Leo Tolstoi verklaarde meerdere malen dat: "of all the boring things in the world, criticism is the most boring".
Renate Dorrestein schreef het volgende:
- Recensenten kunnen niet denken, niet lezen en niet schrijven.
Met de uitspraak van Tolstoi ben ik het grotendeels eens, met de uitspraak van Dorrestein natuurlijk niet, anders zou ik wel kunnen ophouden met schrijven. Wat ik doe heeft weinig met literaire kritiek te maken. Ik vind het weinig boeiend om te schrijven over zwakke punten in de boeken die ik lees. Mijn besprekingen zijn een soort leessuggesties opgeleukt met een aantal citaten. Volgens mij moet schrijven over boeken vooral bedoeld zijn om anderen te enthousiasmeren.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
Een kritiek op een boek of een uitvoering zonder oordeel lijkt me weinig zinvol. Belangrijk is dat de recensent laat zien hoe zij tot dat oordeel is gekomen. Dan kun je als lezer een idee krijgen of je met die mening mee gaat of niet.
BeantwoordenVerwijderenHoi, bedankt voor uw reactie. Als ik een kritiek lees, dan lees ik die om erachter te komen of ik dat boek wil lezen, of die film wil zien. Als ik dat weet na het lezen van de kritiek ben ik tevreden. U heeft gelijk, een losse mening heeft niet zoveel waarde. Groetjes, Erik
Verwijderen