uit het verleden. Zo denken de meeste mensen erover en eerlijk gezegd ik ook wel een beetje. Ik sta er nooit bij stil dat heel gewone mensen, zoals u en ik, ook kunst kunnen maken, in sommige gevallen dingen die net zo mooi zijn, of misschien nog wel mooier als die in musea hangen.

 

Margot, mijn zus, maakt al vele jaren collages. Ze heeft na de havo als opleiding de lerarenopleiding TeHaTex in Tilburg gedaan, met als richtingen tekenen en handvaardigheid. Als eindopdracht voor die opleiding heeft ze een aantal collages gemaakt op canvas. Toentertijd vond ik het al mooi wat ze maakte, maar ze is doorgegaan.

 

Naast het maken van collages fotografeerde Margot veel. Ze heeft ook nog een jaar fotografie gestudeerd aan de kunstacademie in Den Haag. Dat combineerde niet goed met een drukke baan en daar is ze mee gestopt. Sinds die tijd fotografeert ze nog steeds veel. Ze maakte onder andere foto's van bloemen, waarvan er een aantal als ansichtkaarten zijn uitgegeven, ook zijn een aantal van haar collages op ansichtkaart uitgegeven.

 

Als ik Margot sprak over de telefoon (dagelijks!) dan vertelde ze heel vaak dat ze collages aan het maken was, vaak met een vriendin. In de loop der jaren heb ik wel aardig wat collages voorbij zien komen. Ik vond ze eigenlijk altijd wel mooi, maar tot deze week heb ik nooit beseft hoe productief en veelzijdig Margot is en hoe mooi ik haar werk vind.

 

Margot is sinds 3 augustus 2015 actief op Instagram. Sinds die tijd heeft ze ruim 3.400 foto's geplaatst op haar account. Foto's van collages, maar ook foto's van mooie plekken waar ze is geweest en foto's van groepen gevonden voorwerpen zoals steentjes, stukjes porselein, schelpen, boutjes en moeren, vogelveren, steeds mooi geordend zodat het een fotogeniek geheel oplevert.

 

Een jaar of twee geleden heb ik bij Margot wat op haar Instagram account gekeken en vond ik wat ik zag zeer mooi. Ik wilde toen ook een eigen account maken, maar dat lukte nooit, totdat afgelopen dinsdag een vriend voor mij een account installeerde. Meteen heb ik uitgebreid gekeken naar de collages van Margot, en ik was totaal overrompeld door wat ik zag. Wat een enorme hoeveelheid afbeeldingen en vooral, wat vind ik ze mooi! Ik vind Margot één van de beste Nederlandse kunstenaars die ik ken, wat niveau betreft vergelijkbaar met Aimée de Jongh, Barbara Stok, Peter van Straaten of Rien Poortvliet, om 4 bekende kunstenaars te noemen waar ik van houd. Ik heb gezegd!

 

Het werk van Margot is te zien op Instagram onder haar geboortenaam: margotbirgitte.

 

Voor een aantal afbeeldingen van de collages van Margot, klik hier. De eerste 18 collages plus de foto zijn van Margot.  

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Films gezien in oktober

That Night's Wife (Japan, 1930): 65 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu: Stomme film, een van de weinige misdaadfilms van Ozu. ***

 

The Lady and the Beard (Japan, 1931): 74 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu: Stomme film over een man met traditionele opvattingen. ***

 

Where Now Are the Dreams of Youth? (Japan, 1932): 85 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu: Stomme film over een groepje van 4 studentenvrienden, waarvan er eentje fabrieksdirecteur wordt, waarna de andere drie voor hem gaan werken. ***

 

Woman of Tokyo (Japan, 1933): 47 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu: Stomme film over een vrouw die als prostitué werkt zodat haar broer kan studeren. ***

 

The Lion Dance (Japan, 1936): 24 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu: Dansfilm over een befaamde Kabuki acteur. ***

 

I Lived, But ... (Japan, 1983): 123 min: Kleur en zwart-wit: Regisseur Kazuo Inoue: Erg goede documentaire over het leven en werk van Yasujiro Ozu. ****

 

The Flowers of War (China, 2011): 137 min: Regisseur Zhang Yimou: Erg gewelddadige oorlogsfilm die er, zoals we bij Zhang Yimou gewend zijn, prachtig uitziet. ****

 

The Prefab People (Hongarije, 1982): 82 min: Zwart-wit: Regisseur Bela Tarr: Deprimerende film over een stel met huwelijksproblemen. ***

The Bride wore Black (Frankrijk, 1968): 102 min: Regisseur François Truffaut: Goede, lichtvoetige wraakfilm. ****

 

El abrazo de la serpiente (Colombia, 2015): 122 min: Zwart-wit: Regisseur Ciro Guerra: Erg mooie film die zich afspeelt in het Amazonegebied in het begin van de 20e eeuw. *****

 

Close (België, 2022): 104 min: Regisseur Lukas Dhont: Prachtige, gevoelige film over de vriendschap tussen twee dertienjarige jongens. *****

 

Tie Xi Qu: West of the Tracks: (China, 2003): 9 uur: Zwart-wit: Regisseur Wang Bing: Zwart-wit documentaire over een vervallen industriegebied in het noordoosten van China van maar liefst 9 uur lengte. Na 30 minuten hield ik  het voor gezien.

 

Werner Herzog 13 dvd's met documentaires: Van deze boxset zijn de 5 documentaires die mij het meest aanspreken: Little Dieter Needs to Fly - Flucht aus Laos. Schwingen der hoffnung - Julianes sturz in den dschungel, The White Diamond en de 2 documentaires Was ich bin sind meine filme, over Herzog door Christian Weisenborn.

   

Water Lilies: Debuutfilm uit 2007 van de Franse Celine Sciamma over synchroonzwemmen en twee meisjes die verliefd worden. ****

 

Erinnerung an meine traurigen huren: Verfilming van het gelijknamige boek van Gabriel Garcia Marquez uit 2011. ***

 

Dune: Science fiction film van David Lynch uit 1984. Na 5 minuten stopgezet, een vernietigende recensie over de film gelezen, en niet meer verder gekeken.

 

La Verité: Film van de Japanner Kore-Eda Hirokazu uit 2019 met 2 van mijn favoriete actrices: Catherine Deneuve en Juliette Binoche. De film kon mij geen moment boeien en ik heb hem na 20 minuten afgezet. 

The Namesake: Film van de Indiase Mira Nair uit 2006 over een Indiaas stel dat in New York gaat wonen, geeft een aardig beeld van het cultuurverschil, maar is verder ook niet meer dan aardig. ***

Premiers désirs: Film van David Hamilton uit 1983. Hamilton was in de jaren 70 en 80 een wereldberoemde fotograaf van vooral tienermeisjes met lang blond haar en blauwe ogen. Ik vind hem een matig fotograaf en een zwak filmregisseur. Behalve een paar shots van mooie tienermeisjes heeft deze film niets te bieden. *

 

Dreamkeeper: Film over de Native Americans uit 2003. Na 13 minuten wist ik dat deze film mij weinig te bieden heeft en heb ik hem afgezet.

 

The Lower Dephts: Film van Jean Renoir uit 1936. Renoir wordt beschouwd als één van de groten uit de Franse cinema, maar ik heb niet zo veel met hem. Film ziet er prachtig uit, maar kon mij geen moment boeien. Na 40 minuten afgezet.

 

Beautiful Boy: Prachtige Engelstalige film van de Belg Felix van Groeningen uit 2018 over een vader-zoon relatie die onder druk komt te staan door drugsgebruik van de zoon. *****

Turist: Zweedse film uit 2014 waarin een gezin bestaande uit man, vrouw, dochter en zoon op skivakantie gaan in de Franse Alpen. Ze maken van dichtbij een lawine mee, waarna het gezinnetje uit elkaar dreigt te vallen. ***

 

Wife, Be Like a Rose: Eerste meesterwerk van Mikio Naruse uit 1935. *****

 

Spring Awakens: Film van Naruse uit 1947 over een groep van 3 schoolmeisjes die voor het eerst contact krijgen met jongens. ****

 

Ginza Cosmetics: Van Naruse uit 1951 over een paar dagen uit het leven van een barvrouw in het Ginza-district in Tokio. **** 

 

Wife: Van Naruse uit 1953 over een man en een vrouw die getrouwd zijn, maar de belangstelling voor elkaar hebben verloren. ****

 

Het Lonely Lane: Prachtige film uit 1962 van Naruse over een vrouw die gedichten en verhalen schrijft en langzaam ontsnapt uit de armoede. Een van de beste films van Naruse. ***** 

 

A Woman's Life: Van Naruse uit 1963 over een vrouw die werkt in een beautysalon en terugkijkt op haar leven. **** 

 

The Stranger within a Woman: Van Naruse uit 1966 over een man die min of meer per ongeluk zijn vriendin wurgt. **** 

 

Hit and Run: Van Naruse uit 1966. Dit is de 64e en laatste film die ik van Naruse heb gezien. Een vrouw wiens zoontje door een auto wordt overreden zint op wraak. **** 

Tokyo March: Van Mizoguchi uit 1929. Van deze film zijn slechts 24 minuten bewaard gebleven die wel op het oog het hele verhaal bevatten, van een man en een vrouw die verliefd worden. De beeldkwaliteit is uiterst belabberd. ***

 

The Water Magician: Van Mizoguchi uit 1933 over een zeer knappe vrouw die als een soort van circusartieste werkt en in de problemen komt. De beeldkwaliteit is opnieuw zeer belabberd. ****

 

The Downfall of Osen: De laatste stomme film die Mizoguchi heeft gemaakt uit 1935. ****

 

Oyuki the Virgin: Film uit 1935 van Mizoguchi naar het verhaal "Boule de suif" van Guy  de Maupassant. ****

 

Met deze laatste film ben ik voorlopig door mijn pakket te bekijken films heen. In oktober heb ik maar liefst 55 films gezien, waarvan ik er 24 heb besproken op mijn blog plus een overzichtsstukje over de documentaires van Werner Herzog. Ik ga mij voorlopig weer op het lezen richten.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Kenji Mizoguchi: Oyuki the Virgin

Oyuki the Virgin (Japan, 1935): 78 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi

 

Ergens in de 19e eeuw wordt een dorpje dat bezet is door rebellen, belegerd door regeringstroepen. Een rijke familie probeert te ontsnappen met een postkoets. In die postkoets reizen ook twee courtisanes mee. Als ze vast komen te zitten delen de courtisanes hun voedsel met de rijke familie.

 

"Oyuki the Virgin" is losjes gebaseerd op het verhaal "Boul de suif" (Reuzelpotje) van Guy de Maupassant. Ondanks de matige beeldkwaliteit valt er genoeg te genieten van deze film.

 

Op IMDB krijgt "Oyuki the Virgin" van 293 mensen een waardering van 6,7.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Kenji Mizoguchi: The Downfall of Osen

The Downfall of Osen (Japan, 1935): 87 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi

 

"The Downfall of Osen" uit 1935 is de laatste stomme film die Mizoguchi heeft gemaakt. Mijn dvd komt met gesproken commentaar en toegevoegde muziek. Gelukkig is de beeldkwaliteit van mijn dvd veel beter dan die van de vorige twee films die ik heb gezien, maar nog verre van optimaal.

 

Osen is een zeer knappe vrouw die dienstmeid is bij een stel criminelen. Op een dag weerhoudt ze er de jonge Shokichi ervan om zelfmoord te plegen. Ze neemt hem in haar huishouden op en voortaan leeft ze om ervoor te zorgen dat Shokichi een goede opleiding kan krijgen.

 

Ik vind "The Downfall of Osen" een wat onevenwichtige film, met af en toe prachtig gefotografeerde scènes. Zeker de moeite waard om te zien.

 

Op IMDB krijgt "The Downfall of Osen" van 377 mensen een waardering van 7,1.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Kenji Mizoguchi: The Water Magician

The Water Magician (Japan, 1933): 110 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi

 

In het begin van "The Water Magician" zien we een postkoets die wordt ingehaald door een stel riksja rijders. Een vrouw die in de koets zit spoort de koetsier aan om meer vaart te maken waarop de postkoets de riksja rijders inhaalt en vervolgens tot stilstand komt met een gebroken as. De koetsier springt op zijn paard en neemt de vrouw in een bundel mee achterop om haar voor de nacht op haar bestemming af te leveren.

 

Shiraito, de vrouw is een beroemde schoonheid en treedt op in een soort circusact met veel water en spuitende fonteinen. Als de koetsier haar opzoekt is zij onder de indruk van hem en wil zijn opleiding betalen. Niet alles gaat zoals voorzien.

 

De beeldkwaliteit van mijn dvd is verschrikkelijk slecht. Van een stomme film hebben ze een film gemaakt met een commentator die het verhaal vertelt plus wat toegevoegde muziek. Het is nog net te zien dat "The Water Magician" oorspronkelijk een mooie film geweest moet zijn, maar, in ieder geval op mijn kopie, helaas is daar maar weinig van over. Zonde.

 

Op IMDB krijgt "The Water Magician" van 533 mensen een waardering van 7,3.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Kenji Mizoguchi: Tokyo March

Tokyo March (Japan, 1929): 24 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi

 

"Tokyo March" van Kenji Mizoguchi had oorspronkelijk een lengte van 75 minuten. Er is een fragment van 24 minuten bewaard gebleven van de film, dat eruitziet alsof het zeer zorgvuldig gemonteerd is.

 

De film gaat over een jongen van rijke komaf die verliefd wordt op een knappe maar arme jonge vrouw. Zij blijkt echter de onwettige dochter van zijn vader te zijn, waardoor het huwelijk niet plaats kan vinden.

 

Zoals de film nu is valt er weinig aan te beleven. Op mijn dvd is "Tokyo March" voorzien van muziek en gesproken commentaar. De tussentitels samen met het gesproken commentaar nemen heel veel ruimte in en bovendien is de beeldkwaliteit wel erg slecht. Kortom "Tokyo March" is alleen voor de die hard fans van Mizoguchi.

 

Op IMDB krijgt "Tokyo March" van 361 mensen een waardering van 6,6.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Hit and Run

Hit and Run (Japan, 1966): 100 min: Regisseur Mikio Naruse

 

In "Hit and Run" maken we kennis met een vrouw (opnieuw gespeeld door Hideko Takamine) wiens 5-jarig zoontje wordt overreden door de auto van een fabrieksdirecteur waarin zijn vrouw aan het stuur zat. Op aandringen van de directeur neemt zijn chauffeur de schuld op zich en verklaart hij aan de politie dat hij achter het stuur zat.

 

De moeder van het kind komt erachter dat een vrouw achter het stuur zat en zweert wraak. Zo is de toon gezet voor een heftige film van Mikio Naruse.

 

Ik vind dat "Hit and Run" niet tot de beste films van Naruse behoort, maar het is natuurlijk wel een goede film. Het is de 64e film die ik dit jaar van Naruse heb gezien (hij heeft er 68 gemaakt) en voorlopig ben ik even klaar met zijn werk. Intussen is Naruse uitgegroeid tot mijn op één meest favoriete regisseur na de Indiër Satyajit Ray.

 

Op IMDB krijgt "Hit and Run" van 236 mensen een waardering van 7,3.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: The Stranger within a Woman

The Stranger within a Woman (Japan, 1966): 102 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

Twee vrienden zitten in een bar te kletsen. Dan komt het bericht dat de vrouw van de ene vriend dood is aangetroffen in haar woning. De andere vriend voelt zich niet lekker.

 

Al snel blijkt dat de andere vriend een relatie had met de vrouw van zijn vriend. Hij heeft haar onbedoeld vermoord tijdens een seksspelletje en vertelt zijn vrouw en zijn vriend de toedracht. Zowel zijn vrouw als zijn vriend willen hem er van weerhouden om zich aan te geven bij de politie.

 

"The Stranger within a Women" is duidelijk somberder van toon dan de meeste films van Naruse. Opnieuw een onderhoudende film, maar hij behoort in mijn ogen niet tot zijn beste films.

 

Op IMDB krijgt "The Stranger within a Woman" van 508 mensen een waardering van 7,4.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: A Woman's Life

A Woman's Life (Japan, 1963): 126 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

"A Woman's Life" is een van de vele films van Naruse met Hideko Takamine in de hoofdrol. In deze film speelt ze een vrouw die werkt bij een beautysalon en die terugkijkt op haar leven als getrouwde vrouw met haar schoonmoeder en haar zoon.

 

Ik vind "A Woman's Life" een prachtige film om te zien, maar het verhaal doet me dit keer wat minder.

 

Op IMDB krijgt "A Woman's Life" van 251 mensen een waardering van 7,7.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Her Lonely Lane

Her Lonely Lane (Japan, 1962): 123 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

Fumiko (een prachtige rol van Hideko Takamine) probeert met veel moeite om de gedichten en verhalen die ze schrijft gepubliceerd te krijgen. Ze leeft al jaren in armoede. Ze verkocht spullen op straat samen met haar moeder. Ze trouwde een schrijver die net zo arm was als zij, en haar verder ook weinig te bieden had. Ze onderhield zichzelf en haar man door baantjes als barvrouw of het beschilderen van poppen. Het is duidelijk dat het Fumiko niet mee zit in dit leven.

 

"Her Lonely Lane" is één van de langste films die Mikio Naruse gemaakt heeft en ik vind het een prachtige film. Vermoedelijk komt hij in mijn top 100.

 

Op IMDB krijgt "Her Lonely Lane" van 490 mensen een waardering van 7,6.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Mikio Naruse: Wife

Wife (Japan, 1953): 89 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

In "Wife" hebben we te maken met een stel dat al 10 getrouwd is en geen kinderen heeft. De man gaat naar zijn werk, komt thuis, eet, leest de krant en gaat slapen. De vrouw (een hoofdrol van Hideko Takamine) doet het huishouden, kookt en heeft er een baantje bij. Ze hebben elkaar weinig te vertellen en blijven alleen bij elkaar omdat dat nou eenmaal zo hoort.

 

Op een dag ontmoet de man een vrouw van zijn werk in wie hij wel belangstelling heeft. Het is natuurlijk de vraag hoe dat afloopt. 

 

Het verhaal van "Wife" is niet heel bijzonder, maar het is wel een mooie film die ik met plezier heb bekeken.

 

Op IMDB krijgt "Wife" van 396 mensen een waardering van 7,1.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Ginza Cosmetics

Ginza Cosmetics (Japan, 1951): 87 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

In "Ginza Cosmetics" zien we een paar dagen uit het leven van een barvrouw in het Ginza-district in Tokio. Zij heeft een kind van een jaar of tien en ze verdient de kost voor zichzelf en haar kind als barvrouw.

 

"Ginza Cosmetics" geeft een beetje een inkijkje in het leven van een barvrouw. Zoals vrijwel alle films van Naruse is dit een aangename film om naar te kijken.  

 

Op IMDB krijgt  "Ginza Cosmetics" van 475 mensen een waardering van 7,0.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Spring Awakens

Spring Awakens (Japan, 1947): 89 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

"Spring Awakens" draait om een groepje van 3 schoolmeisjes die voor het eerst contact krijgen met jongens. Het is allemaal heel onschuldig, geen van hen weet hoe baby's worden geboren.

 

"Spring Awakens" is een zeer onderhoudende film, gemaakt voor een doelgroep van jongeren. In de film is een kus te zien, het schijnt de eerste filmkus uit de Japanse cinema te zien. Erg opwindend is die kus overigens niet, de jongen die de kus geeft is zo uitgelaten dat hij zijn schilderij af heeft, dat hij net zo goed een hond of een boomstronk had kunnen kussen. 

 

Op IMDB krijgt "Spring Awakens" van 187 mensen een waardering van 7,1.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: A Beautiful Boy

A Beautiful Boy (België, 2018): 120 min: Regisseur Felix van Groeningen

 

 

 

"A Beautiful Boy" is de eerste speelfilm die de Vlaamse regisseur Felix van Groeningen maakte in het Engels. Ik denk dat Felix van Groeningen vooral bekend is door de verfilming van "De helaasheid der dingen" naar het gelijknamige boek van Dimitri Verhulst.  

 

In "A Beautiful Boy" maken we kennis met een vader en een zoon die een zeer sterke band hebben, totdat de zoon allerlei soorten drugs blijkt te gebruiken. De vader wil er zijn voor zijn zoon, maar komt er langzamerhand achter dat hij niet heel veel kan doen.

 

Het verhaal in "A Beautiful Boy" is zeer heftig, het drama van drugsgebruik wordt zeer invoelbaar gemaakt. De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal waarin de vader vertelt over het leven van zijn zoon. Het spel van de twee hoofdpersonen is erg goed, vooral de vader heeft een geweldige rol. Ook vind ik de muziekkeuze van van Groeningen erg sterk. Muziek die ik zelf niet snel zou draaien, maar die wel uitstekend de film ondersteunt. Ik vind "A Beautiful Boy" een meesterwerk en duidelijk de beste film van van Groeningen die ik tot dusver heb gezien.

 

Op IMDB krijgt "A Beautiful Boy" van 121.000 mensen een waardering van 7,4.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Mikio Naruse: Wife, Be Like a Rose!

Wife, Be Like a Rose! (Japan, 1935): 75 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

Dit jaar zal voor mij in de boeken komen te staan als het jaar waarin ik de films van de Japanse regisseur Mikio Naruse ontdekte. Vanaf de eerste film die ik van hem zag "Repast" uit 1951 ben ik zwaar onder de indruk van zijn films. In februari zag en besprak ik 11 films van Naruse. In het voorjaar had ik enorme mazzel, ik kocht een pakket van 45 films van Naruse die ik nog niet had gezien van een liefhebber van de Japanse cinema. Van diezelfde liefhebber is nu nog een pakket binnengekomen met 8 films van Naruse, 4 van Mizoguchi, 1 van Ozu en 2 van een regisseur die ik nog niet ken.

 

Een jonge vrouw leidt met haar moeder een eenvoudig leven in Tokio. Haar vader is bij hun weggegaan, naar verluidt om met een geisha samen te leven.

 

De jonge vrouw wil graag trouwen en daarvoor de toestemming van haar vader vragen die ergens op het platteland woont. Zij denkt dat haar vader wordt uitgezogen door de voormalige geisha, maar de werkelijkheid blijkt anders te liggen dan zij denkt.

 

Ik vind "Wife, Be Like a Rose!" een geweldige film, zonder meer één van de beste films uit de jaren 30. Een film die grote bekendheid verdient. Pas een jaar of 15 later maakte Naruse weer zo'n geweldige film.

 

Op IMDB krijgt "Wife, Be Like a Rose!" van 615 mensen een waardering van 7,5.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Leesplannen voor de komende tijd

Ik heb een paar weken terug 16 van de 17 delen van de vertaling van het volledig werk van de Griekse filosoof Plato door Hans Warren en Mario Molegraaf gekocht. In totaal is dat ongeveer 3.000 bladzijden. Dit wordt mijn volgende grote leesproject. Ik verwacht er voor het einde van het jaar mee klaar te zijn. 

 

Intussen is ook het nieuwste boek van Barbara Stok verschenen, dat gaat over Socrates. Dat boek heb ik gelijk besteld en ik verheug me daar enorm op. Tussendoor bespreek ik misschien nog een paar fotoboeken.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Over de literaire kritiek

Leo Tolstoi verklaarde meerdere malen dat: "of all the boring things in the world, criticism is the most boring".

 

Renate Dorrestein schreef het volgende: 

- Recensenten kunnen niet denken, niet lezen en niet schrijven.

 

Met de uitspraak van Tolstoi ben ik het grotendeels eens, met de uitspraak van Dorrestein natuurlijk niet, anders zou ik wel kunnen ophouden met schrijven. Wat ik doe heeft weinig met literaire kritiek te maken. Ik vind het weinig boeiend om te schrijven over zwakke punten in de boeken die ik lees. Mijn besprekingen zijn een soort leessuggesties opgeleukt met een aantal citaten. Volgens mij moet schrijven over boeken vooral bedoeld zijn om anderen te enthousiasmeren. 

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Werner Herzog, een boxset met 26 documentaires

Dvd 1:

Herakles (1962, 12 min, 939, 5,6): Eerste film van Werner Herzog over bodybuilders die hun spieren trainen. **

Fata Morgana (1971, 76 min, 4.300, 6,7): Film geschoten in de woestijn van Algerije met als begeleiding een scheppingsmythe. ****

La soufrière (1977, 31 min, 2.500, 7,5): Herzog riskeert zijn leven en dat van zijn team door te wachten op een vulkaanuitbarsting op Guadeloupe die uiteindelijk toch niet doorzet. ***

 

Dvd 2:

Lektionen in finsternis (1992, 54 min, 7.400, 8,0): Brandende olievelden in Koeweit na de Eerste Golfoorlog. ****

Woodabe - hirten der sunne (1989, 52 min, 908, 7,2): Verslag van de Gerwol, het grote feest van de Woodabe in Niger. ****

 

Dvd 3:

Glocken aus der tiefe (1993, 60 min, 1.200, 7,3): Uitingen van geloof en bijgeloof in Rusland. ***

Rad der zeit (2003, 81 min, 2.900, 7,1): Bezoek aan het grootste boeddhistische festival in Bodh Gaya in India met de Dalai Lama. *** 

 

Dvd 4:

Letzte worte (1968, 13 min, 1.000, 6,0): *

Land des schweigens und der dunkelheit (1971, 85 min, 3.400, 7,9): Fascinerende documentaire over doofblinden. ****

 

Dvd 5:

How much wood would a woodchuck chuck (1976, 44 min, 1.400, 6,3): Wereldkampioenschap voor veeverkopers. **

Huie's predict (1981, 41 min, 488, 5,9): Donderende preek van een zwarte dominee. **

God's angry man (1981, 44 min, 965, 6,7): Over een televisieprediker. ***

 

Dvd 6:

Massnahmen gegen fanatiker (1969, 12 min, 909, 5,7): Over paardentrainers. *

Die beispiellose vereidigung der festung deutschkreuz (1967, 15 min, 888, 5,7): Vier mannen die een oud fort verdedigen tegen een denkbeeldige vijand. *

Echos aus einem dusteren reich (1990, 91 min, 785, 7,1): Over de heerschappij van Bokassa in de Centraal Afrikaanse Republiek. ****

Dvd 7:

Ballade von kleinen soldaten (1984, 46 min, 1.100, 7,2): Over de Miskito-indianen in Nicaragua die kindsoldaten gebruiken in de strijd tegen de Sandinisten. **

Little Dieter Needs to Fly - Flucht aus Laos (1997, 80 min, 7.200, 8,0): Over een Amerikaanse piloot tijdens de Vietnamoorlog die met zijn vliegtuig boven Laos neerstort, krijgsgevangen wordt gemaakt door de Vietcong en weet te ontsnappen. Zeer indringend verhaal. ****

Dvd 8:

Die grosse ekstase des bildschnitzers Steiner (1974, 45 min, 3.100, 7,6): Een portret van de Zwitser Walter Steiner, wereldkampioen skivliegen in 1974. ***

Gasherbrun - der leuchtende berg (1984, 45 min, 1.200, 7,4): Eerder gezien over een expeditie met Reinhold Messner naar Gasherbrun 1 en 2. ***

 

Dvd 9:

Schwingen der hoffnung - Julianes sturz in den dschungel (1999, 65 min, 1.700, 7,5): Film over Juliane Koepcke die in 1971 de enige overlevende was van een vliegtuigcrash boven het Peruaanse regenwoud. Zeer indringend. ****

Gesualdo - tod für fünf stimmen (1995, 59 min, 803, 6,9): Niet zo interessante documentaire over de Italiaanse componist Gesualdo, maar wel met met prachtige muziek. ***

 

Dvd 10:

The White Diamond (2004, 88 min, 5.200, 7,5): Een stel ingenieurs bouwt een luchtschip om boven het oerwoud van Guyana onderzoek te doen naar de boomtoppen. ****

 

Dvd 11:

The Wild Blue Yonder (2005, 80 min, 4.000, 6,1): Matig SF-sprookje, maar wel met beelden uit een Spaceshuttle. ** 

 

Dvd 12:

Bis an ende ... und dann noch weiter. Die ekstatische welt des filmemachers Werner Herzog (1989, 59 min, 41, 6,8): Documentaire van Peter Buchka over Werner Herzog. ***

Werner Herzog - filmemacher (1986, 28 min, 426, 6,7): Een documentaire die een zelfportret is van Werner Herzog. ***

Was ich bin sind meine filme - teil 1 (1978, 93 min, 154, 7,2): Geweldige documentaire over het leven en werk van Werner Herzog door Christian Weisenborn. ****

 

Dvd 13:

Was ich bin sind meine filme - teil 2 (2010, 98 min, 16, 5,4): 32 jaar na de vorige documentaire maakte Christian Weisenborn een nieuwe documentaire over vooral de documentaires van Werner Herzog. Laat u niet afschrikken door het absurd lage cijfer op IMDB, dit is een geweldige documentaire die veel inzicht geeft in de werkwijze van Werner Herzog. ****

 

Ik heb de afgelopen 8 dagen een 13 dvdbox van Werner Herzog bekeken met daarop 26 documentaires van en over Werner Herzog. Werner Herzog (1942) is een Duitse filmregisseur die wereldberoemd is geworden zowel door zijn speelfilms met Klaus Kinski als door zijn documentaires. De 2 bekendste documentaires van Herzog zijn waarschijnlijk "Grizzly Man" en "Cave of the Forgotten Dreams". Volgens het overzicht op IMDB heeft Herzog 78 films geregisseerd. Ik probeer om ze allemaal te zien. Werner Herzog hoort ongetwijfeld bij de hele groten uit de Wereldcinema.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

Dvd: Close

Close (België, 2022): 104 min: Regisseur Lukas Dhont

 

 

 

"Close" is geïnspireerd door de jeugdherinneringen van Lukas Dhont, die zelf een meisjesachtige jongen was in zijn jeugd tegen wie een beetje vreemd aangekeken werd door de andere kinderen.

 

"Close" is een geweldige film met ijzersterk spel van de twee jongens die vrienden Leo en Remi spelen, als ook van de actrice die de moeder  van Remi speelt. Het verhaal gaat over de hechte vriendschap tussen twee dertienjarigen, die veel dieper gaat dan gebruikelijk tussen twee jonge kinderen en hoe de vriendschap verbroken wordt. Deel van de film speelt zich af in kleurrijke velden vol met bloemen waar de vader van Leo werkt.

 

Op IMDB krijgt "Close" van 45.000 mensen een waardering van 7,8.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: El Abrazo de la serpiente

El abrazo de la serpiente (Colombia, 2015): 122 min: Zwart-wit: Regisseur Ciro Guerra

 

 

 

Soms, heel soms, gebeurt het dat uit een onbeduidend filmland een onbekende regisseur een meesterwerk aflevert. Dit is het geval bij "El abrazo de la serpiente", de derde lange film van de Colombiaanse regisseur Ciro Guerra.

 

Er lopen in "El abrazo de la serpiente" twee verhaallijnen over twee verschillende expedities door elkaar heen. De eerste is de expeditie van een Duitse ontdekkingsreiziger die al lange tijd verblijft in het Amazonegebied, doodziek is en met behulp van een inheemse gids op zoek naar een zeldzame geneeskrachtige plant. De twee verhaallijn is de expeditie van een Amerikaan dertig jaar later, die de dagboeken van de Duitser heeft gelezen en op pad is met dezelfde gids.

 

De film is geschoten in een prachtig zwart-wit en geeft een mooi beeld van de botsing tussen twee culturen. Tegelijkertijd krijgen we een stukje Colombiaanse geschiedenis mee.

 

Op IMDB krijgt "El abrazo de la serpiente" van 26.000 mensen een waardering van 7,8.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: François Truffaut: The Bride wore Black

The Bride wore Black (Frankrijk, 1968): 102 min: Regisseur François Truffaut

 

 

 

"The Bride wore Black" is een heerlijke lichtvoetige misdaadfilm. Jeanne Moreau speelt de hoofdrol als de vrouw wiens aanstaande echtgenoot tijdens de huwelijksinzegening werd vermoord, en die zint op wraak.  

 

Vijf vrienden die samen waren op het moment van de moord en die alle vijf rokkenjagers en jagers waren, zijn allen betrokken bij de moord. De vrouw spoort ze op om ze vervolgens te vermoorden. Het einde van de film is geweldig.

 

Op IMDB krijgt "The Bride wore Black" van 11.000 mensen een waardering van 7,2. 

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Bela Tarr: The Prefab People

The Prefab People (Hongarije, 1982): 82 min: Zwart-wit: Regisseur Bela Tarr

 

 

 

Als het er u bij het kijken van een film om te doen is om aangenaam te worden vermaakt, dan is "The Prefab People" van de Hongaarse regisseur Bela Tarr, beslist niet voor u gemaakt.

 

In de openingsscène van "The Prefab People" maken we kennis met een stel met huwelijksproblemen. Hij gaat ervandoor en zij blijft huilend achter. In het vervolg van de film zien we hoe het zo ver is gekomen. Man werkt, komt thuis, drinkt zijn biertjes en gaat achter de televisie zitten. De vrouw zit thuis met de kinderen, zorgt voor het huishouden en kookt. 

 

"The Prefab People" is een deprimerende film over de alledaagse gang van zaken bij een Hongaars stel dat op een flatje woont. Je zou bijna kunnen spreken van een feel bad movie.

 

Op IMDB krijgt "The  Prefab People" van 1.400 mensen een waardering van 7,1.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Zhang Yimou: The Flowers of War

The Flowers of War (China, 2011): 137 min: Regisseur Zhang Yimou

 

 

 

"The Flowers of War" schijnt gebaseerd te zijn op een waargebeurd verhaal tijdens de Japanse bezetting van Nanking in 1937. In een prachtige kathedraal die het oorlogsgeweld heeft doorstaan, hebben een stuk of 13 jonge meisjes in blauwe uniformen die uit het klooster komen, een schuilplaats gevonden. Er is ook een opportunistische Amerikaan die doodgraver is en zijn geld komt ophalen. Er zijn ook een stuk of 13 prostituees die aankloppen bij de poort van de kerk om zich daar te verschuilen.

 

"The Flowers of War" is een genot voor het oog. Dat aspect van het verhaal is Zhang Yimou wel toevertrouwd. Tegelijkertijd is het een keiharde oorlogsfilm vol met geweld, waarvan ik soms onpasselijk wordt. Ook komt het verhaal op mij niet erg realistisch over. De prostituees zien er oogverblindend mooi uit in designjurken en prachtig opgemaakt. Dat middenin een totaal verwoeste stad? 

 

Na zo'n 50 minuten met veel oorlogsgeweld had ik het wel een beetje gehad met deze film. Alleen omdat deze film van Zhang Yimou is, heb ik doorgekeken. Daarvan heb ik geen spijt gehad, ik vond het tweede deel van de film aanmerkelijk beter dan het eerste deel. Ook het vertellen van een verhaal kun je gerust aan Zhang Yimou overlaten.

 

Kortom, ik vind "The Flowers of War" een visueel erg mooie film om te zien, niet heel erg geloofwaardig, met te veel geweld naar mijn smaak en met muziek die veel te nadrukkelijk aanwezig is.

 

Op IMDB krijgt "The Flowers of War" van 58.000 een waardering van 7,5, met een zeer lage metascore van de belangrijkste critici van 4,6.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Yasujiro Ozu: I Lived, But ...

I Lived, But ... (Japan, 1983): 123 min: Kleur en zwart-wit: Regisseur Kazuo Inoue

 

"I Lived, But ..." is een documentaire over het leven en werk van de Japanse regisseur Yasujiro Ozu die gemaakt is 20 jaar na zijn dood op 60-jarige leeftijd. In deze documentaire worden fragmenten uit de films van Ozu afgewisseld met stukken uit interviews met mensen die met Ozu hebben samengewerkt. 

 

"I Lived, But ..." is een onderhoudende documentaire die een aardig inzicht geeft in de werkwijze van Ozu. Het is wel een documentaire die ik uitsluitend zou bekijken als je al een (groot) deel van Ozu's oeuvre kent en fan bent.

 

Op IMDB krijgt "I Lived, But ..." van 261 mensen een waardering van 7,5.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Yasujiro Ozu: The Lion Dance

The Lion Dance (Japan, 1936): 24 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu

 

"The Lion Dance" is een korte documentaire over een befaamde Kabuki acteur die één van zijn beroemdste dansen uitvoert. Het schijnt dat de kostuums die gebruikt worden bij deze dans zeer kleurrijk zijn, dus het is erg jammer dat deze documentaire niet in kleur is.

 

Laat ik maar eerlijk zijn, ik heb niet zoveel met dansvoorstellingen. De authentieke Japanse muziek in "The Lion Dance" vind ik prachtig, maar de dans op zich doet mij niet veel hoewel hij mooi is uitgevoerd.

 

Op IMDB krijgt "The Lion Dance" van 336 mensen een waardering  van 6,1.

 

Op mijn gekopieerde dvd waarop "The Lion Dance" staat, staat ook een korte compilatiefilm van 10 minuten "Trains and Cars" met daarop shots van auto's en voornamelijk treinen uit een groot aantal films van Ozu. Dit zijn vaak prachtige shots en dit filmpje krijgt van mijn 4 sterren.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Yasujiro Ozu: Woman of Tokyo

Woman of Tokyo (Japan, 1933): 47 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu

 

 

 

Chikako heet twee banen om ervoor te zorgen dat haar broer Ryoichi kan studeren. Overdag werkt ze als secretaresse en 's avonds werkt ze zogenaamd als assistente bij een professor om die te helpen bij zijn vertalingen, maar in werkelijkheid als prostitué. Ryoichi ontmoet Harue die een broer heeft die politieagent is en hem vertelt over de ware aard van het werk van zijn zus. De gevolgen laten zich raden.

 

"Woman of Tokyo" is een van de laatste stomme films van Ozu, uitgekomen na Ozu's meesterwerk "I Was Born, But ...". Opnieuw met prachtige muziek van Ed Hughes.

 

Op IMDB krijgt "Woman of Tokyo" van 1.100 mensen een waardering van 7,0.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Yasujiro Ozu: Where Now Are the Dreams of Youth?

Where Now Are the Dreams of Youth? (Japan, 1932): 85 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu

 

 

 

Op de universiteit is een groepje van 4 vrienden. Tetsuo, een van hen, heeft een vader die directeur is van een goedlopende fabriek. Op een slechte dag komt zijn vader te overlijden en moet Tetsuo zijn vrienden op de universiteit verlaten om fabrieksdirecteur te worden. Als de 3 anderen klaar zijn met hun studie kunnen ze geen werk vinden en kloppen ze aan bij Tetsuo.

 

"Where Now Are the Dreams of Youth" is weer een stomme film van Ozu met prachtige muziek van Ed Hughes. Deze film speelt zich af in het studentenleven en later bij de fabriek. De beeldkwaliteit van de film is veel beter dan in de vorige films van Ozu die ik heb besproken. Ik vind het een aardige film, maar ook niet veel meer dan dat.

 

Op IMDB krijgt "Where Now Are the Dreams of Youth" van 732 mensen een waardering van 6,9.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Yasujiro Ozu: The Lady and the Beard

The Lady and the Beard (Japan, 1931): 74 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu

 

 

 

Okajima, een bebaarde man, wint voor zijn universiteit een wedstrijd in Kendo. Door een vriend wordt hij uitgenodigd om bij het verjaardagsfeestje van diens zus te komen. Tussen allemaal jonge vrouwen maakt hij een onhandige indruk met zijn baard, kimono en houten slippers terwijl hij niet kan dansen.

 

Later probeert Okajima een baan te vinden. De zus van zijn vriend raadt hem aan zijn baard te scheren en hij vindt werk.

 

"The Lady and the Beard" is een lichtvoetige komedie, opnieuw voorzien van prachtige muziek door Ed Hughes, maar verder niet zo heel bijzonder.

 

Op IMDB krijgt "The Lady and the Beard" van 555 mensen een waardering van 6,4.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Yasujiro Ozu: That Night's Wife

That Night's Wife (Japan, 1930): 65 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu

 

 

 

Een man berooft een kantoor om aan geld te komen om zijn zieke dochtertje te kunnen helpen. Zonder dat hij het in de gaten heeft zit in de taxi die hij naar huis neemt, een politie-inspecteur. De man heeft enigszins spijt van zijn daad en belooft mee te gaan met de inspecteur als zijn dochter de kritieke fase van haar ziekte doorstaat.

 

In "That Night's Wife" komen pistolen voor (ze worden niet gebruikt) wat vrij uitzonderlijk is voor Ozu die vooral bekend staat om zijn familiedrama's. Het is een stomme film waar later prachtige muziek voor is gemaakt. Ik vind het een iets mindere film van Ozu.

 

Op IMDB krijgt "The Night's Wife" van 1.100 mensen een waardering van 6,9.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.